1 Reis 18

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mwurin ahnsou ehu, ni kesiluhwen pahr me solahr keteu mweredi, KAUN-O ahpw ketin mahsanihong Elaisa, “Kohla oh tuhwong Nanmwarki Eihap, pwe I pahn kamwerehdi keteu.”
1 Algum tempo depois, no terceiro ano da seca, o S enhor disse a Elias: “Vá apresentar-se ao rei Acabe. Diga-lhe que enviarei chuva”.
2 Elaisa eri mwesel.
2 Elias foi apresentar-se a Acabe. A fome era severa em Samaria.
3 eri, Eihap malipedohr Opadaia, me kin apwahpwalih tehnpeseo. (Opadaia pil tohnkaudok mehlel en KAUN-O men.
3 Acabe mandou chamar Obadias, o administrador do palácio. (Obadias temia profundamente o S enhor .
4 Ni ahnsou me Sesepel wie kemekemehla sapwellimen KAUN-O soukohp ako, Opadaia ahpw aleier epwiki sang nanpwungarail oh ekihrailla nan pwoahr riau, wad limehk; e ahpw pil kihong irail arail tungoal kisin mwenge oh pihl.)
4 Certa vez, quando Jezabel havia tentado matar todos os profetas do S enhor , Obadias escondeu cem deles em duas cavernas. Colocou cinquenta em cada caverna e forneceu alimento e água para eles.)
5 Eihap ahpw mahsanihong Opadaia, “Kita kohla oh kilang ni kisin piletik koaros oh ni utuhnpihl koaros me mi sahpwet pwe kita en kilang ma kita kak diarada dihpw me pahn kak itarohng oahs akan oh ahs akan re en momourki; mwein kitail sohte pahn kemehla neitail mahn akan.”
5 Acabe disse a Obadias: “Precisamos ir a todas as fontes e vales na terra. Quem sabe encontraremos pasto suficiente para salvar pelo menos alguns de meus cavalos e mulas!”.
6 Ira ahpw pwungkipene pali da nin sahpwo me ira pahn dawih, oh ira ahpw mweselpeseng ong wasa kan.
6 Então dividiram o território entre si. Acabe foi para um lado, e Obadias, para o outro.
7 Ni en Opadaia eh kohkohla pohn ahlo, e ahpw mwadang tuhwong Elaisa. E tamatamante, e ahpw poaridihsang oh idek, “Mehlel iei komwi men, maing?”
7 Enquanto Obadias caminhava, viu de repente Elias vindo em sua direção. Ao reconhecê-lo, Obadias curvou-se diante dele com o rosto no chão. “É o senhor mesmo, meu senhor Elias?”, perguntou.
8 Elaisa ahpw sapeng, “Ei, ngehi me Elaisa. Eri, kohwei sekerehki mwohnsapwo me I patopato met.”
8 “Sim, sou eu”, respondeu Elias. “Agora vá e diga ao rei: ‘Elias está aqui’.”
9 Opadaia ahpw sapeng, “Dahme I wiadahr me komw ketikihongiehki apwal wet pwe I en kamakamala rehn Nanmwarki Eihap?
9 Obadias, porém, protestou: “Que mal lhe fiz para que me envie para morrer nas mãos de Acabe?
10 Ni mwaren KAUN-O me ieias, omwi Koht, I kahukihla me nanmwarkio ketin raparapahkin komwi nan wehi koaros nan sampah. Ni ahnsou me e kin karonge me komwi sohte ket wasa kiso, e kin ketin anahne kaunen wehio en kahukihla me komwi sohte kak dierek wasao.
10 Pois, tão certo como vive o S enhor , seu Deus, o rei o procurou em todas as nações e reinos da terra, de uma extremidade à outra. E cada vez que lhe diziam: ‘Elias não está aqui’, o rei Acabe fazia o rei daquela nação jurar que tinha falado a verdade.
11 A met komw mwahuki I en patohla rehn nanmwarkio oh patohwanohng me komw ketiket wasaht?
11 E agora o senhor diz: ‘Vá e diga ao rei: Elias está aqui’.
12 A ia duwen ma ngenen KAUN-O pahn waikomwilahng ehu sahpw me sohte me ese ni ei pahn mwesel? Eri, ma I pahn patohwanohng Eihap me komw ketiket wasaht oh e sohte pahn kak ketin diar komwi, e uhdahn pahn kemeiehla. Tamataman me ngehi emen tohnkaudok en KAUN-O mehlel men sang ni ei kisin pwutak.
