Hebreus 11

Jém jomipɨc trato jém iwatnewɨɨp tánomi Jesucristo (POINT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Siiga tanait́ fe, taŋcupɨcpa Dios, tannuntawɨ̱jo̱doŋ iga tampɨctsoŋpa t́it́am tanaŋjócne. Tanjo̱doŋt́im iga nu̱ma tachiiba Dios jém cosa jém d́apɨc tánixñe.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Je̱mpɨct́im iwatyaj jém wiñɨcpɨc pɨxiñt́am, Dios iwɨ̱ixyaj porque tsa̱m icupɨcyaj.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Como tanait́ fe, tanjo̱doŋ iga Dios iwat it́u̱mpɨy cosa jém it́wɨɨp naxyucmɨ y sɨŋyucmɨ. Ipɨɨmɨ́y iga id́iñ, jesɨc it́um. Dios ipɨc jém cosa jém d́apɨc i̱ wɨa̱p iix iga iwatpa jém cosa jém wɨa̱paap tánix.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Como tsa̱m iniit́ fe, jém Abel agui icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát, jeeyucmɨ ichi más wɨbɨc ofrenda que jém ichiiwɨɨp jém Caín. Quejpa iga wɨbɨc pɨ̱xiñ porque Dios iwɨ̱pɨctsóŋáy jém iofrenda. Mex caane jém Abel, hasta sɨɨp iŋmatpa iga tsa̱m icupɨc Dios.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Como tsa̱m iniit́ fe, jém Enoc icupɨc Dios. Sɨwiñ nanɨcta̱, d́a ca. D́am i̱ ipát porque Dios ininɨc. Nɨm jém Dios iŋma̱t́i: “Antes que nanɨcta̱p jém Enoc, iwat juuts Dios ixunpa.”
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Pero d́a i̱ wɨa̱p iwat juuts ixunpa Dios siiga d́a inii̱ fe, siiga d́a icupɨcpa iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. Jém icunúcpáppɨc Dios tienes que icupɨcpa iga it́, y iga Dios ichiiba jém wɨbɨc coñwɨyooyi jém pɨxiñt́am jém imétsyajpáppɨc.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Como tsa̱m iniit́ fe jém Noé, cuando Dios icjo̱dóŋa̱ iga miñpa jém cosa jém d́apɨcnam queman tánix, como tsa̱m cɨ̱ŋ, iwat tu̱m barco iga icɨacputyajpa jém iyo̱mo y jém ichɨ̱xt́am. Con jeet́im fe, jém iniit́wɨɨp jém Noé, ichiiba castigo it́u̱mpɨy jém it́yajwɨɨp yɨ́p naxyucmɨ. Jeeyucmɨ Dios ipɨctsoŋ jém Noé juuts tu̱m wɨbɨc pɨ̱xiñ porque icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Como tsa̱m iniit́ fe jém Abraham, cuando iŋwejáy Dios, icupɨc, nɨc tu̱m lugar ju̱t́ Dios ijɨycámayñe iga ichiiba. Put de jém it́ɨcmɨ, aunque d́a ijo̱doŋ ju̱t́ nɨcpa.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Como tsa̱m iniit́ fe jém Abraham, nɨc i̱t́i como tu̱m juumɨpɨc pɨ̱xiñ jém tuŋgac naxyucmɨ jém Diospɨc ijɨycámayñe. Jáy i̱t́i con jém Isaac y Jacob jém puctuctɨcjo̱m. Jeeyaj ipɨctsoŋyajt́im jeet́im promesa.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Porque jém Abraham tsa̱m iŋjócpa jém attebet jém wɨ̱watnewɨɨp, jém iniit́wɨɨp wɨbɨc base, jém arquitecto y jém iwatnewɨɨp Dios mismo.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Como tsa̱m iniit́ fe jém Sara, icupɨcpat́im. Tsa̱mi jém yo̱mo, nasneum itiempo iga ma̱nɨgɨ́ypa, pero Dios iyo̱xpát iga ma̱nɨgɨ́yiñ. Icnay tu̱m jaychɨ̱xi porque icupɨc iga Dios iccupacpa juuts ijɨycámayñe.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Jém Abraham tsa̱m wɨd́a̱ya, caatoobam, pero núc iga iniit́ tsa̱m jáyaŋ ima̱nɨctam juuts jém ma̱tsa, jém it́wɨɨp sɨŋyucmɨ, y juuts jém pooy, jém it́wɨɨp jém lamar aŋna̱ca, d́a wɨa̱p tammay.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 It́u̱mpɨy jém wiñɨcpɨc pɨxiñt́am, jém icupɨcneyajwɨɨp Dios, caayaj. D́a iixyaj jém promesa jém ijɨycámayñewɨɨp Dios iga ichiiba. Pero como tsa̱m iniit́ fe, icupɨcyaj, juumɨ iixyaj jém promesa. Tsa̱m maymayyaj cuando iixyaj iga miñpa. Iñɨ́mayyaj iga: “Ɨch d́a yɨɨmpɨc apɨ̱xiñ. Ɨch juuts awid́aŋna̱xi yɨ́p naxyucmɨ.”
