1 Crônicas 21

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sehdan men kahrehiong mehn Israel nan paisuwed, ihme e pangenki Depit en ketin wiahda ntingdien aramas koaros nan Israel.
1 E Satanás se levantou contra Israel, e incitou Davi a enumerar Israel.
2 Depit eri mahsanihong Sohap oh lapalap teiko, “Kumwail kohwei nan Israel, sang apali wehi lel apali, oh wadekedi aramas akan, I men ese uwen tohtohn aramas akan.”
2 E Davi disse a Joabe e aos governantes do povo: Ide, enumerai Israel desde Berseba até Dã; e trazei o número deles para mim, para que eu possa sabê-lo.
3 Sohap eri sapeng, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, KAUN-O en ketin katohtohwehla mehn Israel pak epwiki tohtohsang rahnwet! Irail koaros iei sapwellimomwi ladu. Dahme komwi kupwurkihki wia irair wet me pahn kahrehiong wehiet pwon nan dihp?”
3 E Joabe respondeu: O SENHOR faça o seu povo uma centena de vezes maior do que ele é; mas, meu senhor e rei, não são todos servos do meu senhor? Por que então o meu senhor requer esta coisa? Por que será ele causa de transgressão para Israel?
4 Ahpw nanmwarkio nantihongete Sohap en kapwaiada sapwellime koasoandi. Sohap eri patopatohla, e seiloaklahng wasa koaros nan wehin Israel, oh pil pwurodohng nan Serusalem.
4 Todavia, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe. Pelo que Joabe partiu, e foi por todo o Israel, e voltou para Jerusalém.
5 E pakairkihong Nanmwarki Depit uwen tohtohn ohl akan me kak wia doadoahk en sounpei: ohl 1,100,000 en Israel oh 470,000 en Suda.
5 E Joabe deu a soma do número do povo a Davi. E todos os de Israel eram um milhão e cem mil homens que empunhavam a espada; e Judá era quatrocentos e setenta mil homens que empunhavam espada.
6 Pwehki Sohap eh sapwungki sapwellimen nanmwarkio koasoandi, e sohte ntingihedi kadaudok en Lipai oh Pensamin.
6 Porém, Levi e Benjamim ele não contou entre eles; porque a palavra do rei foi abominável para Joabe.
7 Koht sohte ketin kupwurperenki irair wet, e ahpw ketin kalokehki mehn Israel.
7 Isso desagradou a Deus, portanto ele feriu Israel.
8 Depit eri patohwanohng Koht, “Maing, I patohwan wiadahr dihp lapalap ehu ni ei wiadahr met! Komwi ketin kupwur mahkohng ie. I wiadahr tiahk en pweipwei ehu.”
8 E Davi disse a Deus: Pequei grandemente em fazer isso; mas, agora, imploro-te, remove a iniquidade do teu servo; por eu ter feito mui tolamente.
9 KAUN-O eri ketin mahsanihong Kad, sapwellimen Depit soukohpo,
9 E o SENHOR falou a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 “Kohwei padahkihong Depit me I pahn kihong pilipil siluh. I pahn kapwaiada dahme e pahn pilada.”
10 Vai e conta a Davi, dizendo: Assim diz o SENHOR: Ofereço-te três coisas, escolhe para ti uma delas, para que eu possa fazê-la a ti.
11 Kad eri patohla rehn Depit, padahkihong dahme KAUN-O mahsanih, e ahpw idek, “Mehnia rehn soahng siluh pwukat me komwi pahn ketin pilada?
11 Assim, Gade veio até Davi, e disse a ele: Assim diz o SENHOR: Escolhe para ti:
12 Lehk lapalap soupar siluh? De komwi en tangatangasang karis en sapwellimomwi imwintihti kan erein sounpwong siluh? De erein rahn siluh KAUN-O en ketin mahwenkihong komwi sapwellime kedlahs oh ketikidohng pohn wehiet soumwahu lusulus, ni eh pahn ketikidohng sapwellime tohnleng kan en kemehla aramas akan nan wehiet pwon? Ia pasapeng me I pahn patohwanohng KAUN-O?”