12 Mas, assim que eu o deixar, o Espírito do S enhor o levará embora, sabe-se lá para onde, e quando Acabe chegar e não o encontrar, ele me matará. E, no entanto, tenho servido fielmente ao S enhor toda a minha vida.
13 Komw sohte karonge me ni ahnsou me Sesepel wie kemekemehla soukohp akan en KAUN-O, I ekilahr me epwiki nan pwoahr riau, ni pwihn riau wad limehk; oh I pil kihong irail arail tungoal kisin mwenge oh pihl?
13 Ninguém lhe falou da ocasião em que Jezabel tentou matar os profetas do S enhor ? Escondi cem deles em duas cavernas e lhes forneci alimento e água.
14 Eri, ia duwen omwi kak mahsanihong ie I en patohla oh patohwanohng nanmwmarkio me komw ketiket wasaht? E pahn kemeiehla.”
14 E agora o senhor diz: ‘Vá e diga ao rei: Elias está aqui’. Se eu fizer isso, certamente Acabe me matará!”.
15 Elaisa ahpw sapeng, “Ni mwaren KAUN-O, Wasa Lapalap, me I kin papah, I inoukihda me I pahn pwarala mwohn nanmwarkio rahnwet.”
15 Mas Elias disse: “Tão certo como vive o S enhor dos Exércitos, em cuja presença estou, hoje mesmo me apresentarei ao rei Acabe”.
16 Eri, Opadaia ahpw patopatohla rehn Nanmwarki Eihap oh patohwanohng; Eihap eri mwesel ketilahng tuhwong Elaisa.
16 Então Obadias foi dizer a Acabe que Elias tinha vindo, e Acabe saiu para encontrar-se com Elias.
17 Ni ahnsou me Eihap mahsanihada Elaisa, e ahpw mahsanih, “Iei kowe men, aramas suwed me keieu kedirepw nan Israel!”
17 Quando Acabe o viu, disse: “É você mesmo, perturbador de Israel?”.
18 Elaisa ahpw sapeng, patohwan, “Kaidehn ngehi, pwe komwi, oh semomwio. Kumwa sohte peikiong kosonned en KAUN-O, ahpw pwongih sansal mwahl en Paal kan.
18 “Não causei problema algum a Israel”, respondeu Elias. “O senhor e sua família é que são os perturbadores, pois se recusaram a obedecer aos mandamentos do S enhor e, em vez disso, adoraram imagens de Baal.
19 Eri met, komw mahsanihong aramas en Israel koaros en tuhwong ie pohn Nahna Karmel. Komw ketikihdo soukohp 450 en Paal oh soukohp 400 en koht lih Asera, me Lih Nanmwarki Sesepel kin apwahpwalih.”
19 Agora, convoque todo o Israel para encontrar-se comigo no monte Carmelo, além dos 450 profetas de Baal e os 400 profetas de Aserá que comem à mesa de Jezabel.”
20 Eri, Eihap ahpw malipepene mehn Israel koaros iangahki soukohp en Paal kan nin Nahna Karmel.
20 Acabe convocou todo o povo de Israel e os profetas para se reunirem no monte Carmelo.
21 Elaisa ahpw patodahla rehn aramas akan pohn nahnao oh patohwan, “Iahd me kumwail pahn kainenehla amwail lamalam? Ma KAUN-O me Koht, a kumwail kaudokiong, ahpw ma Paal me Koht, a kumwail kaudokiong!” Ahpw aramas akan sohte sapengki mehkot.
21 Elias se colocou diante do povo e disse: “Até quando ficarão oscilando de um lado para o outro? Se o S enhor é Deus, sigam-no! Mas, se Baal é Deus, então sigam Baal!”. O povo, contudo, ficou em silêncio.
22 Eri, Elaisa ahpw patohwan, “Ngehite me soukohp en KAUN-O me luhwehdi, a soukohp en Paal me 450.
22 Então Elias lhes disse: “Sou o único que resta dos profetas do S enhor , mas Baal tem 450 profetas.
23 Kumwail wahdo kouwol riemen; kihong irail emen pwe re en kemehla oh saptikihpene; oh kihong pohn tuwi kan—ahpw ieremen saunda kisiniei. I pil pahn wiahiong kouwol teio.
23 Agora, tragam para cá dois novilhos. Que os profetas de Baal escolham um deles, cortem o animal em pedaços e o coloquem sobre a lenha do altar, mas não ponham fogo na lenha. Eu prepararei o outro novilho e o colocarei sobre a lenha no altar, mas não porei fogo na lenha.
24 Eri, soukohp en Paal kan pahn kapakapohng arail koht, oh I pil pahn kapakapohng KAUN-O. Eri, mehmen me pahn ketin sapeng ni eh pahn ketin kadarodo kisiniei, iei ih me Koht.”
