João 18
Highland Popoluca NT (POI_WBT) vs VC
1 Jesɨc cuando yaj iŋmat yɨ́pyaj aŋma̱t́i, moj nɨquiyaj con jém icuyujcɨɨwiñ. Nɨcyaj tu̱m nɨ aŋwiñt́uc, iñɨ̱yi Cedrón. Jemum it́ tu̱m finca de olivos, tɨgɨyyaj Jesús con icuyujcɨɨwiñ.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 Jém Judas, jém iwadaypaap atraición, ijo̱doŋt́im ju̱t́ it́ jém lugar porque wa̱t́cɨy iwaganaoyyaj jém Jesús jém icuyujcɨɨwiñ.
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 Jém pa̱nij aŋjagooyiyaj con jém fariseoyaj icutsatyaj jute̱n pɨxiñt́am y jém policía con jém Judas iga nɨcpa imatsyaj jém Jesús. Jesɨc jém Judas ininɨcpa jeeyaj hasta ju̱t́ it́ jém Jesús. Ininɨcyaj jém espada y lanza. Ininɨcyajpat́im juctɨ iga iyɨcquejpa.
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 Iwɨ̱jo̱doŋ Jesús t́i iñascaaba, pero d́a cɨ̱ŋpa. Jesɨc nɨc iwiñquejáy jém miññeyajwɨɨp. Iñɨ́máy jeeyaj: —¿I̱ immétspa?
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Nɨmyajpa jém policía: —Jém Jesús, jém Nazaretpɨc. Jesɨc Jesús iñɨ́máy: —Aɨcham. Jém Judas, jém iwadaypaap atraición jém Jesús, iwaganait́ jém policía.
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 Cuando iñɨ́máy Jesús jém miññeyajwɨɨp iga: “Aɨcham”, jesɨc it́u̱mpɨy de jeeyaj iñɨccayaj it́uuñi, tsutyaj.
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Jesɨc e̱ybɨct́im iñɨ́máy Jesús jém policía: —¿I̱ immétspa? Nɨmyajpa jeeyaj: —Jém Jesús, jém Nazaretpɨc.
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Jesús e̱ybɨc iñɨ́máy jeeyaj: —Mannɨ́mayñeum iga aɨcham. Siiga ammétstámpa aɨch, jesɨc wiñt́i jɨ́gaayɨ iga nɨcyajiñ yɨ́p ampɨxiñt́am.
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 Nɨmpa je̱mpɨc jém Jesús iga cupacpa jém aŋma̱t́i jém iŋmatnewɨɨp wiñt́i. Nɨmpa: “Jém ampɨxiñt́am, jém achiiñewɨɨp Dios, ni tu̱m d́a antsɨctogoy.”
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Jesɨc jém Peto it́op jém espada, it́ɨŋquímáy tu̱m pɨ̱xiñ it́a̱tsɨc jém aŋwɨ̱mɨpɨc. Jém pɨ̱xiñ icuyo̱xa̱p jém co̱bacpɨc pa̱nij, iñɨ̱yi Malco.
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém Peto: —Co̱tɨ jém espada iñacjo̱m. ¿Que d́a iñjo̱doŋ iga anJa̱tuŋ Dios ijɨ́cpa iga ayaachwatta̱p y ɨch tienes que anyaachɨ́ypa?
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Jesɨc jém pɨxiñt́am jém icutsatneyajwɨɨp jém pa̱nijyaj y jém comandante con ipolicía imatsyaj jém Jesús. Ichenyaj.
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 Jesɨc wiñt́i nanɨcta̱p Jesús jém Anás it́ɨccɨɨm, jém Anás imɨɨt jém Caifás, jém co̱bacpɨc pa̱nij jém a̱mt́ɨy.
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Jeet́im Caifás, jém ichiiñewɨɨp consejo jém judíos, iga más wɨ̱ iga accaata̱iñ tu̱m pɨ̱xiñ iga odoy togoyyajiñ it́u̱mpɨy jém Israelpɨc pɨxiñt́am.
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 Jém Peto it́úŋɨ́y Jesús con jém tuŋgac icuyujcɨɨwiñ. Jém Caifás iixpɨcpa jém pɨ̱xiñ, jeeyucmɨ tɨgɨy con Jesús jém Caifás it́aañijo̱m.
