Lucas 16
Jém jomipɨc trato jém iwatnewɨɨp tánomi Jesucristo (POINT) vs ARIB
1 Jesɨc jém Jesús iñɨ́máyt́im icuyujcɨɨwiñ:
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Jesɨc jém rico iŋwejáy jém pɨ̱xiñ. Iñɨ́máy: “¿T́i yɨɨmpɨc ammatoŋpa iga sɨ́p iŋwat? Sɨɨp wɨ̱tsa̱cɨ iŋcuenta, acɨɨjuŋcodaayɨ t́it́am iŋwatne con jém anyo̱xacuy. Porque sɨɨp mantoppam. D́am je mammayordomo.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Jesɨc jém icuyo̱xapáppɨc jém rico moj ijɨ̱s: “¿Sɨɨp, t́i wɨa̱p aŋwat siiga accáyayt́a̱p yɨ́p yo̱xacuy? D́a wɨa̱p aŋwat tuŋgac yo̱xacuy. Atsaa̱pt́im iga aŋwácpa tumiñ.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Sɨɨp anjo̱doŋ t́i wɨa̱p aŋwat iga anaid́iñ i̱ apɨctsoŋpa it́ɨccɨɨm cuando d́am anai̱ anyo̱xacuy. Anaŋnécpa icuenta jém ijatsneyajwɨɨp jém áno̱mi. Jesɨc jeeyaj apɨctsoŋpa it́ɨccɨɨm cuando atopta̱wum ju̱t́ ayo̱xa̱p.”
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Jesɨc jém pɨ̱xiñ moj iŋwejayyaj jém ijatsneyajwɨɨp jém io̱mi. Icwác jém mojwɨɨp mi̱ñi. Iñɨ́máy: “¿Jutsaŋ iñjatsne jém áno̱mi?”
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Nɨmpa: “Anjatsne cien barril de aceite.” Jesɨc jém icuyo̱xapaap jém rico iñɨ́máy jém ijatsnewɨɨp: “Yɨɨm it́ jém imvale. Mi̱ñɨ mico̱ñi yɨɨm, wa̱tɨ tuŋgac vale. Accaamɨ no más cincuenta barril.”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Ocmɨ icwác jém tuŋgac pɨ̱xiñ, iñɨ́máy: “¿Mich, jutsaŋ iñjatsne jém áno̱mi?” Jesɨc nɨmpa jém pɨ̱xiñ: “Ɨch anjatsne cien carga de trigo.” Jesɨc jém icuyo̱xapaap jém rico iñɨ́máy: “Yɨɨm it́ jém imvale, wa̱tɨ tuŋgac vale. Accaamɨ no más ochenta carga.”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ocmɨ cuando imatoŋ jém rico, nɨmpa: “Tsa̱m jáyayaŋjɨ̱chɨch jém acuyo̱xapaap id́ɨc.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Jeeyucmɨ mannɨ́máypa iga wɨ̱wadaayɨ jém yaacha̱yajpáppɨc con jém iñt́umiñ jém iniit́wɨɨp yɨ́p naxyucmɨ. Jesɨc iniit́ amigo iga mipɨctsoŋpa sɨŋyucmɨ cuando micaaba.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Siiga tu̱m pɨ̱xiñ iwɨ̱watpa cuenta tu̱m cosa d́apɨc jutsaŋ, jesɨc wɨa̱pt́im iwat cuenta tu̱m cosa jáyaŋpɨc. Pero siiga tu̱m pɨ̱xiñ d́a iwɨ̱watpa cuenta tu̱m cosa d́apɨc jutsaŋ, jesɨc d́at́im wɨa̱p iwat cuenta tu̱m cosa jáyaŋpɨc.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Siiga mimicht́am d́a wɨa̱p iŋwatta cuenta jém riqueza jém it́wɨɨp yɨ́p naxyucmɨ, jesɨc Dios d́at́im michiiba jém sɨŋyucmɨpɨc riqueza.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Siiga d́a iŋwɨ̱wada̱p cuenta jém tuŋgac pɨ̱xiñ imɨɨchi, jesɨc d́a i̱ michiiba jém cosa iga wɨa̱p immɨɨcha̱ porque d́a iŋwatpa cuenta.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Tu̱m esclavo, tu̱m pɨ̱xiñ juyñewɨɨp, d́a wɨa̱p icuyo̱xa̱ wɨste̱n io̱mi. Porque tu̱m it́oypa y tu̱m ijóyixpa. Tu̱m iwɨ̱nanɨgáypa y jém tuŋgac d́a iwɨ̱ixpa. D́a wɨa̱p iŋcuyo̱xata Dios siiga tsa̱m iñt́oypa iñt́umiñ.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Jém fariseoyaj como tsa̱m it́oypa it́umiñ, ixiccayajpa jém Jesús cuando imatoŋ t́i nɨm.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Pero Jesús iñɨ́máy jém fariseoyaj:
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ’Wiñt́i it́ id́ɨc jém aŋquímayooyi jém tachiiñewɨɨp jém Moisés y jém wiñɨcpɨc profeta. Ocmɨ miñ jém Xiwan jém acchíŋoypáppɨc. Moj iŋmat jém wɨbɨc aŋma̱t́i ju̱t́pɨc iŋjacpa Dios yɨ́p naxyucmɨ. Sɨɨp tsa̱m pɨ̱mi tɨgɨyyajtooba jém pɨxiñt́am ju̱t́ iŋjacpa Dios.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 ’D́a i̱ wɨa̱p iccuyaj jém Dios iŋma̱t́i. Meega cuyajpa jém sɨŋ y jém nas, jém Dios iŋma̱t́i tienes que iccupacpa, d́a togoypa ni tu̱m tɨɨmi ni tu̱m jɨ̱t́i.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ’Siiga tu̱m pɨ̱xiñ ichacpa iyo̱mo y ipɨcpa tuŋgac yo̱mo, jesɨc pejóypa. Siiga tuŋgac pɨ̱xiñ ipɨcpa jém yo̱mo, jém tsacneta̱wɨɨp, jesɨc pejóypat́im.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 ’It́ id́ɨc tu̱m pɨ̱xiñ tsa̱m rico. Siempre wɨ̱cuyajpa con jém wɨbɨc puctu̱cu jém tsoowɨywɨɨp. Cada ja̱ma sɨ́ŋa̱p, maymáya̱p. Tsa̱m wɨ̱ it́.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 It́t́im id́ɨc tu̱m pɨ̱xiñ agui yaacha̱p, iñɨ̱yi Lázaro. Agui iquímcane puucɨ iñacyucmɨ. Nɨcpa co̱ñi jém Lázaro jém rico it́ɨc aŋna̱ca.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Tsa̱m yua̱p jém Lázaro. Icúttooba id́ɨc jém ipaccapaap jém rico imesacɨɨm. Jém chimpa icunúcyajpa jém Lázaro, iñémáypa ipuucɨ.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Ocmɨ ca jém Lázaro. Jém sɨŋyucmɨpɨc pɨxiñt́am ininɨc sɨŋyucmɨ jém wɨ̱co̱m ju̱t́ it́ jém Abraham. Jesɨc ocmɨ caat́im mex jém rico. Cu̱mta̱.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Jém ia̱nama nɨc i̱t́i ju̱t́ tsa̱m yaacha̱yajpa jém caaneyajwɨɨp. Pɨ̱mi yaacha̱p jém rico. Cuando ámnɨc, juumɨ iix jém Lázaro wagait́yaj con jém Abraham.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Jesɨc pɨ̱mi aŋwejpa jém rico. Nɨmpa: “Manja̱tuŋ Abraham, ayaachaŋja̱mɨ. Acutsadaayɨ jém Lázaro iga imujiñ icɨaŋqui̱ñi con nɨ iga míñiñ amujáy antots iga cupagaga̱iñ porque sɨɨp pɨ̱mi ayaacha̱p juctjo̱m.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Jesɨc Abraham iñɨ́máy: “Ma̱nɨc, jɨ̱sɨ iga tsa̱m miwɨ̱it́ id́ɨc cuando d́anam micaane. Pero jém Lázaro tsa̱m yaacha̱p id́ɨc. Pero sɨɨp wɨ̱ it́um jém Lázaro, maymay. Mich tsa̱m miyaacha̱p.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Mannɨ́máypat́im iga it́ tu̱m mɨjpɨc pacus entre aɨcht́am y mimicht́am. D́a i̱ wɨa̱p ijac. Siiga yɨɨmpɨc nɨctooba jemɨc, d́a wɨa̱p iñas. Siiga jemɨcpɨc miñt́ooba yɨɨm d́at́im wɨa̱p iñas.”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Jesɨc nɨmpa jém rico: “Manja̱tuŋ Abraham, maŋcunucsáypa, cutsa̱tɨ jém Lázaro anja̱tuŋ it́ɨccɨɨm.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Anait́ cinco antɨ̱wɨ. Accutsadaayɨ jém Lázaro iga iñɨ́máyiñ jém antɨ̱wɨtam iga odoy míñiñ yɨɨm ju̱t́ tsa̱m ayaacha̱p ansɨ.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Pero Abraham iñɨ́máy jém rico: “Jeeyaj iniit́ jém Dios iŋma̱t́i jém ijayñewɨɨp jém Moisés y jém wiñɨcpɨc profeta. Wɨa̱p icupɨcyaj.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Pero nɨmpa jém rico: “D́a icupɨcyajpa, manja̱tuŋ Abraham, pero siiga nɨcpa tu̱m jém caanewɨɨp, jesɨc icucacpa ijɨ̱xi jém antɨ̱wɨtam.”
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Pero jém Abraham iñɨ́máy: “Siiga d́a icupɨcyajpa jém Dios iŋma̱t́i jém ijayñewɨɨp jém Moisés y jém wiñɨcpɨc profeta, jesɨc d́at́im icupɨcyajpa siiga miñ iŋmadáy tu̱m caanewɨɨp id́ɨc.”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.