2 Coríntios 10
Reꞌ Lokꞌ Laj Hu̱j Wilic wi̱ꞌ Ribiral i Jesus (POHNT) vs NTLH
1 Yuꞌna was tak nicha̱kꞌ aj niminel, reꞌ hin maꞌ Lu̱ꞌ nwa̱j kꞌoric awu̱cꞌ tak chiri̱j i noꞌjbal cꞌahchiꞌ rikꞌormojic cuꞌum take juꞌjun cꞌacharel chi reꞌ hin quinyoꞌjic chi ricojoric wajawric chi kꞌoric nok wilqui̱n chawach tak, xa reꞌ laꞌ nok xa chiwach chic jenoꞌ hu̱j nitzꞌihmbaj je paꞌ bih nicapaj, cow quinkꞌoric je awu̱cꞌ tak nanquikꞌor. Reꞌ hin ru̱cꞌ kꞌochlic chꞌi̱l chꞌublic wach noꞌjbal jeꞌ ricab xicꞌuhtaj i Jesus reꞌ Pahbamaj chi Kꞌatal Kꞌoric nwa̱j nipahkam aweh tak i atoꞌbil wili:
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Naquinponok awu̱cꞌ tak ma̱ban tak chi equinkꞌoric ru̱cꞌ i wajawric wilic chi kꞌoric jeꞌ ricab nicapam chic chiri̱j chi nanikꞌoꞌrem take wi̱ꞌ i quicapewenic reh chi reꞌ hoj cꞌahchiꞌco̱j chi camanic xa ru̱cꞌ i noꞌjbal reh ayuꞌ wach acꞌal.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Reꞌ nquikꞌor reꞌreꞌ maꞌ coric ta maj to̱b ta cu ayuꞌ pe wach acꞌal cꞌacharic nkaꞌn maꞌ ra̱j ta rikꞌorom chi xa ruꞌum ta nak ruꞌ reꞌ hoj ru̱cꞌ i noꞌjbal xa reh ayuꞌ wach acꞌal nkaꞌn chi no̱j lok wach ricamaj i Dios. Maꞌxta, reꞌ laꞌ hoj ru̱cꞌ i noꞌjbal nchalic ru̱cꞌ i Dios nkaꞌn ricamaj ruꞌ.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Jeꞌ reꞌ nikꞌor ruꞌum chi reꞌ take katzꞌabal reꞌ ncamanic keh hoj chi narojic lok wach ricamaj i Dios maꞌ reꞌ ta ayuꞌ wach acꞌal xmikric cho, reꞌ laꞌ take tzꞌaꞌbal reꞌreꞌ ru̱cꞌ i Dios xmikric eh ruꞌum reꞌ wilic rajawric chi ribanaric haj wilic nponic chiwach ruꞌ.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Jeꞌ woꞌ nkayew woꞌ pan acꞌal take nicꞌ paꞌ nimal maꞌ holohic ta laj noꞌjbal chꞌi̱l i nicꞌ paꞌ nimal i kꞌetbal ncojoric reh chi maꞌ eta ncojoric wach i cꞌuhbal reꞌ nbanic chi reꞌ take cꞌacharel enquinaꞌbej wach Dios. Jeꞌ woꞌ chic, ru̱cꞌ katzꞌabal reꞌreꞌ nkacoj chi rehquen ro̱k kꞌab i Jesus reꞌ Pahbamaj chi Kꞌatal Kꞌoric chiꞌnchel i xa paꞌ jaric capew-bal on noꞌjbal reꞌ nbanic chi reꞌ take cꞌacharel maꞌ nquicoj ta wach i Dios.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Maꞌ xa reꞌ ta reꞌreꞌ katobjic riban, jeꞌ laꞌ woꞌ riban chi reꞌ hoj aj cꞌuhbalanel ekojkꞌasamric chi quikꞌilmijic chiꞌnchel take maꞌ quibirinic ta kꞌoric chi ricꞌamaric na̱ ricꞌuhbal i Jesus eh til jeꞌ reꞌ nkaꞌn reꞌ cok ruꞌ til cu rehtal nkilow chi reꞌ hat-tak nacꞌam tak chic na̱ i cꞌuhbal reꞌreꞌ chi coric.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Til nipahkaj aweh tak chi reꞌ hat-tak chaꞌn tak ri̱j chiꞌnchel pa ricorquilal. Wi hab wach ricapaj pa ricꞌux chi yeꞌo̱j rajawric ruꞌum i Jesus reꞌ Pahbamaj chi Kꞌatal Kꞌoric, chiban woꞌ ri̱j chi til reꞌ hoj yeꞌo̱j woꞌ kajawric ruꞌum i Jesus jeꞌ ricab yeꞌo̱j reh ruꞌ.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Coric ruꞌ, kꞌe̱ꞌ na soꞌ niban wi̱b ru̱cꞌ i wajawric xiyew i kAja̱w xa reꞌ laꞌ i wajawric reꞌreꞌ ncamanic chi cowsbal reh acapew-bal tak eh maꞌ reꞌ ta chi yojbal reh acapew-bal tak. Ru̱cꞌ rinimsjic niwach niban, maꞌ jaruj ta equincahnic pan qꞌuixbilal ruꞌum chi maꞌ eta no̱j elok wach chi coric i ninimsaj wi̱ꞌ niwach.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Jeꞌ reꞌ nikꞌor je aweh tak reh chi maꞌ eta nacapaj tak chi reꞌ hin nanitzꞌihmbaj je take hu̱j aweh tak, niban xa reh yoꞌsbal aweh tak.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Jeꞌ reꞌ nikꞌor maj wilic take quikꞌoric chaxilac tak chi jeꞌ wili:
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Reꞌ take jeꞌ reꞌ quikꞌoric curman chi naquirakam chiri̱j chi reꞌ nkatzꞌihmbaj je pan hu̱j chi cu naht wilco̱j je awu̱cꞌ tak, til reꞌ woꞌ reꞌ nakojic kaꞌnam nakojponok awu̱cꞌ tak.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Til coric, reꞌ hoj maꞌ eta nkajunehtej ki̱b maꞌ woꞌ enkapaj ki̱b cu̱cꞌ take xa holohic chic quikꞌoric chiqui̱j chiquibil qui̱b. Reꞌ take reꞌ xa junehtenic tak i̱b jeꞌ woꞌ xa pajoj tak i̱b ncaꞌn chiquibil qui̱b eh reꞌ ncaꞌn reꞌreꞌ xa jenaj memil laj noꞌjbal.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Reꞌ cok i hoj maꞌ eta nkanimsaj ki̱b chiri̱j jenoꞌ camanic maꞌ yeꞌo̱j ta woꞌ keh ribanaric jeꞌ ricab ncaꞌn take toco̱m chic chucul aj cꞌuhbalanel. Haj cok wilic kꞌe̱ꞌ nsukbic wi̱ꞌ kacꞌux, chiri̱j i camanic xitakꞌa̱ꞌ ribanaric keh i Dios, reꞌ cu xo̱j lok wach rikꞌormojic awu̱cꞌ hat-tak aj Cori̱nto.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Ruꞌum aj reꞌ nok reꞌ hoj nakojkꞌoric je awu̱cꞌ tak, maꞌ xa cꞌahchiꞌ ta kojic kaminim ki̱b awu̱cꞌ tak jeꞌ ricab nok jenoꞌ winak xa eno̱j rimin ri̱b chipam ricamaj chic jenoꞌ cꞌacharel jeꞌ ricab nak enkaꞌn i hoj wi ta nak maꞌ yeꞌo̱j chiki̱j chi nakacamanic chaxilac tak. Nikꞌor chi jeꞌ reꞌ maj pa ricorquil, reꞌ hoj xojponic chi pe̱t cu ar ponok awu̱cꞌ tak chi rikꞌormojic i holohic laj cꞌuhbal nkꞌoric chiri̱j i Jesus reꞌ Pahbamaj chi Kꞌatal Kꞌoric.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Jeꞌ reꞌ nok reꞌ hoj maꞌ cꞌahchiꞌ ta kanimsam ki̱b chiri̱j lok i camanic yeꞌo̱j keh ruꞌum i Dios jeꞌ ricab chi cꞌahchiꞌ ta nak kanimsam ki̱b ru̱cꞌ quicamaj take toco̱m chic aj cꞌuhbalanel. Reꞌ laꞌ hoj til nkuyꞌej chi rehreh cꞌahchiꞌ ricowjic acꞌux tak chipam animinic tak, reꞌ kacamaj i hoj eno̱j lok wach xa haj nahtil ponok tinamit ru̱cꞌ atoꞌbal tak.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Jeꞌ reꞌ ajic reꞌ kacamaj i hoj narojic lok wach cu junkꞌat je atinamital hat-tak, reꞌ cok ruꞌ nakicꞌram ki̱b chi maꞌ eta nkaqꞌuihsaj ki̱b chi rikꞌormojic lok chi reꞌ hoj xojbanic reh jenoꞌ camanic ribanam chic lok jenoꞌ hab wach yeꞌo̱j chiri̱j chi naribanaric i camanic reꞌreꞌ.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Ru̱cꞌ i wili kꞌuruꞌ nwa̱j nikꞌorom jeꞌ ricab rikꞌor ar chipam i Lokꞌ laj Hu̱j tzꞌihmbimaj wi̱ꞌ i kꞌoro̱j ruꞌum i Dios. Ar jeꞌ wili rikꞌor:
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Ru̱cꞌ take kꞌoric reꞌreꞌ nkarak chiri̱j chi reꞌ cꞌacharel reꞌ suk ilo̱j cho ruꞌum i kAja̱w, reꞌ woꞌ i hab wach kꞌoro̱j ruꞌum ruꞌ chi coric wach ricꞌux eh maꞌ reꞌ ta i cꞌacharel rinimsaj ri̱b chi ribil ri̱b.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.