Lucas 16
Jém jomipɨc trato jém iwatnewɨɨp tánomi Jesucristo (POINT) vs NVT
1 Jesɨc jém Jesús iñɨ́máyt́im icuyujcɨɨwiñ:
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 Jesɨc jém rico iŋwejáy jém pɨ̱xiñ. Iñɨ́máy: “¿T́i yɨɨmpɨc ammatoŋpa iga sɨ́p iŋwat? Sɨɨp wɨ̱tsa̱cɨ iŋcuenta, acɨɨjuŋcodaayɨ t́it́am iŋwatne con jém anyo̱xacuy. Porque sɨɨp mantoppam. D́am je mammayordomo.”
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 Jesɨc jém icuyo̱xapáppɨc jém rico moj ijɨ̱s: “¿Sɨɨp, t́i wɨa̱p aŋwat siiga accáyayt́a̱p yɨ́p yo̱xacuy? D́a wɨa̱p aŋwat tuŋgac yo̱xacuy. Atsaa̱pt́im iga aŋwácpa tumiñ.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 Sɨɨp anjo̱doŋ t́i wɨa̱p aŋwat iga anaid́iñ i̱ apɨctsoŋpa it́ɨccɨɨm cuando d́am anai̱ anyo̱xacuy. Anaŋnécpa icuenta jém ijatsneyajwɨɨp jém áno̱mi. Jesɨc jeeyaj apɨctsoŋpa it́ɨccɨɨm cuando atopta̱wum ju̱t́ ayo̱xa̱p.”
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 Jesɨc jém pɨ̱xiñ moj iŋwejayyaj jém ijatsneyajwɨɨp jém io̱mi. Icwác jém mojwɨɨp mi̱ñi. Iñɨ́máy: “¿Jutsaŋ iñjatsne jém áno̱mi?”
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 Nɨmpa: “Anjatsne cien barril de aceite.” Jesɨc jém icuyo̱xapaap jém rico iñɨ́máy jém ijatsnewɨɨp: “Yɨɨm it́ jém imvale. Mi̱ñɨ mico̱ñi yɨɨm, wa̱tɨ tuŋgac vale. Accaamɨ no más cincuenta barril.”
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 Ocmɨ icwác jém tuŋgac pɨ̱xiñ, iñɨ́máy: “¿Mich, jutsaŋ iñjatsne jém áno̱mi?” Jesɨc nɨmpa jém pɨ̱xiñ: “Ɨch anjatsne cien carga de trigo.” Jesɨc jém icuyo̱xapaap jém rico iñɨ́máy: “Yɨɨm it́ jém imvale, wa̱tɨ tuŋgac vale. Accaamɨ no más ochenta carga.”
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 Ocmɨ cuando imatoŋ jém rico, nɨmpa: “Tsa̱m jáyayaŋjɨ̱chɨch jém acuyo̱xapaap id́ɨc.”
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 Jeeyucmɨ mannɨ́máypa iga wɨ̱wadaayɨ jém yaacha̱yajpáppɨc con jém iñt́umiñ jém iniit́wɨɨp yɨ́p naxyucmɨ. Jesɨc iniit́ amigo iga mipɨctsoŋpa sɨŋyucmɨ cuando micaaba.
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 ’Siiga tu̱m pɨ̱xiñ iwɨ̱watpa cuenta tu̱m cosa d́apɨc jutsaŋ, jesɨc wɨa̱pt́im iwat cuenta tu̱m cosa jáyaŋpɨc. Pero siiga tu̱m pɨ̱xiñ d́a iwɨ̱watpa cuenta tu̱m cosa d́apɨc jutsaŋ, jesɨc d́at́im wɨa̱p iwat cuenta tu̱m cosa jáyaŋpɨc.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 Siiga mimicht́am d́a wɨa̱p iŋwatta cuenta jém riqueza jém it́wɨɨp yɨ́p naxyucmɨ, jesɨc Dios d́at́im michiiba jém sɨŋyucmɨpɨc riqueza.
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Siiga d́a iŋwɨ̱wada̱p cuenta jém tuŋgac pɨ̱xiñ imɨɨchi, jesɨc d́a i̱ michiiba jém cosa iga wɨa̱p immɨɨcha̱ porque d́a iŋwatpa cuenta.
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 ’Tu̱m esclavo, tu̱m pɨ̱xiñ juyñewɨɨp, d́a wɨa̱p icuyo̱xa̱ wɨste̱n io̱mi. Porque tu̱m it́oypa y tu̱m ijóyixpa. Tu̱m iwɨ̱nanɨgáypa y jém tuŋgac d́a iwɨ̱ixpa. D́a wɨa̱p iŋcuyo̱xata Dios siiga tsa̱m iñt́oypa iñt́umiñ.
