Mateus 27
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARA
1 Ntá tí kóya̱on kꞌuínkaséyan ntá kaín sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte tí sín judío kjuenka̱yáxin sín nkexrí tsꞌóyán sín tí chꞌín Jesús.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ntá tjechronteto chꞌán sákjuiko sín chꞌán tí tjen tí chꞌín Poncio Pilato, tí chꞌín gobernador romano.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Ntá tí chꞌín Judas, tsíkjinchekji chꞌín Jesús, mé kꞌuíkon chꞌán kíxin tsꞌóyán sín tí chꞌín Jesús. La ntá xraxinkaon chꞌán tí jie̱ kjuasin chꞌán la sákjuíkénhen chꞌán sín ínaá tí treinta chichaon plata kuákja chꞌán, mé chjéhe chꞌán tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 La ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Ó kjuasinni jie̱ kíxin kjuínchekjini ijnko nkexro tjóá ―ichro chꞌán. A̱ ntá jehe sín kjuáte̱he sín kíxin: ―Ntá janhanna la nonahyana tíha. Tíha la ó jie̱ kuènta ―ichro sín.
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Ntá chꞌín Judas mé sákjuíkꞌe tí chichaon nkaxenhen ni̱nko ntá sákjuí chꞌán kjuísikꞌá isin chꞌán nta.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kjuenájín sín tí chichaon la ntáchro sín kíxin: ―Tí chichaon la kóxi̱xi̱n ijni̱é chojni la chrokjuahya chrꞌáxenhenni tí caja kuènte ofrenda ―ichro sín.
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 La ntá kjuenka̱yáxin sín jnkoko̱á kíxin tí chichaon la tsꞌe̱naxín sín ijnko nonte itꞌin No̱nte̱e Tí Chꞌín Chꞌéna Nchésen kíxin tsochónta sín nketí tsoxravá tí chojni tsíkji̱xi̱n ikjín.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Mé xi̱kaha kjuínchekꞌin sín tí nonte mé Campo Kuènte Jni̱ la hasta ijie la na̱xa̱ xi̱kaha nchekꞌin sín.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Mé xi̱kaha ó xiteyá tí nkehe kꞌuéntáchro profeta Jeremías, ntáchro chꞌán kíxin: “Kuákja sín tí treinta chichaon plata (tí chichaon kjuanjon tí sín israelita kuènte tí chꞌín a),
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 la kꞌue̱naxín sín tí nonte kuènte tí chꞌín chꞌéna nchésen kíxin xi̱kaha kjuínchexiteyá sín tí nkehe kꞌue̱tua̱nna Ìnchéni.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Na ntá chꞌín Jesús sákjuíko sín chꞌán nkayakon tí chꞌín gobernador la ntá jehe chꞌán kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Á jaha tí Rey kuènte tí sín judío? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús, ntáchro chꞌán kíxin: ―Éxí ntáchrua jaha ―ichro chꞌán.
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Na ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda tꞌe̱to̱an tꞌeka sín jie̱ tí chꞌín Jesús kjánchó la chꞌín Jesús la ninkehó kjuáte̱ehya.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 A̱ ntá chꞌín Pilato kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Á kiénhya kaín tí jie̱ tꞌeka sín tí jaha? ―ichro chꞌán.
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Kjánchó chꞌín Jesús la ninkehó kjuáte̱ehya chꞌán. Ntá tí chꞌín gobernador la chrakon chꞌán.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 A̱ ntá tí kié pascua mé kuènhen tí chꞌín gobernador kíxin jnkojnko nánó takitsjexín chꞌán nto̱echiso ijnko chojni tjechjina. Ntá tí chojni mé tsjanchia sín nkexro tí tsíto̱he chꞌán sátsji.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Ntá tjechjina ijnko chꞌán, mé kaín sín ntiha ó nohe sín kíxin jínahya chꞌán, mé itꞌin chꞌán Barrabás.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Ntá itsjé chojni kójnkotsé la ntá chꞌín Pilato mé kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Nkexro tjinkáonrá tsꞌatjánta, á tí chꞌín Barrabás o̱ á tí chꞌín Jesús nchekꞌin sín Cristo? ―ichro chꞌán.