12 ou três anos de fome; ou três meses para seres destruído diante dos teus inimigos, enquanto a espada dos teus inimigos te supere; ou, ainda, três dias da espada do SENHOR; a saber, a peste na terra, e o anjo do SENHOR destruindo ao longo de toda costa de Israel. Agora, portanto, aconselha-te de qual palavra trarei de volta àquele que me enviou.
13 Depit ahpw ketin sapengki Kad, “I mihier nan apwal laud! Ahpw I sohte men ale lokolok sang rehn aramas. KAUN-O en pein ketin kaloke ie, pwehki ih me ketin kupwurkalahngan.”
13 E Davi disse a Gade: Estou em um grande aperto; que caiamos, agora, na mão do SENHOR; porque mui grandes são as suas misericórdias; mas que eu não caia na mão de homem.
14 KAUN-O eri ketin kadarodo soumwahu lusulus ong mehn Israel, oh aramas isinen me mehkihla.
14 Assim, o SENHOR enviou peste sobre Israel; e ali caíram de Israel setenta mil homens.
15 E ahpw ketin kadarodo tohnleng men pwehn kamwomwala Serusalem, ahpw e pil ketin wekidala kupwure oh mahsanihong tohnlengo, “Erier! Itarehr!” Ni ahnsowo tohnlengo kesikesihnen ni en Arauana, mehn Sepus, e wasahn kamwakele kohn.
15 E Deus enviou um anjo a Jerusalém para destruí-la; e enquanto ele a estava destruindo, o SENHOR olhou, e se arrependeu do mal, e disse ao anjo que destruía: Basta, detém agora a tua mão. E o anjo do SENHOR se pôs de pé junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Depit eri mahsanihada tohnlengo eh kesikesihnen nan wehwe, kolokol nah kedlahs, onopadahr en kamwomwala Serusalem. Depit oh kaunen aramas akan—koaros mi nan likoun nsensuwed—poaridi lel nanpwel.
16 E Davi ergueu os seus olhos, e viu o anjo do SENHOR de pé entre a terra e o céu, tendo a espada desembainhada na sua mão estendida sobre Jerusalém. Então, Davi e os anciãos de Israel, que estavam vestidos de pano de saco, caíram sobre as suas faces.
17 Depit ahpw loulou, mahsanih, “Maing Koht, ngehi me wiadahr sapwung wet. Ngehi me wiahda koasoandien ntingdien aramas wet. Dahme aramas pwukat wiadahr? Maing KAUN, ei Koht, komwi ketin kaloke ngehi oh ei peneinei, a komwi dehr ketin kaloke sapwellimomwi aramas akan.”
17 E Davi disse a Deus: Não sou eu quem ordenou que o povo fosse enumerado? Eu mesmo que pequei e fiz muito mal; mas quanto a estas ovelhas, o que elas fizeram? Que a tua mão, suplico-te, ó SENHOR meu Deus, esteja sobre mim, e sobre a casa do meu pai; mas não sobre o teu povo, para que sejam atormentados.
18 Tohnleng en KAUN-O ahpw padahkihong Kad en koasoanediong Depit en kauwada ehu pei sarawi ong KAUN-O ni en Arauana wasahn kamwakele kohno.
18 Então, o anjo do SENHOR mandou Gade dizer a Davi, que Davi deveria subir à eira de Ornã, o jebuseu, e erguer um altar ao SENHOR.
19 Depit eri kapwaiada mahsen en KAUN-O, nin duwen me Kad patohwanohngehr.
19 E Davi subiu, diante da palavra de Gade, a qual ele falou em nome do SENHOR.
20 Arauana oh nah pwutak pahmen ko mihmi ni wasahn kamwakel kohn ni ahnsou me re kilangada tohnlengo, nah pwutak ko eri tangdoaui oh rukula.
20 E Ornã volveu-se, e viu o anjo; e ele com seus quatro filhos se esconderam. Ora, Ornã estava joeirando trigo.
21 Ni ahnsou me Arauana kilangada Nanmwarki Depit eh ketiket kohdo, e ahpw pweieklahsang wasahn kamwakele kohno oh poaridi lel nanpwel.
