João 18
Highland Popoluca NT (POI_WBT) vs NVT
1 Jesɨc cuando yaj iŋmat yɨ́pyaj aŋma̱t́i, moj nɨquiyaj con jém icuyujcɨɨwiñ. Nɨcyaj tu̱m nɨ aŋwiñt́uc, iñɨ̱yi Cedrón. Jemum it́ tu̱m finca de olivos, tɨgɨyyaj Jesús con icuyujcɨɨwiñ.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Jém Judas, jém iwadaypaap atraición, ijo̱doŋt́im ju̱t́ it́ jém lugar porque wa̱t́cɨy iwaganaoyyaj jém Jesús jém icuyujcɨɨwiñ.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Jém pa̱nij aŋjagooyiyaj con jém fariseoyaj icutsatyaj jute̱n pɨxiñt́am y jém policía con jém Judas iga nɨcpa imatsyaj jém Jesús. Jesɨc jém Judas ininɨcpa jeeyaj hasta ju̱t́ it́ jém Jesús. Ininɨcyaj jém espada y lanza. Ininɨcyajpat́im juctɨ iga iyɨcquejpa.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Iwɨ̱jo̱doŋ Jesús t́i iñascaaba, pero d́a cɨ̱ŋpa. Jesɨc nɨc iwiñquejáy jém miññeyajwɨɨp. Iñɨ́máy jeeyaj: —¿I̱ immétspa?
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Nɨmyajpa jém policía: —Jém Jesús, jém Nazaretpɨc. Jesɨc Jesús iñɨ́máy: —Aɨcham. Jém Judas, jém iwadaypaap atraición jém Jesús, iwaganait́ jém policía.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Cuando iñɨ́máy Jesús jém miññeyajwɨɨp iga: “Aɨcham”, jesɨc it́u̱mpɨy de jeeyaj iñɨccayaj it́uuñi, tsutyaj.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Jesɨc e̱ybɨct́im iñɨ́máy Jesús jém policía: —¿I̱ immétspa? Nɨmyajpa jeeyaj: —Jém Jesús, jém Nazaretpɨc.
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Jesús e̱ybɨc iñɨ́máy jeeyaj: —Mannɨ́mayñeum iga aɨcham. Siiga ammétstámpa aɨch, jesɨc wiñt́i jɨ́gaayɨ iga nɨcyajiñ yɨ́p ampɨxiñt́am.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Nɨmpa je̱mpɨc jém Jesús iga cupacpa jém aŋma̱t́i jém iŋmatnewɨɨp wiñt́i. Nɨmpa: “Jém ampɨxiñt́am, jém achiiñewɨɨp Dios, ni tu̱m d́a antsɨctogoy.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Jesɨc jém Peto it́op jém espada, it́ɨŋquímáy tu̱m pɨ̱xiñ it́a̱tsɨc jém aŋwɨ̱mɨpɨc. Jém pɨ̱xiñ icuyo̱xa̱p jém co̱bacpɨc pa̱nij, iñɨ̱yi Malco.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém Peto: —Co̱tɨ jém espada iñacjo̱m. ¿Que d́a iñjo̱doŋ iga anJa̱tuŋ Dios ijɨ́cpa iga ayaachwatta̱p y ɨch tienes que anyaachɨ́ypa?
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Jesɨc jém pɨxiñt́am jém icutsatneyajwɨɨp jém pa̱nijyaj y jém comandante con ipolicía imatsyaj jém Jesús. Ichenyaj.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Jesɨc wiñt́i nanɨcta̱p Jesús jém Anás it́ɨccɨɨm, jém Anás imɨɨt jém Caifás, jém co̱bacpɨc pa̱nij jém a̱mt́ɨy.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Jeet́im Caifás, jém ichiiñewɨɨp consejo jém judíos, iga más wɨ̱ iga accaata̱iñ tu̱m pɨ̱xiñ iga odoy togoyyajiñ it́u̱mpɨy jém Israelpɨc pɨxiñt́am.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Jém Peto it́úŋɨ́y Jesús con jém tuŋgac icuyujcɨɨwiñ. Jém Caifás iixpɨcpa jém pɨ̱xiñ, jeeyucmɨ tɨgɨy con Jesús jém Caifás it́aañijo̱m.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Pero tsɨ́y aŋsɨ̱cmɨ jém Peto jém taañi aŋna̱ca. Tɨgɨyñe jém tuŋgac discípulo, jém iixpɨcpáppɨc jém Caifás, ijɨ́yáy jém yo̱mo jém iwatpáppɨc cuenta jém puerta. Icunucsáy iga tɨgɨ́yiñ jém Peto.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Jesɨc jém yo̱mo iñɨ́máypa jém Peto: —¿Que mimich, d́a yɨ́p pɨ̱xiñ micuyujcɨɨwiñ? Jesɨc nɨmpa jém Peto: —Ɨch d́a aje.
