Lucas 14

Jém jomipɨc trato jém iwatnewɨɨp tánomi Jesucristo (POINT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jesɨc tu̱m jejcuyja̱ma nɨc wiiqui Jesús tu̱m fariseopɨc aŋjagooyi it́ɨccɨɨm. Algunos jém fariseo iyamcuixyajpa jém Jesús siiga imalwatpa.
1 Certo sábado, entrando Jesus para comer na casa de um fariseu importante, observavam-no atentamente.
2 Jesɨc tu̱m pɨ̱xiñ miñ iám jém Jesús. Imatsne jém caacuy iga cuxíŋayñe.
2 À frente dele estava um homem doente, com o corpo inchado.
3 Jesɨc Jesús icwác jém maestro de jém Israelpɨc aŋquímayooyi y jém fariseoyaj, iñɨ́máy:
3 Jesus perguntou aos fariseus e peritos na lei: "É permitido ou não curar no sábado? "
4 Pero jeeyaj d́a jɨyyaj. Jesɨc Jesús ichɨccunúc jém mɨmnewɨɨp. Icpɨs. Jesɨc iñɨ́máy:
4 Mas eles ficaram em silêncio. Assim, tomando o homem pela mão, Jesus o curou e o mandou embora.
5 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém fariseoyaj:
5 Então ele lhes perguntou: "Se um de vocês tiver um filho ou um boi, e este cair num poço no dia de sábado, não irá tirá-lo imediatamente? "
6 Jeeyaj d́a wɨa̱ miicutsoŋyaj jém Jesús.
6 E eles nada puderam responder.
7 Jesɨc Jesús iix iga jém aŋwejayñeta̱wɨɨp tsa̱m imétsyajpa jém más wɨbɨc co̱ñcuy mesacɨɨm. Jesɨc Jesús iŋmat tu̱m ejemplo iga ichi jɨ̱xi. Nɨmpa:
7 Quando notou como os convidados escolhiam os lugares de honra à mesa, Jesus lhes contou esta parábola:
8 —Siiga miŋwejayñeta̱ iga nɨguiñ mixɨ́ŋa̱ji ju̱t́ aŋcoomɨ́yoyñɨ̱mpa, odoy meetsɨ jém co̱ñcuy más wɨbɨc. Odoy co̱ñɨ ju̱t́ it́ noco jém aŋjagooyi porque wɨa̱p imiñ tu̱m pɨ̱xiñ más wɨa̱paap que mich.
8 "Quando alguém o convidar para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra, pois pode ser que tenha sido convidado alguém de maior honra do que você.
9 Jesɨc jém miŋwejayñewɨɨp miñɨ́máypa: “¡Tsucu̱mɨ! Chi̱ɨ yɨ́p tuŋgac pɨ̱xiñ jém iŋco̱ñcuy.” Jesɨc mich pɨ̱mi michaa̱p, nɨcpa mico̱ñi jém íŋaŋpɨgam co̱ñcuyyucmɨ.
9 Se for assim, aquele que convidou os dois virá e lhe dirá: ‘Dê o lugar a este’. Então, humilhado, você precisará ocupar o lugar menos importante.
10 Pero jesɨc cuando miŋwejayt́a̱p ju̱t́ watta̱p jém sɨŋ, nɨcsɨm mico̱ñi jém lugar más juumɨ. Jesɨc cuando miñpa jém miŋwejayñewɨɨp, miñɨ́máypa: “Amigo, yɨɨm it́ más wɨbɨc co̱ñcuy.” Jesɨc jém tuŋgac pɨxiñt́am jém co̱ñyajwɨɨp jém mesacɨɨm miwɨ̱ixyajpa.
10 Mas quando você for convidado, ocupe o lugar menos importante, de forma que, quando vier aquele que o convidou, diga-lhe: ‘Amigo, passe para um lugar mais importante’. Então você será honrado na presença de todos os convidados.
11 D́a i̱ iwɨ̱ixpa jém nacujípta̱páppɨc. Pero jém d́apɨc nacujípta̱p, iwɨ̱nanɨgayyajpa jém it́ɨ̱wɨtam, icujípyajpa jém pɨ̱xiñ.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado, e o que se humilha será exaltado".
12 Jesɨc Jesús iñɨ́máyt́im jém pɨ̱xiñ jém iwatpáppɨc jém sɨŋ. Nɨmpa Jesús:
12 Então Jesus disse ao que o tinha convidado: "Quando você der um banquete ou jantar, não convide seus amigos, irmãos ou parentes, nem seus vizinhos ricos; se o fizer, eles poderão também, por sua vez, convidá-lo, e assim você será recompensado.