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Cuando nɨmyaj je̱mpɨc, tsa̱m wɨ̱quejpa iga imétsyajpa tuŋgac nas jém imɨɨchipɨc.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Meega ijɨ̱syaj jém naxyucmɨ ju̱t́ tsucumyaj, wɨa̱p ixe̱tyaj e̱ybɨc jemɨc.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Pero ixunyajpa tu̱m wɨbɨc naxyucmɨ, tu̱m sɨŋyucmɨpɨc lugar. Jeeyucmɨ d́a tsaa̱p jém tanJa̱tuŋ Dios cuando nɨmpa: Micht́am anDios. Porque iwɨ̱tsagáy tu̱m attebet para jeeyaj.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Como tsa̱m iniit́ fe jém Abraham, cuando cutɨ́tsta̱, inimiñ jém Isaac iga iccaaba juuts tu̱m sacrificio. Iccaaba id́ɨc jém t́u̱mpɨc ima̱nɨc mex Dios ijɨycámayñe iga nay jém tsɨ̱xi.
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 Nɨ́mayt́a̱ jém Abraham iga por medio de jém ima̱nɨc Isaac, tsa̱m aŋpɨcpa jém imma̱nɨctam.
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Jém Abraham iwɨ̱jo̱doŋ iga Dios wɨa̱p icpɨs jém caaneyajwɨɨp. Y como d́a ijɨ́c Dios iga iccaaba jém ima̱nɨc, wɨa̱p tanɨm iga jém Abraham e̱ybɨc ipɨctsoŋ ima̱nɨc juuts tu̱m acpɨsneta̱wɨɨp de ju̱t́ it́ jém caaneyajwɨɨp.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Como tsa̱m iniit́ fe jém Isaac, icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. Jeeyucmɨ ijɨycámáy ima̱nɨctam jém Jacob y Esaú iga núcpa ja̱ma iga iwɨ̱wadáypa Dios.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Como tsa̱m iniit́ fe Jém Jacob, icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. Cuando caatooba ijɨycámáypa cada tu̱mtu̱m jém José ima̱nɨctam iga iwɨ̱wadáyiñ Dios. Te̱ñchucum con ibaston jém wɨd́a̱ya iga iŋwejpátpa Dios.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Como tsa̱m iniit́ fe jém José, icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát, jesɨc antes que caaba iñɨ́máy jém Israelpɨc pɨxiñt́am iga ocmɨ putyajpa jém naxyucmɨ de Egipto. Pɨɨmɨyyajta̱ iga it́ajquímáyiñ ipac cuando putyajpa.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Como tsa̱m iniit́ fe jém Moisés ija̱tuŋ con ia̱pa, icupɨcyaj iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. Cuando nay jém tsɨ̱xi, iñec tres meses porque iix iga tsa̱m wɨbɨc tsɨ̱xi. D́a icɨ̱ŋyajpa jém orde, jém reypɨc ichiiñe.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Como tsa̱m iniit́ fe jém Moisés, icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát, jesɨc cuando pɨ̱xiññam, d́a ijɨ́c iga ima̱nɨga̱p jém Faraón iyo̱mma̱nɨc.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Más iwɨ̱aŋja̱m iga yaachwatta̱iñ con jém Dios ipɨxiñt́am que iga maymáya̱p tu̱m rato iga iwatpa juuts iwɨ̱aŋja̱myaj jém malopɨc pɨxiñt́am.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Ijɨ̱s iga vale más iga yaachwatta̱p jém Cristo icuyucmɨ que iga ipɨctsoŋpa it́u̱mpɨy jém riqueza jém it́wɨɨp Egipto porque iix tu̱m tsa̱m wɨbɨc coñwɨyooyi jém Diospɨc ichiiba.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Como tsa̱m iniit́ fe jém Moisés, icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát, jeeyucmɨ put de jém naxyucmɨ de Egipto. D́a icɨ̱ŋ jém Egiptopɨc rey iga agui jóyñe. Seguido iwatpa juuts iñɨ́máy Dios, juuts jesɨc iixñe jém Dios jém d́apɨc tánixpa.