Marcos 5

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ntá tió kꞌuátòye̱ sín tí nta̱yaon, a̱ ntá kjuíji sín tí nonte Gadara.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Ntá kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌín Jesús tí ntabárco̱ a. Ntá xrína̱hya xeta chꞌán ijnko chꞌín kui̱xi̱n nó tsíkji̱xravá chojni mé chónta chꞌán ijnko ncha̱kuen tí jínahya.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Tí chꞌín a mé kjuákꞌe chꞌán tí tsíkji̱xravá chojni. Ninkexró tjachahya sinchenteto chꞌán kjónté cadena tjachahya.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Nchónhya veces kjuínchentetoxín sín chꞌán cadena to̱té chꞌán la ko itja chꞌán, la kjónté kóchríto̱n chꞌán kjuínchekuen chꞌán tí cadena. Kohya ninkexro tjacha tsꞌe̱tue̱nhen tí jehe chꞌán.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Kꞌuékꞌaji chꞌán ncha̱kotjin la ko tie tꞌíyato chꞌán nó jna̱ la ko tí tsíkji̱xravá chojni la ko chjéhe a̱sén chꞌán xro̱.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Na ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin kui chꞌín Jesús kjónté ikjín la kuinká chꞌán kjuíji chꞌán kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán nkayakon chꞌín Jesús a
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 kꞌóyako chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté tji̱a̱té jaha tí jeheni, jaha Jesús Xje̱en Dios tjen nkaya nka̱jní? Dios nchenoheni kíxin xrja̱nóa̱ha nchekjasótehyani ―ichro chꞌán.
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Mé xi̱kaha ichro chꞌán kíxin tsíntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Jaha ncha̱kuen tí jínahya, ti̱to̱hé tí chꞌín i ―ichro chꞌán.
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Ntá chꞌín Jesús mé kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín a kíxin: ―¿Nkexrí itꞌian? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Legión mé itꞌinni kíxin nchónhyani ―ichro chꞌán.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ntá imá chrónóe̱he̱ chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin tsochrꞌánhya chꞌán ókjé tí ncha̱kuen tí jínahya.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Na ntá siín nchónhya cochíno xrine va chjinaxón tí jna̱ ntiha.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 A̱ ntá chrónòa̱ tí ncha̱kuen tí jínahya ntáchro kíxin: ―Tétue̱nhénni sátsjini tí siín tí cochíno, ti̱to̱hé tsꞌixenhenni tí jehe va ―ichro tí ncha̱kuen tí jínahya a.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Ntá chꞌín Jesús mé kjuanjon chꞌán kjuachaxin. Ntá kaín xín tí ncha̱kuen tí jínahya a mé kꞌuaxrjexín tí chꞌín a sákjui̱ kjui̱kꞌixenhen tí cochíno a. Na ntá kaín xín tí ko a mé chjina iyó mil va siín va xrine va. Na mé kaín xín va kꞌuínkaji̱nxi̱n va ntiha kjuítsínkayá va tsa̱ka ntá kjuítsínkankí va nta̱yaon ntá kjuínhin va nta̱.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Na ntá tí chojni tꞌayakonhen tí cochíno a na mé kuinká sín kíxin chrakon sín na ntá sákjuí chrónka sín chjasén sín la ko no̱nte̱e chojni. Na ntá itsjé chojni mé kuitsjehe sín nkehe tí tsíkónhen ntiha.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Ntá kjuíji sín tí tjen chꞌín Jesús a na kꞌuíkon sín kíxin itjen tí chꞌín kꞌuéchónta tí nchónhya ncha̱kuen tí jínahya senó la ó jína tjen chꞌán tjetja̱xi̱n chꞌán tjenkáya chꞌán iké chꞌán, na ntá chrakon sín.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 A̱ ntá tí sín tsíkꞌikon mé chrónka sín nkexrí kꞌuékꞌaji tí chꞌín kꞌuéchónta tí ncha̱kuen tí jínahya la ko nkexrí kónhen tí cochíno a.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ntá kjuankíxin sín chrónóe̱he̱ sín tí chꞌín Jesús a kíxin sáchrókjuixin chꞌán ntiha.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 A̱ ntá ó tsꞌi̱tꞌótjen chꞌín Jesús tí ntabárco̱ na ntá tí chꞌín kꞌuéchónta ncha̱kuen tí jínahya na mé chrónòa chꞌán kíxin kja̱xin chꞌán sáchrókjuiko sín chꞌán, ichro chꞌán.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Ntá chꞌín Jesús kjuanjonhya chꞌán kjuachaxin sátsjiko sín chꞌán. Náhí. Kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin: ―Sátjia nto̱a tjíchenka tí sín na̱xa̱ kjéhya tí jaha kíxin nkexrí kaín tí kjuaxroan jié kjuasin Dios kjuínchekito̱ha jína kui̱konóa̱ha chꞌán tí jaha ―ichro chꞌán.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Na ntá tí chꞌín a sákjui̱ chꞌán kjuankíxin chrónka chꞌán kaín tí chjasin kuènte Decápolis kíxin nkexrí kaín tí nkehe kjuíchꞌe chꞌín Jesús kjuínchekito̱he chꞌán jína. A̱ ntá kaín tí sín kuínhin na chrakon sín.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Ntá tió xíkjanka̱o chꞌín Jesús tí ntabárco̱ tóhe tí nta̱yaon ínaá ntá kóchjina nchónhya chojni ntá ntahó chrínta nta̱ kuíto̱he chꞌán ínaá.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Na ntá ikui ijnko chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko mé itꞌin chꞌán Jairo. A̱ ntá tió kꞌuíkon chꞌán kíxin itjen chꞌín Jesús ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán chrínkí to̱té chꞌín Jesús a
