Mateus 22
Polish OPLNT (POL_BIB) vs VC
1 Jezus przedstawił jeszcze jedną przypowieść:
1 Jesus tornou a falar-lhes por meio de parábolas:
2 —Królestwo niebieskie jest podobne do władcy, który wyprawił synowi wesele.
2 The kingdom of the heavens has become like a king who made a wedding feast for his son,
3 Posłał służących, aby powiadomili zaproszonych, ale ci nie chcieli przyjść.
3 and sent his bondmen to call the persons invited to the wedding feast, and they would not come.
4 Poprzez innych służących wysłał im więc następującą wiadomość: „Uczta gotowa, mięso na rożnach—wszystko przygotowane! Zapraszam na wesele!”.
4 Again he sent other bondmen, saying, Say to the persons invited, Behold, I have prepared my dinner; my oxen and my fatted beasts are killed, and all things ready; come to the wedding feast.
5 Ale goście zlekceważyli zaproszenie: jeden poszedł na pole, inny—do swojego sklepu.
5 But they made light of it, and went, one to his own land, and another to his commerce.
6 A niektórzy nawet naubliżali posłańcom i zabili ich.
6 And the rest, laying hold of his bondmen, ill-treated and slew {them}.
7 Władca wpadł w gniew: wysłał wojsko, zgładził zabójców i spalił ich miasto.
7 And {when} the king {heard of it he} was wroth, and having sent his forces, destroyed those murderers and burned their city.
8 Potem rzekł sługom: „Uczta weselna została przygotowana, ale zaproszeni okazali się jej niegodni.
8 Then he says to his bondmen, The wedding feast is ready, but those invited were not worthy;
9 Wyjdźcie więc na ulice i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie”.
9 go therefore into the thoroughfares of the highways, and as many as ye shall find invite to the wedding feast.
10 Poszli więc i przyprowadzili z ulic wszystkich napotkanych ludzi—zarówno złych, jak i dobrych. W ten sposób sala biesiadna zapełniła się gośćmi.
10 And those bondmen went out into the highways, and brought together all as many as they found, both evil and good; and the wedding feast was furnished with guests.
11 Gdy władca wszedł, aby ich zobaczyć, zauważył człowieka, który nie miał na sobie weselnego ubrania.
11 And the king, having gone in to see the guests, beheld there a man not clothed with a wedding garment.
12 „Przyjacielu!”—zwrócił się do niego. —„Jak się tu znalazłeś, nie mając weselnego ubrania?”. On jednak nic nie odpowiedział.
12 And he says to him, {My} friend, how camest thou in here not having on a wedding garment? But he was speechless.
13 Wówczas władca rozkazał sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności, gdzie panuje lament i rozpacz!”.
13 Then said the king to the servants, Bind him feet and hands, and take him away, and cast him out into the outer darkness: there shall be the weeping and the gnashing of teeth.
14 Wielu jest bowiem zaproszonych, ale mało wybranych.
14 For many are called ones, but few chosen ones.
15 Tymczasem faryzeusze naradzali się, jak sprowokować Jezusa do jakiejś niefortunnej wypowiedzi. Potrzebny był im bowiem pretekst do oskarżenia Go.
15 — ausente —
16 Wysłali więc swoich ludzi oraz zwolenników Heroda z takim pytaniem: —Nauczycielu! Wiemy, że nie boisz się mówić prawdy. Nie dostosowujesz się też do opinii ludzi ani do ich oczekiwań, lecz uczciwie nauczasz prawd Bożych.
16 And they send out to him their disciples with the Herodians, saying, Teacher, we know that thou art true and teachest the way of God in truth, and carest not for any one, for thou regardest not men's person;
17 Powiedz nam więc, czy słusznie płacimy podatki Rzymowi, czy nie?
17 tell us therefore what thou thinkest: Is it lawful to give tribute to Caesar, or not?
18 —Obłudnicy! Chcecie Mnie pogrążyć?!—powiedział Jezus, zdając sobie sprawę z ich podstępu.
18 But Jesus, knowing their wickedness, said, Why tempt ye me, hypocrites?
19 —Pokażcie Mi najpierw monetę! Gdy Mu ją podano, zapytał:
19 Shew me the money of the tribute. And they presented to him a denarius.
20 —Czyją podobiznę i tytuł na niej widzicie?
20 And he says to them, Whose {is} this image and superscription?
21 —Cezara—odpowiedzieli. —Oddawajcie więc cezarowi to, co jego, a Bogu—co należy do Boga!