13 Pero cuando mixɨ́ŋa̱p, aŋwejaayɨ jém yaacha̱yajpáppɨc, jém cɨɨt́a̱ca, jém cu̱xuj y jém cácht́i.
13 Mas, quando der um banquete, convide os pobres, os aleijados, os mancos, e os cegos.
14 Jesɨc maymáya̱jɨ porque jeeyaj d́a wɨa̱p micseedáy iga nɨcpa micwíc. Pero Dios miyojpa jém ja̱ma cuando acpɨsyajta̱p jém icupɨcneyajwɨɨp Dios jém caaneyajwɨ́ppɨc.
14 Feliz será você, porque estes não têm como retribuir. A sua recompensa virá na ressurreição dos justos".
15 Jesɨc tu̱m pɨ̱xiñ, jém iwaganait́wɨɨp jém mesacɨɨm, imatoŋ junɨmpa jém Jesús. Jesɨc jém pɨ̱xiñ iñɨ́máy:
15 Ao ouvir isso, um dos que estavam à mesa com Jesus, disse-lhe: "Feliz será aquele que comer no banquete do Reino de Deus".
16 Jesɨc moj iŋmadáy Jesús yɨ́p ejemplo. Nɨmpa:
16 Jesus respondeu: "Certo homem estava preparando um grande banquete e convidou muitas pessoas.
17 Jesɨc cuando yajum iwat jém wíccuy, icutsat tu̱m icuyo̱xapaap iga nɨguiñ iŋwejáy jém iñɨ́mayñewɨɨp id́ɨc. Nɨmpa: “Nɨ̱cɨ miwiiquit́am. Sɨɨp watneum jém wíccuy.”
17 Na hora de começar, enviou seu servo para dizer aos que haviam sido convidados: ‘Venham, pois tudo já está pronto’.
18 Pero nɨmyajpa it́u̱mpɨy iga d́a wɨa̱p iñɨc. Tu̱m jém pɨ̱xiñ nɨmpa: “Yaguiñ anjuy tu̱m ja̱ca nas. Sɨɨp nɨcpa ánám. Nɨ́maayɨ jém íño̱mi iga d́a wɨa̱p iga nɨcpa asɨ́ŋa̱ji.”
18 "Mas eles começaram, um por um, a apresentar desculpas. O primeiro disse: ‘Acabei de comprar uma propriedade, e preciso ir vê-la. Por favor, desculpe-me’.
19 Jesɨc nɨmpa jém tuŋgac pɨ̱xiñ: “Yaguiñ anjuy cinco par de jém buey. Sɨɨp nɨcpa aŋcutɨts siiga yo̱xa̱p. Nɨ́maayɨ jém íño̱mi iga d́a wɨa̱p annɨc.”
19 "Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e estou indo experimentá-las. Por favor, desculpe-me’.
20 Nɨmpa jém tuŋgac pɨ̱xiñ: “Yaguiñ aŋcoomɨyñe. Jeeyucmɨ d́a wɨa̱p annɨc.”
20 "Ainda outro disse: ‘Acabo de me casar, por isso não posso ir’.
21 Cuando se̱t jém icuyo̱xapaap, iŋmadáy io̱mi junɨmpa it́u̱mpɨy jém iñɨ́mayñewɨɨp id́ɨc. Jesɨc agui jóy jém io̱mi. Iñɨ́máy jém icuyo̱xapaap: “Nɨ̱gɨ aŋwejaayɨ jém it́yajwɨɨp calle. Nɨ̱cɨ hasta jém xut́upɨc calle icuwɨ̱t́i yɨ́p attebet. Nami̱ñɨ yɨɨm jém yaacha̱yajpáppɨc, jém cu̱xujyaj, jém cácht́iyaj, jém cɨɨt́a̱ca y jém puyt́a̱ca.”
21 "O servo voltou e relatou isso ao seu senhor. Então o dono da casa irou-se e ordenou ao seu servo: ‘Vá rapidamente para as ruas e becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Ocmɨ jém icuyo̱xapaap iñɨ́máy jém io̱mi: “Máno̱mi, aŋwatum juuts annɨ́mayñe, pero it́ñam lugar iga tanacwícyajpa.”
22 "Disse o servo: ‘O que o senhor ordenou foi feito, e ainda há lugar’.
