1 Crônicas 19
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF
1 Mwurin ahnsou ehu, Nahas, nanmwarkien Ammon, ahpw sipalla, oh sapwellime pwutak Anun uhd wiliandi wiahla nanmwarki.
1 E aconteceu, depois disto que Naás, rei dos filhos de Amom, morreu; e seu filho reinou em seu lugar.
2 Nanmwarki Depit ahpw ketin mahsanih, “I pahn kasalehiong Anun ei loalopwoat, duwehte me seme Nahas ketin wiahiongieier.” Depit eri kadarala meninkeder kei pwe re en patohwanla duwen eh iang kupwur pahtouki sipallahn semeo.
2 Então disse Davi: Usarei de benevolência com Hanum, filho de Naás, porque seu pai usou de benevolência comigo. Por isso Davi enviou mensageiros para o consolarem acerca de seu pai. E, chegando os servos de Davi à terra dos filhos de Amom, a Hanum, para o consolarem,
3 kaunen mehn Ammon ko ahpw patohwanohng nanmwarkio, “Komw kupwukupwure me Depit kadarodo meninkeder pwukat ong ni kawahupen semomwio? Pwe soh kowahlap! E kadariraildo pwe re en lipoahroke oh dawih sahpwet, pwe en kak kalowehdi!”
3 Disseram os príncipes dos filhos de Amom a Hanum: Pensas porventura, que foi para honrar teu pai aos teus olhos, que Davi te mandou consoladores? Não vieram seus servos a ti, a esquadrinhar, e a transtornar, e a espiar a terra?
4 Anun eri koledi sapwellimen Depit meninkeder ko, sehkasang ar alis kan, lupukasang arail likou kan sang nan lukope kohdi, oh kadarirailla.
4 Por isso Hanum tomou os servos de Davi, e raspou-os, e cortou-lhes as vestes no meio até à coxa da perna, e os despediu.
5 Irail eri namenekla pwurala ni imwarail kan. Ahnsou me Depit karongehda dahme wiawihero, e ketin kadarala pakair wet pwe re en patopatohte Seriko oh dehr pwurala lao arail alis kan pwurehng reireila.
5 E foram-se, e avisaram a Davi acerca daqueles homens; e enviou ele mensageiros a encontrá-los; porque aqueles homens estavam sobremaneira envergonhados. Disse, pois, o rei: Deixai-vos ficar em Jericó, até que vos torne a crescer a barba, e então voltai.
6 Nanmwarki Anun oh mehn Ammon kan dehdehkidahr me re wiahkilahr Depit ar imwintihti, irail eri kihpene ten en silper pahisek mehn pwainda werennasapw oh sountangahki werennansapw akan sang Mesopodamia palipowe oh sang Maaka oh Sopa nan wehin Siria.
6 Vendo, pois, os filhos de Amom que se tinham feito odiosos para com Davi, enviou Hanum, e os filhos de Amom, mil talentos de prata para alugarem para si carros e cavaleiros da Mesopotâmia, e da Síria de Maaca, e de Zobá.
7 Werennansapw silinen riekid me re pwainda oh sapwellimen nanmwarkien Maaka karis pil patohla kauwada imwarail impwal kan limwahn Medepa. Mehn Ammon ko pil kohieisang nan arail kahnimw kan oh onopadahng mahwen.
7 E alugaram para si trinta e dois mil carros, e o rei de Maaca e o seu povo, e eles vieram, e se acamparam diante de Medeba; também os filhos de Amom se ajuntaram das suas cidades, e vieram para a guerra.
8 Ni Depit eh karongehda dahme wiewiawi, e ahpw ketin kadarala Sohap oh kariso pwon.
8 O que ouvindo Davi, enviou Joabe e todo o exército dos homens valentes.
9 Mehn Ammon ko eri mwekidla oh koasoansoandiong wasahn pedolong ong nan Rappa, arail poahsoan kaunen kahnimwo, oh nanmwarki ko me ketido pwe re en iang sawas ketidiong nan wasa patapato.
9 E, saindo os filhos de Amom, ordenaram a batalha à porta da cidade; porém os reis que vieram se puseram à parte no campo.
