Lucas 7
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Ntá chꞌín Jesús kjuixin nixje̱he̱ chꞌán tí chojni a ntá sákjuí chꞌán chjasin Capernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Ntaha kjuákꞌe ijnko capitán romano la mé chónta chꞌán ijnko nkexro chꞌehe chꞌán xra̱ imá tjuèhe chꞌán la ntá jie níhi tí chꞌín a tjetꞌen chꞌán.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 A̱ ntá tió kuínhin tí chꞌín capitán itjo sín nkexrí tjen chꞌín Jesús ntá ichrꞌán chꞌán iso sín táda judío tsjijitsjehe sín tí chꞌín Jesús tsochronóe̱he̱ sín chꞌán kíxin chrókjuiji chꞌán chrókjuinchekito̱he chꞌán jína tí chꞌín chꞌehe chꞌán xra̱.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Ntá kjuíji sín kóchjinehe sín tí chꞌín Jesús kjuankíxin chrónóe̱he̱ sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Imá jína tí chꞌín capitán la mé tjinkaon chꞌán chrókjuinki̱tsa chꞌán
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 kíxin tjuèhe chꞌán tí nación kuènteni la ko jehe chꞌán kjuínki̱tsa chꞌán la ko kꞌue̱to̱an kíxin tsꞌóna ijnko ni̱nko kuènteni ―ichro sín.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Ntá chꞌín Jesús sákjuiko sín chꞌán. Ntá ó kjuíjichjina sín chjino tí nchia la mé tí chꞌín capitán kꞌue̱tue̱nhen chꞌán iso chojni chóxin chꞌán tsontáche sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―Tadá. Tjinkakonhya chꞌán chrótjáha chꞌán xra̱ kíxin jehe chꞌán la jehya chojni jína la ko chrókósuèhe̱ kíxin chrókꞌuíxe̱nhén nto̱e chꞌán.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Mé xi̱kaha chrókósuèhe̱ chꞌán chrókjuiji chꞌán chrókjueyá chꞌán tí jaha. Méxra̱ tí kjuachaxin chrónixja ó chrókuito̱exín jína tí chꞌín chꞌehe chꞌán xra̱.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Kíxin jehe chꞌán kja̱xin tꞌítuenhen chꞌán la ko kja̱xin chónta chꞌán soldado tꞌe̱tue̱nhen chꞌán ínaá. Tió tꞌe̱tue̱nhen chꞌán ijnko sín kíxin sátsji la mé sátsji la ko tió tꞌe̱tue̱nhen chꞌán í jnko sín kíxin xrákoa la mé xrákoa la ko tió tꞌe̱tu̱e̱nhen chꞌán í jnko sín kíxin sichꞌe ijnko xra̱ la mé nchexiteyá chꞌán ―mé xi̱kaha ichro tí sín kui.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Ntá ó kuínhin chꞌín Jesús xi̱kaha ntá chrakon chꞌán kíxin xi̱kaha tjenka̱yáxin tí chꞌín a, a̱ ntá nkátjíá chꞌán komá chꞌán tí chojni chréhe̱ ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntáxrja̱n kíxin na̱xa̱ kꞌuítjahya nijnko nkexro israelita xi̱kaha tinkáchónki éxí tí chꞌín i ―ichro chꞌán.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 A̱ ntá ó kjan nchia tí sín tsíkꞌítuenhen la ó kꞌuíkon sín kíxin ó tsíkito̱he jína tí chꞌín níhi.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Ntá chrꞌéxi̱n ntá sákjui chꞌín Jesús ijnko chjasin itꞌin Naín la ko sákjuíko chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán la ko nchónhya í so chojni.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Tió kjuíjichjina sín tí chjasin a la kꞌuíkon sín nchónhya chojni sákjuíkja̱va sín ijnko chojni tsíkꞌen na mé tí jnkoko̱á xje̱en ijnko tjan kꞌán. Itsjé chojni chjasin ntiha sákjuíkotoxi̱n sín tjan.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Ntá tió kꞌuíkon Ìnchéni tí tjan a ntá kui̱konóe̱he̱ chꞌán tjan ntáchro chꞌán kíxin: ―Tsja̱nkahya ―ichro chꞌán.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ntá chꞌín Jesús kóchjinehe chꞌán tí sín tinkátsénkí tí nkexro tsíkꞌen la kjuakꞌetja tja chꞌán tí nkehe tinkátsénkía sín tí chꞌín tsíkꞌen. A̱ ntá tí sín kuámá nta kꞌuéjóchónhen sín. Ntá chꞌín Jesús nixje̱he̱ chꞌán tí chꞌín tsíkꞌen ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntásoá. Tétua̱nhan tꞌàya ―ichro chꞌán.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ntá tí chꞌín tsíkꞌen tuénxín kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán la ko kjuankíxin nixja chꞌán. Ntá chꞌín Jesús kjuínchekꞌáyéhe̱ chꞌán ìné tí chꞌín ntasoá la sákjuíko.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 A̱ ntá tió kꞌuíkon sín xi̱kaha kónhen la kaín sín imá chrakon sín la ko kjuankíxin kjuanchehe sín Dios kjuasáya ntáchro sín kíxin: ―Dios mé ichrꞌán ijnko chojni imá tꞌe̱to̱an chrónka itén Dios tsꞌejókoni ―ichro sín. Kja̱xin ntáchro sín kíxin: ―Ó kui Dios tsjinki̱tsa chꞌán chjasén chꞌán ―ichro sín.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 A̱ ntá nkuíxín estado Judea la ko kaín tí chjasin chjinaxón mé kuínhin sín kíxin nkehe tí kjuaxroan kjuíchꞌe chꞌín Jesús.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Juan mé chénka sín chꞌán kaín tí nkehe tsíkónhen. Ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán iyó tí sín kꞌuájiko chꞌán
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín sátsjitsjehe sín tí chꞌín Jesús tsjikjanchankíhi sín chꞌán kíxin á jehe chꞌán tí nkexro tsi o̱ á tsochónhen sín í jnko nkexro, tsixro sín.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 A̱ ntá tí sín ichrꞌán chꞌín Juan mé kóchjina sín tí tjen chꞌín Jesús ntáchro sín kíxin: ―Chꞌín Juan Bautista kꞌue̱to̱an chꞌán kuini tsikjanchankíhani kíxin á jaha tí nkexro tsi ní o̱ á tsochónhenni í jnko nkexro ―ichro sín.
