Lucas 7

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ntá chꞌín Jesús kjuixin nixje̱he̱ chꞌán tí chojni a ntá sákjuí chꞌán chjasin Capernaum.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Ntaha kjuákꞌe ijnko capitán romano la mé chónta chꞌán ijnko nkexro chꞌehe chꞌán xra̱ imá tjuèhe chꞌán la ntá jie níhi tí chꞌín a tjetꞌen chꞌán.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 A̱ ntá tió kuínhin tí chꞌín capitán itjo sín nkexrí tjen chꞌín Jesús ntá ichrꞌán chꞌán iso sín táda judío tsjijitsjehe sín tí chꞌín Jesús tsochronóe̱he̱ sín chꞌán kíxin chrókjuiji chꞌán chrókjuinchekito̱he chꞌán jína tí chꞌín chꞌehe chꞌán xra̱.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Ntá kjuíji sín kóchjinehe sín tí chꞌín Jesús kjuankíxin chrónóe̱he̱ sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Imá jína tí chꞌín capitán la mé tjinkaon chꞌán chrókjuinki̱tsa chꞌán
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 kíxin tjuèhe chꞌán tí nación kuènteni la ko jehe chꞌán kjuínki̱tsa chꞌán la ko kꞌue̱to̱an kíxin tsꞌóna ijnko ni̱nko kuènteni ―ichro sín.
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Ntá chꞌín Jesús sákjuiko sín chꞌán. Ntá ó kjuíjichjina sín chjino tí nchia la mé tí chꞌín capitán kꞌue̱tue̱nhen chꞌán iso chojni chóxin chꞌán tsontáche sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―Tadá. Tjinkakonhya chꞌán chrótjáha chꞌán xra̱ kíxin jehe chꞌán la jehya chojni jína la ko chrókósuèhe̱ kíxin chrókꞌuíxe̱nhén nto̱e chꞌán.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Mé xi̱kaha chrókósuèhe̱ chꞌán chrókjuiji chꞌán chrókjueyá chꞌán tí jaha. Méxra̱ tí kjuachaxin chrónixja ó chrókuito̱exín jína tí chꞌín chꞌehe chꞌán xra̱.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Kíxin jehe chꞌán kja̱xin tꞌítuenhen chꞌán la ko kja̱xin chónta chꞌán soldado tꞌe̱tue̱nhen chꞌán ínaá. Tió tꞌe̱tue̱nhen chꞌán ijnko sín kíxin sátsji la mé sátsji la ko tió tꞌe̱tue̱nhen chꞌán í jnko sín kíxin xrákoa la mé xrákoa la ko tió tꞌe̱tu̱e̱nhen chꞌán í jnko sín kíxin sichꞌe ijnko xra̱ la mé nchexiteyá chꞌán ―mé xi̱kaha ichro tí sín kui.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Ntá ó kuínhin chꞌín Jesús xi̱kaha ntá chrakon chꞌán kíxin xi̱kaha tjenka̱yáxin tí chꞌín a, a̱ ntá nkátjíá chꞌán komá chꞌán tí chojni chréhe̱ ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntáxrja̱n kíxin na̱xa̱ kꞌuítjahya nijnko nkexro israelita xi̱kaha tinkáchónki éxí tí chꞌín i ―ichro chꞌán.
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 A̱ ntá ó kjan nchia tí sín tsíkꞌítuenhen la ó kꞌuíkon sín kíxin ó tsíkito̱he jína tí chꞌín níhi.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Ntá chrꞌéxi̱n ntá sákjui chꞌín Jesús ijnko chjasin itꞌin Naín la ko sákjuíko chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán la ko nchónhya í so chojni.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Tió kjuíjichjina sín tí chjasin a la kꞌuíkon sín nchónhya chojni sákjuíkja̱va sín ijnko chojni tsíkꞌen na mé tí jnkoko̱á xje̱en ijnko tjan kꞌán. Itsjé chojni chjasin ntiha sákjuíkotoxi̱n sín tjan.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Ntá tió kꞌuíkon Ìnchéni tí tjan a ntá kui̱konóe̱he̱ chꞌán tjan ntáchro chꞌán kíxin: ―Tsja̱nkahya ―ichro chꞌán.
