Lucas 14
Jém jomipɨc trato jém iwatnewɨɨp tánomi Jesucristo (POINT) vs NAA
1 Jesɨc tu̱m jejcuyja̱ma nɨc wiiqui Jesús tu̱m fariseopɨc aŋjagooyi it́ɨccɨɨm. Algunos jém fariseo iyamcuixyajpa jém Jesús siiga imalwatpa.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Jesɨc tu̱m pɨ̱xiñ miñ iám jém Jesús. Imatsne jém caacuy iga cuxíŋayñe.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Jesɨc Jesús icwác jém maestro de jém Israelpɨc aŋquímayooyi y jém fariseoyaj, iñɨ́máy:
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Pero jeeyaj d́a jɨyyaj. Jesɨc Jesús ichɨccunúc jém mɨmnewɨɨp. Icpɨs. Jesɨc iñɨ́máy:
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém fariseoyaj:
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Jeeyaj d́a wɨa̱ miicutsoŋyaj jém Jesús.
6 A isto nada puderam responder.
7 Jesɨc Jesús iix iga jém aŋwejayñeta̱wɨɨp tsa̱m imétsyajpa jém más wɨbɨc co̱ñcuy mesacɨɨm. Jesɨc Jesús iŋmat tu̱m ejemplo iga ichi jɨ̱xi. Nɨmpa:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 —Siiga miŋwejayñeta̱ iga nɨguiñ mixɨ́ŋa̱ji ju̱t́ aŋcoomɨ́yoyñɨ̱mpa, odoy meetsɨ jém co̱ñcuy más wɨbɨc. Odoy co̱ñɨ ju̱t́ it́ noco jém aŋjagooyi porque wɨa̱p imiñ tu̱m pɨ̱xiñ más wɨa̱paap que mich.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Jesɨc jém miŋwejayñewɨɨp miñɨ́máypa: “¡Tsucu̱mɨ! Chi̱ɨ yɨ́p tuŋgac pɨ̱xiñ jém iŋco̱ñcuy.” Jesɨc mich pɨ̱mi michaa̱p, nɨcpa mico̱ñi jém íŋaŋpɨgam co̱ñcuyyucmɨ.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Pero jesɨc cuando miŋwejayt́a̱p ju̱t́ watta̱p jém sɨŋ, nɨcsɨm mico̱ñi jém lugar más juumɨ. Jesɨc cuando miñpa jém miŋwejayñewɨɨp, miñɨ́máypa: “Amigo, yɨɨm it́ más wɨbɨc co̱ñcuy.” Jesɨc jém tuŋgac pɨxiñt́am jém co̱ñyajwɨɨp jém mesacɨɨm miwɨ̱ixyajpa.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 D́a i̱ iwɨ̱ixpa jém nacujípta̱páppɨc. Pero jém d́apɨc nacujípta̱p, iwɨ̱nanɨgayyajpa jém it́ɨ̱wɨtam, icujípyajpa jém pɨ̱xiñ.
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Jesɨc Jesús iñɨ́máyt́im jém pɨ̱xiñ jém iwatpáppɨc jém sɨŋ. Nɨmpa Jesús:
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Pero cuando mixɨ́ŋa̱p, aŋwejaayɨ jém yaacha̱yajpáppɨc, jém cɨɨt́a̱ca, jém cu̱xuj y jém cácht́i.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Jesɨc maymáya̱jɨ porque jeeyaj d́a wɨa̱p micseedáy iga nɨcpa micwíc. Pero Dios miyojpa jém ja̱ma cuando acpɨsyajta̱p jém icupɨcneyajwɨɨp Dios jém caaneyajwɨ́ppɨc.
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Jesɨc tu̱m pɨ̱xiñ, jém iwaganait́wɨɨp jém mesacɨɨm, imatoŋ junɨmpa jém Jesús. Jesɨc jém pɨ̱xiñ iñɨ́máy:
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Jesɨc moj iŋmadáy Jesús yɨ́p ejemplo. Nɨmpa:
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Jesɨc cuando yajum iwat jém wíccuy, icutsat tu̱m icuyo̱xapaap iga nɨguiñ iŋwejáy jém iñɨ́mayñewɨɨp id́ɨc. Nɨmpa: “Nɨ̱cɨ miwiiquit́am. Sɨɨp watneum jém wíccuy.”
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Pero nɨmyajpa it́u̱mpɨy iga d́a wɨa̱p iñɨc. Tu̱m jém pɨ̱xiñ nɨmpa: “Yaguiñ anjuy tu̱m ja̱ca nas. Sɨɨp nɨcpa ánám. Nɨ́maayɨ jém íño̱mi iga d́a wɨa̱p iga nɨcpa asɨ́ŋa̱ji.”
