Marcos 12
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Ntá chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―Itjen ijnko chꞌín kꞌue̱nka̱xin chꞌán itsjé ntanòa tꞌóna to uva no̱nte̱e chꞌán la ko kjuíchꞌéna chꞌán corral la ko kjuíchꞌéna chꞌán ijnko tòye̱ tsꞌénya sín to uva. A̱ ntá kjuíchꞌéna chꞌán ijnko tja̱tꞌo̱ noi kíxin tsꞌi̱tꞌótjen chꞌán tsokotohe̱ chꞌán. ’A̱ ntá kjuínchekjen chꞌán tí nonte iso chojni chꞌe xra̱. Ntá sákjuí chꞌán kjín.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Ntá tí kjuixraká tí ya̱on tsꞌóna to ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ijnko tí nkexro chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin sátsjikjanchehe chꞌán tí sín chꞌe xra̱ jnko̱siné tí to tsakja chꞌán.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Ntá tí sín chꞌe xra̱ mé tsé sín tí chꞌín a, kjuate sín chꞌán ntá ninkehó chjéhya sín chꞌán ntá sákjuí chꞌán.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 A̱ ntá tí ìnché tí nonte mé xíchrꞌán chꞌán tí í jnko nkexro chꞌehe chꞌán xra̱. Ntá kjuíji chꞌán ntiha ntá chjéhe sín chꞌán xro̱ kjuíncheníhi sín kja chꞌán la ko kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Ntá tí ìnché tí nonte a xíchrꞌán chꞌán í jnko chojni sákjuitsjehe ntiha. Ntá kjuíji chꞌán ntiha ntá kꞌóyán sín chꞌán. Ntá chrꞌéxi̱n tí ìnché mé xíchrꞌán chꞌán í so nkexro chꞌehe chꞌán xra̱ sákjuítsjehe sín, kjánchó iso sín kꞌuékon sín la í so sín la kꞌóyán sín.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ’Ntá jehe chꞌán chónta chꞌán jnkoko̱áxón xje̱en chꞌán na imá tjuèhe chꞌán tí xjan a. Ntá kjuixixín chrꞌán chꞌán tí xjan sákjuí xjan kíxin kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin: “Tsochóntehe sín kjuasáyé tí xja̱nna”, ichro chꞌán.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 A̱ ntá tí sín chꞌe xra̱ a tjo sín kíchó sín kíxin: “Tí chꞌín i mé tsꞌáyéhe̱ kaín nkehe siín ntihi. A̱ ntá jie tsꞌóyánni chꞌán, a̱ ntá jeheni tsꞌáyéhe̱ni kaín tí nkehe a”, ichro sín.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Ntá xi̱kaha itsé sín chꞌán kꞌóyán sín chꞌán ntá kuakitsjexín sín nto̱e chꞌán tí no̱nte̱e chꞌán.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 A̱ ntá kjuanchankí chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―¿A̱ ntá nkehe chrókjuichꞌe tí ìnché tí nonte a? Chrókui chꞌán chrókꞌóyán chꞌán tí sín chꞌe xra̱, a̱ ntá chróchjéhe chꞌán ókjé chojni.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ’¿Á kjui̱nchekuáxinhyará jahará tí xroon itén Dios? Ntáchro xi̱kihí:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 — ausente —
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Ntá chrótsé sín tí chꞌín Jesús chrókjua̱kꞌe̱chji̱na sín chꞌán kíxin kíenxín sín kíxin kaín tí ntáchro chꞌán la jehe chꞌán kꞌuántaxínhi̱n tí jehe sín. Kjánchó chrakon sín kíxin nchónhya chojni kóchjina ntá kuíto̱he sín chꞌán ntá sákjuí sín.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 A̱ ntá ichrꞌán sín iso tí sín fariseo la ko iso tí sín kuènte chꞌín Herodes kíxin tsjanchankíhi sín chꞌán iso nkehe kíxin tí ntoáhya chrókjuate̱he chꞌán ntá jína chrókꞌueka sín chꞌán jie̱.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Ntá kjuíji sín tí tjen chꞌín Jesús ntáchro sín kíxin: ―Maestro, ó noheni kíxin tí nkehe chro̱nka la chaxín tíha la ko jehya nkexrí tsjehe chojni tjenka̱yáxixián kíxin á jína sín, la ko ntoá tjàkua nti̱e Dios. ¿Á jína chrókjue̱nke̱heni tí gobierno tí chichaon tjanchia? ¿Á chrókjue̱nke̱heni sín ní o̱ náhí? ―ichro sín.
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Ntá chꞌín Jesús kjuátso̱an chꞌán kíxin jehya jína tjenka̱yáxin sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Jehya jína kíxin tjácha̱xi̱nráni. Xráko̱ará ijnko tí chichaon tjanchia sín tsotsjáha̱ ―ichro chꞌán.
