Marcos 6
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 A̱ ntá chrꞌéxi̱n kꞌuaxrjexín chꞌán chjasin ntiha. Ntá jehe chꞌán la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán na mé sákjuí sín Nazaret tí chjasin tsíkꞌánkíxin chꞌán.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Na ntá tió kui tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín ntá kjuankíxin chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí ni̱nko ntiha. Na ntá nchónhya chojni kuínhin sín ntá chrakon sín ntáchro sín kíxin: ―¿Nketí tsíxrako̱he̱ tí chꞌín i kaín tíhi? ¿Nketí kui̱xi̱n tí kjuaxrexinkaon chónta chꞌán la ko tí kjuaxroan tjasin chꞌán?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 ¿Á jehya chꞌán tí chꞌín chꞌéna nta na mé xje̱en tí tjan María, la tí kíchó chꞌán a na mé chꞌín Jacobo, la chꞌín José, la chꞌín Judas, la chꞌín Simón? ¿A̱ kja̱xinhya ntihi tjejókoni tí kíchó chꞌán chjin? ―ichro sín. Méxra̱ tahya sín kuentá nkerí chꞌe chꞌán.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Na ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kaín chojni tjikosáyehe sín ijnko nkexro chrónka iten Dios. Ntá tí chjasén chꞌán la ko kaín tí sín kjéhya chꞌán la ko tí sín nto̱e chꞌán na mé tjikosáyehya sín chꞌán ―ichro chꞌán.
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Méxra̱ ninkehó kjuaxroan xitjahya kjuasin chꞌán ntiha, la jehó kjuakꞌetja tja chꞌán chrítaón ikja iso chojni níhi kjuínchekito̱he chꞌán sín jína.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Ntá chrakon chꞌán kíxin xi̱kaha kuítekakuenhya sín chꞌán. Na ntá kꞌuáji chꞌán tí chjasin ntsíntsí chjinaxón ntiha kjuako chꞌán.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Na ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌín Jesús tí teyó sín kꞌuajiko chꞌán a. Ntá kjuankíxin kꞌue̱tue̱nhen chꞌán kíxin yóyó yóyó sín sátsji sín la ko kja̱xin kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tsakitsje sín ncha̱kuen tí jínahya chónta chojni.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 La ko kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin ninkehó tsjikohya sín kuènte nti̱a. Jehó tí nta tjixín sín mé tsjiko sín. Na mé tsjikohya sín kabolsa la ko tsjikohya sín nkehe sine sín la ko tsjikohya sín chichaon.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Na ko to̱ka̱te̱ ó tsjanka sín la ko tsjiko sín jehó tí ka tjejóya sín ó.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Kja̱xin ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá tí tsꞌixe̱nhénrá ijnko nchia a̱ ntá ntaha tsjanjon sín kjuachaxin na ntahó chókuito̱hará. A̱ ntá tsjixinjian tí xra̱ ntá sátsjixinrá ntiha.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Na ntá tí tsjasánrá ijnko chjasin ntá tsochrohya sín tsjanjon sín kjuachaxin tsꞌejókoará sín ntiha na ko tsotjinkakonhya sín tsinhin sín tí nkehe chrókjuákohérá sín na ntá tꞌaxrjéxi̱nrá tí chjasin a ntá tsꞌoxènjinrá tí nche chónta to̱tárá kíxin xi̱kaha tsjáko̱xi̱nrá kíxin ntoáhya kjuíchꞌe tí jehe sín. A̱ ntá chaxín ntáxrja̱n kíxin tí ya̱on tsito̱exín iji̱é chojni ntá a̱ntsí má tsjasóte tí chojni tí chjasin a, a̱ ntá tí sín chjasin Sodoma la ko Gomorra la kánhyó tsjasóte sín.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Na ntá sákjuí sín kuinkákja̱ko̱he̱ sín tí chojni a kíxin mé chrókjuitóxi̱nhin sín nti̱e sín.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 La ko kja̱xin kuakitsje sín itsjé tí ncha̱kuen tí jínahya chónta chojni. Na ko aceite mé kui̱ki̱te sín itsjé chojni níhi a la ntá kuíto̱he sín jína.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Na ntá tí chꞌín rey Herodes mé kuínhin chꞌán nkehe tí kjuaxroan kjuasin chꞌín Jesús. Na ntáchro chꞌín Herodes kíxin: ―Kjá tí chꞌín Juan Bautista mé ó tsíxechón chꞌán ínaá kíxin xi̱kaha tí kjuachaxin chónta tí chꞌín a ―ichro chꞌín Herodes a.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 A̱ ntá iso sín ntáchro sín kíxin: ―Kjá chꞌín Elías kꞌuéchrónka itén Dios ―ichro sín. A̱ ntá í so sín mé ntáchro sín kíxin: ―Kjá ijnko nkexro yóhe̱ tí sín kꞌuékjako itén Dios ósé ―ichro sín.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Ntá kuínhin chꞌín Herodes tíha ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Kjá ó jehe tí chꞌín Juan tí kuéto̱an chrínjin kja chꞌán, mé ó tsíxechón chꞌán jie ―ichro chꞌán.
