Marcos 6
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARA
1 A̱ ntá chrꞌéxi̱n kꞌuaxrjexín chꞌán chjasin ntiha. Ntá jehe chꞌán la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán na mé sákjuí sín Nazaret tí chjasin tsíkꞌánkíxin chꞌán.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Na ntá tió kui tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín ntá kjuankíxin chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí ni̱nko ntiha. Na ntá nchónhya chojni kuínhin sín ntá chrakon sín ntáchro sín kíxin: ―¿Nketí tsíxrako̱he̱ tí chꞌín i kaín tíhi? ¿Nketí kui̱xi̱n tí kjuaxrexinkaon chónta chꞌán la ko tí kjuaxroan tjasin chꞌán?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 ¿Á jehya chꞌán tí chꞌín chꞌéna nta na mé xje̱en tí tjan María, la tí kíchó chꞌán a na mé chꞌín Jacobo, la chꞌín José, la chꞌín Judas, la chꞌín Simón? ¿A̱ kja̱xinhya ntihi tjejókoni tí kíchó chꞌán chjin? ―ichro sín. Méxra̱ tahya sín kuentá nkerí chꞌe chꞌán.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Na ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kaín chojni tjikosáyehe sín ijnko nkexro chrónka iten Dios. Ntá tí chjasén chꞌán la ko kaín tí sín kjéhya chꞌán la ko tí sín nto̱e chꞌán na mé tjikosáyehya sín chꞌán ―ichro chꞌán.
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Méxra̱ ninkehó kjuaxroan xitjahya kjuasin chꞌán ntiha, la jehó kjuakꞌetja tja chꞌán chrítaón ikja iso chojni níhi kjuínchekito̱he chꞌán sín jína.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ntá chrakon chꞌán kíxin xi̱kaha kuítekakuenhya sín chꞌán. Na ntá kꞌuáji chꞌán tí chjasin ntsíntsí chjinaxón ntiha kjuako chꞌán.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Na ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌín Jesús tí teyó sín kꞌuajiko chꞌán a. Ntá kjuankíxin kꞌue̱tue̱nhen chꞌán kíxin yóyó yóyó sín sátsji sín la ko kja̱xin kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tsakitsje sín ncha̱kuen tí jínahya chónta chojni.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 La ko kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin ninkehó tsjikohya sín kuènte nti̱a. Jehó tí nta tjixín sín mé tsjiko sín. Na mé tsjikohya sín kabolsa la ko tsjikohya sín nkehe sine sín la ko tsjikohya sín chichaon.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Na ko to̱ka̱te̱ ó tsjanka sín la ko tsjiko sín jehó tí ka tjejóya sín ó.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Kja̱xin ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá tí tsꞌixe̱nhénrá ijnko nchia a̱ ntá ntaha tsjanjon sín kjuachaxin na ntahó chókuito̱hará. A̱ ntá tsjixinjian tí xra̱ ntá sátsjixinrá ntiha.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Na ntá tí tsjasánrá ijnko chjasin ntá tsochrohya sín tsjanjon sín kjuachaxin tsꞌejókoará sín ntiha na ko tsotjinkakonhya sín tsinhin sín tí nkehe chrókjuákohérá sín na ntá tꞌaxrjéxi̱nrá tí chjasin a ntá tsꞌoxènjinrá tí nche chónta to̱tárá kíxin xi̱kaha tsjáko̱xi̱nrá kíxin ntoáhya kjuíchꞌe tí jehe sín. A̱ ntá chaxín ntáxrja̱n kíxin tí ya̱on tsito̱exín iji̱é chojni ntá a̱ntsí má tsjasóte tí chojni tí chjasin a, a̱ ntá tí sín chjasin Sodoma la ko Gomorra la kánhyó tsjasóte sín.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Na ntá sákjuí sín kuinkákja̱ko̱he̱ sín tí chojni a kíxin mé chrókjuitóxi̱nhin sín nti̱e sín.