Lucas 14

Jém jomipɨc trato jém iwatnewɨɨp tánomi Jesucristo (POINT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesɨc tu̱m jejcuyja̱ma nɨc wiiqui Jesús tu̱m fariseopɨc aŋjagooyi it́ɨccɨɨm. Algunos jém fariseo iyamcuixyajpa jém Jesús siiga imalwatpa.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Jesɨc tu̱m pɨ̱xiñ miñ iám jém Jesús. Imatsne jém caacuy iga cuxíŋayñe.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Jesɨc Jesús icwác jém maestro de jém Israelpɨc aŋquímayooyi y jém fariseoyaj, iñɨ́máy:
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Pero jeeyaj d́a jɨyyaj. Jesɨc Jesús ichɨccunúc jém mɨmnewɨɨp. Icpɨs. Jesɨc iñɨ́máy:
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém fariseoyaj:
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Jeeyaj d́a wɨa̱ miicutsoŋyaj jém Jesús.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Jesɨc Jesús iix iga jém aŋwejayñeta̱wɨɨp tsa̱m imétsyajpa jém más wɨbɨc co̱ñcuy mesacɨɨm. Jesɨc Jesús iŋmat tu̱m ejemplo iga ichi jɨ̱xi. Nɨmpa:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 —Siiga miŋwejayñeta̱ iga nɨguiñ mixɨ́ŋa̱ji ju̱t́ aŋcoomɨ́yoyñɨ̱mpa, odoy meetsɨ jém co̱ñcuy más wɨbɨc. Odoy co̱ñɨ ju̱t́ it́ noco jém aŋjagooyi porque wɨa̱p imiñ tu̱m pɨ̱xiñ más wɨa̱paap que mich.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Jesɨc jém miŋwejayñewɨɨp miñɨ́máypa: “¡Tsucu̱mɨ! Chi̱ɨ yɨ́p tuŋgac pɨ̱xiñ jém iŋco̱ñcuy.” Jesɨc mich pɨ̱mi michaa̱p, nɨcpa mico̱ñi jém íŋaŋpɨgam co̱ñcuyyucmɨ.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Pero jesɨc cuando miŋwejayt́a̱p ju̱t́ watta̱p jém sɨŋ, nɨcsɨm mico̱ñi jém lugar más juumɨ. Jesɨc cuando miñpa jém miŋwejayñewɨɨp, miñɨ́máypa: “Amigo, yɨɨm it́ más wɨbɨc co̱ñcuy.” Jesɨc jém tuŋgac pɨxiñt́am jém co̱ñyajwɨɨp jém mesacɨɨm miwɨ̱ixyajpa.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 D́a i̱ iwɨ̱ixpa jém nacujípta̱páppɨc. Pero jém d́apɨc nacujípta̱p, iwɨ̱nanɨgayyajpa jém it́ɨ̱wɨtam, icujípyajpa jém pɨ̱xiñ.
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Jesɨc Jesús iñɨ́máyt́im jém pɨ̱xiñ jém iwatpáppɨc jém sɨŋ. Nɨmpa Jesús:
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Pero cuando mixɨ́ŋa̱p, aŋwejaayɨ jém yaacha̱yajpáppɨc, jém cɨɨt́a̱ca, jém cu̱xuj y jém cácht́i.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Jesɨc maymáya̱jɨ porque jeeyaj d́a wɨa̱p micseedáy iga nɨcpa micwíc. Pero Dios miyojpa jém ja̱ma cuando acpɨsyajta̱p jém icupɨcneyajwɨɨp Dios jém caaneyajwɨ́ppɨc.
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Jesɨc tu̱m pɨ̱xiñ, jém iwaganait́wɨɨp jém mesacɨɨm, imatoŋ junɨmpa jém Jesús. Jesɨc jém pɨ̱xiñ iñɨ́máy:
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Jesɨc moj iŋmadáy Jesús yɨ́p ejemplo. Nɨmpa:
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Jesɨc cuando yajum iwat jém wíccuy, icutsat tu̱m icuyo̱xapaap iga nɨguiñ iŋwejáy jém iñɨ́mayñewɨɨp id́ɨc. Nɨmpa: “Nɨ̱cɨ miwiiquit́am. Sɨɨp watneum jém wíccuy.”
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Pero nɨmyajpa it́u̱mpɨy iga d́a wɨa̱p iñɨc. Tu̱m jém pɨ̱xiñ nɨmpa: “Yaguiñ anjuy tu̱m ja̱ca nas. Sɨɨp nɨcpa ánám. Nɨ́maayɨ jém íño̱mi iga d́a wɨa̱p iga nɨcpa asɨ́ŋa̱ji.”
