Hebreus 11

Jém jomipɨc trato jém iwatnewɨɨp tánomi Jesucristo (POINT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Siiga tanait́ fe, taŋcupɨcpa Dios, tannuntawɨ̱jo̱doŋ iga tampɨctsoŋpa t́it́am tanaŋjócne. Tanjo̱doŋt́im iga nu̱ma tachiiba Dios jém cosa jém d́apɨc tánixñe.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Je̱mpɨct́im iwatyaj jém wiñɨcpɨc pɨxiñt́am, Dios iwɨ̱ixyaj porque tsa̱m icupɨcyaj.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Como tanait́ fe, tanjo̱doŋ iga Dios iwat it́u̱mpɨy cosa jém it́wɨɨp naxyucmɨ y sɨŋyucmɨ. Ipɨɨmɨ́y iga id́iñ, jesɨc it́um. Dios ipɨc jém cosa jém d́apɨc i̱ wɨa̱p iix iga iwatpa jém cosa jém wɨa̱paap tánix.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Como tsa̱m iniit́ fe, jém Abel agui icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát, jeeyucmɨ ichi más wɨbɨc ofrenda que jém ichiiwɨɨp jém Caín. Quejpa iga wɨbɨc pɨ̱xiñ porque Dios iwɨ̱pɨctsóŋáy jém iofrenda. Mex caane jém Abel, hasta sɨɨp iŋmatpa iga tsa̱m icupɨc Dios.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Como tsa̱m iniit́ fe, jém Enoc icupɨc Dios. Sɨwiñ nanɨcta̱, d́a ca. D́am i̱ ipát porque Dios ininɨc. Nɨm jém Dios iŋma̱t́i: “Antes que nanɨcta̱p jém Enoc, iwat juuts Dios ixunpa.”
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Pero d́a i̱ wɨa̱p iwat juuts ixunpa Dios siiga d́a inii̱ fe, siiga d́a icupɨcpa iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. Jém icunúcpáppɨc Dios tienes que icupɨcpa iga it́, y iga Dios ichiiba jém wɨbɨc coñwɨyooyi jém pɨxiñt́am jém imétsyajpáppɨc.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Como tsa̱m iniit́ fe jém Noé, cuando Dios icjo̱dóŋa̱ iga miñpa jém cosa jém d́apɨcnam queman tánix, como tsa̱m cɨ̱ŋ, iwat tu̱m barco iga icɨacputyajpa jém iyo̱mo y jém ichɨ̱xt́am. Con jeet́im fe, jém iniit́wɨɨp jém Noé, ichiiba castigo it́u̱mpɨy jém it́yajwɨɨp yɨ́p naxyucmɨ. Jeeyucmɨ Dios ipɨctsoŋ jém Noé juuts tu̱m wɨbɨc pɨ̱xiñ porque icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Como tsa̱m iniit́ fe jém Abraham, cuando iŋwejáy Dios, icupɨc, nɨc tu̱m lugar ju̱t́ Dios ijɨycámayñe iga ichiiba. Put de jém it́ɨcmɨ, aunque d́a ijo̱doŋ ju̱t́ nɨcpa.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Como tsa̱m iniit́ fe jém Abraham, nɨc i̱t́i como tu̱m juumɨpɨc pɨ̱xiñ jém tuŋgac naxyucmɨ jém Diospɨc ijɨycámayñe. Jáy i̱t́i con jém Isaac y Jacob jém puctuctɨcjo̱m. Jeeyaj ipɨctsoŋyajt́im jeet́im promesa.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Porque jém Abraham tsa̱m iŋjócpa jém attebet jém wɨ̱watnewɨɨp, jém iniit́wɨɨp wɨbɨc base, jém arquitecto y jém iwatnewɨɨp Dios mismo.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Como tsa̱m iniit́ fe jém Sara, icupɨcpat́im. Tsa̱mi jém yo̱mo, nasneum itiempo iga ma̱nɨgɨ́ypa, pero Dios iyo̱xpát iga ma̱nɨgɨ́yiñ. Icnay tu̱m jaychɨ̱xi porque icupɨc iga Dios iccupacpa juuts ijɨycámayñe.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Jém Abraham tsa̱m wɨd́a̱ya, caatoobam, pero núc iga iniit́ tsa̱m jáyaŋ ima̱nɨctam juuts jém ma̱tsa, jém it́wɨɨp sɨŋyucmɨ, y juuts jém pooy, jém it́wɨɨp jém lamar aŋna̱ca, d́a wɨa̱p tammay.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 It́u̱mpɨy jém wiñɨcpɨc pɨxiñt́am, jém icupɨcneyajwɨɨp Dios, caayaj. D́a iixyaj jém promesa jém ijɨycámayñewɨɨp Dios iga ichiiba. Pero como tsa̱m iniit́ fe, icupɨcyaj, juumɨ iixyaj jém promesa. Tsa̱m maymayyaj cuando iixyaj iga miñpa. Iñɨ́mayyaj iga: “Ɨch d́a yɨɨmpɨc apɨ̱xiñ. Ɨch juuts awid́aŋna̱xi yɨ́p naxyucmɨ.”