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Ntá chꞌín Jesús kóchjinehe chꞌán tí sín tinkátsénkí tí nkexro tsíkꞌen la kjuakꞌetja tja chꞌán tí nkehe tinkátsénkía sín tí chꞌín tsíkꞌen. A̱ ntá tí sín kuámá nta kꞌuéjóchónhen sín. Ntá chꞌín Jesús nixje̱he̱ chꞌán tí chꞌín tsíkꞌen ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntásoá. Tétua̱nhan tꞌàya ―ichro chꞌán.
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Ntá tí chꞌín tsíkꞌen tuénxín kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán la ko kjuankíxin nixja chꞌán. Ntá chꞌín Jesús kjuínchekꞌáyéhe̱ chꞌán ìné tí chꞌín ntasoá la sákjuíko.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 A̱ ntá tió kꞌuíkon sín xi̱kaha kónhen la kaín sín imá chrakon sín la ko kjuankíxin kjuanchehe sín Dios kjuasáya ntáchro sín kíxin: ―Dios mé ichrꞌán ijnko chojni imá tꞌe̱to̱an chrónka itén Dios tsꞌejókoni ―ichro sín. Kja̱xin ntáchro sín kíxin: ―Ó kui Dios tsjinki̱tsa chꞌán chjasén chꞌán ―ichro sín.
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 A̱ ntá nkuíxín estado Judea la ko kaín tí chjasin chjinaxón mé kuínhin sín kíxin nkehe tí kjuaxroan kjuíchꞌe chꞌín Jesús.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Juan mé chénka sín chꞌán kaín tí nkehe tsíkónhen. Ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán iyó tí sín kꞌuájiko chꞌán
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín sátsjitsjehe sín tí chꞌín Jesús tsjikjanchankíhi sín chꞌán kíxin á jehe chꞌán tí nkexro tsi o̱ á tsochónhen sín í jnko nkexro, tsixro sín.
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 A̱ ntá tí sín ichrꞌán chꞌín Juan mé kóchjina sín tí tjen chꞌín Jesús ntáchro sín kíxin: ―Chꞌín Juan Bautista kꞌue̱to̱an chꞌán kuini tsikjanchankíhani kíxin á jaha tí nkexro tsi ní o̱ á tsochónhenni í jnko nkexro ―ichro sín.
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 A̱ ntá tí ya̱on kjuíji sín na mé chꞌín Jesús kjuínchekito̱he chꞌán itsjé chojni jína la mé kjua̱tse̱n chꞌán kaín tí chin chónta sín la ko kuakitsje chꞌán tí ncha̱kuen jínahya chónta sín la ko kjuínchekꞌikon chꞌán itsjé chojni tꞌikonhya.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátjírá tjíchenkará tí chꞌín Juan kaín nkehe kꞌuíkonrá la ko kaín nkehe kuínhínrá kíxin tí sín kꞌuíkonhya la ó tꞌikon sín jie, la ko tí sín kꞌuékjihya la ó tji sín jie, la ko tí sín kꞌuéchónta chinlepra la ó kuíto̱he sín jína, la ko tí sín kíenhya la ntá jie la ó tinhin sín, la ko tí chojni tsíkꞌen la ó síxechón sín jie, la ko tí sín nòa síxrako̱he̱ sín tí tan jína tsaáxin sín.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Ntá náxrjón tjen tí nkexro kohya nkehe tꞌinkákonhe̱n tí tinkáchónki sín tí janhan ―mé ichro chꞌán.