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 A̱ ntá tí ya̱on kjuíji sín na mé chꞌín Jesús kjuínchekito̱he chꞌán itsjé chojni jína la mé kjua̱tse̱n chꞌán kaín tí chin chónta sín la ko kuakitsje chꞌán tí ncha̱kuen jínahya chónta sín la ko kjuínchekꞌikon chꞌán itsjé chojni tꞌikonhya.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátjírá tjíchenkará tí chꞌín Juan kaín nkehe kꞌuíkonrá la ko kaín nkehe kuínhínrá kíxin tí sín kꞌuíkonhya la ó tꞌikon sín jie, la ko tí sín kꞌuékjihya la ó tji sín jie, la ko tí sín kꞌuéchónta chinlepra la ó kuíto̱he sín jína, la ko tí sín kíenhya la ntá jie la ó tinhin sín, la ko tí chojni tsíkꞌen la ó síxechón sín jie, la ko tí sín nòa síxrako̱he̱ sín tí tan jína tsaáxin sín.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ntá náxrjón tjen tí nkexro kohya nkehe tꞌinkákonhe̱n tí tinkáchónki sín tí janhan ―mé ichro chꞌán.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Tió sátsíkji tí sín ichrꞌán chꞌín Juan ntá kjuankíxin nixje̱he̱ chꞌín Jesús tí sín kꞌuéjó ntiha kíxin nkexrí tjen chꞌín Juan ntáchro chꞌán kíxin: ―Tió sákjuítsjehérá chꞌín Juan nte̱je̱, ¿nkexrí kꞌuíkonrá tí jehe chꞌán? ¿Á kꞌuíkonrá chꞌán éxí ijnko tji nchexrayehe xri̱nto̱?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Tí náhí, ¿la ntá nkehe kꞌuíkonrá? ¿Á kꞌuíkonrá chꞌán éxí ijnko nkexro tsíkꞌitsa jína? Jahará ó nohará kíxin chojni tsíkꞌitsa jína la ko chónta kaín nkehe náxrjón la mé nto̱e rey tjejó sín.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 ¿A̱ ntá nkexrí kꞌuíkonrá chꞌán? ¿Á kꞌuíkonrá chꞌán éxí ijnko nkexro chrónka itén Dios? Na mé xrja̱nka kíxin chaxín xi̱kaha jehe chꞌán na mé a̱ntsí tꞌe̱to̱an chꞌán la ntá tí sín kꞌuéchrónka itén Dios ósé la kánhyó.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Chꞌín Juan mé tí nkexro kui éxí chrónka tí xroon itén Dios ósé ntáchro kíxin:Mé xi̱kaha chrónka tí xroon itén Dios.
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ntá ijnko nkehe chaxín tso̱tjo̱nka̱rá kíxin kaín tí nkexro kꞌuéjó senó kꞌuéchrónka itén Dios la kánhyó tjetoan sín la a̱ntsí tjetoan tí chꞌín Juan Bautista. Kjánchó ijnko nkexro kjónté tjetuanhya la tí tsꞌáyéhe̱ sín tí kjua̱cha̱xién Dios nkaya nka̱jní la a̱ntsí tjetoan sín a̱ ntá jehe chꞌín Juan la kánhyó ―ichro chꞌín Jesús.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 A̱ ntá tió kuínhin sín tíhi la ntá kaín tí chojni la ko tí sín nchekjènki̱ tsíki̱ki̱te chꞌín Juan la ó kjuátso̱an sín kíxin Dios la jína chꞌán.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Kjánchó tí sín fariseo la ko tí maestro tjako tí ley tsíki̱ki̱tehya chꞌín Juan la mé tjinkakonhya sín tí nkehe tjinkaon Dios chrókjuinki̱tsa tí jehe sín.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Ntá ntáchro Ìnchéni kíxin: ―¿Nkexrí chrókjui̱ntayóa̱xian tí chojni tjejó jie? ¿Nkehe chrókóyóhe̱ sín?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Tóyóhe̱ sín tí chánjan tjejótja̱xi̱n sín tí ntasin tsítán sín la tꞌíye̱he̱ kíchó sín ntáchro sín kíxin: “Kjuínchentáchroni flauta la te̱hyará la ko tsjeni isón kuènte chojni tsíkꞌen la tsja̱nkahyará.”
