Marcos 7

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱ ntá iso sín fariseo la ko iso tí sín tjako tí ley kui̱xi̱n sín chjasin Jerusalén ntá kóchjinehe sín tí chꞌín Jesús.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 Tí sín a, tió kꞌuíkon sín kíxin iso tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús mé kꞌóntihya sín tja sín na kjónté ine sín mé tꞌaxrjexín kíxin kjuínchexiteyáhya sín tí ley, ntá kjonta tí sín a.
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 (Mé xi̱kaha kjuíchꞌe sín kíxin tí sín fariseo la ko kaín tí sín judío mé kuinkáchónki sín éxí kꞌuékjichꞌe tí sín táda ósé kíxin ná tꞌòntó itja sín ntá sine sín.
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 Na ko tí tso̱kja̱nxi̱n sín ntasin ná tꞌónti sín ntá sine sín. Na ko kja̱xin itsjé í so nkehe tinkáchónki sín, éxí tjo̱ne̱má sín tí vaso tꞌiyá sín nkehe la ko tí nchésen la ko tí chi̱ chjányan nkehe ne sín la ko tí kàmé sín nchetjóá sín.)
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Méxra̱ tí sín fariseo la ko tí sín maestro tjako tí ley a na mé kjuanchankíhi sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin tí sín xrikoa la nchexiteyáhya sín tí nkehe kꞌuékinkáchónki tí sín táda kꞌuéjó ósé? Na mé tí sín xrikoa tꞌóntihya sín tja sín ntá kjónté ine sín ―ichro sín.
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 Kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntoá tsíchrónka chꞌín Isaías ósé kꞌuéchrónka iten Dios tsíntáchro chꞌán kíxin ntoáhya tsjenka̱yáxinrá tí jahará kíxin xi̱kihi tsíkjin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Mé xi̱kaha ichro itén Dios.
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 Ntá jahará kui̱to̱hérá tí nkehe tsíkꞌe̱to̱an Dios ntá chréhérá tí nkehe chꞌe chojni, a la mé tjo̱ne̱márá nchésen, la ko tí vaso tꞌiárá nkehe, la ko kja̱xin í so nkehe yóhe̱ tinkachónkirá ―ichro chꞌán.
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Kja̱xin ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará chréhérá tí nkehe kꞌuékjichꞌe chojni ntá xi̱kaha ti̱to̱hérá ntáha tí nkehe tsíkꞌe̱to̱an Dios.
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 Tsíntáchro chꞌín Moisés kíxin: “Tsochonteherá kjuasáyé itꞌárá la ko ìnárá”, la ko “A̱ ntá tí nkexro tꞌántaxínhi̱n itꞌé o̱ ìné la chrókꞌóyán sín.”
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 A̱ ntá jahará ntáchrorá kíxin ó ncho̱xon kíxin ijnko nkexro tsochénka itꞌé la ko ìné kíxin: “Itꞌéni, Ìnéni, chrokjuahya tsjinki̱tsani tí jaha kíxin kaín tí nkehe chóntani mé kꞌóna Corbán” (mé tꞌaxrjexín kíxin kaín tí chichaon kꞌuáyéhe̱ Dios).
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 A̱ ntá xi̱kaha jnkojín nkexro tsontáchro chꞌán tíhi ntá jahará tsontáchrorá kíxin í tꞌichjánxi̱nhya tsjinki̱tsa chꞌán tí itꞌé chꞌán la ko tí ìné chꞌán.
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 A̱ ntá tí xi̱kaha la ti̱to̱hérá tí nkehe tsíkꞌe̱to̱an Dios éxí sínkíhya, a̱ ntá ókjé nkehe ichꞌerá, ntá tánkíhará chojni. Mé xi̱kaha ichꞌerá nchónhya nkehe tóyóhe̱ tíha ―ichro chꞌín Jesús.
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 Na ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌín Jesús tí chojni ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tinhínrá kaín rá tí nkehe ntáxrja̱n la ko tiénxinrá.
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 Tí nkehe ine chojni la jehya jie̱ tíha. Tí nkehe tꞌaxrjeníxin a̱sén chojni mé jie̱ tíha.
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 Tí tjinkáonrá chrókuinhínrá la chrókuinhínrá ―ichro chꞌán.
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 A ntá tió kuíto̱he chꞌán kaín tí sín tsíkóchjina a na ntá jehe chꞌán la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kꞌuíxenhen sín nchia. Na ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjuako chꞌán a.
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 Na ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Á kja̱xinrá tiénxinhyará? ¿Á noahyará kíxin tí nkehe ineni na jehya jie̱
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 kíxin jehya a̱sénni sátsji? Tí nkehe ineni na sátji nkaya tse̱eni na ko xikꞌaxrje ínaá ―ichro chꞌán. Mé tꞌaxrjexín kíxin tí nkehe sineni la jehya jie̱.
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―A̱ ntá tí nkehe tꞌaxrjeníxin chojni na mé jie̱ táha.