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Pero tsɨ́y aŋsɨ̱cmɨ jém Peto jém taañi aŋna̱ca. Tɨgɨyñe jém tuŋgac discípulo, jém iixpɨcpáppɨc jém Caifás, ijɨ́yáy jém yo̱mo jém iwatpáppɨc cuenta jém puerta. Icunucsáy iga tɨgɨ́yiñ jém Peto.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Jesɨc jém yo̱mo iñɨ́máypa jém Peto: —¿Que mimich, d́a yɨ́p pɨ̱xiñ micuyujcɨɨwiñ? Jesɨc nɨmpa jém Peto: —Ɨch d́a aje.
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Jesɨc como tsa̱m sucsuc, jém policía con jém icuyo̱xayajpaap jém co̱bacpɨc pa̱nij, icnúcyaj juctɨ iga samyajpa. Iwaganait́yajt́im jém Peto. Sampat́im mex je.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Jesɨc jém co̱bacpɨc pa̱nij moj icwác jém Jesús. Nɨ́mayt́a̱p: —¿I̱t́am jém iŋcuyujcɨɨwiñ? ¿Juutspɨc aŋquímayooyi sɨ́p iniŋquej?
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Jesɨc Jesús icutsoŋ. Nɨmpa: —Ɨch siempre anaŋmatpa jém anaŋma̱t́i it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am iwiñjo̱m ju̱t́ wɨa̱p imatoŋyaj i̱ quej. Siempre accuyujóypa jém sinagoga y jém mɨjpɨc ma̱stɨcjo̱m. D́a t́i anyámaŋmatpa.
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 ¿T́iiga anacwácpa aɨch? Acwácya̱jɨ jém pɨxiñt́am jém amatoŋneyajwɨɨp. Jeeyaj wɨa̱p miŋmadayyaj t́i anaŋquejayñeyaj. Iwɨ̱jo̱doŋyaj t́i annɨ́máy.
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Cuando nɨmpa je̱mpɨc jém Jesús, jesɨc tu̱m policía ichi tu̱m to̱ji ia̱cpacyucmɨ. Nɨmpa jém policía: —¿Que je̱mpɨgam iŋcutsoŋpa jém co̱bacpɨc pa̱nij?
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém policía: —Siiga amalnɨm, jesɨc anɨ́maayɨ t́i mal anɨm. Pero siiga d́a amalnɨmne, ¿jesɨc t́iiga aŋcótspa?
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Tsenneta̱ jém Jesús cuando jém Anás icutsadáy jém co̱bacpɨc pa̱nij, jém Caifás.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Jesɨc jemum te̱ñ jém Peto nocojo̱m jém juctɨcɨɨm. Sampa ixɨ. Jém it́yajwɨɨp iñɨ́mayyaj jém Peto: —Mimich, ¿d́a yɨ́p pɨ̱xiñ micuyujcɨɨwiñ? Jém Peto iŋnécpa. Nɨmpa: —Ɨch d́a aje.
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Jesɨc tu̱m jém icuyo̱xapaap jém co̱bacpɨc pa̱nij ijɨ́yáypa jém Peto. Jém it́ɨ̱wɨ, jém it́ɨŋquímayñewɨɨp it́a̱tsɨc. Nɨ́mayt́a̱ jém Peto: —¿Que d́a mánix jém finca de olivos, ju̱t́ matsta̱ jém pɨ̱xiñ?
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 Jesɨc e̱ybɨct́im iŋnéc jém Peto iga iixpɨcpa Jesús. Jesɨc jeet́im rato aŋwejpa tu̱m ca̱yu.
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Jesɨc topta̱ Jesús jém Caifás it́ɨccɨɨm. Nanɨcta̱ jém palacio ju̱t́ it́ jém Romapɨc gobernador. Tsuuyt́im. Joccuquej. Jém pa̱nij aŋjagooyiyaj d́a tɨgɨyyaj jém palacio porque ijɨ̱syajpa jém Israelpɨc pɨxiñt́am siiga tɨgɨypa jém Romapɨc pɨxiñt́am it́ɨcjo̱m, d́a tsɨ́y juuts cuáyñe, jesɨc d́a wɨa̱p icútyaj jém pascuasɨŋ wíccuy.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Jeeyucmɨ put ipalacio jém Pilato, nɨc aŋcɨɨm iga iám jém Israelpɨc aŋjagooyiyaj. Nɨ́mayt́a̱ jeeyaj: —¿T́i quejaj inimiñ para yɨ́p pɨ̱xiñ?