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Méxra̱ tí chꞌín Herodes mé tsíkꞌe̱to̱an chꞌán kíxin tso̱ntetoxín tí chꞌín Juan cadena tsjakꞌechjina chꞌán kíxin xi̱kaha tsíkjanchia tí tjan Herodías. A̱ ntá tí tjan Herodías kꞌuéchjién tí chꞌín Felipe. A̱ ntá tí sa̱vé chꞌán Herodes mé kuákja tí tjan a kíxin tsꞌóna ichjién chꞌán.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 A̱ ntá tí chꞌín Juan tsíntáche chꞌán tí chꞌín Herodes kíxin: ―Kohya kjuachaxin tsochonta tí ichjién tí kíchuá ―ichro chꞌán.
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Mé xi̱kaha tí tjan Herodías mé imá kónínkakonhen tjan tí chꞌín Juan ntá chrókꞌóyán tjan chꞌán, kjánchó xitjahya
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 kíxin tí chꞌín Herodes mé chrako̱nhe̱n chꞌán tí chꞌín Juan kíxin ó nohe chꞌán kíxin tí chꞌín a mé ijnko nkexro jína la ko tjóá a̱sén la méxra̱ kuíto̱ehya chꞌán kíxin jehe tjan chrókꞌóyán tjan chꞌán. A̱ ntá kénhyó kienxín chꞌán la kjónté kóxrjínhi̱n chꞌán tí nkehe kuínhin chꞌán kjuako chꞌín Juan.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 A̱ ntá tí tjan Herodías mé kjuacha tjan tí ya̱on kia tsíkjitoxi̱nhin nánó tí chꞌín Herodes a kíxin tsíkꞌíye̱he̱ chꞌán tí síxre̱é la ko tí sín kꞌue̱tue̱nhen tí sín soldado la ko tí sín tꞌe̱to̱an estado Galilea kíxin itsi sín nto̱e chꞌán kíxin siín kia.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 A̱ ntá tí xje̱en tí tjan Herodías mé kꞌuíxenhen tí tjejó sín, a̱ ntá ité tjan, la kóxrjínhi̱n chꞌin Herodes la ko kaín tí sín tjejóneko chꞌán ntiha. Na ntá tí chꞌín rey ntáche chꞌán tí tjan tjarisoá a kíxin: ―Tjanchana tí nkehe tjinkávan na tso̱tja̱há ―ichro chꞌán.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Ntá kjuínchenohe chꞌán Dios ntáchro chꞌán kíxin tsjanjon chꞌán tí nkehe tsjanchia tjan kjónté jnko̱siné tí chjasin tꞌe̱to̱an chꞌán.
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Ntá jehe tjan na mé kuínhin tjan ntá sákjuí tjan chénka tjan ìné tjan kíxin tsíntáchro chꞌín Herodes kíxin tí ichrén nkehe chrókjuanchia tjan chrókjuanjon chꞌán. Ntá kjuanchankí tjan kíxin: ―¿Nkehe tí chrókjuanchiani? ―ichro tjan. Ntá tí ìné tjan mé ntáchro kíxin: ―Ijie la itjia tjanchia tí kja tí chꞌín Juan Bautista, ichrua ―ichro tjan.
