Mateus 27

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ntá tí kóya̱on kꞌuínkaséyan ntá kaín sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte tí sín judío kjuenka̱yáxin sín nkexrí tsꞌóyán sín tí chꞌín Jesús.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Ntá tjechronteto chꞌán sákjuiko sín chꞌán tí tjen tí chꞌín Poncio Pilato, tí chꞌín gobernador romano.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Ntá tí chꞌín Judas, tsíkjinchekji chꞌín Jesús, mé kꞌuíkon chꞌán kíxin tsꞌóyán sín tí chꞌín Jesús. La ntá xraxinkaon chꞌán tí jie̱ kjuasin chꞌán la sákjuíkénhen chꞌán sín ínaá tí treinta chichaon plata kuákja chꞌán, mé chjéhe chꞌán tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 La ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Ó kjuasinni jie̱ kíxin kjuínchekjini ijnko nkexro tjóá ―ichro chꞌán. A̱ ntá jehe sín kjuáte̱he sín kíxin: ―Ntá janhanna la nonahyana tíha. Tíha la ó jie̱ kuènta ―ichro sín.
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Ntá chꞌín Judas mé sákjuíkꞌe tí chichaon nkaxenhen ni̱nko ntá sákjuí chꞌán kjuísikꞌá isin chꞌán nta.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kjuenájín sín tí chichaon la ntáchro sín kíxin: ―Tí chichaon la kóxi̱xi̱n ijni̱é chojni la chrokjuahya chrꞌáxenhenni tí caja kuènte ofrenda ―ichro sín.
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 La ntá kjuenka̱yáxin sín jnkoko̱á kíxin tí chichaon la tsꞌe̱naxín sín ijnko nonte itꞌin No̱nte̱e Tí Chꞌín Chꞌéna Nchésen kíxin tsochónta sín nketí tsoxravá tí chojni tsíkji̱xi̱n ikjín.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Mé xi̱kaha kjuínchekꞌin sín tí nonte mé Campo Kuènte Jni̱ la hasta ijie la na̱xa̱ xi̱kaha nchekꞌin sín.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Mé xi̱kaha ó xiteyá tí nkehe kꞌuéntáchro profeta Jeremías, ntáchro chꞌán kíxin: “Kuákja sín tí treinta chichaon plata (tí chichaon kjuanjon tí sín israelita kuènte tí chꞌín a),
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 la kꞌue̱naxín sín tí nonte kuènte tí chꞌín chꞌéna nchésen kíxin xi̱kaha kjuínchexiteyá sín tí nkehe kꞌue̱tua̱nna Ìnchéni.”
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Na ntá chꞌín Jesús sákjuíko sín chꞌán nkayakon tí chꞌín gobernador la ntá jehe chꞌán kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Á jaha tí Rey kuènte tí sín judío? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús, ntáchro chꞌán kíxin: ―Éxí ntáchrua jaha ―ichro chꞌán.
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Na ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda tꞌe̱to̱an tꞌeka sín jie̱ tí chꞌín Jesús kjánchó la chꞌín Jesús la ninkehó kjuáte̱ehya.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 A̱ ntá chꞌín Pilato kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Á kiénhya kaín tí jie̱ tꞌeka sín tí jaha? ―ichro chꞌán.
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Kjánchó chꞌín Jesús la ninkehó kjuáte̱ehya chꞌán. Ntá tí chꞌín gobernador la chrakon chꞌán.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 A̱ ntá tí kié pascua mé kuènhen tí chꞌín gobernador kíxin jnkojnko nánó takitsjexín chꞌán nto̱echiso ijnko chojni tjechjina. Ntá tí chojni mé tsjanchia sín nkexro tí tsíto̱he chꞌán sátsji.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Ntá tjechjina ijnko chꞌán, mé kaín sín ntiha ó nohe sín kíxin jínahya chꞌán, mé itꞌin chꞌán Barrabás.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Ntá itsjé chojni kójnkotsé la ntá chꞌín Pilato mé kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Nkexro tjinkáonrá tsꞌatjánta, á tí chꞌín Barrabás o̱ á tí chꞌín Jesús nchekꞌin sín Cristo? ―ichro chꞌán.
