Marcos 12
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARA
1 Ntá chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―Itjen ijnko chꞌín kꞌue̱nka̱xin chꞌán itsjé ntanòa tꞌóna to uva no̱nte̱e chꞌán la ko kjuíchꞌéna chꞌán corral la ko kjuíchꞌéna chꞌán ijnko tòye̱ tsꞌénya sín to uva. A̱ ntá kjuíchꞌéna chꞌán ijnko tja̱tꞌo̱ noi kíxin tsꞌi̱tꞌótjen chꞌán tsokotohe̱ chꞌán. ’A̱ ntá kjuínchekjen chꞌán tí nonte iso chojni chꞌe xra̱. Ntá sákjuí chꞌán kjín.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Ntá tí kjuixraká tí ya̱on tsꞌóna to ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ijnko tí nkexro chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin sátsjikjanchehe chꞌán tí sín chꞌe xra̱ jnko̱siné tí to tsakja chꞌán.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Ntá tí sín chꞌe xra̱ mé tsé sín tí chꞌín a, kjuate sín chꞌán ntá ninkehó chjéhya sín chꞌán ntá sákjuí chꞌán.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 A̱ ntá tí ìnché tí nonte mé xíchrꞌán chꞌán tí í jnko nkexro chꞌehe chꞌán xra̱. Ntá kjuíji chꞌán ntiha ntá chjéhe sín chꞌán xro̱ kjuíncheníhi sín kja chꞌán la ko kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Ntá tí ìnché tí nonte a xíchrꞌán chꞌán í jnko chojni sákjuitsjehe ntiha. Ntá kjuíji chꞌán ntiha ntá kꞌóyán sín chꞌán. Ntá chrꞌéxi̱n tí ìnché mé xíchrꞌán chꞌán í so nkexro chꞌehe chꞌán xra̱ sákjuítsjehe sín, kjánchó iso sín kꞌuékon sín la í so sín la kꞌóyán sín.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 ’Ntá jehe chꞌán chónta chꞌán jnkoko̱áxón xje̱en chꞌán na imá tjuèhe chꞌán tí xjan a. Ntá kjuixixín chrꞌán chꞌán tí xjan sákjuí xjan kíxin kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin: “Tsochóntehe sín kjuasáyé tí xja̱nna”, ichro chꞌán.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 A̱ ntá tí sín chꞌe xra̱ a tjo sín kíchó sín kíxin: “Tí chꞌín i mé tsꞌáyéhe̱ kaín nkehe siín ntihi. A̱ ntá jie tsꞌóyánni chꞌán, a̱ ntá jeheni tsꞌáyéhe̱ni kaín tí nkehe a”, ichro sín.
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ntá xi̱kaha itsé sín chꞌán kꞌóyán sín chꞌán ntá kuakitsjexín sín nto̱e chꞌán tí no̱nte̱e chꞌán.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 A̱ ntá kjuanchankí chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―¿A̱ ntá nkehe chrókjuichꞌe tí ìnché tí nonte a? Chrókui chꞌán chrókꞌóyán chꞌán tí sín chꞌe xra̱, a̱ ntá chróchjéhe chꞌán ókjé chojni.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 ’¿Á kjui̱nchekuáxinhyará jahará tí xroon itén Dios? Ntáchro xi̱kihí:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 — ausente —
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ntá chrótsé sín tí chꞌín Jesús chrókjua̱kꞌe̱chji̱na sín chꞌán kíxin kíenxín sín kíxin kaín tí ntáchro chꞌán la jehe chꞌán kꞌuántaxínhi̱n tí jehe sín. Kjánchó chrakon sín kíxin nchónhya chojni kóchjina ntá kuíto̱he sín chꞌán ntá sákjuí sín.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 A̱ ntá ichrꞌán sín iso tí sín fariseo la ko iso tí sín kuènte chꞌín Herodes kíxin tsjanchankíhi sín chꞌán iso nkehe kíxin tí ntoáhya chrókjuate̱he chꞌán ntá jína chrókꞌueka sín chꞌán jie̱.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ntá kjuíji sín tí tjen chꞌín Jesús ntáchro sín kíxin: ―Maestro, ó noheni kíxin tí nkehe chro̱nka la chaxín tíha la ko jehya nkexrí tsjehe chojni tjenka̱yáxixián kíxin á jína sín, la ko ntoá tjàkua nti̱e Dios. ¿Á jína chrókjue̱nke̱heni tí gobierno tí chichaon tjanchia? ¿Á chrókjue̱nke̱heni sín ní o̱ náhí? ―ichro sín.
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Ntá chꞌín Jesús kjuátso̱an chꞌán kíxin jehya jína tjenka̱yáxin sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Jehya jína kíxin tjácha̱xi̱nráni. Xráko̱ará ijnko tí chichaon tjanchia sín tsotsjáha̱ ―ichro chꞌán.
