Marcos 3
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 Ntá chꞌín Jesús kꞌuíxenhen chꞌán ijnko ni̱nko Israel ínaá. Na mé ntiha tjen ijnko chꞌín tsíxámá ijnko tja chꞌán.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Na ntá kóchjina iso chojni tsáyehe sín chꞌín Jesús tsꞌikon sín kíxin á sinchekito̱he chꞌán jína tí chꞌín tsíxámá tja tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín kíxin mé jína tsjanchia sín jie̱, ichro sín.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Ntá chꞌín Jesús mé ntáche chꞌán tí chꞌín tsíxámá tja a kíxin: ―Tꞌinkatjen, tjakꞌe jnko̱siné ntihi ―ichro chꞌán.
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 A̱ ntá kjuanchankíhi chꞌín Jesús tí sín siín ntiha kíxin: ―¿Nkehe siín kjuachaxin tso̱nhen tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni? ¿Á chrókjuichꞌeni tí jína ní o̱ á chrókjuichꞌeni tí jínahya? ¿Á chrókjuinchekito̱heni chojni jína ní o̱ á chrókꞌóyánni chojni? ―ichro chꞌán. A̱ ntá jehe sín la táníkoá sín.
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Na ntá chꞌín Jesús la nínkaon chꞌán komá chꞌán tí jehe sín la ko tꞌává chꞌán kíxin tjinkakonhya sín tsi̱konóe̱he̱ sín chojni. Na ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí chꞌín a kíxin: ―Tjéntoá tjá ―ichro chꞌán. A̱ ntá kjuéntoá chꞌán tja chꞌán la ó kuíto̱he tja chꞌán jína.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Na ntá tí sín fariseo a kꞌuaxrjexín sín ni̱nko sákjuí sín kꞌuíto sín tí sín kuènte chꞌín Herodes ntá kjuenka̱yáxinko kíchó sín kíxin nkexrí chrókꞌóyán sín tí chꞌín Jesús.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Ntá chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán sákjuí sín chrínta nta̱yaon a. A̱ ntá nchónhya chojni kjuíjichréhe̱ sín tsíki̱xi̱n sín nó estado Galilea la ko kja̱xin tsíki̱xi̱n sín nó estado Judea
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 la ko chjasin Jerusalén la ko estado Idumea la ko ikjé sín kui̱xi̱n sín nó tóhe nta̱río Jordán la ko iso sín tsíki̱xi̱n sín nó chjasin Tiro la ko nó chjasin Sidón. Na mé kaín sín tsíkinhin sín kíxin nkexrí tí kjuaxroan jié kjuasin chꞌín Jesús ntá kuichréhe̱ sín chꞌán kíxin chrókꞌuikon sín tíha kja̱xin.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 Ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán a kíxin ntahó chrókjua̱kꞌe̱cho̱nhen sín ijnko ntabárco̱. A̱ ntá tí imá chrókꞌuixitja sín chꞌán ntá chrókꞌuixenhen chꞌán tí ntabárco̱, a̱ ntá ntiha chrókjuakꞌe chꞌán tsochrónka chꞌán.
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 Kíxin itsjé chojni tsíkjinchekito̱he chꞌán jína, na ntá kaín xín tí sín níhi kꞌuíxitja sín chꞌán kíxin tjinkaon sín chrókuákóxi̱n sín chꞌán.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Kja̱xin tí sín chónta ncha̱kuen tí jínahya na mé tió kꞌuíkon sín tí chꞌín Jesús ntá kꞌuéjóxin sín tochꞌin sín nkayakon chꞌán. Ntá kꞌóyako tí ncha̱kuen tí jínahya a ntáchro kíxin: ―Jaha mé tí Xje̱en Dios.
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 A̱ ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán tí ncha̱kuen tí jínahya kíxin kohya kjuachaxin tsochrónka kíxin nkexro tí jehe chꞌán.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 A̱ ntá chrꞌéxi̱n chrìin chꞌín Jesús ijnko jna̱, a̱ ntá ntiha kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín tjinkaon chꞌán chrókꞌuajiko chꞌán ntá kóchjinehe sín chꞌán.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 Ntá kjueyá chꞌán teyó tí sín tsꞌajiko chꞌán kíxin tsꞌe̱tue̱nhen chꞌán sín sátsji sín tsjako sín tí tan jína.