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Kíxin tí chꞌín Pilato la ó nohe chꞌán kíxin kjuachji̱no̱xínhin chónta tí sín kjuíkaán tí chꞌín Jesús.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Ntá jehe chꞌán na̱xa̱ tjetja̱xi̱n chꞌán tí nchekito̱exíxin chꞌán iji̱é chojni la ntá tí ichjién chꞌán mé kꞌue̱tue̱nhen tjan ijnko chojni tsjichénka chꞌán kíxin tsjiatéhya chꞌán tí nkexro jína kíxin kóntó náxrjónhya kꞌuíkonxín tjan kotáchrién tjan kíxin tí jehe chꞌán.
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda tꞌe̱to̱an a mé nixje̱he̱ kaín tí chojni tsíkóchjina kíxin chrókjuanchia sín kíxin chrókuíto̱he chꞌán tí chꞌín Barrabás sáchrókjui, a̱ ntá chꞌín Jesús mé chrókꞌuen.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 A̱ ntá tí chꞌín gobernador mé nixje̱he̱ chꞌán sín ínaá kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Nkexro tí yaá sín tjejó ntihi tjinkáonrá tsꞌatjánta? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Chꞌín Barrabás mé chrókꞌuatjánta chꞌán ―ichro sín.
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 A̱ ntá chꞌín Pilato mé kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿A̱ ntá nkehe si̱tꞌaha̱ tí chꞌín Jesús tí chꞌín nchekꞌinrá Cristo? ―ichro chꞌán. Ntá kaín sín kjuáte̱he sín kíxin: ―¡Tsjakꞌenkáni chꞌán ntacruz! ―ichro sín.
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Ntá chꞌín Pilato kjuanchankí chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Xá nkehe tí kjuíchꞌe tí chꞌín i kíxin? ―ichro chꞌán. Ntá a̱ntsí má itsen kꞌuíxite sín, kꞌóyako sín, ntáchro sín kíxin: ―¡Tsjakꞌenkáni chꞌán ntacruz! ―ichro sín.
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Ntá chꞌín Pilato kꞌuíkon chꞌán kíxin í kohya tsjitóxi̱nhin sín tsjenka̱yáxin sín la a̱ntsí má kꞌuíxité sín, nínkaon sín, la ntá kjuanchia chꞌán xraka̱o sín ìnta̱, la nkayakon kaín tí sín tsíkójnkotsé ntaha kꞌònti chꞌán tja chꞌán. La ntáchro chꞌán kíxin: ―Janhan tsámáhya jie̱ tí itsꞌen tí nkexro í chóntahya jie̱. Jahará xi̱kaha tjinkáonrá tso̱nhen ―ichro chꞌán.
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Ntá kaín sín kjuáte̱he sín kíxin: ―Jeheni la ko xje̱enni mé yámáni tí jie̱ tí itsꞌen tí nkexro i ―ichro sín.
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Ntá chꞌín Pilato kuíto̱he chꞌán kíxin sáchrókjui tí chꞌín Barrabás. Ntá tuénxín kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsjate sín tí chꞌín Jesús la ntá kjuínchekꞌáyéhe̱ chꞌán tí sín tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 A̱ ntá tí sín soldado a mé sákjuíko sín tí chꞌín Jesús tí palacio kuènte tí chꞌín gobernador. Ntaha kójnkotséxin kaín tí sín soldado romano la kꞌuántatjen sín tí jehe chꞌán.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Ntá kuakitsjehe sín tí iké chꞌán la ntá kjuínchekꞌinkáya sín chꞌán ijnko ka kjátse tié.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 La kjua̱kꞌe̱nka̱ya sín kja chꞌán ijnko corona tsíkjichꞌéna sín ntachꞌi̱ la ko kjuanjon sín ijnko nta vara kíxin tjenkáya tja chꞌán chjina. La ntá kꞌuéjóxin tochꞌin sín nkayakon chꞌán la kjuanoá sín chꞌán, ntáchro sín kíxin: ―Jnkochríxín tsjakꞌé tsétue̱nhén tí sín judío ―ichro sín.
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 La ko kja̱xin nta̱té sín kui̱ki̱te sín nkayakon chꞌán la ko kuákja sín tí nta tjexraá chꞌán la tꞌíchjéxin sín kja chꞌán.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Ntá kjuixin kjuanoá sín chꞌán na ntá kuakitsjehe sín chꞌán tí ka kjátse tié ntá kjuínchekꞌinkáya sín tí iké chꞌán xráxín. Ntá sákjuíko sín chꞌán kíxin tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 A̱ ntá sákjuíxin sín ntiha la xéta sín ijnko chꞌín kjui̱xi̱n chꞌán chjasin Cirene, mé itꞌin chꞌán Simón. Ntá kꞌue̱tue̱nhen sín chꞌán kíxin tsámá chꞌán tí ntacruz tsjakꞌenkáni chꞌín Jesús.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Ntá kjuíji sín ijnko tjo itꞌin Gólgota na mé nkíve̱e sín tꞌaxrjexín Nta Hueso Kja Chojni Tsíkꞌen.