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 imá chrónóe̱he̱ chꞌán kíxin: ―Tí ijnko xja̱nna chjin ó tjetꞌen xjan. Xrja̱nóa̱ha chrókjui̱ni chrókjuakꞌétja itjá chrítaón kja xjan ntá chrókuito̱he xjan jína ―ichro chꞌán.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Ntá chꞌín Jesús sákjui̱ko tí chꞌín a. Na nchónhya chojni chréhe̱ sín tinkákꞌixitja sín chꞌán ínaá.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 A̱ ntá kja̱xin tjenkákjan sín ijnko chojni chjin níhi tjan, ó chónta teyó nánó sítji tjan jni̱.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Imá tjote tjan kíxin nchónhya chojni kjuanjon xro̱a̱n kónhen tjan na ó kjuixin kjuèhe tjan kaín xín nkehe kꞌuéchónta tjan. Ó jehí tito̱ehya tjan jína la íchá ntsí tinkákótao tjan.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 A̱ ntá tió kuínhin tjan chrónka chojni nkehe tí kjuaxroan kjuasin chꞌín Jesús ntá kui tjan kjuákꞌenkákjan tí chojni kóchjina nóton chꞌín Jesús ntá kuákóxi̱n tjan tí ké chꞌán,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 ntáchro tjan kíxin kjónté iké chꞌán ó chrókuakóxi̱n tjan na ó tíhó mé chrókuito̱he tjan jína, ichro tjan.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Ntá tuénxín tí jni̱ na mé ó kjui̱xié tjan la ko kónohe tjan kíxin ó kjuixin kuíto̱he tjan jína ti chin kꞌuéchónta tjan.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Ntá chꞌín Jesús na ó kónohe chꞌán kíxin kjua̱cha̱xién chꞌán mé kuíto̱exín ijnko chojni jína ntá kuinkátjíá chꞌán kjuanchankíhi chꞌán tí chojni siín a kíxin: ―¿Nkexro kuákóxi̱n tí kaná? ―ichro chꞌán.
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ntá kjuáte̱he tí sín kꞌuajiko chꞌán a ntáchro sín kíxin: ―Ó noha kíxin nchónhya chojni sítja, ¿ntá nkekuènté kíxin na̱xa̱ tjanchankiá kíxin nkexro tí kuákóxian? ―ichro sín.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ntá kuinkátjíá chꞌán tsjehe chꞌán nkuíxín kíxin tso̱nohe chꞌán nkexro tí kuákóxi̱n tí ké chꞌán.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Ntá tí tjan a na mé chrakon tjan síxrànka̱ tjan ó nohe tjan kíxin ó kuíto̱he tjan jína ntá xrakoa tjan kjuákꞌexín tochꞌin tjan nkayakon chꞌín Jesús ntá ntoá chrónka tjan kaín nkehe kónhen tjan.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Xje̱enni, kaín a̱sán kuinkachónkia tí janhan ntá kuíto̱ha jína. Ijie la kjuaxróxin sátsjia nto̱a la ó kuíto̱ha jína a ―ichro chꞌán.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Na ntá na̱xa̱ tjenixja chꞌán ntá ó kui chojni kui̱xi̱n sín nto̱e tí chꞌín tꞌe̱to̱an tí ni̱nko. Ntá chénka sín chꞌán kíxin: ―Xja̱an na ó kjuixin kꞌuén. ¿Nkekuènté na̱xa̱ chje̱hé xra̱ tí Maestro a? ―ichro sín.
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Ntá chꞌín Jesús na ánto̱sén chꞌán tí chrónka sín ntá nixje̱he̱ chꞌán tí chꞌín tꞌe̱to̱an tí ni̱nko ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrakonhya jaha, jehó tsinkachónke tí janhan ―ichro chꞌán.
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Ntá kjuanjonhya chꞌán kjuachaxin kíxin sátsji kaín sín, na ó jehó chꞌín Pedro la ko chꞌín Jacobo la ko chꞌín Juan mé kíchó chꞌin Jacobo, sátsji sín.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Na ntá tió kjuíji sín tí nto̱e tí chꞌín tꞌe̱to̱an tí ni̱nko na kꞌuíkon sín kíxin imá sítjité sín tsjánkàma̱ sín tí xjan a.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ntá kꞌuíxenhen chꞌín Jesús nchia kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté ánta tjasítérá tsja̱nkàma̱rá tí xjan a? Tí xjan na tsíkꞌenhya xjan na tjejua xjan ―ichro chꞌán.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 A̱ ntá kjuanoá sín chꞌán. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin kaín sín sátsji sín ntója. Ntá kjuíko chꞌán tí itꞌé la ko tí ìné xjan la ko tí iyꞌá sín xriko chꞌán ntá kꞌuíxenko sín chꞌán tí tjen tí xjan a.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Itsé chꞌán tja xjan ntá nkíve̱e xjan mé nixje̱exín chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Talita, cumi ―mé tꞌaxrjexín kíxin: Lonchí, tétua̱nhan kíxin tꞌàya.
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 A̱ ntá tí xjan a ó chónta tjan teyó nánó na mé tuénxín kꞌuínkatjen tjan ó jína tji tjan. Ntá kaín tí chojni siín ntiha la chrakon sín kꞌuíkon sín xi̱kaha.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Ntá fuerte kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús kíxin chróchenkahya sín ninkexró. La kja̱xin kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsjanjon sín nkehe sine tjan.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.