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 A̱ ntá tí tjarisoá ikjan tjan tjoka kꞌuíxenhen tjan tí tjen tí chꞌín rey, ntá ntáchro tjan kíxin: ―A̱ ntá ijie tjinkaonni ijnko plato tsjakꞌenkáya ikja chꞌín Juan Bautista tsochje̱héni ―ichro tjan.
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Na ntá tí chꞌín rey la mé imá kꞌuává chꞌán kíxin xi̱kaha kjuanchia tjan kjánchó tsíkjinchenohe chꞌán Dios la ko tsíkinhin kaín tí sín tsíkꞌíye̱he̱ chꞌán, la ntá xitjahya tsontáchro chꞌán “Náhí” tí nkehe kjuanchia tjan.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Na ntá tuénxín kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ijnko chꞌín soldado kíxin tsji̱ka̱o chꞌán tí kja chꞌín Juan a.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Ntá tí chꞌín soldado mé sákjuí nto̱echiso, ntá kóchrínjin chꞌán ikja tí chꞌín Juan a. Ntá ijnko plato kjui̱koyá chꞌán tí kja chꞌán a ntá chjéhe chꞌán tí tjan tjarisoá a. Ntá jehe tjan sákjuíkénhen tjan ìné tjan.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Na ntá kuínhin kaín tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌín Juan kíxin xi̱kaha tsíkónhen. Na ntá sákjuíkakja sín tí cuérpo̱e chꞌán ntá kjui̱ka̱o sín ntá sákjuíkjává sín.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 A̱ ntá chrꞌéxi̱n tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús a na mé ó kjan sín tí tjen chꞌán ínaá, chrónka sín nkexrí tí xra̱ kjuíchꞌe sín na ko nkexrí kjuako sín.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tsꞌaxrjentani sátsjini nte̱je̱ tí kohya chojni ntá tsꞌo̱kꞌáhará ntsí ―ichro chꞌán. Mé xi̱kaha ntáchro chꞌán kíxin sásítji̱ la ko síti nchónhya chojni na ntá xrankahya tsꞌejó sín sine sín.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Na ntá chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán jehó sín kꞌui̱tꞌótjen sín ijnko ntabárco̱ sákjuí sín ijnko nonte jehó tjen.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Na ntá itsjé chojni kꞌuíkon sín kíxin sákjuí sín la ko kjuátso̱an sín kíxin chꞌín Jesús. Ntá xrákua̱xi̱n sín chjasén sín kuinká sín na ntá senó kjuíji sín tí chrínta nta̱yaon tí tsjiji chꞌín Jesús.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Ntá kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌán tí ntabárco̱, a̱ ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin nchónhya chojni siín ntiha ntá kui̱konóe̱he̱ chꞌán tí jehe sín na mé éxí yóhe̱ kolélo tjejó sín chóntahya va nkexro tsꞌayakonhen va. Ntá kjuankíxin chꞌán kjua̱ko̱he̱ chꞌán sín nchónhya nkehe a.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Na ntá ó kóntó na ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús a mé kóchjina sín tí tjen chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Ntá ó kóntó la kohya ninkexró tjejó ntihi
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 na ntá jaha chrókui̱to̱hé sín kíxin sátsji sín tí chjasin chjinaxón a tsjikꞌe̱na sín nkehe kíxin chóntahya sín nkehe sine sín ―ichro sín.
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chje̱hé sín nkehe sine sín ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―¿Á tsjikꞌe̱nani iyó ciento denario nio̱tja̱ tsochjéheni sin sine sín ní? ―ichro sín.
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Ntá chꞌín Jesús mé kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin: ―¿Nkekja̱ín nio̱tja̱ chontará? Sátjítsjehérá ―ichro chꞌán. Ntá sákjuítsjehe sín na ntá chrónka sín kíxin: ―Inꞌó nio̱tja̱ la ko yaá koche mé siín ―ichro sín.
