Marcos 2
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARA
1 Ntá ó kꞌuátsínka iso ya̱on ntá chꞌín Jesús mé xíkjan chꞌán chjasin Capernaum. Ntá kꞌuíxikónohe chojni kíxin ijnko nchia ntiha kjuákꞌe chꞌán.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Ntá tuénxín nchónhya chojni kóchjina ntá kjuachahya tí nchia kꞌuíxixenhen sín la ko kja̱xin kjuachahya tí ntója nchia chrókꞌuíxintankí sín. A̱ ntá chꞌín Jesús kjuako tí tan jína kuènte Dios.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Ntá kui noó sín tinkátsénkí sín ijnko chꞌín tsíkꞌen to̱té chꞌán.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Kjánchó xitjahya kóchjina sín tí tjen chꞌín Jesús kíxin nchónhya chojni siín. La ntá kꞌui̱tꞌótjen sín tí chrítaón nchia a ntá kꞌóxra̱tꞌo̱ sín. Na ntá ijnko hno̱ kjua̱kꞌe̱te sín tí kania tjenkáya tí si̱nníhi a ntá kjuinkajin sín ntoí tí tjen chꞌín Jesús a.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Tió kꞌuíkon chꞌín Jesús tí nkehe kjuíchꞌe sín ntá ó nohe chꞌán kíxin chaxín imá tinkáchónki sín tí jehe chꞌán. Ntá nixje̱he̱ chꞌán tí si̱nníhi ntáche chꞌán kíxin: ―Xje̱enni, ó kjuixin kjuìinhan tí jie̱ chonta ―mé xi̱kaha ichro chꞌán.
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Na ntá iso tí sín maestro tjako tí ley tjejótja̱xi̱n sín ntiha na ntá jehó sín mé kjo sín a̱sén sín kíxin:
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “¿Nkekuènté xi̱kaha nixja tí chꞌín i ncheyóhe̱ chꞌán a̱sén chꞌán Dios? Kíxin ninkexró xitjahya tsjatsìin ijie̱ kíxin jehó Dios mé chónta kjuachaxin tsja̱tse̱n iji̱é chojni”, mé xi̱kaha ikjo sín a̱sén sín.
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Ntá chꞌín Jesús la ó nohe chꞌán nkehe tjenka̱yáxin sín. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin xi̱kaha tjenka̱yáxinrá?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 ¿Nkehe a̱ntsí má xra̱hya chróntátjan chꞌán? ¿Á a̱ntsí xra̱hya chróntátjan chꞌán kíxin ó kjuixin kjuìinhin chꞌán tí jie̱ yámá chꞌán, o̱ á a̱ntsí xra̱hya chróntátjan chꞌán kíxin chrókꞌuinkatjen chꞌán chrókjuenájín chꞌán ka̱nie̱e chꞌán ntá sáchrókjui chꞌán?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Méxra̱ jie tsjáko̱xi̱a̱n kíxin tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé ntihi chjasintajni chónta kjuachaxin tsjakjìinhin iji̱é chojni ―ichro chꞌán. Ntá ntáche chꞌán tí chꞌín xitjahya tji kíxin:
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 ―Jaha tétua̱nhan tꞌinkatjen, tjenájían ka̱nia̱a na sátjia nto̱a ―ichro chꞌán.
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 A̱ ntá tí si̱nníhi na tuénxín kꞌuínkatjen chꞌán kjuákꞌexín to̱té chꞌán na kjuenájín chꞌán ka̱nie̱e chꞌán na kuámá chꞌán kꞌuaxrjexín chꞌán nchia sákjuí chꞌán. Na ntá kaín tí sín siín a tsjehe sín nkexrí kónhen na chrakon sín la ko kjuanchehe sín Dios kjuasáyé. Ntá ntáchro sín kíxin: ―Kꞌuíkonhyéni tí nkehe i ―ichro sín.
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 A̱ ntá chrꞌéxi̱n chꞌín Jesús mé sáxíkji chꞌán inaá chrínta nta̱yaon. Ntá kaín xín chojni kóchjina sín tí tjen chꞌán ntá kjuako chꞌán.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Ntá kꞌuátsínka chꞌán kꞌuíkon chꞌán tí chꞌín Leví xje̱en chꞌín Alfeo tjetja̱xi̱n chꞌán tjenchekjènki̱ chꞌán. Ntá chꞌín Jesús mé kꞌuíye̱he̱ chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: ―Chréhé tí janhan ―ichro chꞌán. Ntá chꞌín Leví mé tuénxín kꞌuínkatjen chꞌán chréhe̱ chꞌán tí chꞌín Jesús.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuákꞌe chꞌán nto̱e tí chꞌín Leví, la ntá kjuanjon sín nkehe sine chꞌán la ko kja̱xin kꞌuéjó nchónhya tí sín nchekjènki̱ la ko kja̱xin í so chojni chónta jie̱. Mé kaín tí sín a mé tjejótja̱xi̱n sín tjejóneko tí chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán, kíxin nchónhya chojni chréhe̱ sín tí jehe chꞌán.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Na ntá tí sín maestro tjako tí ley la ko tí sín fariseo kꞌuíkon sín kíxin chꞌín Jesús tjejóneko kaín ti sín nchekjènki̱ la ko tí í so sín chónta jie̱, a̱ ntá ntáche sín tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin tí maestro kuèntárá neko chꞌán la ko tꞌika̱o chꞌán tí sín nchekjènki̱ la ko tí í so sín chónta jie̱? ―ichro sín.
