Lucas 19

Jém jomipɨc trato jém iwatnewɨɨp tánomi Jesucristo (POINT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jesɨc tɨgɨy Jesús Jericó, na̱xi id́ɨc jém attebet.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Jemum it́ id́ɨc tu̱m pɨ̱xiñ iñɨ̱yi Zaqueo. Aŋjagooyi id́ɨc de jém impuesto. Tsa̱m pɨ̱mi rico.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Agui iixt́ooba jém Jesús, pero d́a wɨa̱p porque tsa̱m it́ñɨ̱m. Agui chapa jém Zaqueo.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Jesɨc póyaŋtsucum jém Zaqueo, aŋjagóy miñɨc, quím tu̱m sicómoro cuyyucmɨ iga wɨa̱iñ iix Jesús porque jemɨgam naspa.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Cuando naspa Jesús, iámquímáypa cuyyucmɨ ju̱t́ it́ jém Zaqueo. Iñɨ́máy:
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Jesɨc jicscɨy quet jém Zaqueo. Nɨc ichoŋ jém Jesús, iwagananɨcpa it́ɨccɨɨm. Tsa̱m maymay jém Zaqueo.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Pero jém pɨxiñt́am d́a iwɨ̱aŋja̱myaj iga nɨcpa Jesús con jém Zaqueo. Moj icujɨyyaj jém Jesús. Nɨmyaj:
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ocmɨ te̱ñchucum jém Zaqueo it́ɨccɨɨm, iñɨ́máy Jesús:
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Jesɨc nɨmpa Jesús:
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Ɨch, jém aMiññewɨɨp Sɨŋyucmɨ, miñ amméts jém togoyñeyajwɨɨp iga aŋcɨacputpa.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Iganam imatoŋyajpa, Jesús iŋmadáypat́im jeeyaj tu̱m xut́u cuento. Porque d́a juumɨ jém Jerusalén y jém pɨxiñt́am ijɨ̱syajpa iga d́am jáyñe núcpa jém tiempo iga Dios iŋjacpa yɨ́p naxyucmɨ.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Jesɨc Jesús iñɨ́máy:
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Pero antes que nɨcpa, iŋwejáy diez jém icuyo̱xapaap. Ichi cada tu̱mtu̱m cien tumiñ de plata. Iñɨ́máy jeeyaj: “Nɨ̱gɨ mimáymáyooyi iga iñyo̱xacaiñ yɨ́p tumiñ hasta amiñgacpa.” Ocmɨ nɨc jém pɨ̱xiñ.
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Pero jém it́yajwɨɨp jém iñaxyucmɨ tsa̱m ijóyixyajpa jém wɨbɨc pɨxiñ. Jesɨc jeeyaj icutsatyaj aŋma̱t́i hasta ju̱t́ nɨcpa ipɨc jém icargo. Nɨmyajpa iga: “D́a ansuntámpa iga accámta̱ yɨ́p pɨ̱xiñ juuts anaŋjagooyi.”
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Pero jém wɨbɨc pɨ̱xiñ oy ipɨc jém icargo. E̱ybɨc se̱t it́ɨcmɨ. Mu iñúc, iŋwejayyaj jém icuyo̱xayajpaap, jém ichiiñewɨɨp jém tumiñ. Ijo̱dóŋa̱tooba jutsaŋ icoñwɨyñe jém it́umiñ. Icwác cada tu̱mtu̱m de jeeyaj.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Núc jém wiñt́ipɨc. Nɨmpa: “Máno̱mi, jém cien tumiñ de plata icoñwɨ́y mil tumiñ de plata.”
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Jém aŋjagooyi iñɨ́máy: “Agui wɨbɨc miyo̱xacɨɨwiñ. Iga iŋwɨ̱yo̱xaca jém tumiñ, jesɨc manaccámpa como tu̱m miŋjagooyi de diez attebet.”
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 Ocmɨ núc jém tuŋgac icuyo̱xapaap. Iñɨ́máy: “Máno̱mi, jém cien tumiñ de plata icoñwɨ́y quinientos tumiñ de plata.”
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Jém aŋjagooyi iñɨ́máy: “Jesɨc manaccámpa como miŋjagooyi iga iniŋjacpa cinco attebet.”
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Jesɨc núcpa tuŋgac jém icuyo̱xapaap. Nɨmpa: “Máno̱mi, yɨɨm it́ jém cien tumiñ de plata. Manaccáyayñe id́ɨc tu̱m pañuelojo̱m
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 porque agui acɨ̱ŋpa. Ɨch anjo̱doŋ iga tsa̱m impɨɨmɨ́ypa jém iñyo̱xacɨɨwiñ. Mich iñt́obáyáy jém tuŋgac pɨ̱xiñ imɨɨchi pɨ̱mi̱mɨ. Tuŋgac iñippa jém ca̱ma, pero mich impiŋpa jém cosecha.”
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 Jesɨc nɨmpa jém aŋjagooyi: “Mich tsa̱m mimalo. Sɨɨp maŋcɨɨpiŋpa con micham iniŋma̱t́i. Siiga iñjo̱doŋ iga tsa̱m ampɨɨmɨ́ypa jém anyo̱xacɨɨwiñ y antobáypa jém tuŋgac pɨ̱xiñ imɨɨchi pɨ̱mi̱mɨ y iga ampiŋpa jém cosecha jém d́apɨc anñipne,
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 ¿jesɨc t́iiga d́a iŋcucom antumiñ jém banco iga ɨch ampɨctsoŋpa antumiñ con icoñwɨyooyi cuando ase̱tum?”