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Ntá chjéhe sín chꞌín Jesús xranvino tsíkꞌixinkíkjanxín xro̱a̱n tsjá kjánchó jehe chꞌán kꞌuíhya chꞌán.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 A̱ ntá tí sín soldado kjuixin kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán tí ntacruz ntá tí iké chꞌán kjuíchꞌexín sín suerte kíxin nkexro tsakja. Mé xi̱kaha xiteyá tí nkehe nixja tí sín kꞌuéchrónka itén Dios ósé, ntáchro kíxin: “Nchónhya suerte kjuíchꞌexín sín tí kaná.”
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Ntá tí sín soldado ntaha kꞌuéjónta sín tꞌayakonhen sín chꞌán.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Ntá kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín tí ikja tí ntacruz ijnko ntachiso ntáchro kíxin: “Chꞌín Jesús mé tí chꞌín Rey tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío.”
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Kja̱xin yaá tí síche̱e kꞌuéjóyáni sín ntacruz ijnko la nó tja chjina la í jnko la nó tja kjon.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Ntá tí sín tinkákꞌatsínka mé kjuanoá sín chꞌán tinkátjíá kja sín
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 la ntáchro sín kíxin: ―Jaha ntáchrua kíxin chrókꞌoxíka tí ni̱nko a ntá iní koá ya̱on la ó chrókjuixin chrókjui̱chꞌéna ínaá,ichrua. Méxra̱ ijie jahvá nchekaá a̱sán. Tí chaxín jaha Xje̱en Dios la jahvá tjasinka̱jinxián tí ntacruz méhe̱ ―ichro sín.
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 La ntá kja̱xin tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley la ko tí sín fariseo la ko tí sín kꞌue̱to̱an kuènte ni̱nko kjuanoá sín chꞌán, ikjo sín kíchó sín kíxin:
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 ―Jehe chꞌán mé kjuínchekaá chꞌán ókjé chojni ntá jehe chꞌán xitjahya sinchekaá a̱sén chꞌán. Kja̱ tí chaxín jehe chꞌán tí Rey kuènte Israel ntá jehó chꞌán chrókjuinkaji̱nxi̱n chꞌán a̱sén chꞌán tí ntacruz kíxin ntá kja̱xinni chrókuitekaonni tí jehe chꞌán.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Jehe chꞌán tsíntáchro chꞌán kíxin Dios tjinki̱tsa tí jehe chꞌán la ntá tsotsjeheni á chaxin tjinkaon Dios sinchekaá tí jehe chꞌán kíxin tsíntáchro chꞌán kíxin Xje̱en Dios tí jehe chꞌán ―ichro sín.
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Kja̱xin tí síche̱e sínkáni ntacruz kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Ntá chonkíxin hasta las tres kónjín mé kꞌuíxin tie chjasintajni.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Ntá tí hora a chꞌín Jesús itsen kꞌuèya chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: ―Elí, Elí, ¿lama sabactani? ―mé tíhi tꞌaxrjexín kíxin: Itꞌéni, Itꞌéni, ¿nkekuènté kui̱to̱héni?―mé xi̱kaha ichro chꞌán.
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Ntá iso sín tjejóntaxín kuínhin sín ntá ntáchro sín kíxin: ―Tí chꞌín a mé tꞌíye̱he̱ tí chꞌín profeta Elías ―ichro sín.
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Ntá ijnko chꞌín kuinká chꞌán sákjuíkakja chꞌán ijnko ka ntá chrꞌánkí chꞌán xranvino isán ntá tí ka a kjua̱kꞌe̱kjen chꞌán ijnko nta kjínjin ntá kjuínchechrìin chꞌán kíxin chrókꞌui chꞌín Jesús.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Ntá í so sín ntáchro sín kíxin: ―Nté ti̱to̱hé chꞌán. Tsotsjeheni á tsi chꞌín Elías sinchekaá tí jehe chꞌán ―ichro sín.