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Jesɨc como tsa̱m sucsuc, jém policía con jém icuyo̱xayajpaap jém co̱bacpɨc pa̱nij, icnúcyaj juctɨ iga samyajpa. Iwaganait́yajt́im jém Peto. Sampat́im mex je.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Jesɨc jém co̱bacpɨc pa̱nij moj icwác jém Jesús. Nɨ́mayt́a̱p: —¿I̱t́am jém iŋcuyujcɨɨwiñ? ¿Juutspɨc aŋquímayooyi sɨ́p iniŋquej?
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Jesɨc Jesús icutsoŋ. Nɨmpa: —Ɨch siempre anaŋmatpa jém anaŋma̱t́i it́u̱mpɨy jém pɨxiñt́am iwiñjo̱m ju̱t́ wɨa̱p imatoŋyaj i̱ quej. Siempre accuyujóypa jém sinagoga y jém mɨjpɨc ma̱stɨcjo̱m. D́a t́i anyámaŋmatpa.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 ¿T́iiga anacwácpa aɨch? Acwácya̱jɨ jém pɨxiñt́am jém amatoŋneyajwɨɨp. Jeeyaj wɨa̱p miŋmadayyaj t́i anaŋquejayñeyaj. Iwɨ̱jo̱doŋyaj t́i annɨ́máy.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Cuando nɨmpa je̱mpɨc jém Jesús, jesɨc tu̱m policía ichi tu̱m to̱ji ia̱cpacyucmɨ. Nɨmpa jém policía: —¿Que je̱mpɨgam iŋcutsoŋpa jém co̱bacpɨc pa̱nij?
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém policía: —Siiga amalnɨm, jesɨc anɨ́maayɨ t́i mal anɨm. Pero siiga d́a amalnɨmne, ¿jesɨc t́iiga aŋcótspa?
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Tsenneta̱ jém Jesús cuando jém Anás icutsadáy jém co̱bacpɨc pa̱nij, jém Caifás.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Jesɨc jemum te̱ñ jém Peto nocojo̱m jém juctɨcɨɨm. Sampa ixɨ. Jém it́yajwɨɨp iñɨ́mayyaj jém Peto: —Mimich, ¿d́a yɨ́p pɨ̱xiñ micuyujcɨɨwiñ? Jém Peto iŋnécpa. Nɨmpa: —Ɨch d́a aje.
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Jesɨc tu̱m jém icuyo̱xapaap jém co̱bacpɨc pa̱nij ijɨ́yáypa jém Peto. Jém it́ɨ̱wɨ, jém it́ɨŋquímayñewɨɨp it́a̱tsɨc. Nɨ́mayt́a̱ jém Peto: —¿Que d́a mánix jém finca de olivos, ju̱t́ matsta̱ jém pɨ̱xiñ?
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Jesɨc e̱ybɨct́im iŋnéc jém Peto iga iixpɨcpa Jesús. Jesɨc jeet́im rato aŋwejpa tu̱m ca̱yu.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Jesɨc topta̱ Jesús jém Caifás it́ɨccɨɨm. Nanɨcta̱ jém palacio ju̱t́ it́ jém Romapɨc gobernador. Tsuuyt́im. Joccuquej. Jém pa̱nij aŋjagooyiyaj d́a tɨgɨyyaj jém palacio porque ijɨ̱syajpa jém Israelpɨc pɨxiñt́am siiga tɨgɨypa jém Romapɨc pɨxiñt́am it́ɨcjo̱m, d́a tsɨ́y juuts cuáyñe, jesɨc d́a wɨa̱p icútyaj jém pascuasɨŋ wíccuy.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Jeeyucmɨ put ipalacio jém Pilato, nɨc aŋcɨɨm iga iám jém Israelpɨc aŋjagooyiyaj. Nɨ́mayt́a̱ jeeyaj: —¿T́i quejaj inimiñ para yɨ́p pɨ̱xiñ?