21 They say to him, Caesar's. Then he says to them, Pay then what is Caesar's to Caesar, and what is God's to God.
22 Ta odpowiedź tak ich zaskoczyła, że zaraz stamtąd odeszli.
22 And when they heard {him}, they wondered, and left him, and went away.
23 Jeszcze tego samego dnia przyszli do Jezusa saduceusze—przedstawiciele ugrupowania nauczającego, że nie będzie zmartwychwstania.
23 — ausente —
24 —Nauczycielu!—zwrócili się do Niego. —Prawo Mojżesza naucza: „Jeśli umrze mężczyzna i nie pozostawi po sobie potomstwa, jego brat powinien ożenić się z wdową po zmarłym i mieć z nią potomstwo”.
24 saying, Teacher, Moses said, If any one die, not having children, his brother shall marry his wife and shall raise up seed to his brother.
25 Otóż żyło kiedyś u nas siedmiu braci. Najstarszy z nich ożenił się, ale wkrótce zmarł, nie pozostawiając dzieci. Wdowa została żoną młodszego brata.
25 Now there were with us seven brethren; and the first having married died, and not having seed, left his wife to his brother.
26 I tak było z drugim, trzecim i resztą braci.
26 In like manner also the second and the third, unto the seven.
27 W końcu zmarła także ta kobieta.
27 And last of all the woman also died.
28 Jeśli rzeczywiście umarli zmartwychwstaną, to czyją będzie wtedy żoną, skoro wszyscy bracia się z nią ożenili?
28 In the resurrection therefore of which of the seven shall she be wife, for all had her?
29 —Cała trudność polega na tym—odparł Jezus—że nie znacie Pisma ani mocy Bożej!
29 And Jesus answering said to them, Ye err, not knowing the scriptures nor the power of God.
30 Po zmartwychwstaniu więzy małżeńskie nie będą obowiązywać ani tych siedmiu braci, ani kobiety, bo wszyscy pod tym względem będą podobni do aniołów.
30 For in the resurrection they neither marry nor are given in marriage, but are as angels of God in heaven.
31 Jeśli zaś chodzi o samo zmartwychwstanie, to czy nigdy nie czytaliście, że Bóg powiedział:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que Deus vos disse:
32 „Jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”? Przecież nie nazwałby siebie Bogiem tych, którzy już nie istnieją!!
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Ex 3,6}? Ora, ele não é Deus dos mortos, mas Deus dos vivos.
33 Zgromadzeni, słysząc Jego odpowiedź, nie mogli wyjść z podziwu.
33 E, ouvindo esta doutrina, as turbas se enchiam de grande admiração.
34 Faryzeusze dowiedzieli się, że Jezus zamknął usta saduceuszom. Przyszli więc tam
34 Sabendo os fariseus que Jesus reduzira ao silêncio os saduceus, reuniram-se
35 i jeden z nich—przywódca religijny—zadał Mu podchwytliwe pytanie:
35 e um deles, doutor da lei, fez-lhe esta pergunta para pô-lo à prova:
36 —Nauczycielu, które z przykazań Prawa Mojżesza jest najważniejsze?
36 Mestre, qual é o maior mandamento da lei?
37 —„Kochaj twojego Pana i Boga całym sercem, duszą i umysłem!”—odpowiedział Jezus.
37 Respondeu Jesus: Amarás o Senhor teu Deus de todo teu coração, de toda tua alma e de todo teu espírito {Dt 6,5}.
38 —To jest pierwsze i najważniejsze przykazanie.
38 Este é o maior e o primeiro mandamento.
39 Drugie jest podobne: „Kochaj innych tak, jak kochasz samego siebie!”.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
40 Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo Mojżesza i księgi proroków.
40 Nesses dois mandamentos se resumem toda a lei e os profetas.
41 Następnie sam zapytał otaczających Go faryzeuszy:
41 Como os fariseus se agrupassem, Jesus interrogou-os:
42 —Jak sądzicie? Skąd ma pochodzić Mesjasz? —Z rodu króla Dawida—odrzekli.
42 Que pensais vós de Cristo? De quem é filho? Responderam: De Davi!
43 —To dlaczego sam Dawid, a przez jego usta Duch Święty, nazywa Go Panem?—zapytał Jezus. —Dawid powiedział przecież:
43 Como então, prosseguiu Jesus, Davi, falando sob inspiração do Espírito, chama-o Senhor, dizendo:
44 — ausente —
44 O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita, até que eu ponha teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}?
45 Skoro więc Dawid nazwał Go Panem, to jak Mesjasz może być jego potomkiem?
45 Se, pois, Davi o chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Nikt nie potrafił Mu na to odpowiedzieć. Dlatego też nikt już więcej nie śmiał Go o nic pytać.
46 Ninguém pôde responder-lhe nada. E, depois daquele dia, ninguém mais ousou interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.