24 Então invoquem o nome de seu deus, e eu invocarei o nome do S enhor . O deus que responder com fogo, esse é o Deus verdadeiro!”. E todo o povo concordou.
25 Eri, Elaisa ahpw patohwanohng soukohp en Paal kan, “Pwehki amwail tohto, kumwail ale emen kouwol akan oh kaunopada mahs. Kapakapohng amwail koht, ahpw ieremen kumwail saunda kisiniei.”
25 Então Elias disse aos profetas de Baal: “Comecem vocês, pois são muitos. Escolham um dos novilhos, preparem-no e invoquem o nome de seu deus. Mas não ponham fogo na lenha”.
26 Irail ahpw ale emen kouwol me wisikdo ko, irail eri kaunopada, oh kapakapohng Paal lao lel nin souwas. Irail weriwerki, “Paal, sapeng kiht!” Oh irail wie kahkahlek kapikapil pei sarawi me irail kauwadahro. Ahpw sohte pasapeng me kohdo.
26 Eles prepararam um dos novilhos e o colocaram sobre o altar. Invocaram o nome de Baal desde a manhã até o meio-dia e gritavam: “Ó Baal, responde-nos!”, mas não houve resposta alguma. E dançavam em volta do altar que haviam feito.
27 Nin souwas, Elaisa ahpw tapihada wiahkin irail mehn kouruhr, “Kumwail kapakap laud! Ih koht emen! Mwein e wie owiouremen, de e kolahng kainen; de mwein e seiseiloakseli! De mwein e wie memeir oh kumwail uhdahn pahn kapirida!”
27 Por volta do meio-dia, Elias começou a zombar deles: “Vocês precisam gritar mais alto”, dizia ele. “Sem dúvida ele é um deus! Talvez esteja meditando ou ocupado em outro lugar. Ou talvez esteja viajando, ou dormindo, e precise ser acordado!”
28 Eri, soukohp akan ahpw kapakap laud, oh lekehkiseli kilirail kan naip oh kisin kedlahs kan, lao nta keredihsang ni paliwararail kan, nin duwen arail tiahk en kaudok.
28 Então gritaram mais alto e, como era seu costume, cortaram-se com facas e espadas, até sangrarem.
29 Irail wie weriwer oh katakatairong lao lel mwurin souwas; ahpw sohte pasapeng kohdo, oh sohte ngihl ehu pil peido.
29 Agitaram-se em transe desde o meio-dia até a hora do sacrifício da tarde, mas não houve sequer um som, nem resposta ou reação alguma.
30 Elaisa eri patohwanohng aramas akan, “Kumwail keido mpei.” Eri, irail koaros ahpw pokonpene oh kapilpene. Elaisa ahpw tapihada onehda sapahl pei sarawien KAUN-O me ohlahro.
30 Então Elias disse ao povo: “Venham aqui!”. Todos se reuniram em volta dele enquanto ele consertava o altar do S enhor que havia sido derrubado.
31 E ale takai eisek riau wadengkihte kadaudok eisek riau en Seikop, ohl me KAUN-O ketikihongehr mware Israel.
31 Pegou doze pedras, uma para cada tribo dos filhos de Jacó, a quem o S enhor disse: “Teu nome será Israel”,
32 E kaukihda sapahl pei sarawien KAUN-O takai eisek riau pwukat. E pil weirada warawar pwoat kapilkipene, me uwe itarohng kalon en pihl pahieu en audehda.
32 e com elas reconstruiu o altar em nome do S enhor . Depois, cavou ao redor do altar uma valeta com capacidade suficiente para doze litros de água.
33 Eri, e ahpw pwilikihdi tuwi kan pohn pei sarawio, oh saptikihpene kouwolo, oh kihdiong pohn tuwi ko.
33 Empilhou lenha sobre o altar, cortou o novilho em pedaços e colocou os pedaços sobre a lenha.
34 E ahpw patohwan, “Kumwail audehkihda pihl sah pahieu oh widekihdiong pohn meirong oh tuwi kan.” Irail eri wiahda, e ahpw pil patohwanohng irail, “Pil pwureng wia.” Eri, irail pil pwurehng wia. E ahpw patohwan kesilipak, “Kumwail pil pwurehng,” a irail pwurehng wiahda.
34 Depois que fizeram isso, disse: “Façam a mesma coisa novamente”. Quando terminaram, ele disse: “Agora façam o mesmo pela terceira vez”. Eles seguiram sua instrução,
35 Pihl kan ahpw keredi oh kapilpene pei sarawio oh kadirehla warawaro.
35 e a água corria ao redor do altar e encheu a valeta.
