Marcos 5
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARA
1 Ntá tió kꞌuátòye̱ sín tí nta̱yaon, a̱ ntá kjuíji sín tí nonte Gadara.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ntá kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌín Jesús tí ntabárco̱ a. Ntá xrína̱hya xeta chꞌán ijnko chꞌín kui̱xi̱n nó tsíkji̱xravá chojni mé chónta chꞌán ijnko ncha̱kuen tí jínahya.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Tí chꞌín a mé kjuákꞌe chꞌán tí tsíkji̱xravá chojni. Ninkexró tjachahya sinchenteto chꞌán kjónté cadena tjachahya.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Nchónhya veces kjuínchentetoxín sín chꞌán cadena to̱té chꞌán la ko itja chꞌán, la kjónté kóchríto̱n chꞌán kjuínchekuen chꞌán tí cadena. Kohya ninkexro tjacha tsꞌe̱tue̱nhen tí jehe chꞌán.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Kꞌuékꞌaji chꞌán ncha̱kotjin la ko tie tꞌíyato chꞌán nó jna̱ la ko tí tsíkji̱xravá chojni la ko chjéhe a̱sén chꞌán xro̱.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Na ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin kui chꞌín Jesús kjónté ikjín la kuinká chꞌán kjuíji chꞌán kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán nkayakon chꞌín Jesús a
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 kꞌóyako chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté tji̱a̱té jaha tí jeheni, jaha Jesús Xje̱en Dios tjen nkaya nka̱jní? Dios nchenoheni kíxin xrja̱nóa̱ha nchekjasótehyani ―ichro chꞌán.
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Mé xi̱kaha ichro chꞌán kíxin tsíntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Jaha ncha̱kuen tí jínahya, ti̱to̱hé tí chꞌín i ―ichro chꞌán.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ntá chꞌín Jesús mé kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín a kíxin: ―¿Nkexrí itꞌian? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Legión mé itꞌinni kíxin nchónhyani ―ichro chꞌán.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ntá imá chrónóe̱he̱ chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin tsochrꞌánhya chꞌán ókjé tí ncha̱kuen tí jínahya.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Na ntá siín nchónhya cochíno xrine va chjinaxón tí jna̱ ntiha.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 A̱ ntá chrónòa̱ tí ncha̱kuen tí jínahya ntáchro kíxin: ―Tétue̱nhénni sátsjini tí siín tí cochíno, ti̱to̱hé tsꞌixenhenni tí jehe va ―ichro tí ncha̱kuen tí jínahya a.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ntá chꞌín Jesús mé kjuanjon chꞌán kjuachaxin. Ntá kaín xín tí ncha̱kuen tí jínahya a mé kꞌuaxrjexín tí chꞌín a sákjui̱ kjui̱kꞌixenhen tí cochíno a. Na ntá kaín xín tí ko a mé chjina iyó mil va siín va xrine va. Na mé kaín xín va kꞌuínkaji̱nxi̱n va ntiha kjuítsínkayá va tsa̱ka ntá kjuítsínkankí va nta̱yaon ntá kjuínhin va nta̱.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Na ntá tí chojni tꞌayakonhen tí cochíno a na mé kuinká sín kíxin chrakon sín na ntá sákjuí chrónka sín chjasén sín la ko no̱nte̱e chojni. Na ntá itsjé chojni mé kuitsjehe sín nkehe tí tsíkónhen ntiha.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ntá kjuíji sín tí tjen chꞌín Jesús a na kꞌuíkon sín kíxin itjen tí chꞌín kꞌuéchónta tí nchónhya ncha̱kuen tí jínahya senó la ó jína tjen chꞌán tjetja̱xi̱n chꞌán tjenkáya chꞌán iké chꞌán, na ntá chrakon sín.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 A̱ ntá tí sín tsíkꞌikon mé chrónka sín nkexrí kꞌuékꞌaji tí chꞌín kꞌuéchónta tí ncha̱kuen tí jínahya la ko nkexrí kónhen tí cochíno a.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ntá kjuankíxin sín chrónóe̱he̱ sín tí chꞌín Jesús a kíxin sáchrókjuixin chꞌán ntiha.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 A̱ ntá ó tsꞌi̱tꞌótjen chꞌín Jesús tí ntabárco̱ na ntá tí chꞌín kꞌuéchónta ncha̱kuen tí jínahya na mé chrónòa chꞌán kíxin kja̱xin chꞌán sáchrókjuiko sín chꞌán, ichro chꞌán.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ntá chꞌín Jesús kjuanjonhya chꞌán kjuachaxin sátsjiko sín chꞌán. Náhí. Kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin: ―Sátjia nto̱a tjíchenka tí sín na̱xa̱ kjéhya tí jaha kíxin nkexrí kaín tí kjuaxroan jié kjuasin Dios kjuínchekito̱ha jína kui̱konóa̱ha chꞌán tí jaha ―ichro chꞌán.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Na ntá tí chꞌín a sákjui̱ chꞌán kjuankíxin chrónka chꞌán kaín tí chjasin kuènte Decápolis kíxin nkexrí kaín tí nkehe kjuíchꞌe chꞌín Jesús kjuínchekito̱he chꞌán jína. A̱ ntá kaín tí sín kuínhin na chrakon sín.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Ntá tió xíkjanka̱o chꞌín Jesús tí ntabárco̱ tóhe tí nta̱yaon ínaá ntá kóchjina nchónhya chojni ntá ntahó chrínta nta̱ kuíto̱he chꞌán ínaá.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Na ntá ikui ijnko chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko mé itꞌin chꞌán Jairo. A̱ ntá tió kꞌuíkon chꞌán kíxin itjen chꞌín Jesús ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán chrínkí to̱té chꞌín Jesús a
