Marcos 6
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 A̱ ntá chrꞌéxi̱n kꞌuaxrjexín chꞌán chjasin ntiha. Ntá jehe chꞌán la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán na mé sákjuí sín Nazaret tí chjasin tsíkꞌánkíxin chꞌán.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Na ntá tió kui tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín ntá kjuankíxin chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí ni̱nko ntiha. Na ntá nchónhya chojni kuínhin sín ntá chrakon sín ntáchro sín kíxin: ―¿Nketí tsíxrako̱he̱ tí chꞌín i kaín tíhi? ¿Nketí kui̱xi̱n tí kjuaxrexinkaon chónta chꞌán la ko tí kjuaxroan tjasin chꞌán?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 ¿Á jehya chꞌán tí chꞌín chꞌéna nta na mé xje̱en tí tjan María, la tí kíchó chꞌán a na mé chꞌín Jacobo, la chꞌín José, la chꞌín Judas, la chꞌín Simón? ¿A̱ kja̱xinhya ntihi tjejókoni tí kíchó chꞌán chjin? ―ichro sín. Méxra̱ tahya sín kuentá nkerí chꞌe chꞌán.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Na ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kaín chojni tjikosáyehe sín ijnko nkexro chrónka iten Dios. Ntá tí chjasén chꞌán la ko kaín tí sín kjéhya chꞌán la ko tí sín nto̱e chꞌán na mé tjikosáyehya sín chꞌán ―ichro chꞌán.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Méxra̱ ninkehó kjuaxroan xitjahya kjuasin chꞌán ntiha, la jehó kjuakꞌetja tja chꞌán chrítaón ikja iso chojni níhi kjuínchekito̱he chꞌán sín jína.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ntá chrakon chꞌán kíxin xi̱kaha kuítekakuenhya sín chꞌán. Na ntá kꞌuáji chꞌán tí chjasin ntsíntsí chjinaxón ntiha kjuako chꞌán.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Na ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌín Jesús tí teyó sín kꞌuajiko chꞌán a. Ntá kjuankíxin kꞌue̱tue̱nhen chꞌán kíxin yóyó yóyó sín sátsji sín la ko kja̱xin kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tsakitsje sín ncha̱kuen tí jínahya chónta chojni.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 La ko kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin ninkehó tsjikohya sín kuènte nti̱a. Jehó tí nta tjixín sín mé tsjiko sín. Na mé tsjikohya sín kabolsa la ko tsjikohya sín nkehe sine sín la ko tsjikohya sín chichaon.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Na ko to̱ka̱te̱ ó tsjanka sín la ko tsjiko sín jehó tí ka tjejóya sín ó.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Kja̱xin ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá tí tsꞌixe̱nhénrá ijnko nchia a̱ ntá ntaha tsjanjon sín kjuachaxin na ntahó chókuito̱hará. A̱ ntá tsjixinjian tí xra̱ ntá sátsjixinrá ntiha.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Na ntá tí tsjasánrá ijnko chjasin ntá tsochrohya sín tsjanjon sín kjuachaxin tsꞌejókoará sín ntiha na ko tsotjinkakonhya sín tsinhin sín tí nkehe chrókjuákohérá sín na ntá tꞌaxrjéxi̱nrá tí chjasin a ntá tsꞌoxènjinrá tí nche chónta to̱tárá kíxin xi̱kaha tsjáko̱xi̱nrá kíxin ntoáhya kjuíchꞌe tí jehe sín. A̱ ntá chaxín ntáxrja̱n kíxin tí ya̱on tsito̱exín iji̱é chojni ntá a̱ntsí má tsjasóte tí chojni tí chjasin a, a̱ ntá tí sín chjasin Sodoma la ko Gomorra la kánhyó tsjasóte sín.