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Kíxin tí chꞌín Pilato la ó nohe chꞌán kíxin kjuachji̱no̱xínhin chónta tí sín kjuíkaán tí chꞌín Jesús.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Ntá jehe chꞌán na̱xa̱ tjetja̱xi̱n chꞌán tí nchekito̱exíxin chꞌán iji̱é chojni la ntá tí ichjién chꞌán mé kꞌue̱tue̱nhen tjan ijnko chojni tsjichénka chꞌán kíxin tsjiatéhya chꞌán tí nkexro jína kíxin kóntó náxrjónhya kꞌuíkonxín tjan kotáchrién tjan kíxin tí jehe chꞌán.
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda tꞌe̱to̱an a mé nixje̱he̱ kaín tí chojni tsíkóchjina kíxin chrókjuanchia sín kíxin chrókuíto̱he chꞌán tí chꞌín Barrabás sáchrókjui, a̱ ntá chꞌín Jesús mé chrókꞌuen.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 A̱ ntá tí chꞌín gobernador mé nixje̱he̱ chꞌán sín ínaá kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Nkexro tí yaá sín tjejó ntihi tjinkáonrá tsꞌatjánta? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Chꞌín Barrabás mé chrókꞌuatjánta chꞌán ―ichro sín.
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 A̱ ntá chꞌín Pilato mé kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿A̱ ntá nkehe si̱tꞌaha̱ tí chꞌín Jesús tí chꞌín nchekꞌinrá Cristo? ―ichro chꞌán. Ntá kaín sín kjuáte̱he sín kíxin: ―¡Tsjakꞌenkáni chꞌán ntacruz! ―ichro sín.
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Ntá chꞌín Pilato kjuanchankí chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Xá nkehe tí kjuíchꞌe tí chꞌín i kíxin? ―ichro chꞌán. Ntá a̱ntsí má itsen kꞌuíxite sín, kꞌóyako sín, ntáchro sín kíxin: ―¡Tsjakꞌenkáni chꞌán ntacruz! ―ichro sín.
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Ntá chꞌín Pilato kꞌuíkon chꞌán kíxin í kohya tsjitóxi̱nhin sín tsjenka̱yáxin sín la a̱ntsí má kꞌuíxité sín, nínkaon sín, la ntá kjuanchia chꞌán xraka̱o sín ìnta̱, la nkayakon kaín tí sín tsíkójnkotsé ntaha kꞌònti chꞌán tja chꞌán. La ntáchro chꞌán kíxin: ―Janhan tsámáhya jie̱ tí itsꞌen tí nkexro í chóntahya jie̱. Jahará xi̱kaha tjinkáonrá tso̱nhen ―ichro chꞌán.
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Ntá kaín sín kjuáte̱he sín kíxin: ―Jeheni la ko xje̱enni mé yámáni tí jie̱ tí itsꞌen tí nkexro i ―ichro sín.
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ntá chꞌín Pilato kuíto̱he chꞌán kíxin sáchrókjui tí chꞌín Barrabás. Ntá tuénxín kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsjate sín tí chꞌín Jesús la ntá kjuínchekꞌáyéhe̱ chꞌán tí sín tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 A̱ ntá tí sín soldado a mé sákjuíko sín tí chꞌín Jesús tí palacio kuènte tí chꞌín gobernador. Ntaha kójnkotséxin kaín tí sín soldado romano la kꞌuántatjen sín tí jehe chꞌán.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Ntá kuakitsjehe sín tí iké chꞌán la ntá kjuínchekꞌinkáya sín chꞌán ijnko ka kjátse tié.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 La kjua̱kꞌe̱nka̱ya sín kja chꞌán ijnko corona tsíkjichꞌéna sín ntachꞌi̱ la ko kjuanjon sín ijnko nta vara kíxin tjenkáya tja chꞌán chjina. La ntá kꞌuéjóxin tochꞌin sín nkayakon chꞌán la kjuanoá sín chꞌán, ntáchro sín kíxin: ―Jnkochríxín tsjakꞌé tsétue̱nhén tí sín judío ―ichro sín.