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ntá xráka̱o sín ijnko tí chichaon tsotsjehe chꞌán. A̱ ntá kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Nkexro tí tsíkꞌaxrjexín tjenkáni tí chichaon i la ko nkexro ihni̱é chónta? ―ichro chꞌán. Ntá jehe sín kjuáte̱he sín kíxin: ―Tí chꞌín tꞌe̱to̱an mé tjenkáni chꞌán ―ichro sín.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Chróchje̱hérá tí chꞌín gobierno tꞌe̱to̱an tí nkehe kuènte chꞌán; a̱ ntá tí nkehe kuènte Dios la chróchje̱hérá Dios ―ichro chꞌán. Ntá chrakon sín kíxin xi̱kaha kjuáte̱he chꞌán.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 A̱ ntá iso sín saduceo kuitsjehe sín tí chꞌín Jesús. A̱ ntá tí sín saduceo mé ntáchro sín kíxin chaxínhya tsoxechón chojni tsíkꞌen mé xi̱kaha chrókjua̱cha̱xi̱n sín tí chꞌín Jesús ntáchro sín kíxin:
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 ―Maestro, chꞌín Moisés mé tsíkjin chꞌán xroon ntáchro kíxin tí tsꞌen ijnko sa̱vé chojni la ko na̱xa̱ tjen tí ichjién chꞌán na ko tsíkjichꞌénahya sín xje̱en sín ntá tí kíchó tí nkexro tsíkꞌen mé chrókuakja tí tjan kꞌán a̱ ntá tí xje̱en sín mé tsꞌóna éxí xje̱en tí nkexro tsíkꞌen.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Kjánchó kꞌuéjó yato sín jnkoko̱á kíchó sín. Ntá tí chꞌín sa̱o mé kuákja chꞌán ichjién chꞌán. Ntá ikꞌuén chꞌán, kjánchó ninkehó xjan tsíkjichꞌénahya sín.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Ntá tí chꞌín tsoyo yóxin kuákja chꞌán tí tjan kꞌán ntá kꞌuén chꞌán koí chꞌán. Ntá kja̱xin tsíkjichꞌénahya sín xjan. A̱ ntá tí chꞌín níxin kuákja chꞌán tí jehe tjan ntá xi̱kaha kónhen ínaá.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Ntá kayatoé sín kꞌuéchónta sín tjan la ko kaín sín ikꞌuén sín la ko ninkehó xjan kjuíchꞌénahya sín kaín sín. Ntá kjuixixín ntá kꞌuén tjan kja̱xin tjan.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ntá tió tsoxechón kaín xín chojni la, ¿Ntá nkexro tsꞌóna xìi tjan kíxin kayatoé sín tsíkóte̱he tjan? ―ichro sín.
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntoáhya tjenka̱yáxinrá kíxin tiénxinhyará nkehe ntáchro tí xroon itén Dios la ko chonhyará tí kjua̱cha̱xién Dios.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 A̱ ntá tió tsoxechón tí chojni tsíkꞌen la tso̱te̱ehya sín la ko tsjanjonhya sín xje̱en sín kíxin tso̱te̱he sín kíxin tí sín tsíkꞌen la éxí sín ángel tsꞌejó sín nkaya nka̱jní.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 A̱ ntá tí tsoxechón tí sín tsíkꞌen, ¿á kjui̱nchekuáxinhyará tí xroon tsíkjin chꞌín Moisés chrónka nkexrí kꞌuénixje̱exín Dios ijnko nta yoa tjeche ntáchro chꞌán xi̱kihi: “Janhan mé tí Dios tinkáchónki chꞌín Abraham la ko chꞌín Isaac la ko chꞌín Jacob”?
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Méxra̱ tí Dios i la jehya tinkáchónki tí sín tsíkꞌen. Náhí. Jehe chꞌán mé Dios tinkáchónki tí sín tjejóchón. Ntá jahará la imá tiénxinhyará kíxin xi̱kaha ichrorá tjanchankírá ―ichro chꞌán.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Ntá kui ijnko chꞌín tjako tí ley kjuákꞌekinhin chꞌán nkexrí kjua̱cha̱xi̱n sín chꞌín Jesús. Ntá kuínhin chꞌán kíxin imá jína kjuáte̱he chꞌín Jesús. Ntá kjuanchankí chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tí a̱ntsí tjetoan tsíkꞌe̱to̱an Dios? ―ichro chꞌán.
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí nkehe a̱ntsí tjetoan tsíkꞌe̱to̱an Dios mé tíhi: “Tinhínrá kaín rá chojni Israel kíxin Ìnchéni Dios la mé jnkoko̱á la kohya í jnko nkexro.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Ntá kaín a̱sánrá la ko kaín kjuaxrexinkaon kuèntárá la ko kaín fuerza kuèntárá chrótjuèxínrá.”Mé xi̱kaha tí nkehe a̱ntsí tjetoan tsíkꞌe̱to̱an Dios.
