João 4

Reꞌ Lokꞌ Laj Hu̱j Wilic wi̱ꞌ Ribiral i Jesus (POHNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pan jenaj kꞌi̱j xponic ribiral ru̱cꞌ Jesus chi reꞌ take cow laj aj niminel reh Cꞌuhbal Yeꞌo̱j reh Moyses xquibiraj chi yohbal wach take tinamit cꞌahchiꞌ quiponic ru̱cꞌ Jesus chi rikahsjic quiha̱ꞌ eh quiꞌoquic chi raj tahkanel chic take, ra̱j ru̱cꞌ i Wa̱n maꞌ qꞌuih ta ti take quiponic chi rikahsjic quiha̱ꞌ.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 To̱b ta woꞌ nak maꞌ reꞌ ta i Jesus nbanic i kahsanic haꞌ, reꞌ laꞌ i hoj raj tahkanel kojbanic, reꞌ Jesus xicapaj chi tare̱t chi nakacana̱b cahnok i yukꞌul reꞌreꞌ ruꞌum i yohbal ricꞌam cho chi reh i ribiral nelic lok reꞌreꞌ.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ reꞌ Jesus xojresaj je pa riyukꞌul i Jure̱ya eh xichop woꞌ chic je i be̱h rimol je pa riyukꞌul i Calile̱ya.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Jeꞌ reꞌ ajic ruꞌum chi curman chi nariqꞌuic ponok chipam quiyukꞌul take aj Sama̱rya
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 xiqꞌuic ponok chipam jenaj tinamit, Sicar ribihnal reꞌ wilic chipam i yukꞌul reꞌreꞌ. Reꞌ tinamit Sicar, ar wilic maꞌ naht ta ru̱cꞌ i yeꞌa̱b xiyew cho i Jacow reh racꞌu̱n reꞌ Chep ribihnal.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Chipam i yeꞌa̱b reꞌreꞌ wilic jenaj rijulil haꞌ cꞌoto̱j cahnok najtir kꞌi̱j ruꞌum i maꞌ Jacow. Naxponic ar jeꞌ na cablaj o̱ra reh kꞌi̱j, reꞌ Jesus xitzꞌuka̱ꞌ ri̱b chi chi̱ꞌ rijulil cꞌotoj laj haꞌ reꞌreꞌ ruꞌum kꞌe̱ꞌ xkꞌuhtic chi behic.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Nok juncꞌam chic ritzꞌuhkic ar i Jesus, xponic jenaj ixok aj Sama̱rya chi ricꞌamaric riha̱ꞌ. Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ reꞌ Jesus jeꞌ wili xikꞌor reh ixok reꞌreꞌ:
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Naxikꞌor take kꞌoric reꞌreꞌ maꞌ wilco̱j ta nak i hoj ar maj maꞌ jaꞌ kojcꞌulic ta nak lok reh rilokꞌoric paꞌ bih soꞌ keh xo̱j kaꞌn ar pan tinamit.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Jeꞌ reꞌ ajic reꞌ ixok reꞌreꞌ jeꞌ wili xikꞌor reh Jesus:
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ reꞌ Jesus jeꞌ wili ricꞌuꞌljic xiban:
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Naxibiraj ixok chi jeꞌ reꞌ jeꞌ wili xikꞌor:
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Ra̱j na rikꞌorom kꞌuruꞌ chi reꞌ hat kꞌe̱ꞌ woꞌ chic anoꞌjbal chiwach i kama̱m maꞌ Jacow chi rehtꞌaljic haj encan kaha̱ꞌ? Jeꞌ reꞌ nikꞌor maj reꞌ kama̱m maꞌ Jacow xcꞌotbic cahnok reh rijulil haꞌ wili chi cꞌambal riha̱ꞌ eh jeꞌ woꞌ chi naquicꞌamam quiha̱ꞌ take racꞌu̱n rixkꞌu̱n chꞌi̱l woꞌ nicꞌ paꞌ qꞌuihal take quichico̱p, nqui ixok reꞌreꞌ.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Reꞌ Jesus jeꞌ woꞌ chic wili xikꞌor reh:
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Tzꞌa̱b ruꞌ i cꞌacharel naruqꞌuem reh haꞌ niyew i hin maꞌ jaruj ta chic nariwihꞌic richikchiꞌi̱l. Jeꞌ aj reꞌ naricꞌulum maj jeꞌ ricab chi reꞌ haꞌ nelic cho chipam jenoꞌ rasbal haꞌ xa cꞌahchiꞌ woꞌ cho chi elic, jeꞌ woꞌ reꞌ i haꞌ niyew i hin xa nariwihꞌic woꞌ cho ru̱cꞌ i cꞌacharel reꞌreꞌ reh chi naricꞌacharic chi junpech, nqui Jesus.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Chalic ixok reꞌreꞌ jeꞌ wili xikꞌor reh Jesus:
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Reꞌ Jesus jeꞌ woꞌ chic wili xikꞌor reh:
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Reꞌ ixok reꞌreꞌ jeꞌ wili xikꞌor:
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 maj hoꞌo̱b winak iqꞌuinak awu̱cꞌ eh reꞌ wilic awu̱cꞌ yuꞌna maꞌ reꞌ ta woꞌ abahi̱l. Coric aj ruꞌ xakꞌor chi maꞌxta abahi̱l, nqui Jesus reh ixok reꞌreꞌ.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Ar ajic reꞌ ixok reꞌreꞌ xteh soꞌ pa̱m rinoꞌjbal eh jeꞌ wili xikꞌor reh Jesus:
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Chakꞌor wi̱n kꞌuruꞌ chaj waꞌric chi reꞌ hat-tak ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel nakꞌor tak chi cu ar Jerusalen curman chi narilokꞌonjic wach i Dios? Chaj waꞌric chi maꞌ eta nlokꞌonjic wach i Dios chipam i yu̱kꞌ wili? Jeꞌ reꞌ birinic niban maj reꞌ take kama̱m katiꞌt ayuꞌ xcaꞌn i lokꞌonic, nqui reh Jesus.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Reꞌ Jesus jeꞌ wili xicꞌuꞌlej wi̱ꞌ:
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 «Cu yuꞌna chi kꞌi̱j xa reꞌ wach hoj ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel nkalokꞌej wach i Dios chi kehtꞌalim chi reꞌreꞌ i kajcoꞌlonel. Reꞌ hat-tak aj Sama̱rya nalokꞌej woꞌ tak wach i Dios xa reꞌ laꞌ maꞌ awehtꞌalim ta tak wach i kaDios chi aj coꞌlonel ruꞌum nok xa reꞌ wach hoj ra̱ꞌ riꞌsil cho maꞌ Israhel xojcoꞌljic ruꞌum. To̱b ta jeꞌ nak reꞌ rilokꞌonjic wach i Dios nbanjic cu yuꞌna chi kꞌi̱j,
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 reꞌ kꞌi̱j xnikꞌor aweh chi cꞌulic lok reh, xcꞌulic chic lok yuꞌna nok reꞌ Lokꞌ laj Uxlabal reꞌ nsakomonic pa̱m quinoꞌjbal take cꞌacharel reh chi naquirakam chiri̱j i coric, reꞌ woꞌ reꞌ entoꞌbonic queh cꞌacharel chi til encaꞌn chi coric i rilokꞌonjic i Dios jeꞌ ricab i lokꞌonic nponic chiwach chi naribanjic reh.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Jeꞌ reꞌ nikꞌor maj reꞌ Dios xa pan Lokꞌ laj Uxlabal woꞌ wilic eh ruꞌum aj reꞌ, reꞌ take quilokꞌonic wach curman chi enquilokꞌej wach chi toꞌbomaj take ruꞌum i Lokꞌ laj Uxlabal reh chi reꞌreꞌ encꞌutunic reh i coric laj lokꞌonic, nqui Jesus.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Chalic ixok reꞌreꞌ naxkꞌoric chiri̱j i Mesi̱yas reꞌ ra̱j rikꞌorom reꞌ Ripahba̱b i Dios chi Kꞌatal Kꞌoric, jeꞌ wili xikꞌor reh Jesus:
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Reꞌ Jesus jeꞌ woꞌ chic wili xikꞌor reh:
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Jeꞌ reꞌ cꞌahchiꞌ rikꞌorom reh naxoj-o̱j cꞌolok i hoj raj tahkanel. Naxkilow chi cꞌuta̱j riban ru̱cꞌ ixok reꞌreꞌ, reꞌ hoj xsahchic kacꞌux chi reꞌ kaj tijinel cꞌahchiꞌ chi cꞌuta̱j ru̱cꞌ jenaj ixok, xa reꞌ laꞌ ruꞌum chi nkayohbalej wach maꞌ hab ta woꞌ wach keh xbirinic ta nak reh Jesus chi jeꞌ wili:
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Jeꞌ reꞌ ajic naxicohlaj kꞌoric i Jesus, reꞌ ixok reꞌreꞌ xicahnaj cahnok rico̱m chi chi̱ꞌ rijulil i cꞌotoj haꞌ reꞌreꞌ eh xo̱j johtok pan tinamit chi rikꞌormojic queh take rich ritinami̱t chi jeꞌ wili:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 «Jenaj winak xnirak chi chi̱ꞌ rijulil i cꞌotoj haꞌ reꞌ nkacꞌam wi̱ꞌ kaha̱ꞌ. Ar naxoquic chi cꞌuta̱j wu̱cꞌ xikꞌor wi̱n nicꞌ wach riwi̱ꞌ nicꞌacharic. Maꞌ reꞌ ta na nchel reꞌreꞌ i Pahbamaj chi Kꞌatal Kꞌoric kꞌoro̱j cho ribiral chi naricꞌulic lok? Tak-tak kꞌuruꞌ kilow tak cho hab wach i winak reꞌreꞌ, nqui queh.