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 La ko kja̱xin nta̱té sín kui̱ki̱te sín nkayakon chꞌán la ko kuákja sín tí nta tjexraá chꞌán la tꞌíchjéxin sín kja chꞌán.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Ntá kjuixin kjuanoá sín chꞌán na ntá kuakitsjehe sín chꞌán tí ka kjátse tié ntá kjuínchekꞌinkáya sín tí iké chꞌán xráxín. Ntá sákjuíko sín chꞌán kíxin tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 A̱ ntá sákjuíxin sín ntiha la xéta sín ijnko chꞌín kjui̱xi̱n chꞌán chjasin Cirene, mé itꞌin chꞌán Simón. Ntá kꞌue̱tue̱nhen sín chꞌán kíxin tsámá chꞌán tí ntacruz tsjakꞌenkáni chꞌín Jesús.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Ntá kjuíji sín ijnko tjo itꞌin Gólgota na mé nkíve̱e sín tꞌaxrjexín Nta Hueso Kja Chojni Tsíkꞌen.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Ntá chjéhe sín chꞌín Jesús xranvino tsíkꞌixinkíkjanxín xro̱a̱n tsjá kjánchó jehe chꞌán kꞌuíhya chꞌán.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 A̱ ntá tí sín soldado kjuixin kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán tí ntacruz ntá tí iké chꞌán kjuíchꞌexín sín suerte kíxin nkexro tsakja. Mé xi̱kaha xiteyá tí nkehe nixja tí sín kꞌuéchrónka itén Dios ósé, ntáchro kíxin: “Nchónhya suerte kjuíchꞌexín sín tí kaná.”
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Ntá tí sín soldado ntaha kꞌuéjónta sín tꞌayakonhen sín chꞌán.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Ntá kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín tí ikja tí ntacruz ijnko ntachiso ntáchro kíxin: “Chꞌín Jesús mé tí chꞌín Rey tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío.”
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Kja̱xin yaá tí síche̱e kꞌuéjóyáni sín ntacruz ijnko la nó tja chjina la í jnko la nó tja kjon.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Ntá tí sín tinkákꞌatsínka mé kjuanoá sín chꞌán tinkátjíá kja sín
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 la ntáchro sín kíxin: ―Jaha ntáchrua kíxin chrókꞌoxíka tí ni̱nko a ntá iní koá ya̱on la ó chrókjuixin chrókjui̱chꞌéna ínaá,ichrua. Méxra̱ ijie jahvá nchekaá a̱sán. Tí chaxín jaha Xje̱en Dios la jahvá tjasinka̱jinxián tí ntacruz méhe̱ ―ichro sín.
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 La ntá kja̱xin tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley la ko tí sín fariseo la ko tí sín kꞌue̱to̱an kuènte ni̱nko kjuanoá sín chꞌán, ikjo sín kíchó sín kíxin:
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 ―Jehe chꞌán mé kjuínchekaá chꞌán ókjé chojni ntá jehe chꞌán xitjahya sinchekaá a̱sén chꞌán. Kja̱ tí chaxín jehe chꞌán tí Rey kuènte Israel ntá jehó chꞌán chrókjuinkaji̱nxi̱n chꞌán a̱sén chꞌán tí ntacruz kíxin ntá kja̱xinni chrókuitekaonni tí jehe chꞌán.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Jehe chꞌán tsíntáchro chꞌán kíxin Dios tjinki̱tsa tí jehe chꞌán la ntá tsotsjeheni á chaxin tjinkaon Dios sinchekaá tí jehe chꞌán kíxin tsíntáchro chꞌán kíxin Xje̱en Dios tí jehe chꞌán ―ichro sín.
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Kja̱xin tí síche̱e sínkáni ntacruz kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Ntá chonkíxin hasta las tres kónjín mé kꞌuíxin tie chjasintajni.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Ntá tí hora a chꞌín Jesús itsen kꞌuèya chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: ―Elí, Elí, ¿lama sabactani? ―mé tíhi tꞌaxrjexín kíxin: Itꞌéni, Itꞌéni, ¿nkekuènté kui̱to̱héni?―mé xi̱kaha ichro chꞌán.
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Ntá iso sín tjejóntaxín kuínhin sín ntá ntáchro sín kíxin: ―Tí chꞌín a mé tꞌíye̱he̱ tí chꞌín profeta Elías ―ichro sín.
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Ntá ijnko chꞌín kuinká chꞌán sákjuíkakja chꞌán ijnko ka ntá chrꞌánkí chꞌán xranvino isán ntá tí ka a kjua̱kꞌe̱kjen chꞌán ijnko nta kjínjin ntá kjuínchechrìin chꞌán kíxin chrókꞌui chꞌín Jesús.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Ntá í so sín ntáchro sín kíxin: ―Nté ti̱to̱hé chꞌán. Tsotsjeheni á tsi chꞌín Elías sinchekaá tí jehe chꞌán ―ichro sín.
