1 Crônicas 21

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sehdan men kahrehiong mehn Israel nan paisuwed, ihme e pangenki Depit en ketin wiahda ntingdien aramas koaros nan Israel.
1 Então Satanás se levantou contra Israel, e incitou Davi a numerar Israel.
2 Depit eri mahsanihong Sohap oh lapalap teiko, “Kumwail kohwei nan Israel, sang apali wehi lel apali, oh wadekedi aramas akan, I men ese uwen tohtohn aramas akan.”
2 E disse Davi a Joabe e aos príncipes de povo: Ide, cantai a Israel desde Berseba até Dã; e trazei-me a conta, para que eu saiba o número deles.
3 Sohap eri sapeng, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, KAUN-O en ketin katohtohwehla mehn Israel pak epwiki tohtohsang rahnwet! Irail koaros iei sapwellimomwi ladu. Dahme komwi kupwurkihki wia irair wet me pahn kahrehiong wehiet pwon nan dihp?”
3 Então disse Joabe: O Senhor acrescente ao seu povo cem vezes tanto como ele é! Porventura, é rei meu senhor, não são teus os servos de meu senhor? Por que requer isto e meu senhor. Por que traria ele culpa sobre Israel?
4 Ahpw nanmwarkio nantihongete Sohap en kapwaiada sapwellime koasoandi. Sohap eri patopatohla, e seiloaklahng wasa koaros nan wehin Israel, oh pil pwurodohng nan Serusalem.
4 Todavia a palavra de rei prevaleceu contra Joabe. Pelo que saiu Joabe, e passou por todo o Israel; depois voltou para Jerusalém.
5 E pakairkihong Nanmwarki Depit uwen tohtohn ohl akan me kak wia doadoahk en sounpei: ohl 1,100,000 en Israel oh 470,000 en Suda.
5 E Joabe deu a Davi o resultado da numeração do povo. E era todo o Israel um milhão e cem mil homens que arrancavam da espada; e de Judá quatrocentos e setenta mil homens que arrancavam da espada.
6 Pwehki Sohap eh sapwungki sapwellimen nanmwarkio koasoandi, e sohte ntingihedi kadaudok en Lipai oh Pensamin.
6 Mas entre eles Joabe não contou os de Levi e Benjamim, porque a palavra do rei lhe foi abominável.
7 Koht sohte ketin kupwurperenki irair wet, e ahpw ketin kalokehki mehn Israel.
7 E este negócio desagradou a Deus, pelo que feriu Israel.
8 Depit eri patohwanohng Koht, “Maing, I patohwan wiadahr dihp lapalap ehu ni ei wiadahr met! Komwi ketin kupwur mahkohng ie. I wiadahr tiahk en pweipwei ehu.”
8 Então disse Davi a Deus: Gravemente pequei em fazer tal coisa; agora porém, peço-te, tira a iniqüidade de teu servo, porque procedi mui loucamente.
9 KAUN-O eri ketin mahsanihong Kad, sapwellimen Depit soukohpo,
9 Falou o Senhor a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 “Kohwei padahkihong Depit me I pahn kihong pilipil siluh. I pahn kapwaiada dahme e pahn pilada.”
10 Vai, e dize a Davi: Assim diz o Senhor: Três coisas te proponho; escolhe uma delas, para que eu te faça.
11 Kad eri patohla rehn Depit, padahkihong dahme KAUN-O mahsanih, e ahpw idek, “Mehnia rehn soahng siluh pwukat me komwi pahn ketin pilada?
11 E Gade veio a Davi, e lhe disse: Assim diz o Senhor: Escolhe o que quiseres:
12 Lehk lapalap soupar siluh? De komwi en tangatangasang karis en sapwellimomwi imwintihti kan erein sounpwong siluh? De erein rahn siluh KAUN-O en ketin mahwenkihong komwi sapwellime kedlahs oh ketikidohng pohn wehiet soumwahu lusulus, ni eh pahn ketikidohng sapwellime tohnleng kan en kemehla aramas akan nan wehiet pwon? Ia pasapeng me I pahn patohwanohng KAUN-O?”