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Ntá xráka̱o sín ijnko tí chichaon tsotsjehe chꞌán. A̱ ntá kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Nkexro tí tsíkꞌaxrjexín tjenkáni tí chichaon i la ko nkexro ihni̱é chónta? ―ichro chꞌán. Ntá jehe sín kjuáte̱he sín kíxin: ―Tí chꞌín tꞌe̱to̱an mé tjenkáni chꞌán ―ichro sín.
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Chróchje̱hérá tí chꞌín gobierno tꞌe̱to̱an tí nkehe kuènte chꞌán; a̱ ntá tí nkehe kuènte Dios la chróchje̱hérá Dios ―ichro chꞌán. Ntá chrakon sín kíxin xi̱kaha kjuáte̱he chꞌán.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 A̱ ntá iso sín saduceo kuitsjehe sín tí chꞌín Jesús. A̱ ntá tí sín saduceo mé ntáchro sín kíxin chaxínhya tsoxechón chojni tsíkꞌen mé xi̱kaha chrókjua̱cha̱xi̱n sín tí chꞌín Jesús ntáchro sín kíxin:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 ―Maestro, chꞌín Moisés mé tsíkjin chꞌán xroon ntáchro kíxin tí tsꞌen ijnko sa̱vé chojni la ko na̱xa̱ tjen tí ichjién chꞌán na ko tsíkjichꞌénahya sín xje̱en sín ntá tí kíchó tí nkexro tsíkꞌen mé chrókuakja tí tjan kꞌán a̱ ntá tí xje̱en sín mé tsꞌóna éxí xje̱en tí nkexro tsíkꞌen.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Kjánchó kꞌuéjó yato sín jnkoko̱á kíchó sín. Ntá tí chꞌín sa̱o mé kuákja chꞌán ichjién chꞌán. Ntá ikꞌuén chꞌán, kjánchó ninkehó xjan tsíkjichꞌénahya sín.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ntá tí chꞌín tsoyo yóxin kuákja chꞌán tí tjan kꞌán ntá kꞌuén chꞌán koí chꞌán. Ntá kja̱xin tsíkjichꞌénahya sín xjan. A̱ ntá tí chꞌín níxin kuákja chꞌán tí jehe tjan ntá xi̱kaha kónhen ínaá.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Ntá kayatoé sín kꞌuéchónta sín tjan la ko kaín sín ikꞌuén sín la ko ninkehó xjan kjuíchꞌénahya sín kaín sín. Ntá kjuixixín ntá kꞌuén tjan kja̱xin tjan.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Ntá tió tsoxechón kaín xín chojni la, ¿Ntá nkexro tsꞌóna xìi tjan kíxin kayatoé sín tsíkóte̱he tjan? ―ichro sín.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntoáhya tjenka̱yáxinrá kíxin tiénxinhyará nkehe ntáchro tí xroon itén Dios la ko chonhyará tí kjua̱cha̱xién Dios.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 A̱ ntá tió tsoxechón tí chojni tsíkꞌen la tso̱te̱ehya sín la ko tsjanjonhya sín xje̱en sín kíxin tso̱te̱he sín kíxin tí sín tsíkꞌen la éxí sín ángel tsꞌejó sín nkaya nka̱jní.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 A̱ ntá tí tsoxechón tí sín tsíkꞌen, ¿á kjui̱nchekuáxinhyará tí xroon tsíkjin chꞌín Moisés chrónka nkexrí kꞌuénixje̱exín Dios ijnko nta yoa tjeche ntáchro chꞌán xi̱kihi: “Janhan mé tí Dios tinkáchónki chꞌín Abraham la ko chꞌín Isaac la ko chꞌín Jacob”?
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Méxra̱ tí Dios i la jehya tinkáchónki tí sín tsíkꞌen. Náhí. Jehe chꞌán mé Dios tinkáchónki tí sín tjejóchón. Ntá jahará la imá tiénxinhyará kíxin xi̱kaha ichrorá tjanchankírá ―ichro chꞌán.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Ntá kui ijnko chꞌín tjako tí ley kjuákꞌekinhin chꞌán nkexrí kjua̱cha̱xi̱n sín chꞌín Jesús. Ntá kuínhin chꞌán kíxin imá jína kjuáte̱he chꞌín Jesús. Ntá kjuanchankí chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tí a̱ntsí tjetoan tsíkꞌe̱to̱an Dios? ―ichro chꞌán.