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Reꞌ take cꞌacharel xibirinic reh xikꞌor ixok reꞌreꞌ, xiꞌelic cho pan tinamit eh xichalic chipam i yeꞌa̱b reꞌ wilic wi̱ꞌ i Jesus.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Nok cu jaꞌ quiponic ta take cꞌacharel reꞌreꞌ, reꞌ hoj aj tahkanel jeꞌ wili xkakꞌor reh Jesus ruꞌum nok xkacꞌam chic cho i wiꞌc:
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Reꞌ Jesus jeꞌ wili xikꞌor keh:
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Jeꞌ reꞌ nok reꞌ hoj pꞌuht kabiram chi kawach hab woꞌ wach kꞌuruꞌ xcꞌambic cho riwaꞌ i Jesus,
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 xa reꞌ laꞌ naxojribiraj chi jeꞌ reꞌ nkakꞌor jeꞌ wili xikꞌor keh:
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 chi nanibanam cu̱cꞌ take tinamit reꞌ jeꞌ na ricab take junseht ok chi abi̱x. Coric ruꞌ, yuꞌna cu wilic i ra̱j chi narijacharic cho abi̱x, cu quejeb chic poh ra̱j tiqui tak. Xa reꞌ laꞌ i hin nikꞌor aweh tak chi maꞌ jeꞌ ta reꞌ cu̱cꞌ take tinamit reꞌ nawilow tak chi cꞌahchiꞌ quicꞌulic lok reꞌreꞌ. Chawilow aj tak je, reꞌ take reꞌ cꞌahchiꞌ quicꞌulic lok chi tikilque̱b chic chi rinimjic reꞌ enakꞌor tak queh chiri̱j riCꞌuhbal i Dios.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Ruꞌum aj reꞌ nanikꞌor aweh tak chi reꞌ hat-tak jeꞌ acab tak i aj jacho̱l maj jeꞌ ricab chi reꞌreꞌ ricꞌul ritojbal ruꞌum i jach riban jeꞌ woꞌ reꞌ hat-tak na̱cꞌulum woꞌ aco̱ch tak nachiyew queh cꞌacharel i co̱ch chi naquicꞌacharic chi junelic. Jeꞌ woꞌ chic, jeꞌ ricab i sukquil cꞌuxlis xwihꞌic pa ra̱mna i aj tico̱l chꞌi̱l aj jacho̱l naxcaꞌn i jach, jeꞌ woꞌ reꞌ hat-tak kꞌe̱ꞌ woꞌ sukquil cꞌuxlis nariwihꞌic pan awa̱mna tak nachiyew i Dios chi reꞌ take cꞌacharel naquicꞌacharic chi junelic.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 «Ayuꞌ aj no̱j elok wach ricorquil reꞌ kꞌoro̱j chi jenaj nbanic i tic eh jenaj chic nbanic i jach.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Jeꞌ reꞌ nikꞌor maj reꞌ hin cꞌahchiꞌca̱t nitakꞌa̱b tak je chi narimanlajic wach i kꞌoro̱j chic cho chiwi̱j ruꞌum jenaj toco̱m cꞌacharel. Ruꞌum chi jeꞌ reꞌ na̱banam tak, til nikꞌor aweh tak chi reꞌ hat-tak na̱banam tak jeꞌ ricab ncaꞌn take toco̱m chic aj camanom nok quitakꞌabjic je ruꞌum jenoꞌ ajabe̱s chi naquijacham cho i jal reꞌ maꞌ reꞌ ta take xiticbic reh, nqui Jesus keh.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Jeꞌ reꞌ xikꞌor keh nok jaꞌ quiponic ta woꞌ take cꞌacharel quicꞌacharic chipam i tinamit Sicar ar pan quiyukꞌul aj Sama̱rya.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Naxiponic ru̱cꞌ Jesus take tinamit reꞌreꞌ, xquipahkaj atoꞌbil reh chi naricahnic pan quitinami̱t eh ruꞌum reꞌ, reꞌ Jesus xcahnic woꞌ quib kꞌi̱j cu̱cꞌ.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Chiwach i quib kꞌi̱j reꞌreꞌ wilic woꞌ chic take tinamit xquinimej i Jesus ruꞌum i kꞌoric xquibiraj ru̱cꞌ.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Reꞌ take xiniminic reꞌreꞌ jeꞌ wili xquikꞌor reh ixok reꞌreꞌ:
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Chiri̱j chic quib kꞌi̱j xiban ar Sama̱rya, reꞌ Jesus xitik juꞌ rojic pa riyukꞌul i Calile̱ya
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 ar pan toco̱m chic tinamit reꞌ xikꞌor wi̱ꞌ take kꞌoric wili:
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Jeꞌ reꞌ ajic naxponic pa riyukꞌul i Calile̱ya kichꞌi̱l i hoj raj tahkanel, reꞌ Jesus xcꞌulmujic chi suk cuꞌum take tinamit ar maj reꞌ take tinamit reꞌreꞌ quilom chic cho nicꞌ wach take lokꞌ laj nawa̱l ribanam i Jesus naxiponic chipam i ninkꞌi̱j xbanaric ar Jerusalen.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Nok pa riyukꞌul chic Calile̱ya wilic, reꞌ Jesus xo̱j woꞌ chic wihꞌok chipam i tinamit Canah reꞌ xicꞌuhtaj wi̱ꞌ i pe̱t lokꞌ laj nawa̱l ru̱cꞌ rimiksjic i haꞌ chi ri̱s u̱wa. Nok wilic i Jesus ar, jenaj winak cꞌacharic riban ar pan tinamit Capernahum reꞌ wilic wi̱ꞌ jenaj nim wach ricamaj ru̱cꞌ i kꞌatal kꞌoric, xyowabjic cho racꞌu̱n.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Jeꞌ reꞌ nok reꞌ winak reꞌreꞌ naxibiraj chi reꞌ Jesus xelic cho pa riyukꞌul i Jure̱ya eh xponic chipam i yukꞌul Calile̱ya, xcꞌulic lok ru̱cꞌ i Jesus ar Canah eh xa nchꞌuk chic ricꞌux xipahkaj atoꞌbil reh chi naricowsam i racꞌu̱n ruꞌum nok wilic nak chic pan quimic ruꞌum riyaꞌbilal.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Ar ajic reꞌ Jesus jeꞌ wili xikꞌor reh winak reꞌreꞌ:
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Reꞌ winak reꞌreꞌ jeꞌ woꞌ chic wili xikꞌor reh Jesus:
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Naxibiraj chi jeꞌ reꞌ i Jesus jeꞌ wili xikꞌor reh:
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Nok behic chic riban je, wilic take raj camanom xichalic chi ricꞌuluric eh xquikꞌor reh chi reꞌ racꞌu̱n maꞌ xquimic ta suk laꞌ chic ricꞌux.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ reꞌ winak reꞌreꞌ xibiraj queh raj camanom nicꞌ o̱ra xcꞌulic ricꞌux eh naxquikꞌor reh chi e̱w china̱ cablaj o̱ra cꞌulunak ricꞌux,
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 reꞌ ajabe̱s reꞌreꞌ xcꞌulic cho pa ricꞌux chi je woꞌ reꞌ o̱ra xikꞌor i Jesus chi reꞌ racꞌu̱n xcꞌulic chic ricꞌux. Ru̱cꞌ xcꞌuluric reꞌreꞌ, reꞌ winak reꞌ chꞌi̱l take raj pan pa̱t xquinimej i Jesus.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Reꞌ aj reꞌ i ricab lokꞌ laj nawa̱l xiban i Jesus chipam riyukꞌul i Calile̱ya reꞌ xponic wi̱ꞌ naxelic je pa riyukꞌul i Jure̱ya.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.