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Tió sátsíkji tí sín ichrꞌán chꞌín Juan ntá kjuankíxin nixje̱he̱ chꞌín Jesús tí sín kꞌuéjó ntiha kíxin nkexrí tjen chꞌín Juan ntáchro chꞌán kíxin: ―Tió sákjuítsjehérá chꞌín Juan nte̱je̱, ¿nkexrí kꞌuíkonrá tí jehe chꞌán? ¿Á kꞌuíkonrá chꞌán éxí ijnko tji nchexrayehe xri̱nto̱?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Tí náhí, ¿la ntá nkehe kꞌuíkonrá? ¿Á kꞌuíkonrá chꞌán éxí ijnko nkexro tsíkꞌitsa jína? Jahará ó nohará kíxin chojni tsíkꞌitsa jína la ko chónta kaín nkehe náxrjón la mé nto̱e rey tjejó sín.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 ¿A̱ ntá nkexrí kꞌuíkonrá chꞌán? ¿Á kꞌuíkonrá chꞌán éxí ijnko nkexro chrónka itén Dios? Na mé xrja̱nka kíxin chaxín xi̱kaha jehe chꞌán na mé a̱ntsí tꞌe̱to̱an chꞌán la ntá tí sín kꞌuéchrónka itén Dios ósé la kánhyó.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Chꞌín Juan mé tí nkexro kui éxí chrónka tí xroon itén Dios ósé ntáchro kíxin:Mé xi̱kaha chrónka tí xroon itén Dios.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Ntá ijnko nkehe chaxín tso̱tjo̱nka̱rá kíxin kaín tí nkexro kꞌuéjó senó kꞌuéchrónka itén Dios la kánhyó tjetoan sín la a̱ntsí tjetoan tí chꞌín Juan Bautista. Kjánchó ijnko nkexro kjónté tjetuanhya la tí tsꞌáyéhe̱ sín tí kjua̱cha̱xién Dios nkaya nka̱jní la a̱ntsí tjetoan sín a̱ ntá jehe chꞌín Juan la kánhyó ―ichro chꞌín Jesús.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 A̱ ntá tió kuínhin sín tíhi la ntá kaín tí chojni la ko tí sín nchekjènki̱ tsíki̱ki̱te chꞌín Juan la ó kjuátso̱an sín kíxin Dios la jína chꞌán.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Kjánchó tí sín fariseo la ko tí maestro tjako tí ley tsíki̱ki̱tehya chꞌín Juan la mé tjinkakonhya sín tí nkehe tjinkaon Dios chrókjuinki̱tsa tí jehe sín.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Ntá ntáchro Ìnchéni kíxin: ―¿Nkexrí chrókjui̱ntayóa̱xian tí chojni tjejó jie? ¿Nkehe chrókóyóhe̱ sín?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Tóyóhe̱ sín tí chánjan tjejótja̱xi̱n sín tí ntasin tsítán sín la tꞌíye̱he̱ kíchó sín ntáchro sín kíxin: “Kjuínchentáchroni flauta la te̱hyará la ko tsjeni isón kuènte chojni tsíkꞌen la tsja̱nkahyará.”
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Kíxin ó kui chꞌín Juan Bautista la kjónehya chꞌán nio̱tja̱ la ko kꞌuíhya chꞌán vino la ntá jahará ntáchrorá kíxin ijnko ncha̱kuen tí jínahya chónta chꞌán.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 A̱ ntá kja̱xin ikui tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni la kjóne chꞌán la ko ikꞌui chꞌán la ntáchrorá kíxin imá kjóne chꞌán la ko imá ikꞌui chꞌán vino la ko tꞌito chꞌán tí sín tjasin jie̱ la ko tí sín nchekjènki̱.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 A̱ ntá tí xje̱en Dios mé tja̱ko̱xi̱n sín kaín tí nkehe tjinkaon Dios.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Ijnko chꞌín fariseo mé chronóe̱he̱ chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin tsjiji chꞌán nto̱e chꞌán sineko sín chꞌán. Ntá sákjui chꞌán nto̱e tí chꞌín a, a̱ ntá ntiha kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán tí tjen mesa.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 A̱ ntá itjen ijnko tjan nchónhya jie̱ chónta tjan. Itjen tjan tí chjasin ntiha la ntá kónohe tjan kíxin tsíkjiji chꞌín Jesús nto̱e tí chꞌín fariseo la ko ntaha sineko sín chꞌán. Ntá kui tjan ntiha kui̱ka̱o tjan ijnko xro̱ tjete tsíkaón aceite xraxé náxrjón.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Ntá tsjánka tjan kóchjina tjan to̱té chꞌín Jesús ntá nta̱kon tjan kjuátanxín to̱té chꞌán la ko ka̱xi̱hi tjan kjuínchexámáxin tjan to̱té chꞌán la ko kjóneko kochíto to̱té chꞌán la ko kjuíncheka tjan to̱té chꞌán tí aceite xraxé náxrjón.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 A̱ ntá tió kꞌuíkon tí chꞌín fariseo tsíkꞌíye̱he̱ tí chꞌín Jesús ntá kjo chꞌán a̱sén chꞌán kíxin: “Tí chrókóchaxín tí nkexro i ijnko chꞌín chrónka itén Dios ntá chrókónohe chꞌán kíxin nkexrí xéhe tí tjan tjetákóxi̱n chꞌán kíxin ijnko tjan jínahya tíha”, ichro chꞌán.