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Na ntá sákjuí sín kuinkákja̱ko̱he̱ sín tí chojni a kíxin mé chrókjuitóxi̱nhin sín nti̱e sín.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 La ko kja̱xin kuakitsje sín itsjé tí ncha̱kuen tí jínahya chónta chojni. Na ko aceite mé kui̱ki̱te sín itsjé chojni níhi a la ntá kuíto̱he sín jína.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Na ntá tí chꞌín rey Herodes mé kuínhin chꞌán nkehe tí kjuaxroan kjuasin chꞌín Jesús. Na ntáchro chꞌín Herodes kíxin: ―Kjá tí chꞌín Juan Bautista mé ó tsíxechón chꞌán ínaá kíxin xi̱kaha tí kjuachaxin chónta tí chꞌín a ―ichro chꞌín Herodes a.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 A̱ ntá iso sín ntáchro sín kíxin: ―Kjá chꞌín Elías kꞌuéchrónka itén Dios ―ichro sín. A̱ ntá í so sín mé ntáchro sín kíxin: ―Kjá ijnko nkexro yóhe̱ tí sín kꞌuékjako itén Dios ósé ―ichro sín.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Ntá kuínhin chꞌín Herodes tíha ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Kjá ó jehe tí chꞌín Juan tí kuéto̱an chrínjin kja chꞌán, mé ó tsíxechón chꞌán jie ―ichro chꞌán.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Méxra̱ tí chꞌín Herodes mé tsíkꞌe̱to̱an chꞌán kíxin tso̱ntetoxín tí chꞌín Juan cadena tsjakꞌechjina chꞌán kíxin xi̱kaha tsíkjanchia tí tjan Herodías. A̱ ntá tí tjan Herodías kꞌuéchjién tí chꞌín Felipe. A̱ ntá tí sa̱vé chꞌán Herodes mé kuákja tí tjan a kíxin tsꞌóna ichjién chꞌán.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 A̱ ntá tí chꞌín Juan tsíntáche chꞌán tí chꞌín Herodes kíxin: ―Kohya kjuachaxin tsochonta tí ichjién tí kíchuá ―ichro chꞌán.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Mé xi̱kaha tí tjan Herodías mé imá kónínkakonhen tjan tí chꞌín Juan ntá chrókꞌóyán tjan chꞌán, kjánchó xitjahya
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 kíxin tí chꞌín Herodes mé chrako̱nhe̱n chꞌán tí chꞌín Juan kíxin ó nohe chꞌán kíxin tí chꞌín a mé ijnko nkexro jína la ko tjóá a̱sén la méxra̱ kuíto̱ehya chꞌán kíxin jehe tjan chrókꞌóyán tjan chꞌán. A̱ ntá kénhyó kienxín chꞌán la kjónté kóxrjínhi̱n chꞌán tí nkehe kuínhin chꞌán kjuako chꞌín Juan.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 A̱ ntá tí tjan Herodías mé kjuacha tjan tí ya̱on kia tsíkjitoxi̱nhin nánó tí chꞌín Herodes a kíxin tsíkꞌíye̱he̱ chꞌán tí síxre̱é la ko tí sín kꞌue̱tue̱nhen tí sín soldado la ko tí sín tꞌe̱to̱an estado Galilea kíxin itsi sín nto̱e chꞌán kíxin siín kia.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 A̱ ntá tí xje̱en tí tjan Herodías mé kꞌuíxenhen tí tjejó sín, a̱ ntá ité tjan, la kóxrjínhi̱n chꞌin Herodes la ko kaín tí sín tjejóneko chꞌán ntiha. Na ntá tí chꞌín rey ntáche chꞌán tí tjan tjarisoá a kíxin: ―Tjanchana tí nkehe tjinkávan na tso̱tja̱há ―ichro chꞌán.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ntá kjuínchenohe chꞌán Dios ntáchro chꞌán kíxin tsjanjon chꞌán tí nkehe tsjanchia tjan kjónté jnko̱siné tí chjasin tꞌe̱to̱an chꞌán.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Ntá jehe tjan na mé kuínhin tjan ntá sákjuí tjan chénka tjan ìné tjan kíxin tsíntáchro chꞌín Herodes kíxin tí ichrén nkehe chrókjuanchia tjan chrókjuanjon chꞌán. Ntá kjuanchankí tjan kíxin: ―¿Nkehe tí chrókjuanchiani? ―ichro tjan. Ntá tí ìné tjan mé ntáchro kíxin: ―Ijie la itjia tjanchia tí kja tí chꞌín Juan Bautista, ichrua ―ichro tjan.