Jó 7
Polska Biblia (POLAND) vs NVT
1 Izali czas nie jest zamierzony człowiekowi na ziemi? a jako dni najemnicze nie są dni jego?
1 “Acaso a vida na terra não é uma luta? Nossos dias são como os de um trabalhador braçal,
2 Jako sługa pragnie cienia, a jako najemnik czeka końca pracy swojej:
2 como o servo que anseia pela sombra, como o empregado à espera do pagamento.
3 Takiem ja prawem dziedzicznem wziął miesiące próżne, a nocy boleśne są mi naznaczone.
3 Recebi de herança meses de puro vazio, fui condenado a passar noites longas em aflição.
4 Układęli się, tedy mówię: Kiedyż wstanę? a rychło pominie noc? i pełen bywam myślenia aż do świtania.
4 Deitado na cama, penso: ‘Quando chegará a manhã?’, mas a noite se arrasta e reviro-me até o amanhecer.
5 Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.
5 Meu corpo está coberto de vermes e crostas de feridas; minha pele se racha e vaza pus.”
6 Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.
6 “Meus dias correm mais depressa que a lançadeira de um tecelão e terminam sem esperança.
7 Wspomnij, o Panie! iż wiatrem jest żywot mój, nie wróci się oko moje, aby widziało dobre rzeczy.
7 Lembra-te, ó Deus, de que minha vida é apenas um sopro; nunca mais voltarei a ver a felicidade.
8 Ani mię ogląda oko, które mię widywało; oczy twoje obrócone będą na mię, a mnie nie będzie.
8 Tu me vês agora, mas em breve não me verás; procurarás por mim, mas já não existirei.
9 Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;
9 Como uma nuvem que se dissipa e some, os que descem à sepultura
10 Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.
10 Deixam seu lar para sempre, e ninguém se lembrará deles novamente.
11 Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.
11 “Não posso me calar, tenho de expressar minha angústia; minha alma amargurada precisa se queixar.
12 Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?
12 Acaso sou eu o mar revolto ou algum monstro marinho, para que me ponhas sob vigilância?
13 Gdym rzekł: Pocieszy mię łoże moje, i ulży mi narzekania mego pościel moja:
13 Penso: ‘Na cama encontrarei descanso, e o leito me aliviará o sofrimento’,
14 Tedy mię straszysz przez sny, i przez widzenia trwożysz mną.
14 mas tu me assustas com sonhos e me aterrorizas com visões.
15 A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach.
15 Preferiria ser estrangulado; melhor morrer que sofrer assim.
16 Sprzykrzyłem sobie żywot, nie wiecznie będę żyw. Zaniechajże mię, bo marnością są dni moje.
16 Odeio minha vida e não quero continuar a viver; deixa-me em paz, pois meus dias passam como um sopro.
17 Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?
17 “O que é o ser humano, para que lhe dês tanta importância e penses nele com tanta atenção?
18 A że go nawiedzasz na każdy zaranek? i na każdą chwilę doświadczasz go?
18 Pois o examinas todas as manhãs e o pões à prova a cada instante.
19 Pokądże się nie odwrócisz odemnie? a nie zaniechasz mię, ażbym przełknął ślinę moję?
19 Por que não me deixas em paz? Dá-me tempo pelo menos para engolir a saliva!
20 Zgrzeszyłem, cóż mam czynić? o stróżu ludzki! czemuś mię sobie za cel położył, abym był sam sobie ciężarem?
20 Se eu pequei, o que te fiz, ó Vigia de toda a humanidade? Por que fizeste de mim o teu alvo? Acaso sou um fardo para ti?
21 Przecz nie odejmiesz przestępstwa mego, i nie przepuścisz nieprawości mojej? Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.
21 Por que não perdoas meu pecado e removes minha culpa? Pois em breve me deitarei no pó e morrerei; quando procurares por mim, já não existirei”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.