2 Coríntios 1
Jém jomipɨc trato jém iwatnewɨɨp tánomi Jesucristo (POINT) vs ARC
1 Ɨch aPablo. Jesucristo accám juuts tu̱m apóstol porque je̱mpɨgam ixunpa tanJa̱tuŋ Dios. Sɨɨp ɨch con jém tantɨ̱wɨ Timoteo manjáyayt́ámpa mimicht́am, jém Dios mipɨxiñt́am, jém miŋtuuma̱tampáppɨc jém attebet Corinto. Anjáyáypat́im it́u̱mpɨy jém Dios ipɨxiñt́am icuwɨ̱t́i jém naxyucmɨ de Acaya.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Sɨɨp jém tanJa̱tuŋ Dios y jém tánO̱mi Jesucristo miwɨ̱wadayt́ámiñ, michiit́ámiñ paz.
2 graça a vós e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Sɨɨp taŋcujíptámpa jém tanJa̱tuŋ Dios jém tánO̱mi Jesucristo iJa̱tuŋ. Tsa̱m tayaachaŋja̱mpa, tacpocsáypa tána̱nama.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda consolação,
4 Dios tsa̱m tacpocsáypa tána̱nama cuando pɨ̱mi tayaachwatta̱p, jesɨc taɨcht́am wɨa̱pt́im tanacpocsáypa ia̱namayaj jém yaacha̱yajpaap jext́im juuts Dios tacpocsáypa tána̱nama.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados de Deus.
5 Tsa̱m pɨ̱mi tayaachwatta̱pt́im yɨ́p vida jext́im juuts yaachwatta̱ jém Cristo. Jesɨc jeet́im Cristo icuyucmɨ tacpocsayt́a̱ tána̱nama iga tanyaachɨ́yiñ cuando tayaachwatta̱p.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação sobeja por meio de Cristo.
6 Jeeyucmɨ aɨcht́am ayaachwattamta̱p iga manyo̱xpáttámpa iga Dios micpocsáyiñ íña̱nama y micɨacputtamta̱iñ. Jeeyucmɨ aɨcht́am acpocsayt́a̱ ána̱nama iga micht́am wɨa̱iñt́im iñyaachɨyt́a cuando miyaachwattamta̱p jext́im juuts aɨcht́am cuando ayaachwattamta̱.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera, suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos.
7 Aŋwɨ̱jo̱doŋ iga mimicht́am d́a iñchactámpa jém Dios iŋma̱t́i porque siiga miyaachwattamta̱p juuts aɨcht́am, nu̱ma Dios micpocsáypat́im íña̱nama juuts aɨcht́am acpocsayt́a ána̱nama.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Mantɨ̱wɨtam, ansunpa iga iñjo̱dóŋa̱támiñ iga tsa̱m pɨ̱mi ayaachwattamta̱ jém naxyucmɨ de Asia. Tsa̱m pɨ̱mi acutɨ́tstamta̱ hasta casi d́a wɨa̱p anyaachɨyt́a. Ɨch anjɨ̱stámpa id́ɨc iga jemum accaatamta̱p.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Ɨch anja̱mpa juuts apreso, jém accaata̱páppɨc. Dios ijɨ́cpa iga annascaaba je̱mpɨc iga odoy aŋcupɨguiñ iga ɨch wɨa̱p anayo̱xpátta̱ anyaac. Iwɨ̱aŋja̱m tanJa̱tuŋ Dios iga aŋcupɨguiñ iga je icut́um wɨa̱p ayo̱xpát, je wɨa̱p icpɨs jém caaneyajwɨɨp.
9 Mas já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Dios tacɨacputta iga d́a tanɨcpa jém infierno. Jesɨc tacɨacputpat́im cuando tanascaaba jém mɨjpɨc yaacha̱ji. Tannuntawɨ̱jo̱doŋ iga siempre tacɨacputtámpa.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livrará; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Siiga mimicht́am anyo̱xpáttamtooba, aŋwejpáttaamɨ Dios para aɨcht́am. Siiga wa̱t́i pɨxiñt́am iŋwejpátyajpa Dios para aɨcht́am, jesɨc núcpa ja̱ma iga jáyaŋ pɨxiñt́am ichiiyajpa gracia Dios iga tsa̱m awɨ̱wadayñeta.
11 ajudando-nos também vós, com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Aɨcht́am agui amaymáya̱ta porque anjo̱doŋ ána̱namaŋjo̱m iga aŋwɨ̱watne yɨ́p naxyucmɨ y mimicht́ámaŋjo̱m juuts aŋquejáy Dios. Ɨch d́a aŋwɨ̱watne ɨch anjɨ̱xi̱mɨ, yɨ́p naxyucmɨpɨc, pero aŋwɨ̱watne porque Dios tsa̱m ayaachaŋja̱m y ayo̱xpát iga wɨa̱iñ aŋwɨ̱wat.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo e maiormente convosco.
