2 Coríntios 7
Reꞌ Lokꞌ Laj Hu̱j Wilic wi̱ꞌ Ribiral i Jesus (POHNT) vs NVT
1 Was tak nicha̱kꞌ aj niminel reꞌ kꞌe̱ꞌ tiꞌ tiwicꞌraj tak, ruꞌum aj chi reꞌ Dios rikꞌorom cho chi reꞌ take kꞌoric kꞌoro̱j cho ruꞌum ku̱cꞌ woꞌ hoj narimanlajic wach, reꞌ hin nikꞌor aweh tak chi kacana̱ꞌ tak ribanaric chiꞌnchel i cꞌahbilal reꞌ nchꞌuwaꞌrsanic wach i katiꞌjolal kabakil chꞌi̱l i kacapew-bal. Ruꞌum aj reꞌ nikꞌor aweh tak chi kacowej tak ki̱b chi risakmajic wach kacꞌacharic chi cꞌahchiꞌ kayohbalem wach i Dios.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Wilic take cꞌahchiꞌ quikꞌoric chi reꞌ hoj tikacoj tak pan cꞌaye̱w, chi nkayoj ricapew-bal jenoꞌ aj niminel on chi hoj aj sacanel atzꞌa̱k tak, xa reꞌ laꞌ hin nwa̱j nikꞌorom aweh tak chi maꞌ hab ta jenoꞌ wach kaꞌnam reh chi jeꞌ reꞌ. Ruꞌum aj reꞌ til nipahkaj aweh tak chi tiꞌ ok koj-awicꞌraj tak ru̱cꞌ chiꞌnchel awa̱mna tak.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Reꞌ hin maꞌ cꞌahchiꞌ ta nikꞌorom i wili ruꞌum chi nwa̱j ta nak chi na̱wihklem tak take kꞌoric nbanjic. Maꞌxta! Maꞌ jeꞌ ta reꞌ maj reꞌ hin nikꞌorom chic cho aweh tak chi reꞌ hin kꞌe̱ꞌ tiꞌ tiwicꞌraj tak eh chi reꞌ nichakꞌlamil chawi̱j tak maꞌ jaruj ta nariqꞌuic wach to̱b ta kojquimok je on to̱b ta cu cꞌachalco̱j woꞌ.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ reꞌ hin reꞌ kꞌe̱ꞌ tiꞌ tiwicꞌraj tak maꞌxta bih noꞌjbal xnimukꞌa̱ꞌ na̱ chawach tak naquinkꞌoric awu̱cꞌ tak eh jeꞌ woꞌ reꞌ hin niyew alokꞌil tak naquinkꞌoric cu̱cꞌ take toco̱m. Reꞌ aj reꞌ nyeꞌbic ricowil nicꞌux eh to̱b ta nak wilic tiꞌcꞌaxic chi nina̱ on ntzꞌiric, chipam chiꞌnchel reꞌreꞌ kꞌe̱ꞌ woꞌ chic niqꞌuic na̱ i sukquil cꞌuxlis nkicꞌraj chawi̱j tak.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ reꞌ tiꞌcꞌaxic xa hoj woꞌ ritahkem maj naxojwihꞌic cho ar pa riyukꞌul i Masero̱nya maꞌ xkarak ta nechꞌ ok hiꞌlbal keh yohbal laꞌ wach take kacꞌaxquilal xwihꞌic chi kana̱ ruꞌum chi xa haj reh yukꞌul reꞌreꞌ xkacꞌul quikꞌorbal take xquikꞌihtaj qui̱b chiwach kakꞌorbal eh pan ka̱mna xoquic woꞌ cho kayoꞌjic ruꞌum chi maꞌ kehtꞌalim ta nak nicꞌ wach wilca̱t hat-tak,