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Jesɨc jém aŋjagooyi iñɨ́máy jém it́yajwɨɨp: “Accáyaayɨ yɨ́p pɨ̱xiñ it́umiñ. Chi̱ɨ jém iniit́wɨɨp jém mil tumiñ de plata.”
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 Jesɨc nɨmyajpa jeeyaj: “Máno̱mi, iniit́um mil tumiñ de plata.”
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Pero jém aŋjagooyi iñɨ́máy: “Jém iniit́wɨɨp, anchiiba más. Jém d́apɨc jutsaŋ iniit́, más anaccáyáypa jém uxaŋpɨc iniit́.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Sɨɨp nami̱ñɨ yɨɨm jém d́apɨc ixunyajpa iga ɨch accámta̱ juuts aŋjagooyi iga anaŋjacpa. Accaaya̱jɨ yɨɨm aŋwiñjo̱m jém malopɨc pɨxiñt́am.”
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Jesɨc cuando yaj aŋma̱t́i Jesús, mojgacum nɨqui Jerusalén, aŋjagóypa iñɨc.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Jesɨc núcyajtoobam jém wɨste̱n attebet jém Betfagé y Betania. Co̱tsɨc aŋna̱ca, jém co̱tsɨc iñɨ̱yi Olivos. Jesɨc Jesús icutsat wɨste̱n jém icuyujcɨɨwiñ iga iwatpa tu̱m mandado.
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 Nɨ́mayyajta̱:
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 Siiga i̱ micwácpa iga t́iiga iŋwijpa, jesɨc nɨ́maayɨ iga jém íñO̱mi ixunpa.
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Jesɨc nɨcyaj jém icutsatneyajwɨɨp, ipátyaj juuts iñɨ́máy Jesús.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Cuando iwijyajpa jém burro, jém io̱mi acwágóypa, iñɨ́máy:
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Jesɨc jém Jesús icuyujcɨɨwiñ icutsoŋyaj. Iñɨ́mayyaj:
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Nanɨgayt́a̱p Jesús jém burro. Jesɨc jém icuyujcɨɨwiñ icutócyajpa jém burro con iyoot́i. Acquímta̱ Jesús burroyucmɨ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Iganam nɨcpa jém Jesús, jém it́yajwɨɨp it́ógayyajpa iyoot́i tuŋjo̱m ju̱t́ wit́pa jém burro.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Jesɨc núcyajpa nocojo̱m Jerusalén. Nasyajpa jém co̱tsɨcaŋna̱ca iñɨ̱yi Olivos. It́úŋɨyyajpa it́u̱mpɨy jém icupɨcneyajwɨɨp Jesús. Agui maymayyaj. Pɨ̱mi jɨyyajpa. Icujípyajpa Dios iga agui jáyaŋ wɨbɨc milagro iixyaj.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Nɨmyajpa jém Jesús icuyujcɨɨwiñ:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Jesɨc algunos jém fariseoyaj jém it́yajwɨɨp jém pɨxiñt́ámaŋjo̱m, iñɨ́mayyaj jém Jesús:
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Pero Jesús iñɨ́máy jém fariseoyaj:
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Cuando núc nocojo̱m jém Jerusalén, mu iix jém attebet, agui wejpa Jesús.
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Nɨmpa:
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Núcpa jém ja̱ma iga miyaachwattamta̱p. Jém íñenemigoyaj micute̱ñxe̱tpa icuwoyo yɨ́p attebet. Micunúcyajpa cada lado hasta d́a ju̱t́ wɨa̱p imput.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Miccutɨŋtamta̱p naxyucmɨ. Mɨswatta̱pt́im it́u̱mpɨy jém tɨcyaj, cujegáypat́im jém tsaataañi. D́a tsɨ́ypa ni tu̱m jém tsa ju̱t́ cutatsquetne. Yajpa miccucaayt́amta̱ iñt́u̱mpɨyt́am. Miñt́ɨp Dios iga micɨacputtámpa, pero micht́am d́a iŋwɨ̱aŋja̱mta.
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jesɨc tɨgɨy Jesús jém mɨjpɨc ma̱stɨcjo̱m. Iquebacput aŋsɨ̱cmɨ it́u̱mpɨy jém máymáyoypáppɨc y jém juyjúyoypáppɨc.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Jesús iñɨ́máy:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Jesɨc ocmɨ accuyujóypa jém Jesús cada ja̱ma jém mɨjpɨc ma̱stɨcjo̱m. Pero jém pa̱nij aŋjagooyiyaj con jém escribaspɨc maestroyaj con jém Israelpɨc aŋjagooyiyaj tsa̱m imétsyajpa jutsa̱p iccaayaj jém Jesús.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Pero d́a ipátyajpa jutsa̱p icca. Porque it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am pɨ̱mi iwɨ̱aŋja̱myaj iga imatoŋyajpa jém Jesús iŋma̱t́i.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.