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 A̱ ntá tí nkehe yóxin tsíkꞌe̱to̱an Dios la mé tóyóhe̱ na mé ntáchro xi̱kihí: “Chrótjuèhérá kíchuárá éxí tjuèxínrá a̱sánrá,”la kohya í jnko nkehe a̱ntsí má tjetoan tsíkꞌe̱to̱an chꞌán ―ichro chꞌín Jesús.
31 O segundo é:
32 A̱ ntá kjuáte̱he tí chꞌín tjako ni̱nko a ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntoá ntáchrua tíha, Maestro kíxin chaxín itjen jnkoko̱áxón Dios la ko kohya í jnko Dios.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Noheni kíxin kaín a̱sénni la ko kaín kjuaxrexinkaon kuènténi la ko kaín fuerza kuènténi chrótjuèxínni Dios la ko chrótjuèheni kíchó ni éxí tjuèxínni a̱sénni.Tíha mé a̱ntsí má sínkí. A̱ ntá kaín tí ko chrókꞌóyánni chrókjuanjonni chróchjánxin chrítaón altar la kánhyó tjetoan tíha ―ichro chꞌán.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 A̱ ntá tió kꞌuíkon chꞌín Jesús kíxin jína kjuenka̱yáxin chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha la kjínhya tjen tí kjuachaxin kuènte Dios ―ichro chꞌán. Ntá kóxakonhen sín ntá ninkexró kjuanchankíehya sín chꞌán í so nkehe.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Ntá chꞌín Jesús kjuákꞌekjako chꞌán tí ni̱nko jié. Ntá kjuanchankí chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkexrí kíxin tí sín tjako tí ley mé ntáchro sín kíxin tí Cristo mé tsꞌaxrjeníxin tí chꞌín David?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 A̱ ntá tí Ncha̱kuen Dios mé kjuínki̱tsa tí chꞌín David ntáchro chꞌán kíxin:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 ¿Xá nkexrí kíxin Cristo chrókꞌóna xje̱en chꞌín David kíxin jehe chꞌín David ntáchro chꞌán kíxin Ìnché chꞌán tí Cristo a? ―ichro chꞌán. Ntá itsjé chojni kꞌuéjókinhin sín kóxrjínhi̱n sín tí nkehe kjuako chꞌán.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ntá chꞌín Jesús kjuako chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tankíehyará tí sín tjako tí ley. Jehe sín mé tóxrjínhi̱n sín chrókꞌuinkáya sín ka kjínjin la ko tjinkaon sín kíxin kaín tí chojni tsoxeta sín nti̱a mé tsjikosáyehe sín.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Jehe sín xritjeyá sín tí nta a̱ntsí náxrjón tsꞌejóyá sín tí nkaxenhen ni̱nko. La ko kja̱xin tió sátsji sín tí sine sín xritjeyá sín tí nta a̱ntsí náxrjón tsꞌejókjen sín sine sín.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 La ko takitsje sín nto̱e chojni kꞌán. La ko chꞌiyexín sín chojni kíxin isé nixje̱he̱ sín Dios kíxin chrókuinhin chojni chróntáchro sín kíxin imá jína tí jehe sín. Tí sín a mé a̱ntsí má tsjasóte sín ―ichro chꞌán.
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 A̱ ntá jnkonaá mé chꞌín Jesús tjetja̱xi̱n chꞌán nkaxenhen ni̱nko chókꞌèxin tjen tí ntacajón tjetóxroyéya ofrenda. Ntá tjetsjehe chꞌán kíxin nchónhya chojni tinkáki sín chrꞌáxenhen sín chichaon tí ntacajón. La ko kja̱xin nchónhya tí sín rico chrꞌáxenhen sín nchónhya chichaon tí ntacajón a.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ntá kja̱xin ntiha mé kjui ijnko tjan kꞌán nòa tjan ntá chrꞌáxenhen tjan tí ntacajón yaá chichaon kánhyó tjete sínkí.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Ntá chꞌín Jesús kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chaxín ntáxrja̱n kíxin tí tjan kꞌán nòa tjan a̱ntsí tjete kꞌuíkon Dios tí chichaon chrꞌáxenhen tjan tí ntacajón, a̱ ntá tí sín í so la kánhyó
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 kíxin kaín sín la ó chichaon xéhe̱ sín kjuanjon sín. Ntá jehe tjan la kjónté nòa tjan la kjuanjon tjan kaín tí chichaon kꞌuéchónta tjan chrókꞌuíte nkehe chrókjóne tjan ―ichro chꞌán.
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.