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Como tsa̱m iniit́ fe jém Moisés, icupɨct́im iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. Iwat jém pascuasɨŋ. Ipɨɨmɨ́y jém ipɨxiñt́am iga icuxicsyajpa jém tɨc ipuerta con nɨɨpiñ iga cuando naspa jém sɨŋyucmɨpɨc pɨ̱xiñ, jém accaoypaap, d́a iccaaba ni tu̱m jém Israelpɨc pɨ̱xiñ ico̱ponma̱nɨc.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Como tsa̱m iniit́yaj fe jém Israelpɨc pɨxiñt́am, icupɨcyaj iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. Wid́aŋjacyajpa jém tsabats lamar juuts tɨtsɨnaxyucmɨ. Pero cuando jém Egiptopɨc pɨxiñt́am nasyajpa id́ɨc, je̱mt́im jicjiccayaj.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Como tsa̱m iniit́yaj fe, jém Israelpɨc pɨxiñt́am icupɨcyaj iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát, jesɨc siete ja̱ma icuwit́xe̱tyaj jém attebet Jericó, ocmɨ cujegáy jém tsaataañi.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Como tsa̱m iniit́ fe jém yo̱mo Rahab, jém pejoypáppɨc id́ɨc, icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. D́a iwaganaca jém d́apɨc icupɨcyaj, porque iñec jém wɨste̱n jém Israelpɨc pɨ̱xiñ jém icuixyajwɨɨp jém naxyucmɨ de Canaán.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 ¿T́i más wɨa̱p annɨm? D́a anai̱ tiempo iga anaŋmatpa de jém Gedeón, jém Barac, jém Sansón, jém Jefté, jém David, jém Samuel y jém wiñɨcpɨc profetayaj.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Como tsa̱m iniit́yaj fe, icupɨcyaj iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát. Jesɨc icoñwɨyyaj jém tuŋgac naxyucmɨ, iwɨ̱aŋjacyaj jém Dios ipɨxiñt́am, ipɨctsoŋyaj jém promesa jém ijɨycámayñewɨɨp Dios, iŋnúc jém ca̱ŋ ijɨp.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Icpích jém juctɨ jém tsa̱mpɨc yótpa, cɨɨputyaj iga accaayajta̱p con jém espada, chiit́a̱ pɨ̱mi jém d́apɨc inii̱ ipɨ̱mi, tsa̱m iniit́yaj ipɨ̱mi cuando áŋa̱yajpa, ichɨcpoypa jém soldado jém tuŋgac naxyucmɨpɨc.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Algunos jém yo̱mtam ipɨctsoŋ e̱ybɨc ima̱nɨc jém caanewɨɨp id́ɨc, acpɨsyajta̱wum.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Tuŋgac más tsa̱m saayɨyt́a̱, tsa̱m cótsta̱, tsenta̱ con cadena, cotta̱ cárcel.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Tuŋgac tsaanácscata̱, wɨ́gaŋsajta̱ icucmɨ con sierra, accaata̱ con espada. Algunos oyyaj yɨɨm jeexɨc. Iccámneyaj jém borrego icuero y jém chivo icuero. Tsa̱m yaacha̱yaj. Tsa̱m yaachwatta̱. Agui aŋyácneyaj iga tsa̱m malwadayt́a̱.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Yɨ́p pɨxiñt́am vale más jém Dios iwiñjo̱m que jém d́apɨc icupɨcyajpa Dios. Jáy sɨiyaj jém tɨtsɨnaxyucmɨ y jém co̱tsɨgaŋjo̱. It́yaj jém tsaajosjo̱m y jém nasjosjo̱m.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Ni tu̱m de jeeyaj d́a ipɨctsoŋ jém ijɨycámayñewɨɨp Dios mex icupɨc iga Dios wɨa̱p iyo̱xpát porque tsa̱m iniit́yaj fe.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Porque Dios tajɨ̱spat́im taɨcht́am iga tachiiba tu̱m más wɨbɨc cosa. D́a iwɨ̱wadáypa jeeyaj hasta que tawɨ̱wadáypat́im taɨcht́am con jeeyaj.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.