Mateus 22
Polish OPLNT (POL_BIB) vs ARIB
1 Jezus przedstawił jeszcze jedną przypowieść:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 —Królestwo niebieskie jest podobne do władcy, który wyprawił synowi wesele.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Posłał służących, aby powiadomili zaproszonych, ale ci nie chcieli przyjść.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Poprzez innych służących wysłał im więc następującą wiadomość: „Uczta gotowa, mięso na rożnach—wszystko przygotowane! Zapraszam na wesele!”.
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Ale goście zlekceważyli zaproszenie: jeden poszedł na pole, inny—do swojego sklepu.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 A niektórzy nawet naubliżali posłańcom i zabili ich.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Władca wpadł w gniew: wysłał wojsko, zgładził zabójców i spalił ich miasto.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Potem rzekł sługom: „Uczta weselna została przygotowana, ale zaproszeni okazali się jej niegodni.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Wyjdźcie więc na ulice i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie”.
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Poszli więc i przyprowadzili z ulic wszystkich napotkanych ludzi—zarówno złych, jak i dobrych. W ten sposób sala biesiadna zapełniła się gośćmi.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Gdy władca wszedł, aby ich zobaczyć, zauważył człowieka, który nie miał na sobie weselnego ubrania.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 „Przyjacielu!”—zwrócił się do niego. —„Jak się tu znalazłeś, nie mając weselnego ubrania?”. On jednak nic nie odpowiedział.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Wówczas władca rozkazał sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności, gdzie panuje lament i rozpacz!”.
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Wielu jest bowiem zaproszonych, ale mało wybranych.
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Tymczasem faryzeusze naradzali się, jak sprowokować Jezusa do jakiejś niefortunnej wypowiedzi. Potrzebny był im bowiem pretekst do oskarżenia Go.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Wysłali więc swoich ludzi oraz zwolenników Heroda z takim pytaniem: —Nauczycielu! Wiemy, że nie boisz się mówić prawdy. Nie dostosowujesz się też do opinii ludzi ani do ich oczekiwań, lecz uczciwie nauczasz prawd Bożych.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Powiedz nam więc, czy słusznie płacimy podatki Rzymowi, czy nie?
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 —Obłudnicy! Chcecie Mnie pogrążyć?!—powiedział Jezus, zdając sobie sprawę z ich podstępu.
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 —Pokażcie Mi najpierw monetę! Gdy Mu ją podano, zapytał:
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 —Czyją podobiznę i tytuł na niej widzicie?
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 —Cezara—odpowiedzieli. —Oddawajcie więc cezarowi to, co jego, a Bogu—co należy do Boga!
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ta odpowiedź tak ich zaskoczyła, że zaraz stamtąd odeszli.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Jeszcze tego samego dnia przyszli do Jezusa saduceusze—przedstawiciele ugrupowania nauczającego, że nie będzie zmartwychwstania.
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 —Nauczycielu!—zwrócili się do Niego. —Prawo Mojżesza naucza: „Jeśli umrze mężczyzna i nie pozostawi po sobie potomstwa, jego brat powinien ożenić się z wdową po zmarłym i mieć z nią potomstwo”.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Otóż żyło kiedyś u nas siedmiu braci. Najstarszy z nich ożenił się, ale wkrótce zmarł, nie pozostawiając dzieci. Wdowa została żoną młodszego brata.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 I tak było z drugim, trzecim i resztą braci.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 W końcu zmarła także ta kobieta.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Jeśli rzeczywiście umarli zmartwychwstaną, to czyją będzie wtedy żoną, skoro wszyscy bracia się z nią ożenili?
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 —Cała trudność polega na tym—odparł Jezus—że nie znacie Pisma ani mocy Bożej!
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Po zmartwychwstaniu więzy małżeńskie nie będą obowiązywać ani tych siedmiu braci, ani kobiety, bo wszyscy pod tym względem będą podobni do aniołów.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Jeśli zaś chodzi o samo zmartwychwstanie, to czy nigdy nie czytaliście, że Bóg powiedział:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 „Jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”? Przecież nie nazwałby siebie Bogiem tych, którzy już nie istnieją!!
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Zgromadzeni, słysząc Jego odpowiedź, nie mogli wyjść z podziwu.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Faryzeusze dowiedzieli się, że Jezus zamknął usta saduceuszom. Przyszli więc tam
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 i jeden z nich—przywódca religijny—zadał Mu podchwytliwe pytanie:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 —Nauczycielu, które z przykazań Prawa Mojżesza jest najważniejsze?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 —„Kochaj twojego Pana i Boga całym sercem, duszą i umysłem!”—odpowiedział Jezus.
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 —To jest pierwsze i najważniejsze przykazanie.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Drugie jest podobne: „Kochaj innych tak, jak kochasz samego siebie!”.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo Mojżesza i księgi proroków.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Następnie sam zapytał otaczających Go faryzeuszy:
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 —Jak sądzicie? Skąd ma pochodzić Mesjasz? —Z rodu króla Dawida—odrzekli.
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 —To dlaczego sam Dawid, a przez jego usta Duch Święty, nazywa Go Panem?—zapytał Jezus. —Dawid powiedział przecież:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 — ausente —
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Skoro więc Dawid nazwał Go Panem, to jak Mesjasz może być jego potomkiem?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Nikt nie potrafił Mu na to odpowiedzieć. Dlatego też nikt już więcej nie śmiał Go o nic pytać.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.