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Cuando nɨmyaj je̱mpɨc, tsa̱m wɨ̱quejpa iga imétsyajpa tuŋgac nas jém imɨɨchipɨc.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Meega ijɨ̱syaj jém naxyucmɨ ju̱t́ tsucumyaj, wɨa̱p ixe̱tyaj e̱ybɨc jemɨc.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Pero ixunyajpa tu̱m wɨbɨc naxyucmɨ, tu̱m sɨŋyucmɨpɨc lugar. Jeeyucmɨ d́a tsaa̱p jém tanJa̱tuŋ Dios cuando nɨmpa: Micht́am anDios. Porque iwɨ̱tsagáy tu̱m attebet para jeeyaj.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Como tsa̱m iniit́ fe jém Abraham, cuando cutɨ́tsta̱, inimiñ jém Isaac iga iccaaba juuts tu̱m sacrificio. Iccaaba id́ɨc jém t́u̱mpɨc ima̱nɨc mex Dios ijɨycámayñe iga nay jém tsɨ̱xi.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Nɨ́mayt́a̱ jém Abraham iga por medio de jém ima̱nɨc Isaac, tsa̱m aŋpɨcpa jém imma̱nɨctam.
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Jém Abraham iwɨ̱jo̱doŋ iga Dios wɨa̱p icpɨs jém caaneyajwɨɨp. Y como d́a ijɨ́c Dios iga iccaaba jém ima̱nɨc, wɨa̱p tanɨm iga jém Abraham e̱ybɨc ipɨctsoŋ ima̱nɨc juuts tu̱m acpɨsneta̱wɨɨp de ju̱t́ it́ jém caaneyajwɨɨp.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Como tsa̱m iniit́ fe jém Isaac, icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. Jeeyucmɨ ijɨycámáy ima̱nɨctam jém Jacob y Esaú iga núcpa ja̱ma iga iwɨ̱wadáypa Dios.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Como tsa̱m iniit́ fe Jém Jacob, icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. Cuando caatooba ijɨycámáypa cada tu̱mtu̱m jém José ima̱nɨctam iga iwɨ̱wadáyiñ Dios. Te̱ñchucum con ibaston jém wɨd́a̱ya iga iŋwejpátpa Dios.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Como tsa̱m iniit́ fe jém José, icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát, jesɨc antes que caaba iñɨ́máy jém Israelpɨc pɨxiñt́am iga ocmɨ putyajpa jém naxyucmɨ de Egipto. Pɨɨmɨyyajta̱ iga it́ajquímáyiñ ipac cuando putyajpa.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Como tsa̱m iniit́ fe jém Moisés ija̱tuŋ con ia̱pa, icupɨcyaj iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. Cuando nay jém tsɨ̱xi, iñec tres meses porque iix iga tsa̱m wɨbɨc tsɨ̱xi. D́a icɨ̱ŋyajpa jém orde, jém reypɨc ichiiñe.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Como tsa̱m iniit́ fe jém Moisés, icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát, jesɨc cuando pɨ̱xiññam, d́a ijɨ́c iga ima̱nɨga̱p jém Faraón iyo̱mma̱nɨc.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Más iwɨ̱aŋja̱m iga yaachwatta̱iñ con jém Dios ipɨxiñt́am que iga maymáya̱p tu̱m rato iga iwatpa juuts iwɨ̱aŋja̱myaj jém malopɨc pɨxiñt́am.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Ijɨ̱s iga vale más iga yaachwatta̱p jém Cristo icuyucmɨ que iga ipɨctsoŋpa it́u̱mpɨy jém riqueza jém it́wɨɨp Egipto porque iix tu̱m tsa̱m wɨbɨc coñwɨyooyi jém Diospɨc ichiiba.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Como tsa̱m iniit́ fe jém Moisés, icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát, jeeyucmɨ put de jém naxyucmɨ de Egipto. D́a icɨ̱ŋ jém Egiptopɨc rey iga agui jóyñe. Seguido iwatpa juuts iñɨ́máy Dios, juuts jesɨc iixñe jém Dios jém d́apɨc tánixpa.