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Jesɨc nɨmpa jém tuŋgac pɨ̱xiñ: “Yaguiñ anjuy cinco par de jém buey. Sɨɨp nɨcpa aŋcutɨts siiga yo̱xa̱p. Nɨ́maayɨ jém íño̱mi iga d́a wɨa̱p annɨc.”
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Nɨmpa jém tuŋgac pɨ̱xiñ: “Yaguiñ aŋcoomɨyñe. Jeeyucmɨ d́a wɨa̱p annɨc.”
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Cuando se̱t jém icuyo̱xapaap, iŋmadáy io̱mi junɨmpa it́u̱mpɨy jém iñɨ́mayñewɨɨp id́ɨc. Jesɨc agui jóy jém io̱mi. Iñɨ́máy jém icuyo̱xapaap: “Nɨ̱gɨ aŋwejaayɨ jém it́yajwɨɨp calle. Nɨ̱cɨ hasta jém xut́upɨc calle icuwɨ̱t́i yɨ́p attebet. Nami̱ñɨ yɨɨm jém yaacha̱yajpáppɨc, jém cu̱xujyaj, jém cácht́iyaj, jém cɨɨt́a̱ca y jém puyt́a̱ca.”
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ocmɨ jém icuyo̱xapaap iñɨ́máy jém io̱mi: “Máno̱mi, aŋwatum juuts annɨ́mayñe, pero it́ñam lugar iga tanacwícyajpa.”
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Jesɨc jém io̱mi e̱ybɨct́im iñɨ́máy jém icuyo̱xapaap: “Nɨ̱gɨ meetsɨ más pɨxiñt́am jém tuŋjo̱m y jém taañi aŋna̱ca ju̱t́ co̱ñyajpa jém yaacha̱yajpaap. Nɨ́maayɨ iga míñiñ wiiqui antɨccɨɨm. Ansunpa iga cómiñ yɨ́p antɨc.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Mannɨ́máypa, d́a aŋwɨ̱aŋja̱m iga miñyajpa wiiqui jeeyaj jém mojnewɨɨp annɨ́mayyaj.”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Jesɨc it́úŋɨyyajpa Jesús tsa̱m jáyaŋ pɨxiñt́am. Ámse̱t Jesús. Iñɨ́máy:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 —Siiga más iñt́oypa iñja̱tuŋ, íña̱pa, iñyo̱mo, iñchɨ̱xt́am, íña̱chi, iñjáyuc o iñchɨ̱tsɨ que iñt́oypa Dios, d́a wɨa̱p iñchɨ́y juuts ɨch maŋcuyujcɨɨwiñ. Siiga más minitoyt́a̱p iñyaac que iñt́oypa Dios, d́a wɨa̱p iñchɨ́y juuts ɨch aŋcuyujcɨɨwiñ.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Siiga d́a iñyaachɨ́ypa iga miyaachwatta̱p, jesɨc d́a wɨa̱p iñchɨ́y juuts ɨch aŋcuyujcɨɨwiñ.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Siiga tu̱m pɨ̱xiñ iwattooba tu̱m torre, wiñt́i ijɨ̱spa jutsaŋ gasto ininɨcpa. Ijɨ̱spa siiga ictsɨ́ypa it́umiñ.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Siiga ictsucum jém torre y d́a wɨa̱p iccupac, jesɨc agui ixiccayajpa jém iixyajpáppɨc.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Nɨmyajpa: “Yɨ́p pɨ̱xiñ ictsucum iga iwatpa jém torre, pero d́a wɨa̱ miiccupac.”
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Siiga tu̱m rey áŋa̱tooba con tuŋgac rey, wiñt́i ijɨ̱xiñ siiga wɨa̱p icoñwɨ́y. Nɨmpa jém rey: “¿Que wɨa̱p aŋcoñwɨ́y con jém diez mil soldado siiga jém ánenemigo iniit́ veinte mil soldado?”
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Jesɨc jém rey ijɨ̱spa iga d́a wɨa̱p icoñwɨ́y. Jesɨc cuando it́ñam juumɨ jém ienemigo, icutsadáypa tu̱m representante iga icunucsáypa iga odoy áŋa̱yajiñ.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Jesa̱pt́im mimicht́am, siiga d́a iñchactámpa it́u̱mpɨy jém iniit́wɨɨp, d́a wɨa̱p iñchɨ́y juuts ɨch aŋcuyujcɨɨwiñ.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Jesɨc Jesús iñɨ́máyt́im:
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 D́a wɨ̱ ni para jém nas, ni d́at́im wɨ̱ iga taŋcodáypa ju̱t́ cu̱mneta̱ jém abono. Jesɨc tampatsáypa. Siiga mit́atsɨgɨyt́a, amatoŋtaamɨ.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.