Marcos 5
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 Ntá tió kꞌuátòye̱ sín tí nta̱yaon, a̱ ntá kjuíji sín tí nonte Gadara.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ntá kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌín Jesús tí ntabárco̱ a. Ntá xrína̱hya xeta chꞌán ijnko chꞌín kui̱xi̱n nó tsíkji̱xravá chojni mé chónta chꞌán ijnko ncha̱kuen tí jínahya.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Tí chꞌín a mé kjuákꞌe chꞌán tí tsíkji̱xravá chojni. Ninkexró tjachahya sinchenteto chꞌán kjónté cadena tjachahya.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Nchónhya veces kjuínchentetoxín sín chꞌán cadena to̱té chꞌán la ko itja chꞌán, la kjónté kóchríto̱n chꞌán kjuínchekuen chꞌán tí cadena. Kohya ninkexro tjacha tsꞌe̱tue̱nhen tí jehe chꞌán.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Kꞌuékꞌaji chꞌán ncha̱kotjin la ko tie tꞌíyato chꞌán nó jna̱ la ko tí tsíkji̱xravá chojni la ko chjéhe a̱sén chꞌán xro̱.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Na ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin kui chꞌín Jesús kjónté ikjín la kuinká chꞌán kjuíji chꞌán kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán nkayakon chꞌín Jesús a
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 kꞌóyako chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté tji̱a̱té jaha tí jeheni, jaha Jesús Xje̱en Dios tjen nkaya nka̱jní? Dios nchenoheni kíxin xrja̱nóa̱ha nchekjasótehyani ―ichro chꞌán.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Mé xi̱kaha ichro chꞌán kíxin tsíntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Jaha ncha̱kuen tí jínahya, ti̱to̱hé tí chꞌín i ―ichro chꞌán.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Ntá chꞌín Jesús mé kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín a kíxin: ―¿Nkexrí itꞌian? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Legión mé itꞌinni kíxin nchónhyani ―ichro chꞌán.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ntá imá chrónóe̱he̱ chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin tsochrꞌánhya chꞌán ókjé tí ncha̱kuen tí jínahya.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Na ntá siín nchónhya cochíno xrine va chjinaxón tí jna̱ ntiha.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 A̱ ntá chrónòa̱ tí ncha̱kuen tí jínahya ntáchro kíxin: ―Tétue̱nhénni sátsjini tí siín tí cochíno, ti̱to̱hé tsꞌixenhenni tí jehe va ―ichro tí ncha̱kuen tí jínahya a.
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ntá chꞌín Jesús mé kjuanjon chꞌán kjuachaxin. Ntá kaín xín tí ncha̱kuen tí jínahya a mé kꞌuaxrjexín tí chꞌín a sákjui̱ kjui̱kꞌixenhen tí cochíno a. Na ntá kaín xín tí ko a mé chjina iyó mil va siín va xrine va. Na mé kaín xín va kꞌuínkaji̱nxi̱n va ntiha kjuítsínkayá va tsa̱ka ntá kjuítsínkankí va nta̱yaon ntá kjuínhin va nta̱.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Na ntá tí chojni tꞌayakonhen tí cochíno a na mé kuinká sín kíxin chrakon sín na ntá sákjuí chrónka sín chjasén sín la ko no̱nte̱e chojni. Na ntá itsjé chojni mé kuitsjehe sín nkehe tí tsíkónhen ntiha.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ntá kjuíji sín tí tjen chꞌín Jesús a na kꞌuíkon sín kíxin itjen tí chꞌín kꞌuéchónta tí nchónhya ncha̱kuen tí jínahya senó la ó jína tjen chꞌán tjetja̱xi̱n chꞌán tjenkáya chꞌán iké chꞌán, na ntá chrakon sín.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 A̱ ntá tí sín tsíkꞌikon mé chrónka sín nkexrí kꞌuékꞌaji tí chꞌín kꞌuéchónta tí ncha̱kuen tí jínahya la ko nkexrí kónhen tí cochíno a.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ntá kjuankíxin sín chrónóe̱he̱ sín tí chꞌín Jesús a kíxin sáchrókjuixin chꞌán ntiha.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 A̱ ntá ó tsꞌi̱tꞌótjen chꞌín Jesús tí ntabárco̱ na ntá tí chꞌín kꞌuéchónta ncha̱kuen tí jínahya na mé chrónòa chꞌán kíxin kja̱xin chꞌán sáchrókjuiko sín chꞌán, ichro chꞌán.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ntá chꞌín Jesús kjuanjonhya chꞌán kjuachaxin sátsjiko sín chꞌán. Náhí. Kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin: ―Sátjia nto̱a tjíchenka tí sín na̱xa̱ kjéhya tí jaha kíxin nkexrí kaín tí kjuaxroan jié kjuasin Dios kjuínchekito̱ha jína kui̱konóa̱ha chꞌán tí jaha ―ichro chꞌán.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Na ntá tí chꞌín a sákjui̱ chꞌán kjuankíxin chrónka chꞌán kaín tí chjasin kuènte Decápolis kíxin nkexrí kaín tí nkehe kjuíchꞌe chꞌín Jesús kjuínchekito̱he chꞌán jína. A̱ ntá kaín tí sín kuínhin na chrakon sín.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Ntá tió xíkjanka̱o chꞌín Jesús tí ntabárco̱ tóhe tí nta̱yaon ínaá ntá kóchjina nchónhya chojni ntá ntahó chrínta nta̱ kuíto̱he chꞌán ínaá.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Na ntá ikui ijnko chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko mé itꞌin chꞌán Jairo. A̱ ntá tió kꞌuíkon chꞌán kíxin itjen chꞌín Jesús ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán chrínkí to̱té chꞌín Jesús a
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 imá chrónóe̱he̱ chꞌán kíxin: ―Tí ijnko xja̱nna chjin ó tjetꞌen xjan. Xrja̱nóa̱ha chrókjui̱ni chrókjuakꞌétja itjá chrítaón kja xjan ntá chrókuito̱he xjan jína ―ichro chꞌán.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ntá chꞌín Jesús sákjui̱ko tí chꞌín a. Na nchónhya chojni chréhe̱ sín tinkákꞌixitja sín chꞌán ínaá.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 A̱ ntá kja̱xin tjenkákjan sín ijnko chojni chjin níhi tjan, ó chónta teyó nánó sítji tjan jni̱.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Imá tjote tjan kíxin nchónhya chojni kjuanjon xro̱a̱n kónhen tjan na ó kjuixin kjuèhe tjan kaín xín nkehe kꞌuéchónta tjan. Ó jehí tito̱ehya tjan jína la íchá ntsí tinkákótao tjan.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 A̱ ntá tió kuínhin tjan chrónka chojni nkehe tí kjuaxroan kjuasin chꞌín Jesús ntá kui tjan kjuákꞌenkákjan tí chojni kóchjina nóton chꞌín Jesús ntá kuákóxi̱n tjan tí ké chꞌán,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 ntáchro tjan kíxin kjónté iké chꞌán ó chrókuakóxi̱n tjan na ó tíhó mé chrókuito̱he tjan jína, ichro tjan.