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ntá chꞌín Jesús itsen kꞌuíyato chꞌán ínaá, ntá kjuixin ikꞌuén chꞌán.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Mé ntá tuénxín kꞌuíchje tí ka tjenkákuènxín nkaxenhen ni̱nko. Mé kꞌuíchje tí ka kꞌóna yaá tí kjuankíxixín noi hasta nonte. La ko kuínkí nonte la ko tí tjo̱ la kja̱xin xitje̱he̱.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 La ko ó xitje̱he̱ tí tòye̱ tsíxravá chojni la ko ó xechón itsjé tí sín kꞌuékinkáchónki Dios.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Kaín tí sín a mé kꞌuaxrjexín sín tí tòye̱, la tió kjuixin xechón chꞌín Jesús ntá kꞌuíxenhen sín tí chjasin tjóá mé chjasin Jerusalén la ntaha itsjé chojni kꞌuíkon kíxin xíxechón tí sín a.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Ntá tí chꞌín capitán la ko tí sín kꞌuéjóko chꞌán, mé tí sín tꞌayakonhen chꞌín Jesús, na ntá kꞌuíkon sín kuínkí nonte la kaín tí í so nkehe la ntá imá chrakon sín, la ntáchro sín kíxin: ―Chaxín tí nkexro a mé Xje̱en Dios.
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Ntá ntiha nchónhya chojni chjin ikjín tjejó sín, tjejótsjehe sín. Jehe sín kꞌuékinkáchréhe̱ sín chꞌín Jesús tí kjui̱xi̱n chꞌán estado Galilea kíxin mé ntiha kjuankíxixín sín kꞌuékjinki̱tsa sín chꞌán.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Ntaha kja̱xin tjen tjan María Magdalena la ko tjan María, ìné tí chꞌín Jacobo, la ko chꞌín José la ko tí ìné tí xje̱en tí chꞌín Zebedeo.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Ntá tí ó ntá kóntó ikui ijnko chꞌín itꞌin José, mé ijnko chꞌín rico. Chjasén chꞌán mé Arimatea la jehe chꞌán kja̱xin kꞌuéchréhe̱ chꞌán tí chꞌín Jesús.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Ntá tí chꞌín José sákjuítsjehe chꞌán chꞌín Pilato kjuíkjanchia chꞌán tí cuérpo̱é tí nkexro Jesús. Ntá chꞌín Pilato mé kjuanjon chꞌán kjuachaxin.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Ntá chꞌín José mé kuákja chꞌán tí cuerpo ntá kjuínchekꞌisímá chꞌán ijnko ka tjóá.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 Na ntá kjua̱kꞌe̱nka̱ya chꞌán ijnko tòye̱ ni̱xin kuènte chꞌán kíxin senó tsíkjichꞌéna chꞌán. Ntá ijnko xro̱ jié kꞌuíkjèxín chꞌán tí ntója tí tjo̱, ntá kjuixin ntá sákjuí chꞌán.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Ntaha kjuákꞌe tí tjan María Magdalena la ko í jnko tjan María tjejótja̱xi̱n sín ntoí chokꞌèxin tjen tòye̱.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 A̱ ntá tí ya̱on ó kjuixin kjuasiyóxin sín nkehe kuènte tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín, la ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín fariseo sákjuítsjehe sín tí chꞌín Pilato
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 la ntá ntáchro sín kíxin: ―Ó xraxinkaonni kíxin tió na̱xa̱ kjuákꞌechón tí nkexro kjuíchꞌia la tsíntáchro chꞌán kíxin tsꞌatsínka iní ya̱on ntá tsoxechón chꞌán ínaá, tsíchro chꞌán.
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Méxra̱ tsétue̱nhén tí sín soldado kíxin tsꞌayakonhen sín tí tòye̱ tsoxétjajia tí níxin ya̱on. Tí náhí, la kjá tie itsi tí sín kꞌuájiko chꞌán la tseé sín tí cuerpo kuènte chꞌán la ntá chrꞌéxi̱n tsochénka sín chojni kíxin ó xíxechón tí nkexro a, mé xi̱kaha sichꞌia sín. La ntá tí xi̱kaha sichꞌe sín a̱ntsí má sichꞌia sín que tí xrankíxixín ―mé xi̱kaha ichro sín.
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Ntá ntáchro chꞌín Pilato kíxin: ―Ntihi tjejó soldado. Sátsjirá la tsꞌayakonhenrá jína tí tòye̱ éxí tjinkáonrá ―ichro chꞌán.
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Na ntá sákjui̱ sín la kjuakꞌe sín ijnko sello chrítaón tí xro̱ tjekjèxin tí tòye̱ la kuíto̱he sín tí sín soldado ntahó kíxin tsꞌayakonhen sín.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.