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Na ntá chꞌín Jesús kuínhin chꞌán nkehe tí tjo sín a. Ntá nixje̱he̱ chꞌán tí sín a ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí sín níehya tꞌichjánxi̱enhya sín nkexro sichꞌe xro̱a̱n. Náhí. Jehó tí sín níhi mé tꞌichjánxi̱nhin sín nkexro sichꞌehe sín xro̱a̱n. Janhan na kꞌuinkahya ntihi kíxin chrókꞌuíya̱ha̱ chojni jína tjejó sín. Náhí. Kꞌuinka kíxin tsꞌíya̱ha̱ chojni chónta jie̱ ―ichro chꞌán.
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Ijnko ya̱on na mé kaín xín tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌín Juan Bautista la ko tí sín fariseo a mé kjónehya sín kuenté ya̱on kíxin mé xi̱kaha tsꞌáyéhe̱ sín kjuaxróxin, ichro sín. A̱ ntá kui iso chojni nixje̱he̱ sín tí chꞌín Jesús ntáchro sín kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin tí sín kꞌuékꞌajiko sín tí chꞌín Juan la ko tí sín fariseo la nehya sín jie, a̱ ntá tí sín xrikoa la ine sín? ―ichro sín.
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Xá chrókjónehya tí chojni tsíkꞌíye̱he̱ sín kóchjina ijnko kia tso̱te̱he chojni tí na̱xa̱ tjejóko sín tí nkexro tso̱te̱he? Tí na̱xa̱ tjen tí nkexro tso̱te̱he la xitjahya kíxin chrókjónehya sín.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 A̱ ntá itsi ijnko ya̱on itsi chojni sátsjiko sín tí chꞌín tsíkóte̱he, ntá tí ya̱on la chaxín sinehya sín.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 ’Ninkexró chrókjuakꞌenie̱he ijnko ka ó ntaxin itꞌo̱ ka ni̱xin kíxin ntá chrókjui̱xéhe̱ tí ka ni̱xin ntá a̱ntsí má chrókꞌuichje tí ka ntaxin a.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 La ko kja̱xin ninkexró chrókui̱ki̱a̱ xran vino ni̱xin ijnko tjua̱xran ó ntaxin; kíxin tí xran vino ni̱xin la chrókótséchje tí tjua̱xran ntaxin ntá chrókꞌuitjáyan tí xran la ko tí tjo̱a̱. Méxra̱ tí xran vino ni̱xin chrókuikia ijnko tjua̱xran ni̱xin ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Ijnko ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín na chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kꞌuátsínka sín ijnko nonte siín noatrigo. Na ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán kjuankíxin sín ikꞌuín sín iso noatrigo.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Na ntá iso tí sín fariseo kjuanchankíhi sín tí chꞌín Jesús a kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin tí sín xrikoa tjejóchꞌe sín xra̱ ijie? Na mé kohya kjuachaxin tso̱nhen xra̱ tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni ―ichro sín.
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á kjui̱nchekuáxinhyará jahará tí xroon chrónka nkehe kjuíchꞌe chꞌín David la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán tí kꞌuén sín kjinta?
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 A ntá jehe chꞌán kꞌuíxenhen chꞌán nto̱e Dios tió kjuákꞌe ncha̱tꞌá Abiatar kꞌue̱to̱an, a̱ ntá kjóne chꞌán tí nio̱tja̱ tsíkóyaon kjónté jehó tí sín ncha̱tꞌá mé kꞌuéchónta kjuachaxin sine sín la kja̱xin chjéhe chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán―ichro chꞌín Jesús.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kꞌóna tí ya̱on tsꞌo̱kꞌéhe chojni kíxin tꞌichjánxi̱n sín, la jehya kíxin chrókjuikosáyehe tí ya̱on a.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 A̱ ntá tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé chónta kjuachaxin tsꞌe̱to̱an nkehe tso̱nhen tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni ―ichro chꞌán.
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.