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 La ko kja̱xin kuakitsje sín itsjé tí ncha̱kuen tí jínahya chónta chojni. Na ko aceite mé kui̱ki̱te sín itsjé chojni níhi a la ntá kuíto̱he sín jína.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Na ntá tí chꞌín rey Herodes mé kuínhin chꞌán nkehe tí kjuaxroan kjuasin chꞌín Jesús. Na ntáchro chꞌín Herodes kíxin: ―Kjá tí chꞌín Juan Bautista mé ó tsíxechón chꞌán ínaá kíxin xi̱kaha tí kjuachaxin chónta tí chꞌín a ―ichro chꞌín Herodes a.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 A̱ ntá iso sín ntáchro sín kíxin: ―Kjá chꞌín Elías kꞌuéchrónka itén Dios ―ichro sín. A̱ ntá í so sín mé ntáchro sín kíxin: ―Kjá ijnko nkexro yóhe̱ tí sín kꞌuékjako itén Dios ósé ―ichro sín.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Ntá kuínhin chꞌín Herodes tíha ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Kjá ó jehe tí chꞌín Juan tí kuéto̱an chrínjin kja chꞌán, mé ó tsíxechón chꞌán jie ―ichro chꞌán.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Méxra̱ tí chꞌín Herodes mé tsíkꞌe̱to̱an chꞌán kíxin tso̱ntetoxín tí chꞌín Juan cadena tsjakꞌechjina chꞌán kíxin xi̱kaha tsíkjanchia tí tjan Herodías. A̱ ntá tí tjan Herodías kꞌuéchjién tí chꞌín Felipe. A̱ ntá tí sa̱vé chꞌán Herodes mé kuákja tí tjan a kíxin tsꞌóna ichjién chꞌán.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 A̱ ntá tí chꞌín Juan tsíntáche chꞌán tí chꞌín Herodes kíxin: ―Kohya kjuachaxin tsochonta tí ichjién tí kíchuá ―ichro chꞌán.
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Mé xi̱kaha tí tjan Herodías mé imá kónínkakonhen tjan tí chꞌín Juan ntá chrókꞌóyán tjan chꞌán, kjánchó xitjahya
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 kíxin tí chꞌín Herodes mé chrako̱nhe̱n chꞌán tí chꞌín Juan kíxin ó nohe chꞌán kíxin tí chꞌín a mé ijnko nkexro jína la ko tjóá a̱sén la méxra̱ kuíto̱ehya chꞌán kíxin jehe tjan chrókꞌóyán tjan chꞌán. A̱ ntá kénhyó kienxín chꞌán la kjónté kóxrjínhi̱n chꞌán tí nkehe kuínhin chꞌán kjuako chꞌín Juan.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 A̱ ntá tí tjan Herodías mé kjuacha tjan tí ya̱on kia tsíkjitoxi̱nhin nánó tí chꞌín Herodes a kíxin tsíkꞌíye̱he̱ chꞌán tí síxre̱é la ko tí sín kꞌue̱tue̱nhen tí sín soldado la ko tí sín tꞌe̱to̱an estado Galilea kíxin itsi sín nto̱e chꞌán kíxin siín kia.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 A̱ ntá tí xje̱en tí tjan Herodías mé kꞌuíxenhen tí tjejó sín, a̱ ntá ité tjan, la kóxrjínhi̱n chꞌin Herodes la ko kaín tí sín tjejóneko chꞌán ntiha. Na ntá tí chꞌín rey ntáche chꞌán tí tjan tjarisoá a kíxin: ―Tjanchana tí nkehe tjinkávan na tso̱tja̱há ―ichro chꞌán.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ntá kjuínchenohe chꞌán Dios ntáchro chꞌán kíxin tsjanjon chꞌán tí nkehe tsjanchia tjan kjónté jnko̱siné tí chjasin tꞌe̱to̱an chꞌán.
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Ntá jehe tjan na mé kuínhin tjan ntá sákjuí tjan chénka tjan ìné tjan kíxin tsíntáchro chꞌín Herodes kíxin tí ichrén nkehe chrókjuanchia tjan chrókjuanjon chꞌán. Ntá kjuanchankí tjan kíxin: ―¿Nkehe tí chrókjuanchiani? ―ichro tjan. Ntá tí ìné tjan mé ntáchro kíxin: ―Ijie la itjia tjanchia tí kja tí chꞌín Juan Bautista, ichrua ―ichro tjan.