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Ntá chꞌín Jesús itsen kꞌuíyato chꞌán ínaá, ntá kjuixin ikꞌuén chꞌán.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Mé ntá tuénxín kꞌuíchje tí ka tjenkákuènxín nkaxenhen ni̱nko. Mé kꞌuíchje tí ka kꞌóna yaá tí kjuankíxixín noi hasta nonte. La ko kuínkí nonte la ko tí tjo̱ la kja̱xin xitje̱he̱.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 La ko ó xitje̱he̱ tí tòye̱ tsíxravá chojni la ko ó xechón itsjé tí sín kꞌuékinkáchónki Dios.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Kaín tí sín a mé kꞌuaxrjexín sín tí tòye̱, la tió kjuixin xechón chꞌín Jesús ntá kꞌuíxenhen sín tí chjasin tjóá mé chjasin Jerusalén la ntaha itsjé chojni kꞌuíkon kíxin xíxechón tí sín a.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Ntá tí chꞌín capitán la ko tí sín kꞌuéjóko chꞌán, mé tí sín tꞌayakonhen chꞌín Jesús, na ntá kꞌuíkon sín kuínkí nonte la kaín tí í so nkehe la ntá imá chrakon sín, la ntáchro sín kíxin: ―Chaxín tí nkexro a mé Xje̱en Dios.
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Ntá ntiha nchónhya chojni chjin ikjín tjejó sín, tjejótsjehe sín. Jehe sín kꞌuékinkáchréhe̱ sín chꞌín Jesús tí kjui̱xi̱n chꞌán estado Galilea kíxin mé ntiha kjuankíxixín sín kꞌuékjinki̱tsa sín chꞌán.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Ntaha kja̱xin tjen tjan María Magdalena la ko tjan María, ìné tí chꞌín Jacobo, la ko chꞌín José la ko tí ìné tí xje̱en tí chꞌín Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ntá tí ó ntá kóntó ikui ijnko chꞌín itꞌin José, mé ijnko chꞌín rico. Chjasén chꞌán mé Arimatea la jehe chꞌán kja̱xin kꞌuéchréhe̱ chꞌán tí chꞌín Jesús.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Ntá tí chꞌín José sákjuítsjehe chꞌán chꞌín Pilato kjuíkjanchia chꞌán tí cuérpo̱é tí nkexro Jesús. Ntá chꞌín Pilato mé kjuanjon chꞌán kjuachaxin.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Ntá chꞌín José mé kuákja chꞌán tí cuerpo ntá kjuínchekꞌisímá chꞌán ijnko ka tjóá.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Na ntá kjua̱kꞌe̱nka̱ya chꞌán ijnko tòye̱ ni̱xin kuènte chꞌán kíxin senó tsíkjichꞌéna chꞌán. Ntá ijnko xro̱ jié kꞌuíkjèxín chꞌán tí ntója tí tjo̱, ntá kjuixin ntá sákjuí chꞌán.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Ntaha kjuákꞌe tí tjan María Magdalena la ko í jnko tjan María tjejótja̱xi̱n sín ntoí chokꞌèxin tjen tòye̱.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 A̱ ntá tí ya̱on ó kjuixin kjuasiyóxin sín nkehe kuènte tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín, la ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín fariseo sákjuítsjehe sín tí chꞌín Pilato
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 la ntá ntáchro sín kíxin: ―Ó xraxinkaonni kíxin tió na̱xa̱ kjuákꞌechón tí nkexro kjuíchꞌia la tsíntáchro chꞌán kíxin tsꞌatsínka iní ya̱on ntá tsoxechón chꞌán ínaá, tsíchro chꞌán.
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Méxra̱ tsétue̱nhén tí sín soldado kíxin tsꞌayakonhen sín tí tòye̱ tsoxétjajia tí níxin ya̱on. Tí náhí, la kjá tie itsi tí sín kꞌuájiko chꞌán la tseé sín tí cuerpo kuènte chꞌán la ntá chrꞌéxi̱n tsochénka sín chojni kíxin ó xíxechón tí nkexro a, mé xi̱kaha sichꞌia sín. La ntá tí xi̱kaha sichꞌe sín a̱ntsí má sichꞌia sín que tí xrankíxixín ―mé xi̱kaha ichro sín.
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Ntá ntáchro chꞌín Pilato kíxin: ―Ntihi tjejó soldado. Sátsjirá la tsꞌayakonhenrá jína tí tòye̱ éxí tjinkáonrá ―ichro chꞌán.
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Na ntá sákjui̱ sín la kjuakꞌe sín ijnko sello chrítaón tí xro̱ tjekjèxin tí tòye̱ la kuíto̱he sín tí sín soldado ntahó kíxin tsꞌayakonhen sín.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.