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Jesɨc jém judíos iŋjagooyiyaj icutsoŋyaj, nɨmyaj: —Meega d́a pɨ̱mi mal iwatne yɨ́p pɨ̱xiñ, jesɨc d́a maŋcɨɨjuŋcodáypa iŋcɨɨjo̱m.
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 Jesɨc jém Pilato iñɨ́máy jeeyaj: —Nase̱ttaamɨ e̱ybɨc jemɨc, cɨɨpiŋtaamɨ con micht́am iniŋquímayooyi. Jesɨc nɨmyajpa jém judíos: —D́a anai̱t́a derecho iga anaccaatámpa ni tu̱m pɨ̱xiñ.
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 Iwatyajpa je̱mpɨc iga cupacpa jém aŋma̱t́i jém nɨmnewɨɨp Jesús cuando iñɨ́máy jém icuyujcɨɨwiñ ju̱t́pɨc accaata̱p.
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Jesɨc jém Pilato tɨgɨygacum jém palacio. Iŋwejáy Jesús, iñɨ́máy: —¿Que micham jém judíospɨc miRey?
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Jesɨc Jesús icutsoŋ jém gobernador, iñɨ́máy: —¿Que mich iñyaac miñɨmpa je̱mpɨc o tuŋgac miŋmadayñe iga ai̱apaap?
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Nɨmpa jém Pilato: —¿Que ɨch ajudío? Jém michpɨc iñt́ɨ̱wɨtam, jém judíos, con jém pa̱nij aŋjagooyiyaj micɨɨjuŋcotyaj ɨch aŋcɨɨjo̱m. ¿T́i mal iŋwatne?
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém Pilato: —Nu̱ma ɨch atsɨ́ypa juuts aŋjagooyi, pero d́a anaŋjacpa jém pɨxiñt́am juuts yɨ́p naxyucmɨpɨc aŋjagooyiyaj. Siiga anaŋjacpa juuts yɨ́p naxyucmɨpɨc aŋjagooyi, jesɨc áŋa̱yajpa jém ampɨxiñt́am iga odoy i̱ wɨa̱iñ acɨɨjuŋcot jém judíos icɨɨjo̱m. Pero ɨch d́a anaŋjacpa juuts yɨ́p naxyucmɨpɨc aŋjagooyiyaj.
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 Jesɨc jém Pilato iñɨ́máy jém Jesús: —¿Que nu̱ma micham jém miRey? Jesús icutsoŋ. Nɨmpa: —Mich miñɨmpa iga ɨch aRey. Ɨch anay y amiñ yɨ́p naxyucmɨ iga anaŋmadáypa jém pɨxiñt́am jém nu̱mapɨc aŋquímayooyi. Jesɨc it́u̱mpɨy jém icupɨcyajpáppɨc jém nu̱mapɨc aŋquímayooyi, imatoŋyajpa t́i anaŋmadáypa.
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 Nɨmpa jém Pilato: —¿T́i jém nu̱mapɨc aŋquímayooyi? Cɨɨjuŋcotta̱ Jesús iga accaata̱iñ (Mt. 27:15-31; Mr. 15:6-20; Lc. 23:13-25) Jesɨc cuando yaj icwác jém Pilato, putgac aŋsɨ̱cmɨ. E̱ybɨct́im nɨc iñɨ́máy jém judíos: —Ni tu̱m it́áŋca d́a ampadáy yɨ́p pɨ̱xiñ.
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Pero iniit́t́a tu̱m costumbre iga cada pascuasɨŋ aŋcutsɨgáypa tu̱m preso para mimicht́am. ¿Jesɨc t́i iñxunpa, iŋwɨ̱aŋja̱mta iga aŋcutsɨgáypa jém judíos iRey?
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Jesɨc it́u̱mpɨy de jeeyaj e̱ybɨct́im pɨ̱mi jɨyyajpa. Nɨmyajpa: —Odoy cutsɨgaayɨ yɨ́p pɨ̱xiñ. Cutsɨgaayɨ jém Barrabás. Jém Barrabás tu̱m númpaap.
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.