23 Jesɨc jém io̱mi e̱ybɨct́im iñɨ́máy jém icuyo̱xapaap: “Nɨ̱gɨ meetsɨ más pɨxiñt́am jém tuŋjo̱m y jém taañi aŋna̱ca ju̱t́ co̱ñyajpa jém yaacha̱yajpaap. Nɨ́maayɨ iga míñiñ wiiqui antɨccɨɨm. Ansunpa iga cómiñ yɨ́p antɨc.
23 "Então o senhor disse ao servo: ‘Vá pelos caminhos e valados e obrigue-os a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Mannɨ́máypa, d́a aŋwɨ̱aŋja̱m iga miñyajpa wiiqui jeeyaj jém mojnewɨɨp annɨ́mayyaj.”
24 Eu lhes digo: nenhum daqueles que foram convidados provará do meu banquete’ ".
25 Jesɨc it́úŋɨyyajpa Jesús tsa̱m jáyaŋ pɨxiñt́am. Ámse̱t Jesús. Iñɨ́máy:
25 Uma grande multidão ia acompanhando Jesus; este, voltando-se para ela, disse:
26 —Siiga más iñt́oypa iñja̱tuŋ, íña̱pa, iñyo̱mo, iñchɨ̱xt́am, íña̱chi, iñjáyuc o iñchɨ̱tsɨ que iñt́oypa Dios, d́a wɨa̱p iñchɨ́y juuts ɨch maŋcuyujcɨɨwiñ. Siiga más minitoyt́a̱p iñyaac que iñt́oypa Dios, d́a wɨa̱p iñchɨ́y juuts ɨch aŋcuyujcɨɨwiñ.
26 "Se alguém vem a mim e ama o seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos e irmãs, e até sua própria vida mais do que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Siiga d́a iñyaachɨ́ypa iga miyaachwatta̱p, jesɨc d́a wɨa̱p iñchɨ́y juuts ɨch aŋcuyujcɨɨwiñ.
27 E aquele que não carrega sua cruz e não me segue não pode ser meu discípulo.
28 Siiga tu̱m pɨ̱xiñ iwattooba tu̱m torre, wiñt́i ijɨ̱spa jutsaŋ gasto ininɨcpa. Ijɨ̱spa siiga ictsɨ́ypa it́umiñ.
28 "Qual de vocês, se quiser construir uma torre, primeiro não se assenta e calcula o preço, para ver se tem dinheiro suficiente para completá-la?
29 Siiga ictsucum jém torre y d́a wɨa̱p iccupac, jesɨc agui ixiccayajpa jém iixyajpáppɨc.
29 Pois, se lançar o alicerce e não for capaz de terminá-la, todos os que a virem rirão dele,
30 Nɨmyajpa: “Yɨ́p pɨ̱xiñ ictsucum iga iwatpa jém torre, pero d́a wɨa̱ miiccupac.”
30 dizendo: ‘Este homem começou a construir e não foi capaz de terminar’.
31 Siiga tu̱m rey áŋa̱tooba con tuŋgac rey, wiñt́i ijɨ̱xiñ siiga wɨa̱p icoñwɨ́y. Nɨmpa jém rey: “¿Que wɨa̱p aŋcoñwɨ́y con jém diez mil soldado siiga jém ánenemigo iniit́ veinte mil soldado?”
31 "Ou, qual é o rei que, pretendendo sair à guerra contra outro rei, primeiro não se assenta e pensa se com dez mil homens é capaz de enfrentar aquele que vem contra ele com vinte mil?
32 Jesɨc jém rey ijɨ̱spa iga d́a wɨa̱p icoñwɨ́y. Jesɨc cuando it́ñam juumɨ jém ienemigo, icutsadáypa tu̱m representante iga icunucsáypa iga odoy áŋa̱yajiñ.
32 Se não for capaz, enviará uma delegação, enquanto o outro ainda está longe, e pedirá um acordo de paz.
33 Jesa̱pt́im mimicht́am, siiga d́a iñchactámpa it́u̱mpɨy jém iniit́wɨɨp, d́a wɨa̱p iñchɨ́y juuts ɨch aŋcuyujcɨɨwiñ.
33 Da mesma forma, qualquer de vocês que não renunciar a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Jesɨc Jesús iñɨ́máyt́im:
34 "O sal é bom, mas se ele perder o sabor, como restaurá-lo?
35 D́a wɨ̱ ni para jém nas, ni d́at́im wɨ̱ iga taŋcodáypa ju̱t́ cu̱mneta̱ jém abono. Jesɨc tampatsáypa. Siiga mit́atsɨgɨyt́a, amatoŋtaamɨ.
35 Não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.