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Como tsa̱m iniit́ fe jém Moisés, icupɨct́im iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. Iwat jém pascuasɨŋ. Ipɨɨmɨ́y jém ipɨxiñt́am iga icuxicsyajpa jém tɨc ipuerta con nɨɨpiñ iga cuando naspa jém sɨŋyucmɨpɨc pɨ̱xiñ, jém accaoypaap, d́a iccaaba ni tu̱m jém Israelpɨc pɨ̱xiñ ico̱ponma̱nɨc.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Como tsa̱m iniit́yaj fe jém Israelpɨc pɨxiñt́am, icupɨcyaj iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. Wid́aŋjacyajpa jém tsabats lamar juuts tɨtsɨnaxyucmɨ. Pero cuando jém Egiptopɨc pɨxiñt́am nasyajpa id́ɨc, je̱mt́im jicjiccayaj.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Como tsa̱m iniit́yaj fe, jém Israelpɨc pɨxiñt́am icupɨcyaj iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát, jesɨc siete ja̱ma icuwit́xe̱tyaj jém attebet Jericó, ocmɨ cujegáy jém tsaataañi.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Como tsa̱m iniit́ fe jém yo̱mo Rahab, jém pejoypáppɨc id́ɨc, icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. D́a iwaganaca jém d́apɨc icupɨcyaj, porque iñec jém wɨste̱n jém Israelpɨc pɨ̱xiñ jém icuixyajwɨɨp jém naxyucmɨ de Canaán.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 ¿T́i más wɨa̱p annɨm? D́a anai̱ tiempo iga anaŋmatpa de jém Gedeón, jém Barac, jém Sansón, jém Jefté, jém David, jém Samuel y jém wiñɨcpɨc profetayaj.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Como tsa̱m iniit́yaj fe, icupɨcyaj iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. Jesɨc icoñwɨyyaj jém tuŋgac naxyucmɨ, iwɨ̱aŋjacyaj jém Dios ipɨxiñt́am, ipɨctsoŋyaj jém promesa jém ijɨycámayñewɨɨp Dios, iŋnúc jém ca̱ŋ ijɨp.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Icpích jém juctɨ jém tsa̱mpɨc yótpa, cɨɨputyaj iga accaayajta̱p con jém espada, chiit́a̱ pɨ̱mi jém d́apɨc inii̱ ipɨ̱mi, tsa̱m iniit́yaj ipɨ̱mi cuando áŋa̱yajpa, ichɨcpoypa jém soldado jém tuŋgac naxyucmɨpɨc.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Algunos jém yo̱mtam ipɨctsoŋ e̱ybɨc ima̱nɨc jém caanewɨɨp id́ɨc, acpɨsyajta̱wum.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Tuŋgac más tsa̱m saayɨyt́a̱, tsa̱m cótsta̱, tsenta̱ con cadena, cotta̱ cárcel.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Tuŋgac tsaanácscata̱, wɨ́gaŋsajta̱ icucmɨ con sierra, accaata̱ con espada. Algunos oyyaj yɨɨm jeexɨc. Iccámneyaj jém borrego icuero y jém chivo icuero. Tsa̱m yaacha̱yaj. Tsa̱m yaachwatta̱. Agui aŋyácneyaj iga tsa̱m malwadayt́a̱.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Yɨ́p pɨxiñt́am vale más jém Dios iwiñjo̱m que jém d́apɨc icupɨcyajpa Dios. Jáy sɨiyaj jém tɨtsɨnaxyucmɨ y jém co̱tsɨgaŋjo̱. It́yaj jém tsaajosjo̱m y jém nasjosjo̱m.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Ni tu̱m de jeeyaj d́a ipɨctsoŋ jém ijɨycámayñewɨɨp Dios mex icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát porque tsa̱m iniit́yaj fe.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Porque Dios tajɨ̱spat́im taɨcht́am iga tachiiba tu̱m más wɨbɨc cosa. D́a iwɨ̱wadáypa jeeyaj hasta que tawɨ̱wadáypat́im taɨcht́am con jeeyaj.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.