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 A̱ ntá tí tjarisoá ikjan tjan tjoka kꞌuíxenhen tjan tí tjen tí chꞌín rey, ntá ntáchro tjan kíxin: ―A̱ ntá ijie tjinkaonni ijnko plato tsjakꞌenkáya ikja chꞌín Juan Bautista tsochje̱héni ―ichro tjan.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Na ntá tí chꞌín rey la mé imá kꞌuává chꞌán kíxin xi̱kaha kjuanchia tjan kjánchó tsíkjinchenohe chꞌán Dios la ko tsíkinhin kaín tí sín tsíkꞌíye̱he̱ chꞌán, la ntá xitjahya tsontáchro chꞌán “Náhí” tí nkehe kjuanchia tjan.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Na ntá tuénxín kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ijnko chꞌín soldado kíxin tsji̱ka̱o chꞌán tí kja chꞌín Juan a.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Ntá tí chꞌín soldado mé sákjuí nto̱echiso, ntá kóchrínjin chꞌán ikja tí chꞌín Juan a. Ntá ijnko plato kjui̱koyá chꞌán tí kja chꞌán a ntá chjéhe chꞌán tí tjan tjarisoá a. Ntá jehe tjan sákjuíkénhen tjan ìné tjan.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Na ntá kuínhin kaín tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌín Juan kíxin xi̱kaha tsíkónhen. Na ntá sákjuíkakja sín tí cuérpo̱e chꞌán ntá kjui̱ka̱o sín ntá sákjuíkjává sín.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 A̱ ntá chrꞌéxi̱n tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús a na mé ó kjan sín tí tjen chꞌán ínaá, chrónka sín nkexrí tí xra̱ kjuíchꞌe sín na ko nkexrí kjuako sín.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tsꞌaxrjentani sátsjini nte̱je̱ tí kohya chojni ntá tsꞌo̱kꞌáhará ntsí ―ichro chꞌán. Mé xi̱kaha ntáchro chꞌán kíxin sásítji̱ la ko síti nchónhya chojni na ntá xrankahya tsꞌejó sín sine sín.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Na ntá chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán jehó sín kꞌui̱tꞌótjen sín ijnko ntabárco̱ sákjuí sín ijnko nonte jehó tjen.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Na ntá itsjé chojni kꞌuíkon sín kíxin sákjuí sín la ko kjuátso̱an sín kíxin chꞌín Jesús. Ntá xrákua̱xi̱n sín chjasén sín kuinká sín na ntá senó kjuíji sín tí chrínta nta̱yaon tí tsjiji chꞌín Jesús.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Ntá kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌán tí ntabárco̱, a̱ ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin nchónhya chojni siín ntiha ntá kui̱konóe̱he̱ chꞌán tí jehe sín na mé éxí yóhe̱ kolélo tjejó sín chóntahya va nkexro tsꞌayakonhen va. Ntá kjuankíxin chꞌán kjua̱ko̱he̱ chꞌán sín nchónhya nkehe a.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Na ntá ó kóntó na ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús a mé kóchjina sín tí tjen chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Ntá ó kóntó la kohya ninkexró tjejó ntihi
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 na ntá jaha chrókui̱to̱hé sín kíxin sátsji sín tí chjasin chjinaxón a tsjikꞌe̱na sín nkehe kíxin chóntahya sín nkehe sine sín ―ichro sín.
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chje̱hé sín nkehe sine sín ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―¿Á tsjikꞌe̱nani iyó ciento denario nio̱tja̱ tsochjéheni sin sine sín ní? ―ichro sín.
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ntá chꞌín Jesús mé kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin: ―¿Nkekja̱ín nio̱tja̱ chontará? Sátjítsjehérá ―ichro chꞌán. Ntá sákjuítsjehe sín na ntá chrónka sín kíxin: ―Inꞌó nio̱tja̱ la ko yaá koche mé siín ―ichro sín.