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 A̱ ntá tí tjarisoá ikjan tjan tjoka kꞌuíxenhen tjan tí tjen tí chꞌín rey, ntá ntáchro tjan kíxin: ―A̱ ntá ijie tjinkaonni ijnko plato tsjakꞌenkáya ikja chꞌín Juan Bautista tsochje̱héni ―ichro tjan.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Na ntá tí chꞌín rey la mé imá kꞌuává chꞌán kíxin xi̱kaha kjuanchia tjan kjánchó tsíkjinchenohe chꞌán Dios la ko tsíkinhin kaín tí sín tsíkꞌíye̱he̱ chꞌán, la ntá xitjahya tsontáchro chꞌán “Náhí” tí nkehe kjuanchia tjan.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Na ntá tuénxín kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ijnko chꞌín soldado kíxin tsji̱ka̱o chꞌán tí kja chꞌín Juan a.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Ntá tí chꞌín soldado mé sákjuí nto̱echiso, ntá kóchrínjin chꞌán ikja tí chꞌín Juan a. Ntá ijnko plato kjui̱koyá chꞌán tí kja chꞌán a ntá chjéhe chꞌán tí tjan tjarisoá a. Ntá jehe tjan sákjuíkénhen tjan ìné tjan.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Na ntá kuínhin kaín tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌín Juan kíxin xi̱kaha tsíkónhen. Na ntá sákjuíkakja sín tí cuérpo̱e chꞌán ntá kjui̱ka̱o sín ntá sákjuíkjává sín.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 A̱ ntá chrꞌéxi̱n tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús a na mé ó kjan sín tí tjen chꞌán ínaá, chrónka sín nkexrí tí xra̱ kjuíchꞌe sín na ko nkexrí kjuako sín.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tsꞌaxrjentani sátsjini nte̱je̱ tí kohya chojni ntá tsꞌo̱kꞌáhará ntsí ―ichro chꞌán. Mé xi̱kaha ntáchro chꞌán kíxin sásítji̱ la ko síti nchónhya chojni na ntá xrankahya tsꞌejó sín sine sín.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Na ntá chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán jehó sín kꞌui̱tꞌótjen sín ijnko ntabárco̱ sákjuí sín ijnko nonte jehó tjen.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Na ntá itsjé chojni kꞌuíkon sín kíxin sákjuí sín la ko kjuátso̱an sín kíxin chꞌín Jesús. Ntá xrákua̱xi̱n sín chjasén sín kuinká sín na ntá senó kjuíji sín tí chrínta nta̱yaon tí tsjiji chꞌín Jesús.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Ntá kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌán tí ntabárco̱, a̱ ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin nchónhya chojni siín ntiha ntá kui̱konóe̱he̱ chꞌán tí jehe sín na mé éxí yóhe̱ kolélo tjejó sín chóntahya va nkexro tsꞌayakonhen va. Ntá kjuankíxin chꞌán kjua̱ko̱he̱ chꞌán sín nchónhya nkehe a.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Na ntá ó kóntó na ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús a mé kóchjina sín tí tjen chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Ntá ó kóntó la kohya ninkexró tjejó ntihi
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 na ntá jaha chrókui̱to̱hé sín kíxin sátsji sín tí chjasin chjinaxón a tsjikꞌe̱na sín nkehe kíxin chóntahya sín nkehe sine sín ―ichro sín.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chje̱hé sín nkehe sine sín ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―¿Á tsjikꞌe̱nani iyó ciento denario nio̱tja̱ tsochjéheni sin sine sín ní? ―ichro sín.
