Lucas 20

Reꞌ Lokꞌ Laj Hu̱j Wilic wi̱ꞌ Ribiral i Jesus (POHNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Junpech ar chi chi̱ꞌ i pa̱t reꞌ nlokꞌonjic wi̱ꞌ wach i Dios, reꞌ Jesus jeꞌ wili xikꞌor queh tinamit:
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 eh jeꞌ wili xquikꞌor cok reh chi rinakaric:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Chalic Jesus jeꞌ wili xicꞌuꞌlej take wi̱ꞌ:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Chakꞌor tak cho wi̱n kꞌuruꞌ, reꞌ kahsanic haꞌ xiban i Wa̱n queh tinamit, cu ru̱cꞌ na Dios xchalic rikꞌormojic on xa pa ricꞌux xchalic? nqui queh.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Naxquibiraj chi jeꞌ reꞌ, reꞌ take reꞌ jeꞌ wili pꞌuht quikꞌorom chi quiwach:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Wi nchel xkakꞌor reh chi xa xicꞌam pa ricꞌux, reꞌ take tinamit ekojquicansaj chi abaj maj chi queh riqꞌuihal i tinamit reꞌ Wa̱n xwihꞌic chi jenaj aj kꞌorol riCꞌuhbal i Dios, nqui pꞌuht quikꞌorom chi quiwach.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Ruꞌum chi maꞌ xquirak ta chaj bih ricꞌuꞌljic nacaꞌnam, xquikꞌor cok reh Jesus chi maꞌ quehtꞌalim ta hab wach u̱cꞌ xchalic rikꞌormojic i kahsanic haꞌ xiban i Wa̱n.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Ruꞌum aj reꞌ jeꞌ wili xikꞌor Jesus queh:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Chiri̱j chic ruꞌ reꞌ Jesus xoquic woꞌ chic chi kꞌoric cu̱cꞌ take tinamit ru̱cꞌ i jalwach kꞌoric wili:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Naxponic rikꞌijil rikꞌahsjic wach i tic, reꞌ ajabe̱s reꞌreꞌ xitakꞌa̱ꞌ cho jenaj raj tzꞌeꞌ wa̱ch cu̱cꞌ take aj quimel riyeꞌa̱b chi ricꞌuluric i haj paꞌ wilic i tiklic wach chi narehtric i ajabe̱s reꞌreꞌ, xa reꞌ laꞌ take aj quimel yeꞌa̱b reꞌreꞌ, maꞌxta bih xquiyew je reh aj tzꞌeꞌ wa̱ch reꞌreꞌ, richꞌeyeric laꞌ chic xcaꞌn je.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Chiri̱j chic reꞌ, reꞌ ajabe̱s reꞌreꞌ xitakꞌa̱ꞌ woꞌ chic cho jenaj raj tzꞌeꞌ wa̱ch, xa reꞌ laꞌ take aj quimel yeꞌa̱b reꞌreꞌ xquitzꞌujlom je eh chi xa chꞌeychꞌey chic riban, xquisolqꞌuij woꞌ je chi maꞌxta bih xquiyew je reh.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Pa ro̱x pech ajic, reꞌ ajabe̱s reꞌreꞌ xitakꞌa̱ꞌ woꞌ chic cho jenaj chic raj tzꞌeꞌ wa̱ch cu̱cꞌ take aj quimel yeꞌa̱b reꞌreꞌ, xa reꞌ laꞌ xquesaj woꞌ chic lok chiri̱j i yeꞌa̱b chi xa qꞌuisi̱n chic maꞌ nquimic.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Chiri̱j aj chic ruꞌ, reꞌ winak ehcham yeꞌa̱b reꞌreꞌ jeꞌ wili xikꞌor pa ricꞌux:
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 «Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ reꞌ acꞌun reꞌreꞌ xtakꞌabjic je cu̱cꞌ aj quimel yeꞌa̱b eh naxquilow chi xo̱j cꞌolok ar pꞌuht quikꞌorom chi quiwach chi jeꞌ wili:
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 «Jeꞌ aj reꞌ naxponic acꞌun reꞌreꞌ cu̱cꞌ take aj quimel yeꞌa̱b, xquikerej lok chiri̱j yeꞌa̱b reꞌreꞌ eh xquicansaj woꞌ je. Naxibiraj chi xquimic i racꞌu̱n, chaj bih xiban aj ehcham yeꞌa̱b reꞌreꞌ ru̱cꞌ xcaꞌn take aj quimel yeꞌa̱b, nacapaj hat-tak?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Reꞌ hin enikꞌor aweh tak chi reꞌ ajabe̱s reꞌreꞌ, xitakꞌa̱ꞌ quicansjic take aj quimel yeꞌa̱b reꞌreꞌ eh queh chic take toco̱m xiyew riyeꞌa̱b chi naquehcham i wach i tic wilic, nqui Jesus.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Chalic Jesus xa ilo̱j chic riban queh tinamit reꞌreꞌ jeꞌ wili xikꞌor queh:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 «Jeꞌ reꞌ ajic til nikꞌor aweh tak i wili: Jeꞌ ricab chi xa hab wach jenoꞌ enkꞌehbic cho cu naht johtok eh encꞌulic kajok china̱ abaj maꞌ cojo̱j ta pa riman reꞌreꞌ, xa xerxer chic encahnic on jeꞌ ricab nok hab wach enkꞌehbic cho maꞌ laj abaj reꞌreꞌ china̱, maꞌ eta chic ncꞌutunic wach, jeꞌ woꞌ reꞌ nanibanam i hin nanisacham woꞌ quiwach take nquikꞌihtaj qui̱b chi niwach, nqui Jesus queh.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Naxquibiraj i jalwach kꞌoric reꞌreꞌ, reꞌ take aj tijem ri̱j Cꞌuhbal Yeꞌo̱j reh Moyses chꞌi̱l take cꞌamol quibe̱h take aj kꞌahsem si̱ chiwach i Dios, xca̱j nak richoporic i Jesus chiwach i juncꞌam reꞌreꞌ ruꞌum xquirak chiri̱j chi queh xkꞌormojic i jalwach kꞌoric reꞌreꞌ, xa reꞌ laꞌ maꞌ xquichop ta woꞌ ruꞌum chi quiyoꞌjic chiwach i tinamit quitahkanic reh.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Reꞌ laꞌ chic xcaꞌn take winak reꞌreꞌ, riman chic xquipꞌut ricojoric rehtal i Jesus reh chi xa haj ta nak encalajic chi quiwach ru̱cꞌ jenoꞌ kꞌoric. Ruꞌum aj reꞌ junpech xquitakꞌa̱ꞌ cok ru̱cꞌ Jesus quib xib chi winak reꞌ nacaꞌnam qui̱b chi xa coric chic cok wach quicꞌux chi ribanaric jenaj pahkanic chiri̱j i to̱j nbanaric reh Ro̱ma. Xa haj ta nak ti encalajic soꞌ ru̱cꞌ i pahkanic reꞌreꞌ, enak ti nquitzꞌahkaj rimahc chi kꞌahsbal pan kꞌab i raj toꞌbonel i kꞌatal kꞌoric aj Ro̱ma wilic ar Jerusalen.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Jeꞌ reꞌ ajic naxiponic take takꞌamaj je reꞌreꞌ ru̱cꞌ i Jesus, jeꞌ wili xquikꞌor cok reh:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Reꞌ Cꞌuhbal Yeꞌo̱j reh Moyses riyew na kꞌab chi reꞌ hoj ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel enkayew i to̱j takꞌamaj ruꞌum i kꞌatal kꞌoric aj Ro̱ma chi naritojoric? Jeꞌ woꞌ cu nakatikim na juꞌ ribanaric i to̱j reꞌreꞌ on maꞌxta chic? nqui take reh.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Reꞌ Jesus chi rinaꞌbem chic chaj bih cꞌahchiꞌ quikꞌinem wi̱ꞌ ru̱cꞌ i pahkanic cꞌahchiꞌ caꞌnam, jeꞌ wili xikꞌor queh:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 «Charak tak cho wi̱n jenoꞌ tumi̱n, nqui queh.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Reꞌ Jesus jeꞌ wili xikꞌor queh:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Jeꞌ aj reꞌ ruꞌ reꞌ take takꞌamaj cok ru̱cꞌ Jesus chi risiqꞌuiric rimahc chi quiwach i tinamit xa ru̱cꞌ take cꞌuhtunic riban, maꞌ xquirak ta woꞌ chaj bih jenoꞌ mahc naquitzꞌakam chiri̱j, chi xa tzꞌeꞌtzꞌeꞌ laꞌ chic quiwach ru̱cꞌ i cꞌuꞌlunic xiban i Jesus, maꞌ cu ta chic xikꞌoric cok ru̱cꞌ.