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Na ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin kaín xín sín chrókꞌuixitja̱xi̱n sín tí chrítaón tí ka yoa a.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Na ntá xi̱kaha kójnkojié sín ciento sín la ko cincuenta sín kꞌuíxitja̱xi̱n sín.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Na ntá chꞌín Jesús kuákja chꞌán tí inꞌó nio̱tja̱ na ko tí yaá koche ntá konta chꞌán nka̱jní ntá kjuanchia chꞌán kjuasáyé Dios. Na ntá kóchrítꞌo̱ chꞌán to̱tꞌo̱ tí nio̱tja̱ a ntá chjéhe chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin tsꞌóxika̱ye̱he sín sine tí sín siín a la ko kja̱xin kóchrítꞌo̱ chꞌán tí yaá koche ntá kꞌóxika̱ye̱he sín kíxin sine sín kaín sín.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Ntá kaín xín sín kjóne sín kókje̱he sín.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 A̱ ntá kjuixin kjóne sín ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús na mé kjuínchekaón sín teyó ntaxra to̱tꞌo̱ tí nio̱tja̱ la ko tí koche tsíxehe̱.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 A̱ ntá tí sín kjóne na mé inꞌó mil chojni ntoa.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 A̱ ntá tuénxín kꞌue̱tue̱nhen chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin tsꞌi̱tꞌótjen sín tí ntabárco̱ a tsꞌatòye̱ sín nta̱yaon sátsji sín nó chjasin Betsaida, ichro chꞌán. Na ntá jehe chꞌán na mé na̱xa̱ kuíto̱he chꞌán nixje̱he̱ chꞌán kaín tí sín siín a.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kjuixin nixje̱he̱ chꞌán sín na ntá jehe chꞌán chrìin chꞌán ijnko jna̱ tsonixje̱exín chꞌán Dios.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 A̱ ntá tió kꞌuíxin tie ntá tí ntabárco̱ na mé ó kjuíji jnko̱siné nta̱yaon, a̱ ntá jehe chꞌán jehó chꞌán kjuíji chꞌán chrínta nta̱yaon.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Ntá kotohe̱ chꞌán kꞌuíkon chꞌán kíxin imá xra̱ tjiko sín tí ntabárco̱ a kíxin tí xri̱nto̱ imá chjéhe. Nantóye a mé sákjuíchréhe̱ chꞌán sín. To̱tó chꞌán mé sákjuítónxin chꞌán tí nta̱yaon na ntá kóchjinehe chꞌán tí tjejó sín chrókꞌuátsínké chꞌán sáchrókjui chꞌán.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 A̱ ntá tí kꞌuíkon sín kjuítaón chꞌán nta̱, ntá kjuenka̱yáxin sín kíxin kjuacha sín, ichro sín, ntá kꞌóyako sín
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 kíxin kaín sín kꞌuíkon sín chꞌán la chrakon sín. Na ntá jehe chꞌán mé tuénxín nixja chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrakonhyará. Janhan tíhi ―ichro chꞌán.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Ntá kꞌui̱tꞌótjen chꞌán tí ntabárco̱ tí tjejó sín, a̱ ntá tí xri̱nto̱ la ó kꞌuíxratá. Ntá imá chrakon sín kíxin xi̱kaha kónhen
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 kíxin kienxínhya sín tí kjuaxroan kjuíchꞌe chꞌán kuènte tí nio̱tja̱ kíxin na̱xa̱ kénhya a̱sén sín kuinkáchónki sín chꞌán.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Ntá tió kꞌuátòye̱ sín tí nta̱yaon ntá kjuíji sín tí nonte Genesaret ntá kjua̱kꞌe̱chro̱e sín tí ntabárco̱ a tí chrínta nta̱.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Na ntá tió kꞌuínkaji̱nxi̱n sín tí ntabárco̱, a̱ ntá tí sín siín ntiha tjoka kjuátso̱an sín tí chꞌín Jesús.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Ntá sákjuí sín nkuíxín chjinaxón ntiha kjuankíxin sín kui̱ka̱o sín tí si̱nníhi tinkátsénkí sín kui̱ka̱o sín tí tjen chꞌín Jesús.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 La ko kaín nketí kjuíji chꞌán, á chjasin ntsí, á chjasin hyé, á no̱nte̱e sín ó kjuíjiko sín tí si̱nníhi a chrínta nti̱a. Na ntá chrónóe̱he̱ sín tí chꞌín Jesús kíxin kjónté chrínta iké chꞌán ó chrókuákóxi̱n sín, ichro sín. Na kaín xín tí sín kuákóxi̱n iké chꞌán mé kuíto̱he sín jína.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.