Lucas 19
Jém jomipɨc trato jém iwatnewɨɨp tánomi Jesucristo (POINT) vs NTLH
1 Jesɨc tɨgɨy Jesús Jericó, na̱xi id́ɨc jém attebet.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Jemum it́ id́ɨc tu̱m pɨ̱xiñ iñɨ̱yi Zaqueo. Aŋjagooyi id́ɨc de jém impuesto. Tsa̱m pɨ̱mi rico.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Agui iixt́ooba jém Jesús, pero d́a wɨa̱p porque tsa̱m it́ñɨ̱m. Agui chapa jém Zaqueo.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Jesɨc póyaŋtsucum jém Zaqueo, aŋjagóy miñɨc, quím tu̱m sicómoro cuyyucmɨ iga wɨa̱iñ iix Jesús porque jemɨgam naspa.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Cuando naspa Jesús, iámquímáypa cuyyucmɨ ju̱t́ it́ jém Zaqueo. Iñɨ́máy:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Jesɨc jicscɨy quet jém Zaqueo. Nɨc ichoŋ jém Jesús, iwagananɨcpa it́ɨccɨɨm. Tsa̱m maymay jém Zaqueo.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Pero jém pɨxiñt́am d́a iwɨ̱aŋja̱myaj iga nɨcpa Jesús con jém Zaqueo. Moj icujɨyyaj jém Jesús. Nɨmyaj:
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Ocmɨ te̱ñchucum jém Zaqueo it́ɨccɨɨm, iñɨ́máy Jesús:
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Jesɨc nɨmpa Jesús:
9 Então Jesus disse:
10 Ɨch, jém aMiññewɨɨp Sɨŋyucmɨ, miñ amméts jém togoyñeyajwɨɨp iga aŋcɨacputpa.
10 Porque o
11 Iganam imatoŋyajpa, Jesús iŋmadáypat́im jeeyaj tu̱m xut́u cuento. Porque d́a juumɨ jém Jerusalén y jém pɨxiñt́am ijɨ̱syajpa iga d́am jáyñe núcpa jém tiempo iga Dios iŋjacpa yɨ́p naxyucmɨ.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Jesɨc Jesús iñɨ́máy:
12 Então Jesus disse:
13 Pero antes que nɨcpa, iŋwejáy diez jém icuyo̱xapaap. Ichi cada tu̱mtu̱m cien tumiñ de plata. Iñɨ́máy jeeyaj: “Nɨ̱gɨ mimáymáyooyi iga iñyo̱xacaiñ yɨ́p tumiñ hasta amiñgacpa.” Ocmɨ nɨc jém pɨ̱xiñ.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Pero jém it́yajwɨɨp jém iñaxyucmɨ tsa̱m ijóyixyajpa jém wɨbɨc pɨxiñ. Jesɨc jeeyaj icutsatyaj aŋma̱t́i hasta ju̱t́ nɨcpa ipɨc jém icargo. Nɨmyajpa iga: “D́a ansuntámpa iga accámta̱ yɨ́p pɨ̱xiñ juuts anaŋjagooyi.”
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Pero jém wɨbɨc pɨ̱xiñ oy ipɨc jém icargo. E̱ybɨc se̱t it́ɨcmɨ. Mu iñúc, iŋwejayyaj jém icuyo̱xayajpaap, jém ichiiñewɨɨp jém tumiñ. Ijo̱dóŋa̱tooba jutsaŋ icoñwɨyñe jém it́umiñ. Icwác cada tu̱mtu̱m de jeeyaj.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Núc jém wiñt́ipɨc. Nɨmpa: “Máno̱mi, jém cien tumiñ de plata icoñwɨ́y mil tumiñ de plata.”
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Jém aŋjagooyi iñɨ́máy: “Agui wɨbɨc miyo̱xacɨɨwiñ. Iga iŋwɨ̱yo̱xaca jém tumiñ, jesɨc manaccámpa como tu̱m miŋjagooyi de diez attebet.”
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Ocmɨ núc jém tuŋgac icuyo̱xapaap. Iñɨ́máy: “Máno̱mi, jém cien tumiñ de plata icoñwɨ́y quinientos tumiñ de plata.”
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Jém aŋjagooyi iñɨ́máy: “Jesɨc manaccámpa como miŋjagooyi iga iniŋjacpa cinco attebet.”
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Jesɨc núcpa tuŋgac jém icuyo̱xapaap. Nɨmpa: “Máno̱mi, yɨɨm it́ jém cien tumiñ de plata. Manaccáyayñe id́ɨc tu̱m pañuelojo̱m
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 porque agui acɨ̱ŋpa. Ɨch anjo̱doŋ iga tsa̱m impɨɨmɨ́ypa jém iñyo̱xacɨɨwiñ. Mich iñt́obáyáy jém tuŋgac pɨ̱xiñ imɨɨchi pɨ̱mi̱mɨ. Tuŋgac iñippa jém ca̱ma, pero mich impiŋpa jém cosecha.”
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Jesɨc nɨmpa jém aŋjagooyi: “Mich tsa̱m mimalo. Sɨɨp maŋcɨɨpiŋpa con micham iniŋma̱t́i. Siiga iñjo̱doŋ iga tsa̱m ampɨɨmɨ́ypa jém anyo̱xacɨɨwiñ y antobáypa jém tuŋgac pɨ̱xiñ imɨɨchi pɨ̱mi̱mɨ y iga ampiŋpa jém cosecha jém d́apɨc anñipne,
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ¿jesɨc t́iiga d́a iŋcucom antumiñ jém banco iga ɨch ampɨctsoŋpa antumiñ con icoñwɨyooyi cuando ase̱tum?”