12 ou três anos de fome; ou seres por três meses consumido diante de teus adversários, enquanto a espada de teus inimigos te alcance; ou que por três dias a espada do Senhor, isto é, a peste na terra, e o anjo do Senhor façam destruição por todos os termos de Israel. Vê, pois, agora que resposta hei de levar a quem me enviou.
13 Depit ahpw ketin sapengki Kad, “I mihier nan apwal laud! Ahpw I sohte men ale lokolok sang rehn aramas. KAUN-O en pein ketin kaloke ie, pwehki ih me ketin kupwurkalahngan.”
13 Então disse Davi a Gade: Estou em grande angústia; caia eu, pois, nas mãos do Senhor, porque mui grandes são as suas misericórdias; mas que eu não caia nas mãos dos homens.
14 KAUN-O eri ketin kadarodo soumwahu lusulus ong mehn Israel, oh aramas isinen me mehkihla.
14 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel; e caíram de Israel setenta mil homens.
15 E ahpw ketin kadarodo tohnleng men pwehn kamwomwala Serusalem, ahpw e pil ketin wekidala kupwure oh mahsanihong tohnlengo, “Erier! Itarehr!” Ni ahnsowo tohnlengo kesikesihnen ni en Arauana, mehn Sepus, e wasahn kamwakele kohn.
15 E Deus mandou um anjo a Jerusalém para a destruir; e, estando ele prestes a destrui-la, o Senhor olhou e se arrependeu daquele mal, e disse ao anjo destruidor: Basta; agora retira a tua mão. E o anjo do Senhor estava junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Depit eri mahsanihada tohnlengo eh kesikesihnen nan wehwe, kolokol nah kedlahs, onopadahr en kamwomwala Serusalem. Depit oh kaunen aramas akan—koaros mi nan likoun nsensuwed—poaridi lel nanpwel.
16 E Davi, levantando os olhos, viu o anjo do Senhor, que estava entre a terra e o céu, tendo na mão uma espada desembainhada estendida sobre Jerusalém. Então Davi e os anciãos, cobertos de sacos, se prostraram sobre os seus rostos.
17 Depit ahpw loulou, mahsanih, “Maing Koht, ngehi me wiadahr sapwung wet. Ngehi me wiahda koasoandien ntingdien aramas wet. Dahme aramas pwukat wiadahr? Maing KAUN, ei Koht, komwi ketin kaloke ngehi oh ei peneinei, a komwi dehr ketin kaloke sapwellimomwi aramas akan.”
17 E dissemorreram Saul e seus três filhos; morreu toda a sua o povo? E eu mesmo sou o que pequei, e procedi muito mal; mas estas ovelhas, que fizeram? Seja tua mão, Senhor Deus meu, contra mim e contra a casa de meu pai, porem não contra o teu povo para castigá-lo com peste.
18 Tohnleng en KAUN-O ahpw padahkihong Kad en koasoanediong Depit en kauwada ehu pei sarawi ong KAUN-O ni en Arauana wasahn kamwakele kohno.
18 Então o anjo do Senhor ordenou a Gade que dissesse a Davi para subir e levantar um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 Depit eri kapwaiada mahsen en KAUN-O, nin duwen me Kad patohwanohngehr.
19 Subiu, pois, Davi, conforme a palavra que Gade falara em nome do Senhor.
20 Arauana oh nah pwutak pahmen ko mihmi ni wasahn kamwakel kohn ni ahnsou me re kilangada tohnlengo, nah pwutak ko eri tangdoaui oh rukula.
20 E, virando-se Ornã, viu o anjo; e seus quatro filhos, que estavam com ele, se esconderam. Ora, Ornã estava debulhando trigo.