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Na ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin kaín xín sín chrókꞌuixitja̱xi̱n sín tí chrítaón tí ka yoa a.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Na ntá xi̱kaha kójnkojié sín ciento sín la ko cincuenta sín kꞌuíxitja̱xi̱n sín.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Na ntá chꞌín Jesús kuákja chꞌán tí inꞌó nio̱tja̱ na ko tí yaá koche ntá konta chꞌán nka̱jní ntá kjuanchia chꞌán kjuasáyé Dios. Na ntá kóchrítꞌo̱ chꞌán to̱tꞌo̱ tí nio̱tja̱ a ntá chjéhe chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin tsꞌóxika̱ye̱he sín sine tí sín siín a la ko kja̱xin kóchrítꞌo̱ chꞌán tí yaá koche ntá kꞌóxika̱ye̱he sín kíxin sine sín kaín sín.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Ntá kaín xín sín kjóne sín kókje̱he sín.
42 Todos comeram à vontade,
43 A̱ ntá kjuixin kjóne sín ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús na mé kjuínchekaón sín teyó ntaxra to̱tꞌo̱ tí nio̱tja̱ la ko tí koche tsíxehe̱.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 A̱ ntá tí sín kjóne na mé inꞌó mil chojni ntoa.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 A̱ ntá tuénxín kꞌue̱tue̱nhen chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin tsꞌi̱tꞌótjen sín tí ntabárco̱ a tsꞌatòye̱ sín nta̱yaon sátsji sín nó chjasin Betsaida, ichro chꞌán. Na ntá jehe chꞌán na mé na̱xa̱ kuíto̱he chꞌán nixje̱he̱ chꞌán kaín tí sín siín a.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Kjuixin nixje̱he̱ chꞌán sín na ntá jehe chꞌán chrìin chꞌán ijnko jna̱ tsonixje̱exín chꞌán Dios.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 A̱ ntá tió kꞌuíxin tie ntá tí ntabárco̱ na mé ó kjuíji jnko̱siné nta̱yaon, a̱ ntá jehe chꞌán jehó chꞌán kjuíji chꞌán chrínta nta̱yaon.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Ntá kotohe̱ chꞌán kꞌuíkon chꞌán kíxin imá xra̱ tjiko sín tí ntabárco̱ a kíxin tí xri̱nto̱ imá chjéhe. Nantóye a mé sákjuíchréhe̱ chꞌán sín. To̱tó chꞌán mé sákjuítónxin chꞌán tí nta̱yaon na ntá kóchjinehe chꞌán tí tjejó sín chrókꞌuátsínké chꞌán sáchrókjui chꞌán.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 A̱ ntá tí kꞌuíkon sín kjuítaón chꞌán nta̱, ntá kjuenka̱yáxin sín kíxin kjuacha sín, ichro sín, ntá kꞌóyako sín
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 kíxin kaín sín kꞌuíkon sín chꞌán la chrakon sín. Na ntá jehe chꞌán mé tuénxín nixja chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrakonhyará. Janhan tíhi ―ichro chꞌán.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Ntá kꞌui̱tꞌótjen chꞌán tí ntabárco̱ tí tjejó sín, a̱ ntá tí xri̱nto̱ la ó kꞌuíxratá. Ntá imá chrakon sín kíxin xi̱kaha kónhen
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 kíxin kienxínhya sín tí kjuaxroan kjuíchꞌe chꞌán kuènte tí nio̱tja̱ kíxin na̱xa̱ kénhya a̱sén sín kuinkáchónki sín chꞌán.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Ntá tió kꞌuátòye̱ sín tí nta̱yaon ntá kjuíji sín tí nonte Genesaret ntá kjua̱kꞌe̱chro̱e sín tí ntabárco̱ a tí chrínta nta̱.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Na ntá tió kꞌuínkaji̱nxi̱n sín tí ntabárco̱, a̱ ntá tí sín siín ntiha tjoka kjuátso̱an sín tí chꞌín Jesús.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Ntá sákjuí sín nkuíxín chjinaxón ntiha kjuankíxin sín kui̱ka̱o sín tí si̱nníhi tinkátsénkí sín kui̱ka̱o sín tí tjen chꞌín Jesús.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 La ko kaín nketí kjuíji chꞌán, á chjasin ntsí, á chjasin hyé, á no̱nte̱e sín ó kjuíjiko sín tí si̱nníhi a chrínta nti̱a. Na ntá chrónóe̱he̱ sín tí chꞌín Jesús kíxin kjónté chrínta iké chꞌán ó chrókuákóxi̱n sín, ichro sín. Na kaín xín tí sín kuákóxi̱n iké chꞌán mé kuíto̱he sín jína.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.