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 xa reꞌ laꞌ Dios reꞌ aj yeꞌol ricowil quicꞌux take kajanak quicꞌux, xiyew ricowil kacꞌux naxitakꞌa̱ꞌ cho i Ti̱to ayuꞌ ku̱cꞌ.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Jeꞌ reꞌ ajic maꞌ xa reꞌ ta ricꞌulic lok ayuꞌ ku̱cꞌ i Ti̱to xcowjic wi̱ꞌ kacꞌux, kꞌe̱ꞌ laꞌ woꞌ xcowjic kacꞌux ruꞌum reh ricowil ricꞌux xayew tak cho i Ti̱to naxwihꞌic ponok awu̱cꞌ tak. Jeꞌ reꞌ nikꞌor maj xcꞌulic rikꞌor chi reꞌ hat-tak til kꞌe̱ꞌ nak nawa̱j awilom tak niwach. Jeꞌ woꞌ chi reꞌ hat-tak kꞌe̱ꞌ xtiꞌbic acꞌux tak chiri̱j reꞌ chaj bih cꞌulu̱j cho chaxilac tak eh yuꞌna nawa̱j tak chi nakawihꞌic chi xa jenaj wach kacꞌux chi ribanaric haj wilic ra̱j i kAja̱w Dios. Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ reꞌ hin til kꞌe̱ꞌ woꞌ chic xnimbic wach risukquil nicꞌux ru̱cꞌ chiꞌnchel xnibiraj reꞌreꞌ.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 To̱b ta reꞌ hat-tak xatcahnic tak chꞌiꞌc ru̱cꞌ take kꞌoric xnitzꞌihmbaj je aweh tak chipam jenaj i hu̱j, reꞌ hin maꞌ ntiꞌbic ta chic nicꞌux chiri̱j reꞌreꞌ, to̱b ta nchel pan pe̱t xtiꞌbic nak cho nicꞌux ruꞌum xnicoj rehtal chi reꞌ hat-tak xatcahnic tak chi chꞌiꞌc xa reꞌ laꞌ maꞌ naht ta woꞌ xaꞌn tak chi jeꞌ reꞌ.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Ru̱cꞌ ritzꞌihmjic je i hu̱j reꞌreꞌ, reꞌ hin kꞌe̱ꞌ nsukbic nicꞌux yuꞌna maꞌ ruꞌum ta chi xiyew ritiꞌquil acꞌux tak, ruꞌum laꞌ chi ru̱cꞌ ritiꞌquil acꞌux tak xoquic cho reꞌreꞌ xcamanic aweh tak chi xajal tak wach anoꞌjbal chiwach i Dios. Til pa ricorquil reꞌ hat-tak xtiꞌbic acꞌux tak jeꞌ ricab nponic chiwach i Dios eh ruꞌum aj reꞌ, reꞌ hin nikꞌor aweh tak chi maꞌ reꞌ ta jenoꞌ cꞌahbilal xniban naxnitzꞌihmbaj je aweh tak i hu̱j reꞌreꞌ.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Jeꞌ reꞌ kꞌuruꞌ reꞌ tiꞌquil cꞌuxlis reꞌ nchalic jeꞌ ricab nponic chiwach i Dios, reꞌreꞌ ncamanic chi reꞌ ricapew-bal jenoꞌ cꞌacharel enjahlic wach eh ru̱cꞌ reꞌreꞌ erirak ricoꞌlbal chiwach i tiꞌcꞌaxic narichalic nak china̱. Nok jeꞌ reꞌ ncꞌuluric maꞌxta jenoꞌ riwi̱ꞌ chi reꞌ hoj enkatiꞌsaj kacꞌux xa ruꞌum reꞌreꞌ. Haj cok wilic til tiꞌ chi queh nanquicꞌul i tiꞌquil cꞌuxlis, reꞌ take tinamit jaꞌ nquinaꞌbej ta wach i Dios maj reꞌ ritiꞌquil quicꞌux maꞌ eta ncamanic queh chi rijalaric wach quinoꞌjbal eh ruꞌum reꞌreꞌ maꞌ eta woꞌ nquirak i junelic cꞌacharic.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Yuꞌna aj ruꞌ chacoj tak rehtal i holonquilal xiban i Dios ru̱cꞌ i ritiꞌquil acꞌux tak xwihꞌic juncꞌam. Jeꞌ reꞌ nikꞌor maj xa chi jeꞌ reꞌ, reꞌ hat-tak xatikꞌa̱ꞌ tak ti wach i cꞌaxquilal xarak tak, maꞌ xa xacana̱ꞌ ta tak awi̱b xasicꞌ laꞌ tak ri̱j chi maꞌxta awoquic tak jenaj ru̱cꞌ i cꞌahbilal xwihꞌic chaxilac tak. Maꞌ xa reꞌ ta reꞌ, maꞌ xponic ta laꞌ woꞌ chawach tak chi