21 E enquanto Davi vinha até Ornã, Ornã olhou e viu Davi, e saiu da eira, e se prostrou diante de Davi com a sua face no chão.
22 Depit ahpw mahsanihong, “Komw netikidohng ie omwi wasahn kamwakel kohn en, pwe I en kak kauwada ehu pei sarawi ong KAUN-O, pwehn katokehdi soumwahu lusulus wet, I pahn pwainohng komwi uwen pweine pwon.”
22 Então, Davi disse a Ornã: Concede-me o lugar desta eira para que nela eu possa edificar um altar ao SENHOR; tu me concederás pelo preço cheio, para que a praga possa ser detida do povo.
23 Arauana eri sapeng, patohwan, “Wasa Lapalap en ketikihda wasaht oh ketin wiahiong dahme re ketin kupwukupwure. Iet kou kan mehn wia meirong isihs pohn pei sarawio, oh iet dinapw en kamwakel kan mehn wia tuwi, oh wahn kohn mehn meirong. I patohwanohng komwi mepwukat koaros.”
23 E Ornã disse a Davi: Toma-a para ti, e que o meu senhor, o rei, faça aquilo que é bom aos seus olhos; eis que te dou também os bois por ofertas queimadas, e os instrumentos da eira por lenha, e o trigo por oferta de alimentos; tudo te dou.
24 Ahpw nanmwarkio ketin sapeng, mahsanih, “Soh, I pahn pwaihnohng komwi soahng koaros. I sohte pahn meirongkihong KAUN-O mehkot me ahmw, mehkot me I sohte pahn medengki.”
24 E o rei Davi disse a Ornã: Não; mas, verdadeiramente, comprá-la-ei pelo preço cheio; porque não tomarei aquilo que é teu para o SENHOR, tampouco oferecerei ofertas queimadas sem custo.
25 Ih eri ketikihong Arauana pweinen wasao me iei mwohni kohl wenepwiki.
25 Assim, Davi deu a Ornã, pelo lugar o peso de seiscentos shekels de ouro.
26 E ahpw ketin kauwada pei sarawi ehu wasao ong KAUN-O, oh wiahda meirong isihs oh meirong en kaminimin. E ahpw loulou, oh KAUN-O ketin kupwure eh pekipek ni eh ketin kadaridi kisiniei pohn pei sarawio oh isikala meirong ko.
26 E Davi edificou ali um altar ao SENHOR, e ofereceu ofertas queimadas e ofertas de paz, e clamou ao SENHOR; e ele lhe respondeu do céu com fogo sobre o altar da oferta queimada.
27 KAUN-O eri ketin mahsanihong tohnlengo en pwilikihdi nah kedlahso, tohnlengo eri kapwaiada.
27 E o SENHOR ordenou ao anjo, e ele voltou a pôr a espada na sua bainha.
28 Depit eri mwahngihada sang ni mwekid wet me KAUN-O ketin karongeier eh pekipek, ih eri wiahda meirong kei pohn pei sarawio, ni en Arauana wasahn kamwakel kohno.
28 Naquele momento, quando Davi viu que o SENHOR havia lhe respondido na eira de Ornã, o jebuseu; ofereceu ali sacrifícios.
29 Impwal me KAUN-O kin ketiket loale me Moses wiahda nan sapwtehno, oh pei sarawi me meirong kan kin isihsla powe mihmihte wasahn kaudok nan Kipeon ni ahnsowo;
29 Porque o tabernáculo do SENHOR, o qual Moisés fez no deserto, e o altar da oferta queimada, estavam naquele tempo no lugar alto de Gibeão.
30 ahpw Depit sohte kak ketilahng wasao pwehn kaudokiong Koht, pwehki eh masak kedlahs en tohnleng en KAUN-O.
30 Porém, Davi não conseguiu ir diante dele para indagar a Deus; porque ele estava atemorizado por causa da espada do anjo do SENHOR.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.