21 Ni ahnsou me Arauana kilangada Nanmwarki Depit eh ketiket kohdo, e ahpw pweieklahsang wasahn kamwakele kohno oh poaridi lel nanpwel.
21 Quando Davi se vinha chegando a Ornã, este olhou e o viu e, saindo da terra, prostrou-se diante dele com o rosto em terra.
22 Depit ahpw mahsanihong, “Komw netikidohng ie omwi wasahn kamwakel kohn en, pwe I en kak kauwada ehu pei sarawi ong KAUN-O, pwehn katokehdi soumwahu lusulus wet, I pahn pwainohng komwi uwen pweine pwon.”
22 Então disse Davi a Ornã: Dá-me o lugar da eira pelo seu valor, para eu edificar nele um altar ao Senhor, para que cesse esta praga de sobre o povo.
23 Arauana eri sapeng, patohwan, “Wasa Lapalap en ketikihda wasaht oh ketin wiahiong dahme re ketin kupwukupwure. Iet kou kan mehn wia meirong isihs pohn pei sarawio, oh iet dinapw en kamwakel kan mehn wia tuwi, oh wahn kohn mehn meirong. I patohwanohng komwi mepwukat koaros.”
23 Respondeu Ornã a Davi: Toma-o para ti, e faça o rei meu senhor o que lhe parecer bem. Eis que dou os bois para holocaustos, os trilhos para lenha, e o trigo para oferta de cereais; tudo dou.
24 Ahpw nanmwarkio ketin sapeng, mahsanih, “Soh, I pahn pwaihnohng komwi soahng koaros. I sohte pahn meirongkihong KAUN-O mehkot me ahmw, mehkot me I sohte pahn medengki.”
24 Mas o rei Davi disse a Ornã: Não, antes quero comprá-lo pelo seu valor; pois não tomarei para o Senhor o que é teu, nem oferecerei holocausto que não me custe nada.
25 Ih eri ketikihong Arauana pweinen wasao me iei mwohni kohl wenepwiki.
25 E Davi deu a Ornã por aquele lugar o peso de seiscentos siclos de ouro.
26 E ahpw ketin kauwada pei sarawi ehu wasao ong KAUN-O, oh wiahda meirong isihs oh meirong en kaminimin. E ahpw loulou, oh KAUN-O ketin kupwure eh pekipek ni eh ketin kadaridi kisiniei pohn pei sarawio oh isikala meirong ko.
26 Então Davi edificou ali um altar ao Senhor, e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas; e invocou o Senhor, o qual lhe respondeu do céu, com fogo sobre o altar de holocausto.
27 KAUN-O eri ketin mahsanihong tohnlengo en pwilikihdi nah kedlahso, tohnlengo eri kapwaiada.
27 E o Senhor deu ordem ao anjo, que tomou a meter a sua espada na bainha.
28 Depit eri mwahngihada sang ni mwekid wet me KAUN-O ketin karongeier eh pekipek, ih eri wiahda meirong kei pohn pei sarawio, ni en Arauana wasahn kamwakel kohno.
28 Nesse mesmo tempo, vendo Davi que o Senhor lhe respondera na eira de Ornã, o jebuseu, ofereceu ali os seus sacrifícios.
29 Impwal me KAUN-O kin ketiket loale me Moses wiahda nan sapwtehno, oh pei sarawi me meirong kan kin isihsla powe mihmihte wasahn kaudok nan Kipeon ni ahnsowo;
29 Pois o tabernáculo do Senhor que Moisés fizera no deserto, e o altar do holocausto, estavam naquele tempo no alto de Gibeão;
30 ahpw Depit sohte kak ketilahng wasao pwehn kaudokiong Koht, pwehki eh masak kedlahs en tohnleng en KAUN-O.
30 mas Davi não podia ir perante ele para consultar a Deus, porque estava atemorizado por causa da espada do anjo do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.