13 It́u̱mpɨy jém cosa, jém sɨɨppɨc manjáyáypa, wɨa̱p immay y wɨa̱pt́im iŋwɨ̱cutɨɨyɨyt́a. Ansunpa iga odoy nunca tsa̱cɨ iga iŋcutɨɨyɨyt́ámiñ.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis,
14 Sɨɨp iŋcutɨɨyɨyñeum en parte. Cuando miñgacpa yɨ́p naxyucmɨ jém tánO̱mi Jesucristo, micht́am tsa̱m mimaymáya̱támpa con aɨcht́am y aɨcht́am agui amaymáya̱támpat́im con micht́am.
14 como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no Dia do Senhor Jesus.
15 Ɨch anja̱mpa ána̱namaŋjo̱m iga amaymáya̱támpa con mimicht́am. Jeeyucmɨ ɨch anjɨ̱spa iga wiñt́i manjoyñasáypa cuando anaspa je̱m. Jesɨc cuando ase̱tpa, e̱ybɨc manjoyñasáypat́im.
15 E, com essa confiança, quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Anjɨ̱spa iga manjoyñasáypa cuando anɨcpa jém naxyucmɨ de Macedonia. Ocmɨ cuando ase̱tpa, e̱ybɨc anaspa iga apoychɨ́ypa tu̱m rato con mimicht́am, jesɨc wɨa̱p anyo̱xpátta cuando anɨcpa jém naxyucmɨ de Judea.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judeia.
17 ¿Que micht́am iñjɨ̱spa iga mammɨgóyáypa porque hasta sɨɨp d́a oyñe mánámta? ¿Que iñjɨ̱spa iga ɨch ajex juuts tu̱m pɨ̱xiñ jém d́apɨc icupɨcne Dios iga wɨa̱p anɨm tu̱m rato iga anɨcpa y tuŋgac rato anɨmpa iga d́a anɨcpa?
17 E, deliberando isso, usei, porventura, de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim e não, não?
18 Pero Dios ijo̱doŋ iga aɨcht́am d́a mammɨgóyayt́a, d́a mannɨ́mayt́a jeet́i rato iga anɨcpa y jeet́i rato iga d́a anɨcpa.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Ɨch con Silvano y Timoteo oy manaŋmadayt́a de Jesucristo jém Dios iMa̱nɨc. Yɨ́pt́im Cristo siempre iccupacpa t́i tanɨ́mayñe, d́a tamɨgóyáypa.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Ju̱t́ tanaŋwejpáttámpa Dios wɨ̱ iga tanɨmtámpa “Je̱mpɨgam it́ wɨ̱” porque tanjo̱doŋ iga jém tánO̱mi Cristo iccupacpa juuts tajɨycámayñe Dios. Jeeyucmɨ tanɨmpa iga “Je̱mpɨgam it́ wɨ̱.” Asíam taŋcujíptámpat́im jém tanJa̱tuŋ Dios.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus são nele sim; e por ele o Amém, para glória de Deus, por nós.
21 Sɨɨp mimicht́am y aɨcht́am Cristojam tammɨɨchit́am porque jém tanJa̱tuŋ Dios tacupiŋneta y tamɨɨcha̱neta.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo e o que nos ungiu é Deus,
22 Dios taccámayñeta̱ tu̱m sello iga quejiñ iga Dios tamɨɨchi. Tachiit́amta̱ jém Dios iA̱nama tána̱namaŋjo̱m iga tanjo̱dóŋa̱támiñ iga seguro tampɨctsoŋtámpa t́it́am tachiiba Dios.
22 o qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 D́anam nɨcne manjóyáy juuts anjɨ̱sne id́ɨc porque d́a maŋwogayt́ooba. Dios tsɨ́y juuts tu̱m testigo iga d́a mammɨgóyáypa.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que, para vos poupar, não tenho até agora ido a Corinto;
24 Ɨch d́a mampɨɨmɨyt́ooba juuts tu̱m aŋjagooyi porque micht́am iŋwɨ̱cupɨcneta jém tánO̱mi Jesucristo juuts aɨcht́am. Más wɨ̱ iga taŋwaganayo̱xatámpa iga tanait́t́ámiñ jém wɨbɨc maymáya̱ji. Seguido iŋcupɨcpa iga Cristo miyo̱xpátpa, d́a iñchacpa iga iŋcupɨcpa.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.