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Jesɨc jém aŋjagooyi iñɨ́máy jém it́yajwɨɨp: “Accáyaayɨ yɨ́p pɨ̱xiñ it́umiñ. Chi̱ɨ jém iniit́wɨɨp jém mil tumiñ de plata.”
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Jesɨc nɨmyajpa jeeyaj: “Máno̱mi, iniit́um mil tumiñ de plata.”
25 Eles responderam:
26 Pero jém aŋjagooyi iñɨ́máy: “Jém iniit́wɨɨp, anchiiba más. Jém d́apɨc jutsaŋ iniit́, más anaccáyáypa jém uxaŋpɨc iniit́.
26 — E o patrão disse:
27 Sɨɨp nami̱ñɨ yɨɨm jém d́apɨc ixunyajpa iga ɨch accámta̱ juuts aŋjagooyi iga anaŋjacpa. Accaaya̱jɨ yɨɨm aŋwiñjo̱m jém malopɨc pɨxiñt́am.”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Jesɨc cuando yaj aŋma̱t́i Jesús, mojgacum nɨqui Jerusalén, aŋjagóypa iñɨc.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Jesɨc núcyajtoobam jém wɨste̱n attebet jém Betfagé y Betania. Co̱tsɨc aŋna̱ca, jém co̱tsɨc iñɨ̱yi Olivos. Jesɨc Jesús icutsat wɨste̱n jém icuyujcɨɨwiñ iga iwatpa tu̱m mandado.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Nɨ́mayyajta̱:
30 com a seguinte ordem:
31 Siiga i̱ micwácpa iga t́iiga iŋwijpa, jesɨc nɨ́maayɨ iga jém íñO̱mi ixunpa.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Jesɨc nɨcyaj jém icutsatneyajwɨɨp, ipátyaj juuts iñɨ́máy Jesús.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Cuando iwijyajpa jém burro, jém io̱mi acwágóypa, iñɨ́máy:
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Jesɨc jém Jesús icuyujcɨɨwiñ icutsoŋyaj. Iñɨ́mayyaj:
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Nanɨgayt́a̱p Jesús jém burro. Jesɨc jém icuyujcɨɨwiñ icutócyajpa jém burro con iyoot́i. Acquímta̱ Jesús burroyucmɨ.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Iganam nɨcpa jém Jesús, jém it́yajwɨɨp it́ógayyajpa iyoot́i tuŋjo̱m ju̱t́ wit́pa jém burro.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Jesɨc núcyajpa nocojo̱m Jerusalén. Nasyajpa jém co̱tsɨcaŋna̱ca iñɨ̱yi Olivos. It́úŋɨyyajpa it́u̱mpɨy jém icupɨcneyajwɨɨp Jesús. Agui maymayyaj. Pɨ̱mi jɨyyajpa. Icujípyajpa Dios iga agui jáyaŋ wɨbɨc milagro iixyaj.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Nɨmyajpa jém Jesús icuyujcɨɨwiñ:
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Jesɨc algunos jém fariseoyaj jém it́yajwɨɨp jém pɨxiñt́ámaŋjo̱m, iñɨ́mayyaj jém Jesús:
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Pero Jesús iñɨ́máy jém fariseoyaj:
40 Jesus respondeu:
41 Cuando núc nocojo̱m jém Jerusalén, mu iix jém attebet, agui wejpa Jesús.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Nɨmpa:
42 e disse:
43 Núcpa jém ja̱ma iga miyaachwattamta̱p. Jém íñenemigoyaj micute̱ñxe̱tpa icuwoyo yɨ́p attebet. Micunúcyajpa cada lado hasta d́a ju̱t́ wɨa̱p imput.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Miccutɨŋtamta̱p naxyucmɨ. Mɨswatta̱pt́im it́u̱mpɨy jém tɨcyaj, cujegáypat́im jém tsaataañi. D́a tsɨ́ypa ni tu̱m jém tsa ju̱t́ cutatsquetne. Yajpa miccucaayt́amta̱ iñt́u̱mpɨyt́am. Miñt́ɨp Dios iga micɨacputtámpa, pero micht́am d́a iŋwɨ̱aŋja̱mta.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Jesɨc tɨgɨy Jesús jém mɨjpɨc ma̱stɨcjo̱m. Iquebacput aŋsɨ̱cmɨ it́u̱mpɨy jém máymáyoypáppɨc y jém juyjúyoypáppɨc.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Jesús iñɨ́máy:
46 Ele lhes disse:
47 Jesɨc ocmɨ accuyujóypa jém Jesús cada ja̱ma jém mɨjpɨc ma̱stɨcjo̱m. Pero jém pa̱nij aŋjagooyiyaj con jém escribaspɨc maestroyaj con jém Israelpɨc aŋjagooyiyaj tsa̱m imétsyajpa jutsa̱p iccaayaj jém Jesús.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Pero d́a ipátyajpa jutsa̱p icca. Porque it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am pɨ̱mi iwɨ̱aŋja̱myaj iga imatoŋyajpa jém Jesús iŋma̱t́i.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.