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ntá chꞌín Jesús mé kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin: ―¿Nkekja̱ín nio̱tja̱ chontará? Sátjítsjehérá ―ichro chꞌán. Ntá sákjuítsjehe sín na ntá chrónka sín kíxin: ―Inꞌó nio̱tja̱ la ko yaá koche mé siín ―ichro sín.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Na ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin kaín xín sín chrókꞌuixitja̱xi̱n sín tí chrítaón tí ka yoa a.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Na ntá xi̱kaha kójnkojié sín ciento sín la ko cincuenta sín kꞌuíxitja̱xi̱n sín.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Na ntá chꞌín Jesús kuákja chꞌán tí inꞌó nio̱tja̱ na ko tí yaá koche ntá konta chꞌán nka̱jní ntá kjuanchia chꞌán kjuasáyé Dios. Na ntá kóchrítꞌo̱ chꞌán to̱tꞌo̱ tí nio̱tja̱ a ntá chjéhe chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin tsꞌóxika̱ye̱he sín sine tí sín siín a la ko kja̱xin kóchrítꞌo̱ chꞌán tí yaá koche ntá kꞌóxika̱ye̱he sín kíxin sine sín kaín sín.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Ntá kaín xín sín kjóne sín kókje̱he sín.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 A̱ ntá kjuixin kjóne sín ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús na mé kjuínchekaón sín teyó ntaxra to̱tꞌo̱ tí nio̱tja̱ la ko tí koche tsíxehe̱.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 A̱ ntá tí sín kjóne na mé inꞌó mil chojni ntoa.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 A̱ ntá tuénxín kꞌue̱tue̱nhen chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin tsꞌi̱tꞌótjen sín tí ntabárco̱ a tsꞌatòye̱ sín nta̱yaon sátsji sín nó chjasin Betsaida, ichro chꞌán. Na ntá jehe chꞌán na mé na̱xa̱ kuíto̱he chꞌán nixje̱he̱ chꞌán kaín tí sín siín a.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kjuixin nixje̱he̱ chꞌán sín na ntá jehe chꞌán chrìin chꞌán ijnko jna̱ tsonixje̱exín chꞌán Dios.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 A̱ ntá tió kꞌuíxin tie ntá tí ntabárco̱ na mé ó kjuíji jnko̱siné nta̱yaon, a̱ ntá jehe chꞌán jehó chꞌán kjuíji chꞌán chrínta nta̱yaon.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ntá kotohe̱ chꞌán kꞌuíkon chꞌán kíxin imá xra̱ tjiko sín tí ntabárco̱ a kíxin tí xri̱nto̱ imá chjéhe. Nantóye a mé sákjuíchréhe̱ chꞌán sín. To̱tó chꞌán mé sákjuítónxin chꞌán tí nta̱yaon na ntá kóchjinehe chꞌán tí tjejó sín chrókꞌuátsínké chꞌán sáchrókjui chꞌán.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 A̱ ntá tí kꞌuíkon sín kjuítaón chꞌán nta̱, ntá kjuenka̱yáxin sín kíxin kjuacha sín, ichro sín, ntá kꞌóyako sín
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 kíxin kaín sín kꞌuíkon sín chꞌán la chrakon sín. Na ntá jehe chꞌán mé tuénxín nixja chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrakonhyará. Janhan tíhi ―ichro chꞌán.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Ntá kꞌui̱tꞌótjen chꞌán tí ntabárco̱ tí tjejó sín, a̱ ntá tí xri̱nto̱ la ó kꞌuíxratá. Ntá imá chrakon sín kíxin xi̱kaha kónhen
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 kíxin kienxínhya sín tí kjuaxroan kjuíchꞌe chꞌán kuènte tí nio̱tja̱ kíxin na̱xa̱ kénhya a̱sén sín kuinkáchónki sín chꞌán.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Ntá tió kꞌuátòye̱ sín tí nta̱yaon ntá kjuíji sín tí nonte Genesaret ntá kjua̱kꞌe̱chro̱e sín tí ntabárco̱ a tí chrínta nta̱.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Na ntá tió kꞌuínkaji̱nxi̱n sín tí ntabárco̱, a̱ ntá tí sín siín ntiha tjoka kjuátso̱an sín tí chꞌín Jesús.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Ntá sákjuí sín nkuíxín chjinaxón ntiha kjuankíxin sín kui̱ka̱o sín tí si̱nníhi tinkátsénkí sín kui̱ka̱o sín tí tjen chꞌín Jesús.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 La ko kaín nketí kjuíji chꞌán, á chjasin ntsí, á chjasin hyé, á no̱nte̱e sín ó kjuíjiko sín tí si̱nníhi a chrínta nti̱a. Na ntá chrónóe̱he̱ sín tí chꞌín Jesús kíxin kjónté chrínta iké chꞌán ó chrókuákóxi̱n sín, ichro sín. Na kaín xín tí sín kuákóxi̱n iké chꞌán mé kuíto̱he sín jína.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.