wilic i cꞌahchiꞌ rimahcanic chaxilac tak. Jeꞌ reꞌ ajic reꞌ hat-tak xatyoꞌjic woꞌ tak ruꞌum chi xarak tak chiri̱j chaj bih ricꞌam cho i cꞌahbilal cꞌahchiꞌ ribanaric reꞌreꞌ. Xiban woꞌ xa ji̱kꞌ chic acꞌux tak chi awu̱cꞌ ta nak chic wilco̱j ponok jeꞌ woꞌ xiban xa ji̱kꞌ chic acꞌux tak chi narichꞌukjic wach i cꞌaxquilal reꞌreꞌ eh chi xayew woꞌ tak ricꞌaxquil i hab wach cꞌahchiꞌ rimahcanic chaxilac tak. Ru̱cꞌ aj noꞌjbal xaꞌn tak reꞌreꞌ, maꞌxta jenoꞌ kꞌoric eniban chawi̱j tak chi maꞌ coric ta xatbanic tak maj xacꞌuhtaj tak lok chi xaꞌn tak ritikꞌinjic i cꞌaxquilal reꞌreꞌ chi coric.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Til pa ricorquil reꞌ hin naxnitzꞌihmbaj je i hu̱j xnitakꞌa̱ꞌ je aweh tak, maꞌ xnitzꞌihmbaj ta je xa ruꞌum ta nak reh i cꞌacharel cꞌahchiꞌ ribanic i cꞌaxquilal on ruꞌum ta nak reh i cꞌacharel xcꞌulbic reh i tiꞌcꞌaxic, xniban laꞌ chi jeꞌ reꞌ reh chi reꞌ hat-tak enacoj tak rehtal chi reꞌ hoj cꞌahchiꞌ kacapewenic je chawi̱j tak chiwach i Dios.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Ruꞌum aj reꞌ, reꞌ hoj ayuꞌ kꞌe̱ꞌ nkarak ricowil kacꞌux ru̱cꞌ take nkabiraj. Maꞌ xa reꞌ ta reꞌ ncowjic wi̱ꞌ kacꞌux, til laꞌ woꞌ chic kꞌe̱ꞌ xkarak risukquil kacꞌux ru̱cꞌ i sukquil cꞌuxlis xkilow ru̱cꞌ i Ti̱to ruꞌum chi reꞌ hat-tak jeꞌ na nchel xajotꞌsaj tak wach i ra̱mna ru̱cꞌ xaꞌn tak.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Nok reꞌ Ti̱to jaꞌ no̱j ta nak awu̱cꞌ tak, chi chꞌiclic nicꞌux chawi̱j tak reꞌ hin xnikꞌor reh chi holohic anoꞌjbal tak. Ru̱cꞌ i kꞌoric xniban chawi̱j tak maꞌ xawesaj ta tak niqꞌuixbilal maj reꞌ chiꞌnchel paꞌ bih xnikꞌor til coric wi̱n eh jeꞌ woꞌ reꞌ xcꞌutunic ru̱cꞌ i nikꞌorbal chawi̱j tak ru̱cꞌ i Ti̱to, xelic woꞌ chi coric wach.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Yuꞌna reꞌ Ti̱to nancꞌulic pa ricꞌux riwihꞌic cho chaxilac tak, til kꞌe̱ꞌ woꞌ chic tiꞌ tiricꞌraj tak chiwach chi nok jaꞌ nponic ta nak cho chaxilac tak maj reꞌ hat-tak xatbirinic tak kꞌoric chiwach eh xacꞌul tak pan sukquilal chi cꞌahchiꞌ acꞌuhtam tak lok rilokꞌil i tijinic xiban aweh tak.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Jeꞌ aj reꞌ ruꞌ ru̱cꞌ i noꞌjbal xacꞌuhtaj tak chiwach i kacha̱kꞌ aj niminel Ti̱to, reꞌ hin yuꞌna kꞌe̱ꞌ nsukbic nicꞌux ruꞌum chi reꞌ hin til enichꞌica̱ꞌ nicꞌux chawi̱j tak chi etiniminic tak kꞌoric chi ribanaric chiꞌnchel haj wilic i coric chiwach i Dios.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.