Mateus 22
Polish OPLNT (POL_BIB) vs ACF
1 Jezus przedstawił jeszcze jedną przypowieść:
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 —Królestwo niebieskie jest podobne do władcy, który wyprawił synowi wesele.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Posłał służących, aby powiadomili zaproszonych, ale ci nie chcieli przyjść.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Poprzez innych służących wysłał im więc następującą wiadomość: „Uczta gotowa, mięso na rożnach—wszystko przygotowane! Zapraszam na wesele!”.
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Ale goście zlekceważyli zaproszenie: jeden poszedł na pole, inny—do swojego sklepu.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 A niektórzy nawet naubliżali posłańcom i zabili ich.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Władca wpadł w gniew: wysłał wojsko, zgładził zabójców i spalił ich miasto.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Potem rzekł sługom: „Uczta weselna została przygotowana, ale zaproszeni okazali się jej niegodni.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Wyjdźcie więc na ulice i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie”.
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Poszli więc i przyprowadzili z ulic wszystkich napotkanych ludzi—zarówno złych, jak i dobrych. W ten sposób sala biesiadna zapełniła się gośćmi.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 Gdy władca wszedł, aby ich zobaczyć, zauważył człowieka, który nie miał na sobie weselnego ubrania.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 „Przyjacielu!”—zwrócił się do niego. —„Jak się tu znalazłeś, nie mając weselnego ubrania?”. On jednak nic nie odpowiedział.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Wówczas władca rozkazał sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności, gdzie panuje lament i rozpacz!”.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Wielu jest bowiem zaproszonych, ale mało wybranych.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Tymczasem faryzeusze naradzali się, jak sprowokować Jezusa do jakiejś niefortunnej wypowiedzi. Potrzebny był im bowiem pretekst do oskarżenia Go.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Wysłali więc swoich ludzi oraz zwolenników Heroda z takim pytaniem: —Nauczycielu! Wiemy, że nie boisz się mówić prawdy. Nie dostosowujesz się też do opinii ludzi ani do ich oczekiwań, lecz uczciwie nauczasz prawd Bożych.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Powiedz nam więc, czy słusznie płacimy podatki Rzymowi, czy nie?
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 —Obłudnicy! Chcecie Mnie pogrążyć?!—powiedział Jezus, zdając sobie sprawę z ich podstępu.
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 —Pokażcie Mi najpierw monetę! Gdy Mu ją podano, zapytał:
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 —Czyją podobiznę i tytuł na niej widzicie?
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 —Cezara—odpowiedzieli. —Oddawajcie więc cezarowi to, co jego, a Bogu—co należy do Boga!
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ta odpowiedź tak ich zaskoczyła, że zaraz stamtąd odeszli.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Jeszcze tego samego dnia przyszli do Jezusa saduceusze—przedstawiciele ugrupowania nauczającego, że nie będzie zmartwychwstania.
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 —Nauczycielu!—zwrócili się do Niego. —Prawo Mojżesza naucza: „Jeśli umrze mężczyzna i nie pozostawi po sobie potomstwa, jego brat powinien ożenić się z wdową po zmarłym i mieć z nią potomstwo”.
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Otóż żyło kiedyś u nas siedmiu braci. Najstarszy z nich ożenił się, ale wkrótce zmarł, nie pozostawiając dzieci. Wdowa została żoną młodszego brata.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 I tak było z drugim, trzecim i resztą braci.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 W końcu zmarła także ta kobieta.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Jeśli rzeczywiście umarli zmartwychwstaną, to czyją będzie wtedy żoną, skoro wszyscy bracia się z nią ożenili?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 —Cała trudność polega na tym—odparł Jezus—że nie znacie Pisma ani mocy Bożej!
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Po zmartwychwstaniu więzy małżeńskie nie będą obowiązywać ani tych siedmiu braci, ani kobiety, bo wszyscy pod tym względem będą podobni do aniołów.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Jeśli zaś chodzi o samo zmartwychwstanie, to czy nigdy nie czytaliście, że Bóg powiedział:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 „Jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”? Przecież nie nazwałby siebie Bogiem tych, którzy już nie istnieją!!
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Zgromadzeni, słysząc Jego odpowiedź, nie mogli wyjść z podziwu.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Faryzeusze dowiedzieli się, że Jezus zamknął usta saduceuszom. Przyszli więc tam
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 i jeden z nich—przywódca religijny—zadał Mu podchwytliwe pytanie:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 —Nauczycielu, które z przykazań Prawa Mojżesza jest najważniejsze?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 —„Kochaj twojego Pana i Boga całym sercem, duszą i umysłem!”—odpowiedział Jezus.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 —To jest pierwsze i najważniejsze przykazanie.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Drugie jest podobne: „Kochaj innych tak, jak kochasz samego siebie!”.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo Mojżesza i księgi proroków.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Następnie sam zapytał otaczających Go faryzeuszy:
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 —Jak sądzicie? Skąd ma pochodzić Mesjasz? —Z rodu króla Dawida—odrzekli.
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 —To dlaczego sam Dawid, a przez jego usta Duch Święty, nazywa Go Panem?—zapytał Jezus. —Dawid powiedział przecież:
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 — ausente —
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 Skoro więc Dawid nazwał Go Panem, to jak Mesjasz może być jego potomkiem?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Nikt nie potrafił Mu na to odpowiedzieć. Dlatego też nikt już więcej nie śmiał Go o nic pytać.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.