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 Kjuanjon chꞌán kjuachaxin sinchekito̱he sín chojni níhi jína la ko tsakitsje sín ncha̱kuen tí jínahya chónta chojni.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 A̱ ntá tí sín i mé tí teyó sín tsíkjeyá chꞌán mé itꞌin sín xi̱kihi: Simón na mé kjuínchekꞌin chꞌán Pedro;
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 la ko Jacobo la ko tí kícho chꞌán Juan mé xje̱en chꞌín Zebedeo. Kja̱xin kjuínchekꞌin chꞌán sín Boanerges mé tꞌaxrjexín kíxin Xje̱en Sítjonta.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 La ko Andrés la ko Felipe la ko Bartolomé la ko Mateo la ko Tomás la ko Jacobo, itꞌé mé itꞌin Alfeo, la ko Tadeo la ko í jnko Simón tíhi mé kuènte tí sín cananista,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 la ko Judas Iscariote, mé kjuínchekji tí chꞌín Jesús chrꞌéxi̱n. Ntáchro sín kíxin chꞌín Jesús chónta kjuachaxin kuènte tí Jínahya (Mt. 12.22-32; Lc. 11.14-23; 12.10) Na ntá chrꞌéxi̱n chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán kꞌuíxenhen sín ijnko nchia.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 A̱ ntá ínaá kójnkotsé nchónhya chojni, a̱ ntá xitjahya sine sín.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Ntá kónohe tí sín na̱xa̱ kjéhya chꞌín Jesús ntá ikui sín sátsjiko sín chꞌán kíxin ntáchro sín kíxin ó tsíkꞌixikján chꞌán.
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Kja̱xin tí sín tjako ti ley kui̱xi̱n sín Jerusalén, ntáchro sín kíxin: ―Tí chꞌín i chónta chꞌán tí chꞌín Beelzebú, mé chꞌín Tsochren, mé tí nkexro tꞌe̱tue̱nhen kaín tí ncha̱kuen tí jínahya ntá xi̱kaha tjacha chꞌán takitsje chꞌán ncha̱kuen tí jínahya a ―ichro sín.
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Ntá chꞌín Jesús kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín ntá kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkexrí kíxin jnkokón chꞌín Tsochren chrókuakitsje a̱sén?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 A̱ ntá tí sín tꞌe̱to̱an ijnko nación tjanjo̱nko kíchó la tsjachahya tsꞌe̱to̱an.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 La ko kja̱xin tí sín jnkoko̱á nto̱e jnkoko̱áhya tjenka̱yáxin sín ntá xitjahya tsꞌejóko kíchó sín.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 A̱ ntá tí chaxín chꞌín Tsochren jnkokónhya tjenka̱yáxin tjanjo̱nko kíchó la ntá tsꞌitjáyan kjuachaxin kuènte.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 ’Ninkexró tsjacha tsꞌixenhen nto̱e ijnko chojni jie̱he kíxin tsꞌaxrjehe tí nkehe chónta chꞌán. Náhí. Tꞌichjánxi̱n sa̱oxín sinchenteto chꞌán tí chꞌín jie̱he kíxin jína tseéhe chꞌán nkehe chónta tí chꞌín a.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 ’Ijnko nkehe chaxín tso̱tjo̱nka̱rá kíxin tió tsoxraxinkaon ijnko chojni tí jie̱ chónta la ko tsochronóe̱he̱ Dios la ntá tsjakjìinhin chꞌán kaín tí jie̱ la ko kaín tí nkehe jínahya tsíntáchro sín.
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 A̱ ntá tí nkexro tsꞌántaxínhi̱n tí Ncha̱kuen Dios na mé xitjahya tsjìin tí jie̱ na mé jnkochríxín tsochónta sín tí jie̱ a ―ichro chꞌán.
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Mé xi̱kaha ichro chꞌán kíxin tí sín a tsíntáchro sín kíxin ijnko ncha̱kuen tí jínahya mé chónta tí jehe chꞌán.
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 A̱ ntá kui ìné chꞌín Jesús la ko kíchó chꞌán tjejó sín ntója ó na ntá kꞌue̱tue̱nhen sín ijnko chojni tsjikꞌíye̱he̱ chꞌán.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 A ntá tí sín tjejótja̱xi̱n tí tjen chꞌín Jesús ntiha chénka sín chꞌán kíxin: ―Ìná la ko kíchuá tjejó sín ntója xritjeyá sín ti jaha. ―ichro sín.
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Xá nkexro tí na̱na la ko nkexro tí kíchiná? ―ichro chꞌán.
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 Ntá komá chꞌán tí chojni tjejótja̱xi̱n tí tjen chꞌán ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará mé na̱na la ko kíchiná.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Kaín tí sín nchexiteyá tí nkehe tjinkaon Dios na mé tí sín a mé kíchiná la ko na̱na ―ichro chꞌán.
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.