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán tí chꞌín fariseo kíxin: ―Simón, janhan chonta ijnko nkehe tsonixja̱ha ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tí chꞌín fariseo ntáchro chꞌán kíxin: ―Chro̱nka, Maestro ―ichro chꞌán.
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kꞌuéjó yaá chojni ntoa síkéhe sín chichaon ijnko chꞌín nchekjen chojni chichaon. Ijnko la síká chꞌán quinientos denario. A̱ ntá tí í jnko a la síká chꞌán cincuenta denario.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 A̱ ntá kjuachahya sín kꞌókjenhen sín tí chichaon tí chꞌín síkéhe sín ntá kui̱konóe̱he̱ chꞌán sín ntá kꞌóxíka chꞌán tí cuenta síká yóí sín. A̱ ntá jie chro̱nka jaha kíxin nkexro tí yóí sín a̱ntsí chrótjuèhe tí nkexro kui̱konóe̱he̱ chꞌán ―ichro chꞌín Jesús.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Ntá kjuáte̱he tí chꞌín Simón ntáchro chꞌán kíxin: ―Janhan ntáxrja̱n tí nkexro kui̱konóe̱he̱ má ―ichro chꞌán. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ntoá tjenka̱yáxian ―ichro chꞌán.
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Ntá chꞌín Jesús komá chꞌán tí tjan a ntá ntáche chꞌán tí chꞌín Simón kíxin: ―¿Á tꞌikuan tí tjan a ní? Janhan na mé kꞌuíxa̱nha̱n nto̱a la ntá jaha la kjuánjonhya nta̱ chrókꞌontia to̱tená. Kjánchó jehe tjan ti nta̱kon tjan kjuínchekꞌóntixín tjan to̱tená la ko ka̱xi̱hi tjan kjuínchexámáxin tjan.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 A̱ ntá jaha la kjóntekoahyana kochíto. Kjánchó jehe tjan na̱xa̱ kuíto̱ehya tjan neko kochíto to̱tená.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Jaha la kuíki̱texinhya aceite kja̱. A̱ ntá jehe tjan kui̱ki̱te tjan aceite xraxé náxrjón to̱tená.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Mé xi̱kaha ntáxrja̱n kíxin imá tjua̱na tjan kíxin kaín tí nchónhya jie̱ kjuasin tjan la mé kjuìinhin tjan. A̱ ntá ijnko nkexro kjuìinhin i̱ntsíkoá jie̱ la mé xi̱kaha intsíkoá tja̱ko̱xi̱n kíxin tjua̱na sín ―ichro chꞌán.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ntá nixje̱he̱ chꞌán tí tjan a ntáchro chꞌán kíxin: ―Ó kjuìinhan tí jie̱ chonta ―ichro chꞌán.
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 A̱ ntá kaín tí sín tsíkóchjina sín kꞌuéjótja̱xi̱n sín tí tjen chꞌán mé kjuankíxin kjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―¿Xá nkexro tíhi kíxin tjakjìinhin chꞌán iji̱é chojni?
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 A ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán tí tjan a kíxin: ―Ó kuaá jaha kíxin kuítekávan tí janhan. A̱ ntá jie kjuaxróxin sátsjia nto̱a ―ichro chꞌán.
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.