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 imá chrónóe̱he̱ chꞌán kíxin: ―Tí ijnko xja̱nna chjin ó tjetꞌen xjan. Xrja̱nóa̱ha chrókjui̱ni chrókjuakꞌétja itjá chrítaón kja xjan ntá chrókuito̱he xjan jína ―ichro chꞌán.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Ntá chꞌín Jesús sákjui̱ko tí chꞌín a. Na nchónhya chojni chréhe̱ sín tinkákꞌixitja sín chꞌán ínaá.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 A̱ ntá kja̱xin tjenkákjan sín ijnko chojni chjin níhi tjan, ó chónta teyó nánó sítji tjan jni̱.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Imá tjote tjan kíxin nchónhya chojni kjuanjon xro̱a̱n kónhen tjan na ó kjuixin kjuèhe tjan kaín xín nkehe kꞌuéchónta tjan. Ó jehí tito̱ehya tjan jína la íchá ntsí tinkákótao tjan.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 A̱ ntá tió kuínhin tjan chrónka chojni nkehe tí kjuaxroan kjuasin chꞌín Jesús ntá kui tjan kjuákꞌenkákjan tí chojni kóchjina nóton chꞌín Jesús ntá kuákóxi̱n tjan tí ké chꞌán,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 ntáchro tjan kíxin kjónté iké chꞌán ó chrókuakóxi̱n tjan na ó tíhó mé chrókuito̱he tjan jína, ichro tjan.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ntá tuénxín tí jni̱ na mé ó kjui̱xié tjan la ko kónohe tjan kíxin ó kjuixin kuíto̱he tjan jína ti chin kꞌuéchónta tjan.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Ntá chꞌín Jesús na ó kónohe chꞌán kíxin kjua̱cha̱xién chꞌán mé kuíto̱exín ijnko chojni jína ntá kuinkátjíá chꞌán kjuanchankíhi chꞌán tí chojni siín a kíxin: ―¿Nkexro kuákóxi̱n tí kaná? ―ichro chꞌán.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ntá kjuáte̱he tí sín kꞌuajiko chꞌán a ntáchro sín kíxin: ―Ó noha kíxin nchónhya chojni sítja, ¿ntá nkekuènté kíxin na̱xa̱ tjanchankiá kíxin nkexro tí kuákóxian? ―ichro sín.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ntá kuinkátjíá chꞌán tsjehe chꞌán nkuíxín kíxin tso̱nohe chꞌán nkexro tí kuákóxi̱n tí ké chꞌán.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ntá tí tjan a na mé chrakon tjan síxrànka̱ tjan ó nohe tjan kíxin ó kuíto̱he tjan jína ntá xrakoa tjan kjuákꞌexín tochꞌin tjan nkayakon chꞌín Jesús ntá ntoá chrónka tjan kaín nkehe kónhen tjan.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Xje̱enni, kaín a̱sán kuinkachónkia tí janhan ntá kuíto̱ha jína. Ijie la kjuaxróxin sátsjia nto̱a la ó kuíto̱ha jína a ―ichro chꞌán.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Na ntá na̱xa̱ tjenixja chꞌán ntá ó kui chojni kui̱xi̱n sín nto̱e tí chꞌín tꞌe̱to̱an tí ni̱nko. Ntá chénka sín chꞌán kíxin: ―Xja̱an na ó kjuixin kꞌuén. ¿Nkekuènté na̱xa̱ chje̱hé xra̱ tí Maestro a? ―ichro sín.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ntá chꞌín Jesús na ánto̱sén chꞌán tí chrónka sín ntá nixje̱he̱ chꞌán tí chꞌín tꞌe̱to̱an tí ni̱nko ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrakonhya jaha, jehó tsinkachónke tí janhan ―ichro chꞌán.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ntá kjuanjonhya chꞌán kjuachaxin kíxin sátsji kaín sín, na ó jehó chꞌín Pedro la ko chꞌín Jacobo la ko chꞌín Juan mé kíchó chꞌin Jacobo, sátsji sín.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Na ntá tió kjuíji sín tí nto̱e tí chꞌín tꞌe̱to̱an tí ni̱nko na kꞌuíkon sín kíxin imá sítjité sín tsjánkàma̱ sín tí xjan a.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ntá kꞌuíxenhen chꞌín Jesús nchia kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté ánta tjasítérá tsja̱nkàma̱rá tí xjan a? Tí xjan na tsíkꞌenhya xjan na tjejua xjan ―ichro chꞌán.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 A̱ ntá kjuanoá sín chꞌán. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin kaín sín sátsji sín ntója. Ntá kjuíko chꞌán tí itꞌé la ko tí ìné xjan la ko tí iyꞌá sín xriko chꞌán ntá kꞌuíxenko sín chꞌán tí tjen tí xjan a.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Itsé chꞌán tja xjan ntá nkíve̱e xjan mé nixje̱exín chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Talita, cumi ―mé tꞌaxrjexín kíxin: Lonchí, tétua̱nhan kíxin tꞌàya.
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 A̱ ntá tí xjan a ó chónta tjan teyó nánó na mé tuénxín kꞌuínkatjen tjan ó jína tji tjan. Ntá kaín tí chojni siín ntiha la chrakon sín kꞌuíkon sín xi̱kaha.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ntá fuerte kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús kíxin chróchenkahya sín ninkexró. La kja̱xin kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsjanjon sín nkehe sine tjan.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.