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí nkehe a̱ntsí tjetoan tsíkꞌe̱to̱an Dios mé tíhi: “Tinhínrá kaín rá chojni Israel kíxin Ìnchéni Dios la mé jnkoko̱á la kohya í jnko nkexro.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Ntá kaín a̱sánrá la ko kaín kjuaxrexinkaon kuèntárá la ko kaín fuerza kuèntárá chrótjuèxínrá.”Mé xi̱kaha tí nkehe a̱ntsí tjetoan tsíkꞌe̱to̱an Dios.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 A̱ ntá tí nkehe yóxin tsíkꞌe̱to̱an Dios la mé tóyóhe̱ na mé ntáchro xi̱kihí: “Chrótjuèhérá kíchuárá éxí tjuèxínrá a̱sánrá,”la kohya í jnko nkehe a̱ntsí má tjetoan tsíkꞌe̱to̱an chꞌán ―ichro chꞌín Jesús.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 A̱ ntá kjuáte̱he tí chꞌín tjako ni̱nko a ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntoá ntáchrua tíha, Maestro kíxin chaxín itjen jnkoko̱áxón Dios la ko kohya í jnko Dios.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Noheni kíxin kaín a̱sénni la ko kaín kjuaxrexinkaon kuènténi la ko kaín fuerza kuènténi chrótjuèxínni Dios la ko chrótjuèheni kíchó ni éxí tjuèxínni a̱sénni.Tíha mé a̱ntsí má sínkí. A̱ ntá kaín tí ko chrókꞌóyánni chrókjuanjonni chróchjánxin chrítaón altar la kánhyó tjetoan tíha ―ichro chꞌán.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 A̱ ntá tió kꞌuíkon chꞌín Jesús kíxin jína kjuenka̱yáxin chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha la kjínhya tjen tí kjuachaxin kuènte Dios ―ichro chꞌán. Ntá kóxakonhen sín ntá ninkexró kjuanchankíehya sín chꞌán í so nkehe.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Ntá chꞌín Jesús kjuákꞌekjako chꞌán tí ni̱nko jié. Ntá kjuanchankí chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkexrí kíxin tí sín tjako tí ley mé ntáchro sín kíxin tí Cristo mé tsꞌaxrjeníxin tí chꞌín David?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 A̱ ntá tí Ncha̱kuen Dios mé kjuínki̱tsa tí chꞌín David ntáchro chꞌán kíxin:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 ¿Xá nkexrí kíxin Cristo chrókꞌóna xje̱en chꞌín David kíxin jehe chꞌín David ntáchro chꞌán kíxin Ìnché chꞌán tí Cristo a? ―ichro chꞌán. Ntá itsjé chojni kꞌuéjókinhin sín kóxrjínhi̱n sín tí nkehe kjuako chꞌán.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ntá chꞌín Jesús kjuako chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tankíehyará tí sín tjako tí ley. Jehe sín mé tóxrjínhi̱n sín chrókꞌuinkáya sín ka kjínjin la ko tjinkaon sín kíxin kaín tí chojni tsoxeta sín nti̱a mé tsjikosáyehe sín.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Jehe sín xritjeyá sín tí nta a̱ntsí náxrjón tsꞌejóyá sín tí nkaxenhen ni̱nko. La ko kja̱xin tió sátsji sín tí sine sín xritjeyá sín tí nta a̱ntsí náxrjón tsꞌejókjen sín sine sín.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 La ko takitsje sín nto̱e chojni kꞌán. La ko chꞌiyexín sín chojni kíxin isé nixje̱he̱ sín Dios kíxin chrókuinhin chojni chróntáchro sín kíxin imá jína tí jehe sín. Tí sín a mé a̱ntsí má tsjasóte sín ―ichro chꞌán.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 A̱ ntá jnkonaá mé chꞌín Jesús tjetja̱xi̱n chꞌán nkaxenhen ni̱nko chókꞌèxin tjen tí ntacajón tjetóxroyéya ofrenda. Ntá tjetsjehe chꞌán kíxin nchónhya chojni tinkáki sín chrꞌáxenhen sín chichaon tí ntacajón. La ko kja̱xin nchónhya tí sín rico chrꞌáxenhen sín nchónhya chichaon tí ntacajón a.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Ntá kja̱xin ntiha mé kjui ijnko tjan kꞌán nòa tjan ntá chrꞌáxenhen tjan tí ntacajón yaá chichaon kánhyó tjete sínkí.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Ntá chꞌín Jesús kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chaxín ntáxrja̱n kíxin tí tjan kꞌán nòa tjan a̱ntsí tjete kꞌuíkon Dios tí chichaon chrꞌáxenhen tjan tí ntacajón, a̱ ntá tí sín í so la kánhyó
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 kíxin kaín sín la ó chichaon xéhe̱ sín kjuanjon sín. Ntá jehe tjan la kjónté nòa tjan la kjuanjon tjan kaín tí chichaon kꞌuéchónta tjan chrókꞌuíte nkehe chrókjóne tjan ―ichro chꞌán.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.