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 Jém fariseoyaj como tsa̱m it́oypa it́umiñ, ixiccayajpa jém Jesús cuando imatoŋ t́i nɨm.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 Pero Jesús iñɨ́máy jém fariseoyaj:
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 ’Wiñt́i it́ id́ɨc jém aŋquímayooyi jém tachiiñewɨɨp jém Moisés y jém wiñɨcpɨc profeta. Ocmɨ miñ jém Xiwan jém acchíŋoypáppɨc. Moj iŋmat jém wɨbɨc aŋma̱t́i ju̱t́pɨc iŋjacpa Dios yɨ́p naxyucmɨ. Sɨɨp tsa̱m pɨ̱mi tɨgɨyyajtooba jém pɨxiñt́am ju̱t́ iŋjacpa Dios.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 ’D́a i̱ wɨa̱p iccuyaj jém Dios iŋma̱t́i. Meega cuyajpa jém sɨŋ y jém nas, jém Dios iŋma̱t́i tienes que iccupacpa, d́a togoypa ni tu̱m tɨɨmi ni tu̱m jɨ̱t́i.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 ’Siiga tu̱m pɨ̱xiñ ichacpa iyo̱mo y ipɨcpa tuŋgac yo̱mo, jesɨc pejóypa. Siiga tuŋgac pɨ̱xiñ ipɨcpa jém yo̱mo, jém tsacneta̱wɨɨp, jesɨc pejóypat́im.
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 ’It́ id́ɨc tu̱m pɨ̱xiñ tsa̱m rico. Siempre wɨ̱cuyajpa con jém wɨbɨc puctu̱cu jém tsoowɨywɨɨp. Cada ja̱ma sɨ́ŋa̱p, maymáya̱p. Tsa̱m wɨ̱ it́.
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 It́t́im id́ɨc tu̱m pɨ̱xiñ agui yaacha̱p, iñɨ̱yi Lázaro. Agui iquímcane puucɨ iñacyucmɨ. Nɨcpa co̱ñi jém Lázaro jém rico it́ɨc aŋna̱ca.
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 Tsa̱m yua̱p jém Lázaro. Icúttooba id́ɨc jém ipaccapaap jém rico imesacɨɨm. Jém chimpa icunúcyajpa jém Lázaro, iñémáypa ipuucɨ.
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 Ocmɨ ca jém Lázaro. Jém sɨŋyucmɨpɨc pɨxiñt́am ininɨc sɨŋyucmɨ jém wɨ̱co̱m ju̱t́ it́ jém Abraham. Jesɨc ocmɨ caat́im mex jém rico. Cu̱mta̱.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 Jém ia̱nama nɨc i̱t́i ju̱t́ tsa̱m yaacha̱yajpa jém caaneyajwɨɨp. Pɨ̱mi yaacha̱p jém rico. Cuando ámnɨc, juumɨ iix jém Lázaro wagait́yaj con jém Abraham.
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Jesɨc pɨ̱mi aŋwejpa jém rico. Nɨmpa: “Manja̱tuŋ Abraham, ayaachaŋja̱mɨ. Acutsadaayɨ jém Lázaro iga imujiñ icɨaŋqui̱ñi con nɨ iga míñiñ amujáy antots iga cupagaga̱iñ porque sɨɨp pɨ̱mi ayaacha̱p juctjo̱m.”
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 Jesɨc Abraham iñɨ́máy: “Ma̱nɨc, jɨ̱sɨ iga tsa̱m miwɨ̱it́ id́ɨc cuando d́anam micaane. Pero jém Lázaro tsa̱m yaacha̱p id́ɨc. Pero sɨɨp wɨ̱ it́um jém Lázaro, maymay. Mich tsa̱m miyaacha̱p.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 Mannɨ́máypat́im iga it́ tu̱m mɨjpɨc pacus entre aɨcht́am y mimicht́am. D́a i̱ wɨa̱p ijac. Siiga yɨɨmpɨc nɨctooba jemɨc, d́a wɨa̱p iñas. Siiga jemɨcpɨc miñt́ooba yɨɨm d́at́im wɨa̱p iñas.”
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 Jesɨc nɨmpa jém rico: “Manja̱tuŋ Abraham, maŋcunucsáypa, cutsa̱tɨ jém Lázaro anja̱tuŋ it́ɨccɨɨm.
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 Anait́ cinco antɨ̱wɨ. Accutsadaayɨ jém Lázaro iga iñɨ́máyiñ jém antɨ̱wɨtam iga odoy míñiñ yɨɨm ju̱t́ tsa̱m ayaacha̱p ansɨ.”
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 Pero Abraham iñɨ́máy jém rico: “Jeeyaj iniit́ jém Dios iŋma̱t́i jém ijayñewɨɨp jém Moisés y jém wiñɨcpɨc profeta. Wɨa̱p icupɨcyaj.”
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 Pero nɨmpa jém rico: “D́a icupɨcyajpa, manja̱tuŋ Abraham, pero siiga nɨcpa tu̱m jém caanewɨɨp, jesɨc icucacpa ijɨ̱xi jém antɨ̱wɨtam.”
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 Pero jém Abraham iñɨ́máy: “Siiga d́a icupɨcyajpa jém Dios iŋma̱t́i jém ijayñewɨɨp jém Moisés y jém wiñɨcpɨc profeta, jesɨc d́at́im icupɨcyajpa siiga miñ iŋmadáy tu̱m caanewɨɨp id́ɨc.”
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.