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Jesɨc nɨmpa jém tuŋgac pɨ̱xiñ: “Yaguiñ anjuy cinco par de jém buey. Sɨɨp nɨcpa aŋcutɨts siiga yo̱xa̱p. Nɨ́maayɨ jém íño̱mi iga d́a wɨa̱p annɨc.”
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Nɨmpa jém tuŋgac pɨ̱xiñ: “Yaguiñ aŋcoomɨyñe. Jeeyucmɨ d́a wɨa̱p annɨc.”
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Cuando se̱t jém icuyo̱xapaap, iŋmadáy io̱mi junɨmpa it́u̱mpɨy jém iñɨ́mayñewɨɨp id́ɨc. Jesɨc agui jóy jém io̱mi. Iñɨ́máy jém icuyo̱xapaap: “Nɨ̱gɨ aŋwejaayɨ jém it́yajwɨɨp calle. Nɨ̱cɨ hasta jém xut́upɨc calle icuwɨ̱t́i yɨ́p attebet. Nami̱ñɨ yɨɨm jém yaacha̱yajpáppɨc, jém cu̱xujyaj, jém cácht́iyaj, jém cɨɨt́a̱ca y jém puyt́a̱ca.”
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Ocmɨ jém icuyo̱xapaap iñɨ́máy jém io̱mi: “Máno̱mi, aŋwatum juuts annɨ́mayñe, pero it́ñam lugar iga tanacwícyajpa.”
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Jesɨc jém io̱mi e̱ybɨct́im iñɨ́máy jém icuyo̱xapaap: “Nɨ̱gɨ meetsɨ más pɨxiñt́am jém tuŋjo̱m y jém taañi aŋna̱ca ju̱t́ co̱ñyajpa jém yaacha̱yajpaap. Nɨ́maayɨ iga míñiñ wiiqui antɨccɨɨm. Ansunpa iga cómiñ yɨ́p antɨc.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Mannɨ́máypa, d́a aŋwɨ̱aŋja̱m iga miñyajpa wiiqui jeeyaj jém mojnewɨɨp annɨ́mayyaj.”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Jesɨc it́úŋɨyyajpa Jesús tsa̱m jáyaŋ pɨxiñt́am. Ámse̱t Jesús. Iñɨ́máy:
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 —Siiga más iñt́oypa iñja̱tuŋ, íña̱pa, iñyo̱mo, iñchɨ̱xt́am, íña̱chi, iñjáyuc o iñchɨ̱tsɨ que iñt́oypa Dios, d́a wɨa̱p iñchɨ́y juuts ɨch maŋcuyujcɨɨwiñ. Siiga más minitoyt́a̱p iñyaac que iñt́oypa Dios, d́a wɨa̱p iñchɨ́y juuts ɨch aŋcuyujcɨɨwiñ.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Siiga d́a iñyaachɨ́ypa iga miyaachwatta̱p, jesɨc d́a wɨa̱p iñchɨ́y juuts ɨch aŋcuyujcɨɨwiñ.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Siiga tu̱m pɨ̱xiñ iwattooba tu̱m torre, wiñt́i ijɨ̱spa jutsaŋ gasto ininɨcpa. Ijɨ̱spa siiga ictsɨ́ypa it́umiñ.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Siiga ictsucum jém torre y d́a wɨa̱p iccupac, jesɨc agui ixiccayajpa jém iixyajpáppɨc.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 Nɨmyajpa: “Yɨ́p pɨ̱xiñ ictsucum iga iwatpa jém torre, pero d́a wɨa̱ miiccupac.”
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Siiga tu̱m rey áŋa̱tooba con tuŋgac rey, wiñt́i ijɨ̱xiñ siiga wɨa̱p icoñwɨ́y. Nɨmpa jém rey: “¿Que wɨa̱p aŋcoñwɨ́y con jém diez mil soldado siiga jém ánenemigo iniit́ veinte mil soldado?”
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Jesɨc jém rey ijɨ̱spa iga d́a wɨa̱p icoñwɨ́y. Jesɨc cuando it́ñam juumɨ jém ienemigo, icutsadáypa tu̱m representante iga icunucsáypa iga odoy áŋa̱yajiñ.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Jesa̱pt́im mimicht́am, siiga d́a iñchactámpa it́u̱mpɨy jém iniit́wɨɨp, d́a wɨa̱p iñchɨ́y juuts ɨch aŋcuyujcɨɨwiñ.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Jesɨc Jesús iñɨ́máyt́im:
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 D́a wɨ̱ ni para jém nas, ni d́at́im wɨ̱ iga taŋcodáypa ju̱t́ cu̱mneta̱ jém abono. Jesɨc tampatsáypa. Siiga mit́atsɨgɨyt́a, amatoŋtaamɨ.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.