10 Sohap ahpw tehkada me imwintihti ko pahn kohdo mwohrail oh ni pengepengerail, e ahpw pilada sounpei en Israel me keieu dengngan, pwe re en mi sallahng mehn Siria kan.
10 E, vendo Joabe que a batalha estava preparada contra ele, pela frente e pela retaguarda, separou dentre os mais escolhidos de Israel, e os ordenou contra os sírios.
11 E ahpw koasoanehdi luhwen sounpei ko pahn kaweid en rie Apisai, me koasoaneiraildi sallahng mehn Ammon kan.
11 E o resto do povo entregou na mão de Abisai, seu irmão; e puseram-se em ordem de batalha contra os filhos de Amom.
12 Sohap ahpw patohwanohng, “Ma ke kilang me mehn Siria kan pahn kaloweiehdi, eri kohdo sewese ie, oh ma mehn Ammon kan pahn kaloweiukedi, I pahn kohwei seweseiuk.
12 E disse: Se os sírios forem mais fortes do que eu, tu virás socorrer-me; e, se os filhos de Amom forem mais fortes do que tu, então eu te socorrerei.
13 Kakehlaka paliweromw oh nan kapehdomw! Kita pahn nantiheng mahwenki neitail aramas oh kahnimw kan en Koht. Oh kupwur en KAUN-O en pweida.”
13 Esforça-te, e esforcemo-nos pelo nosso povo, e pelas cidades do nosso Deus, e faça o Senhor o que parecer bem aos seus olhos.
14 Sohap oh nah ohl akan ahpw mwekidla pwe re en mahwen, mehn Siria ko ahpw tangdoaui.
14 Então se chegou Joabe, e o povo que tinha consigo, diante dos sírios, para a batalha; e fugiram de diante dele.
15 Ni mehn Ammon ko ar tehkadahr me mehn Siria ko tangehrdoaui, re ahpw tangasang Apisai oh pweieklahng nan kahnimwo. Sohap eri pwuralahng Serusalem.
15 Vendo, pois, os filhos de Amom que os sírios fugiram, também eles fugiram de diante de Abisai, seu irmão, e entraram na cidade; e veio Joabe para Jerusalém.
16 Mehn Siria ko eri esedahr me mehn Israel ko kaloweiraildier, irail ahpw pwainda sounpei kei sang wehin Siria ni palimesehn Pillap Iupreitis, irail eri koasoaneiraildi pahn kaweid en Sopak, kaunen sapwellimen Adadeser, nanmwarkien Sopa, karis kan.
16 E, vendo os sírios que foram derrotados diante de Israel, enviaram mensageiros, e fizeram sair os sírios que habitavam do outro lado do rio; e Sofaque, capitão do exército de Hadar-Ezer, marchava diante deles.
17 Ni Depit eh karongehda met, e ahpw ketin kapokonepene sounpei kan en Israel, re ahpw kotehla Pillap Sordan, oh koasoaneiraildiong sallahng mehn Siria ko. Mahweno eri tepida,
17 Do que avisado Davi, ajuntou a todo o Israel, e passou o Jordão, e foi ter com eles, e ordenou contra eles a batalha; e, tendo Davi ordenado a batalha contra os sírios, pelejaram contra ele.
18 mehn Israel ko ahpw pwakihala mehn Siria ko. Depit oh sapwellime ko kemehla sountangahki werennansapw isikid oh sounpei alu pahnen. Re pil kemehla Sopak, kaunen sounpei en Siria.
18 Porém os sírios fugiram de diante de Israel, e feriu Davi, dos sírios, os homens de sete mil carros, e quarenta mil homens de pé; e a Sofaque, capitão do exército, matou.
19 Ni nanmwarki kan me mi pahn Adadeser mwahngihada me re lohdier pahn mehn Israel, re ahpw pekimahkohng Depit oh wiahla sapwellime aramas. Mehn Siria sohla men pwurehng sewese mehn Ammon.
19 Vendo, pois, os servos de Hadar-Ezer que tinham sido feridos diante de Israel, fizeram paz com Davi, e o serviram; e os sírios nunca mais quiseram socorrer os filhos de Amom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.