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Ntá tuénxín tí jni̱ na mé ó kjui̱xié tjan la ko kónohe tjan kíxin ó kjuixin kuíto̱he tjan jína ti chin kꞌuéchónta tjan.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Ntá chꞌín Jesús na ó kónohe chꞌán kíxin kjua̱cha̱xién chꞌán mé kuíto̱exín ijnko chojni jína ntá kuinkátjíá chꞌán kjuanchankíhi chꞌán tí chojni siín a kíxin: ―¿Nkexro kuákóxi̱n tí kaná? ―ichro chꞌán.
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ntá kjuáte̱he tí sín kꞌuajiko chꞌán a ntáchro sín kíxin: ―Ó noha kíxin nchónhya chojni sítja, ¿ntá nkekuènté kíxin na̱xa̱ tjanchankiá kíxin nkexro tí kuákóxian? ―ichro sín.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ntá kuinkátjíá chꞌán tsjehe chꞌán nkuíxín kíxin tso̱nohe chꞌán nkexro tí kuákóxi̱n tí ké chꞌán.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Ntá tí tjan a na mé chrakon tjan síxrànka̱ tjan ó nohe tjan kíxin ó kuíto̱he tjan jína ntá xrakoa tjan kjuákꞌexín tochꞌin tjan nkayakon chꞌín Jesús ntá ntoá chrónka tjan kaín nkehe kónhen tjan.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Xje̱enni, kaín a̱sán kuinkachónkia tí janhan ntá kuíto̱ha jína. Ijie la kjuaxróxin sátsjia nto̱a la ó kuíto̱ha jína a ―ichro chꞌán.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Na ntá na̱xa̱ tjenixja chꞌán ntá ó kui chojni kui̱xi̱n sín nto̱e tí chꞌín tꞌe̱to̱an tí ni̱nko. Ntá chénka sín chꞌán kíxin: ―Xja̱an na ó kjuixin kꞌuén. ¿Nkekuènté na̱xa̱ chje̱hé xra̱ tí Maestro a? ―ichro sín.
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ntá chꞌín Jesús na ánto̱sén chꞌán tí chrónka sín ntá nixje̱he̱ chꞌán tí chꞌín tꞌe̱to̱an tí ni̱nko ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrakonhya jaha, jehó tsinkachónke tí janhan ―ichro chꞌán.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ntá kjuanjonhya chꞌán kjuachaxin kíxin sátsji kaín sín, na ó jehó chꞌín Pedro la ko chꞌín Jacobo la ko chꞌín Juan mé kíchó chꞌin Jacobo, sátsji sín.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Na ntá tió kjuíji sín tí nto̱e tí chꞌín tꞌe̱to̱an tí ni̱nko na kꞌuíkon sín kíxin imá sítjité sín tsjánkàma̱ sín tí xjan a.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Ntá kꞌuíxenhen chꞌín Jesús nchia kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté ánta tjasítérá tsja̱nkàma̱rá tí xjan a? Tí xjan na tsíkꞌenhya xjan na tjejua xjan ―ichro chꞌán.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 A̱ ntá kjuanoá sín chꞌán. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin kaín sín sátsji sín ntója. Ntá kjuíko chꞌán tí itꞌé la ko tí ìné xjan la ko tí iyꞌá sín xriko chꞌán ntá kꞌuíxenko sín chꞌán tí tjen tí xjan a.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Itsé chꞌán tja xjan ntá nkíve̱e xjan mé nixje̱exín chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Talita, cumi ―mé tꞌaxrjexín kíxin: Lonchí, tétua̱nhan kíxin tꞌàya.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 A̱ ntá tí xjan a ó chónta tjan teyó nánó na mé tuénxín kꞌuínkatjen tjan ó jína tji tjan. Ntá kaín tí chojni siín ntiha la chrakon sín kꞌuíkon sín xi̱kaha.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Ntá fuerte kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús kíxin chróchenkahya sín ninkexró. La kja̱xin kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsjanjon sín nkehe sine tjan.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.