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Jesɨc jém judíos iŋjagooyiyaj icutsoŋyaj, nɨmyaj: —Meega d́a pɨ̱mi mal iwatne yɨ́p pɨ̱xiñ, jesɨc d́a maŋcɨɨjuŋcodáypa iŋcɨɨjo̱m.
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Jesɨc jém Pilato iñɨ́máy jeeyaj: —Nase̱ttaamɨ e̱ybɨc jemɨc, cɨɨpiŋtaamɨ con micht́am iniŋquímayooyi. Jesɨc nɨmyajpa jém judíos: —D́a anai̱t́a derecho iga anaccaatámpa ni tu̱m pɨ̱xiñ.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Iwatyajpa je̱mpɨc iga cupacpa jém aŋma̱t́i jém nɨmnewɨɨp Jesús cuando iñɨ́máy jém icuyujcɨɨwiñ ju̱t́pɨc accaata̱p.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Jesɨc jém Pilato tɨgɨygacum jém palacio. Iŋwejáy Jesús, iñɨ́máy: —¿Que micham jém judíospɨc miRey?
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Jesɨc Jesús icutsoŋ jém gobernador, iñɨ́máy: —¿Que mich iñyaac miñɨmpa je̱mpɨc o tuŋgac miŋmadayñe iga ai̱apaap?
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Nɨmpa jém Pilato: —¿Que ɨch ajudío? Jém michpɨc iñt́ɨ̱wɨtam, jém judíos, con jém pa̱nij aŋjagooyiyaj micɨɨjuŋcotyaj ɨch aŋcɨɨjo̱m. ¿T́i mal iŋwatne?
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Jesɨc Jesús iñɨ́máy jém Pilato: —Nu̱ma ɨch atsɨ́ypa juuts aŋjagooyi, pero d́a anaŋjacpa jém pɨxiñt́am juuts yɨ́p naxyucmɨpɨc aŋjagooyiyaj. Siiga anaŋjacpa juuts yɨ́p naxyucmɨpɨc aŋjagooyi, jesɨc áŋa̱yajpa jém ampɨxiñt́am iga odoy i̱ wɨa̱iñ acɨɨjuŋcot jém judíos icɨɨjo̱m. Pero ɨch d́a anaŋjacpa juuts yɨ́p naxyucmɨpɨc aŋjagooyiyaj.
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Jesɨc jém Pilato iñɨ́máy jém Jesús: —¿Que nu̱ma micham jém miRey? Jesús icutsoŋ. Nɨmpa: —Mich miñɨmpa iga ɨch aRey. Ɨch anay y amiñ yɨ́p naxyucmɨ iga anaŋmadáypa jém pɨxiñt́am jém nu̱mapɨc aŋquímayooyi. Jesɨc it́u̱mpɨy jém icupɨcyajpáppɨc jém nu̱mapɨc aŋquímayooyi, imatoŋyajpa t́i anaŋmadáypa.
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Nɨmpa jém Pilato: —¿T́i jém nu̱mapɨc aŋquímayooyi? Cɨɨjuŋcotta̱ Jesús iga accaata̱iñ (Mt. 27:15-31; Mr. 15:6-20; Lc. 23:13-25) Jesɨc cuando yaj icwác jém Pilato, putgac aŋsɨ̱cmɨ. E̱ybɨct́im nɨc iñɨ́máy jém judíos: —Ni tu̱m it́áŋca d́a ampadáy yɨ́p pɨ̱xiñ.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Pero iniit́t́a tu̱m costumbre iga cada pascuasɨŋ aŋcutsɨgáypa tu̱m preso para mimicht́am. ¿Jesɨc t́i iñxunpa, iŋwɨ̱aŋja̱mta iga aŋcutsɨgáypa jém judíos iRey?
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Jesɨc it́u̱mpɨy de jeeyaj e̱ybɨct́im pɨ̱mi jɨyyajpa. Nɨmyajpa: —Odoy cutsɨgaayɨ yɨ́p pɨ̱xiñ. Cutsɨgaayɨ jém Barrabás. Jém Barrabás tu̱m númpaap.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.