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 Nkaya a̱sánrá mé tꞌaxrjeníxin tí jínahya tjenka̱yáxinrá, la ko tí tja̱che̱he̱ kíchuárá, la ko tí tjinkáonrá tsochontará chojni chjin ókjé, la ko tí tꞌoyán kíchuárá
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 la ko tí chrókue̱erá, la ko tí tjaké a̱sánrá tí nkehe chónta ókjé sín, la ko tí jínahya chꞌehérá kíchuárá, la ko tí kjuachꞌia xríkoará la ko tí jínahya tjenka̱yáxinrá, la ko tí chji̱no̱xínhanrá, la ko tí chꞌénará kjuachꞌia, la ko tí kjuahnke chontará, na kó ti chontahyará kjuaxrexinkaon jína.
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 Kaín tí nkehe jínahya a mé tꞌaxrjeníxin chojni, la mé tjasixín sín jie̱.
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 Ntá chꞌín Jesús mé sákjuíxin chꞌán ntiha ntá sákjuí chꞌán nó chjasin Tiro la ko chjasin Sidón. Ntá kꞌuíxenhen chꞌán ijnko nchia kíxin tjinkakonhya chꞌán kíxin chrókónohe chojni kíxin ntaha tjen chꞌán. Kjánchó xitjahya kjuákꞌemá chꞌán ntiha.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 Na ntá ijnko ìné ijnko tjan tjarisoá chónta ijnko ncha̱kuen tí jínahya mé kuínhin nkehe tí xra̱ chꞌe chꞌín Jesús kíxin tjasin chꞌán kjuaxroan, ntá tuénxín kui tjan kjuákꞌexín tochꞌin tjan chrínkí to̱té chꞌín Jesús.
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 Na mé jehe tjan tsíkji̱xi̱n kjín, na mé tsíkji̱xi̱n tjan nó nación Sirofenicia. Na ntá jehe tjan a mé kui tjan chrónóe̱he̱ tjan tí chꞌín Jesús kíxin chrókuakitsje chꞌán tí ncha̱kuen tí jínahya chónta xje̱en tjan.
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Ti̱to̱hé senó chrókjóne tí xjan. Jehya tí jína chrókuakítsja̱ha̱ xjan tí nio̱tja̱ ntá chrótja̱ha̱ koni̱a̱ chrókjóne va ―ichro chꞌán.
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Ntá jehe tjan kjuáte̱he tjan ntáchro tjan kíxin: ―Chaxín xi̱kaha, Ìnchéni. Kjánchó kjónté tí koni̱a̱ tjejoyánkí mesa ine tí to̱tꞌo̱ nio̱tja̱ tóxènjin tí chánjan ―ichro tjan.
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 Na ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Táha la chaxín ntoá ntáchrua. Sátjia kíxin tí ncha̱kuen tí jínahya ó kꞌuaxrjexín tí xja̱an ―ichro chꞌán.
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 A̱ ntá tió kjuíji tjan nto̱e tjan, na ntá kꞌuíkon tjan kíxin tí xje̱en tjan na mé ó ntoá tjetsínkatákꞌá xjan tí cama kíxin ó tsíkꞌaxrje tí ncha̱kuen tí jínahya a.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 Ntá chꞌín Jesús mé ó kꞌuaxrjexín chꞌán ínaá nó chjasin Tiro ntá kꞌuátsínka chꞌán chjasin Sidón la ko kꞌuátsínka chꞌán tí estado Decápolis ntá kjuíji chꞌán nó nta̱yaon Galilea.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Ntá kui̱ka̱o sín ijnko chꞌín tienhya na ko ntoáhya nixja chꞌán. Ntá chrónóe̱he̱ sín tí chꞌín Jesús a kíxin tsjakꞌetja tja chꞌán chrítaón kja tí chꞌín a kíxin tsito̱he chꞌán jína.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Na ntá chꞌín Jesús kꞌuaxrjentako chꞌán tí chꞌín tienhya, kꞌuaxrjenta sín tí kohya chojni. Na ntá tí dedo tja chꞌán mé chrꞌáxenhen chꞌín Jesús ta̱tsjon tí chꞌín tienhya. La ko kja̱xin tí dedo tja chꞌán mé kui̱ki̱te chꞌán nta̱té chꞌán ntá kjuínchekákóxi̱n chꞌán nejen tí chꞌín nixjahya a.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 Ntá konta chꞌán nka̱jní kꞌuáváxin chꞌán na ntá nixje̱he̱ chꞌán tí chꞌín tienhya a, ntáchro chꞌán kíxin: ―Efata ―mé tꞌaxrjexín nkíve̱e sín kíxin: ¡Tsoxitje̱he̱!
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Na ntá tuénxín xítje̱he̱ ta̱tsjon tí chꞌín tienhya ntá kuínhin chꞌán la ko kuíto̱he jína tí nejen chꞌán, ntá jína nixja chꞌán.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 Ntá chꞌín Jesús kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin ninkexró tsochenkahya sín. Ntá kjónté imá kꞌue̱to̱an chꞌán ntá ánto̱sén sín kjónté íchá xrichronka sín.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Na mé imá chrakon sín ntá ntáchro sín kíxin: ―Kaín nkehe chꞌe chꞌán la jína. Tí chojni tienhya la tinhin sín la ko tí chojni nixjahya la nixja sín ―ichro sín.
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.