36 Ni awahn meirong en mwurin souwas, soukohp Elaisa ahpw patohla ni pei sarawio oh kapakap, “Maing KAUN, Koht en Eipraam, Aisek, oh Seikop, komw ketin kadehdehda rahnwet me komwi me Koht en Israel, oh ngehi me sapwellimomwi ladu me wiadahr mepwukat sang ni omwi mahsen.
36 Na hora costumeira de oferecer o sacrifício da tarde, o profeta Elias se aproximou do altar e orou: “Ó S enhor , Deus de Abraão, Isaque e Jacó, prova hoje que és Deus em Israel e que sou teu servo. Prova que fiz tudo isso por ordem tua.
37 Komw ketin sapeng ie, Maing KAUN, komw ketin sapeng ie, pwe aramas pwukat en ese me komwi me KAUN-O, me Koht, oh komwi me pahn kapwureiraildohng komwi.”
37 Ó S enhor , responde-me! Que este povo saiba que tu, ó S enhor , és o verdadeiro Deus e estás buscando o povo de volta para ti!”.
38 KAUN-O ahpw ketin kamwerehdi kisiniei, oh isikada meirongo, tuwi ko, oh pil takai ko, oh karoangehla pwehlo; oh pilen nan warawaro ahpw madada.
38 No mesmo instante, fogo do S enhor desceu do céu e queimou o novilho, a madeira, as pedras e o chão, e secou até a água da valeta.
39 Ni aramas akan ar kilangada met, re ahpw pwupwudiong nanpwel ndinda, “KAUN-O me Koht! KAUN-O kelehpw me Koht!”
39 Quando o povo viu isso, todos se prostraram com o rosto no chão e gritaram: “O S enhor é Deus! Sim, o S enhor é Deus!”.
40 Elaisa ahpw patohwan, “Kumwail koledi soukohp en Paal koaros, oh dehr mweidohng emen en pitla!” Re ahpw koledi irail koaros, oh Elaisa ahpw kahreirailla ni Piletik Kison oh kemeirailla wasao.
40 Então Elias ordenou: “Prendam todos os profetas de Baal. Não deixem nenhum escapar!”. O povo os prendeu, e Elias os levou para o riacho de Quisom e ali os matou.
41 Eri, Elaisa ahpw patohwanohng Nanmwarki Eihap, “Ahnsou wet komwi ketila konot, pwe I rong mahdin keteu wie kohkohdo.”
41 Em seguida, Elias disse a Acabe: “Vá comer e beber, pois ouço uma forte tempestade chegando”.
42 Ni ahnsou me Eihap ketilahng konot, Elaisa ahpw patodahla pohn kumwen Nahna Karmel, wasa me e poaridiong nanpwel, moange lel nanpwungen neh kan.
42 Acabe foi comer e beber. Elias, porém, subiu ao topo do monte Carmelo, prostrou-se até o chão com o rosto entre os joelhos e orou.
43 E ahpw patohwanohng eh laduwo, “Kohwei oh kilengwohng pohn sehdo.”
43 Depois, disse a seu servo: “Vá e olhe na direção do mar”. O servo foi e olhou, depois voltou e disse: “Não vi nada”. Sete vezes Elias mandou que ele fosse e olhasse.
44 Ni keisipak en eh kohla, e ahpw pwurodo, nda, “I kilangadahr kisin depwek kis, sohte pil laudsang nan pehn ohl emen, me kohkohda pohn sehdo.”
44 Por fim, na sétima vez, o servo lhe disse: “Vi subir do mar uma pequena nuvem, do tamanho da mão de um homem”. Então Elias lhe disse: “Vá depressa dizer a Acabe: ‘Apronte seu carro e volte para casa. Se não se apressar, a chuva o impedirá!’”.
45 Mwurin ahnsou tikitik, lahng ahpw toaledi, oh angin mesen keteu ahpw tepida ipido, oh keteu mosul ahpw tepida mweredi. Eihap eri ketidahng nan tehnwereo oh sapahllahng Sesreel.
45 Em pouco tempo, o céu ficou escuro com nuvens. Um vento forte trouxe uma grande tempestade, e Acabe partiu em sua carruagem a toda velocidade para Jezreel.
46 Manaman en KAUN-O ahpw ti pohn Elaisa; e ahpw katengehdi eh likou kan nin lukepe oh tang mwohn Eihap lao lel ni irepen Sesreel.
46 Então o S enhor concedeu força extraordinária a Elias. Ele prendeu a capa no cinto e correu à frente do carro de Acabe até a entrada de Jezreel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.