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Chiri̱j chic ruꞌ, wilic queh junchꞌuk chic aj niminel reh Cꞌuhbal Yeꞌo̱j reh Moyses jeꞌ ru̱cꞌ take ca̱ꞌ quiꞌsil cho aj kꞌahsem si̱ Saroc xiponic ru̱cꞌ i Jesus. Reꞌ take reꞌ, reꞌ maꞌ nquicoj ta wach cuctic cho take camnak jeꞌ wili pahkanic xcaꞌn cok reh:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 «Ha̱w kaj tijinel, chipam jenaj queh hu̱j xitzꞌihmbaj i Moyses rikꞌor chi jenoꞌ asbe̱s acꞌun nquimic je chi maꞌ jaꞌxta cahnok rihaꞌlacꞌu̱n ru̱cꞌ i rehqꞌue̱n, tanlic chiri̱j i chakꞌbe̱s acꞌun chi narehqꞌuenem cahnok rehqꞌue̱n i ras reh chi enwihꞌic quihaꞌlacꞌu̱n chꞌi̱l i cahnel ixok reꞌreꞌ eh chi jeꞌ reꞌ maꞌ eta no̱j sahchok wach ribihnal i asbe̱s acꞌun camnak je.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Wi jeꞌ reꞌ tzꞌihmbimaj, chaj bih naquicahnic wi̱ꞌ take wuku̱b chi acꞌun reꞌ jeꞌ wili xquicꞌul? Pan jenaj cho kꞌi̱j reꞌ asbe̱s acꞌun xiban caxa̱ra ru̱cꞌ jenaj ixok xa reꞌ laꞌ naxirak cho rikꞌijil riquimic, xquimic je chi maꞌ jenoꞌ rihaꞌlacꞌu̱n xwihꞌic.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Chi jeꞌ aj reꞌ, reꞌ ricab acꞌun chi nimbal reh i tzꞌihmbimaj cahnok ruꞌum i Moyses xiban caxa̱ra ru̱cꞌ rehqꞌue̱n i ras, xa reꞌ laꞌ xquimic woꞌ je ruꞌ chi maꞌ jenoꞌ rihaꞌlacꞌu̱n ru̱cꞌ ixok reꞌreꞌ.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Chiri̱j chic ruꞌ, xcꞌamaric woꞌ chic ixok reꞌreꞌ ruꞌum i ro̱x acꞌun, xa reꞌ laꞌ xquimic woꞌ je chi maꞌxta woꞌ nwihꞌic cahnok rihaꞌlacꞌu̱n ru̱cꞌ ixok reꞌreꞌ. Jeꞌ aj reꞌ ruꞌ, chiꞌnchel take wuku̱b chi acꞌun reꞌreꞌ quehqꞌuenej cahnok ixok reꞌreꞌ, xa reꞌ laꞌ chiꞌnchel xiquimic je chi maꞌxta cahnok quihaꞌlacꞌu̱n ru̱cꞌ.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Nok camnak chic take je chiꞌnchel chi acꞌun reꞌreꞌ, xponic woꞌ rikꞌijil chi xquimic je ixok reꞌ xquehqꞌuenej cahnok take wuku̱b chi acꞌun reꞌreꞌ.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Chakꞌor keh kꞌuruꞌ Ajabe̱s Jesus, chaj bih naquicahnic wi̱ꞌ take wuku̱b chi acꞌun reꞌreꞌ pa rikꞌijil cucsbal cho take camnak? Hab woꞌ wach queh wuku̱b chi acꞌun reꞌreꞌ narehchenic reh ixok reꞌreꞌ? Nkabiraj aweh reꞌreꞌ maj chiꞌnchel xquehqꞌuenej je ixok reꞌreꞌ, nqui take reh.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Naxibiraj i Jesus chi jeꞌ reꞌ, jeꞌ wili quicꞌuꞌljic xiban:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 ra̱j naponok rikꞌijil chi maꞌ quimic ta chic ki̱j, hab paꞌ wach take cꞌacharel capewemaj take cho ruꞌum i Dios chi wilic chiqui̱j chi naquicꞌacharic chiwach rikꞌijil reꞌreꞌ eh chi nacuctic woꞌ chic cho chi quixilac take camnak, reꞌ take reꞌ maꞌxta chic quisiqꞌuim ricꞌuꞌlil co̱k quikꞌab.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Chipam i rikꞌijil reꞌreꞌ, reꞌ take cꞌacharel reꞌreꞌ maꞌ xa ta reꞌ naquibihnem chi racꞌu̱n rixkꞌu̱n i Dios chic take ruꞌum chi xiꞌucsjic cho chi quixilac take camnak, jeꞌ laꞌ woꞌ nacaꞌnam jeꞌ chic ricab take raj tzꞌeꞌ wa̱ch i Dios ar pan taxa̱j ruꞌum chi naquicꞌacharic chi junelic.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 «Yuꞌna ajic reꞌ chic kꞌoric chiqui̱j take camnak chi nacuctic woꞌ chic ricaꞌpech xa nok woꞌ kꞌoro̱j cho ruꞌum Moyses chipam ricꞌuhbal. Ruꞌum aj reꞌ naxkꞌoric chiri̱j i qꞌui̱x koplic rikꞌakꞌil, reꞌ Moyses xikꞌor chi reꞌ Dios jeꞌ wili xikꞌor:
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 «Ru̱cꞌ aj kꞌoric reꞌreꞌ, reꞌ Moyses xicꞌuhtaj chi reꞌ take camnak cꞌachalque̱b chi rilokꞌonjic wach i Dios maj reꞌ Dios, nlokꞌonjic wach cuꞌum take quicꞌacharic woꞌ chic cho, maꞌ reꞌ ta nchel cuꞌum take maꞌ quicꞌacharic ta chic cho, nqui xikꞌor Jesus.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Naxquibiraj chi jeꞌ reꞌ take juꞌjun chi aj tijem ri̱j Cꞌuhbal Yeꞌo̱j reh Moyses, jeꞌ wili xquikꞌor reh Jesus:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Chiri̱j chic reꞌ, maꞌ cu ta chic hab wach chi quixilac take cꞌacharel wilque̱b ar xinima̱ꞌ ricꞌux chi ribanjic cok jenoꞌ pahkanic reh.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Chiri̱j chic ruꞌ reꞌ Jesus jeꞌ wili xikꞌor queh tinamit:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Jeꞌ reꞌ nikꞌor maj reꞌ woꞌ maꞌ Tawiy xtzꞌihminic reh i wili chipam i hu̱j reꞌ wilic wi̱ꞌ take moloj wach bi̱ch lokꞌonbal reh Dios:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 cu rehtal nawilow chi reꞌ take awaj ixowonel naquiwihꞌic riꞌsil awo̱k, nqui Dios, nqui maꞌ Tawiy.
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 «Jeꞌ reꞌ ajic wi reꞌ maꞌ Tawiy wAjabe̱s nqui rikꞌor reh kꞌatal kꞌoric reꞌreꞌ, nicꞌ aj wach kꞌuruꞌ nanquikꞌor take aj tijem ri̱j cꞌuhbal chi reꞌ rilokꞌil i kꞌatal kꞌoric reꞌreꞌ, xa jeꞌ ti ricab rilokꞌil cho jenoꞌ queh ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Tawiy? nqui Jesus queh tinamit.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Chiri̱j chic reꞌ, jeꞌ wili xikꞌor i Jesus queh nahsil raj tahkanel chi quiwach riqꞌuihal tinamit cꞌahchiꞌ quibirinic reh:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 «Chayohbalej awi̱b hat-tak, ma̱nih awi̱b tak ru̱cꞌ quinoꞌjbal take aj tijem ri̱j Cꞌuhbal Yeꞌo̱j reh Moyses maj reꞌ take reꞌ kꞌe̱ꞌ nponic chi quiwach ricꞌuhtjic lok qui̱b queh tinamit chi nimak quiwach. Ruꞌum aj reꞌ naquibehic lok, kꞌe̱ꞌ nponic chi quiwach ricojoric nimak tak ro̱k tzꞌih reh chi xa suk chic equicꞌalenjic watak cꞌaybal. Naquiꞌo̱j woꞌ pan tak pa̱t ntijiljic wi̱ꞌ ri̱j Cꞌuhbal Yeꞌo̱j reh Moyses, on naquiꞌo̱j woꞌ pan jenoꞌ pa̱t reꞌ yukꞌumaj take wi̱ꞌ chi wiꞌc, kꞌe̱ꞌ suk queh tzꞌuhkic reꞌ quitzꞌuhkic wi̱ꞌ take nimak quiwach.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Jeꞌ woꞌ chic, reꞌ take reꞌ nquimakꞌ paꞌ bih wilic queh take cahnel ixok eh xa poybal chic na̱ quilekꞌ ncaꞌn, xa kꞌe̱ꞌ chic nahtil ro̱k quiti̱j ncaꞌn. Ruꞌum aj chiꞌnchel ncaꞌn reꞌreꞌ, kꞌe̱ꞌ rinimal tiꞌcꞌaxic naquicꞌulum, nqui Jesus queh nahsil raj tahkanel.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.