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Kíxin ó kui chꞌín Juan Bautista la kjónehya chꞌán nio̱tja̱ la ko kꞌuíhya chꞌán vino la ntá jahará ntáchrorá kíxin ijnko ncha̱kuen tí jínahya chónta chꞌán.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 A̱ ntá kja̱xin ikui tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni la kjóne chꞌán la ko ikꞌui chꞌán la ntáchrorá kíxin imá kjóne chꞌán la ko imá ikꞌui chꞌán vino la ko tꞌito chꞌán tí sín tjasin jie̱ la ko tí sín nchekjènki̱.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 A̱ ntá tí xje̱en Dios mé tja̱ko̱xi̱n sín kaín tí nkehe tjinkaon Dios.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ijnko chꞌín fariseo mé chronóe̱he̱ chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin tsjiji chꞌán nto̱e chꞌán sineko sín chꞌán. Ntá sákjui chꞌán nto̱e tí chꞌín a, a̱ ntá ntiha kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán tí tjen mesa.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 A̱ ntá itjen ijnko tjan nchónhya jie̱ chónta tjan. Itjen tjan tí chjasin ntiha la ntá kónohe tjan kíxin tsíkjiji chꞌín Jesús nto̱e tí chꞌín fariseo la ko ntaha sineko sín chꞌán. Ntá kui tjan ntiha kui̱ka̱o tjan ijnko xro̱ tjete tsíkaón aceite xraxé náxrjón.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Ntá tsjánka tjan kóchjina tjan to̱té chꞌín Jesús ntá nta̱kon tjan kjuátanxín to̱té chꞌán la ko ka̱xi̱hi tjan kjuínchexámáxin tjan to̱té chꞌán la ko kjóneko kochíto to̱té chꞌán la ko kjuíncheka tjan to̱té chꞌán tí aceite xraxé náxrjón.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 A̱ ntá tió kꞌuíkon tí chꞌín fariseo tsíkꞌíye̱he̱ tí chꞌín Jesús ntá kjo chꞌán a̱sén chꞌán kíxin: “Tí chrókóchaxín tí nkexro i ijnko chꞌín chrónka itén Dios ntá chrókónohe chꞌán kíxin nkexrí xéhe tí tjan tjetákóxi̱n chꞌán kíxin ijnko tjan jínahya tíha”, ichro chꞌán.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán tí chꞌín fariseo kíxin: ―Simón, janhan chonta ijnko nkehe tsonixja̱ha ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tí chꞌín fariseo ntáchro chꞌán kíxin: ―Chro̱nka, Maestro ―ichro chꞌán.
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kꞌuéjó yaá chojni ntoa síkéhe sín chichaon ijnko chꞌín nchekjen chojni chichaon. Ijnko la síká chꞌán quinientos denario. A̱ ntá tí í jnko a la síká chꞌán cincuenta denario.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 A̱ ntá kjuachahya sín kꞌókjenhen sín tí chichaon tí chꞌín síkéhe sín ntá kui̱konóe̱he̱ chꞌán sín ntá kꞌóxíka chꞌán tí cuenta síká yóí sín. A̱ ntá jie chro̱nka jaha kíxin nkexro tí yóí sín a̱ntsí chrótjuèhe tí nkexro kui̱konóe̱he̱ chꞌán ―ichro chꞌín Jesús.
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ntá kjuáte̱he tí chꞌín Simón ntáchro chꞌán kíxin: ―Janhan ntáxrja̱n tí nkexro kui̱konóe̱he̱ má ―ichro chꞌán. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ntoá tjenka̱yáxian ―ichro chꞌán.
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Ntá chꞌín Jesús komá chꞌán tí tjan a ntá ntáche chꞌán tí chꞌín Simón kíxin: ―¿Á tꞌikuan tí tjan a ní? Janhan na mé kꞌuíxa̱nha̱n nto̱a la ntá jaha la kjuánjonhya nta̱ chrókꞌontia to̱tená. Kjánchó jehe tjan ti nta̱kon tjan kjuínchekꞌóntixín tjan to̱tená la ko ka̱xi̱hi tjan kjuínchexámáxin tjan.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 A̱ ntá jaha la kjóntekoahyana kochíto. Kjánchó jehe tjan na̱xa̱ kuíto̱ehya tjan neko kochíto to̱tená.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Jaha la kuíki̱texinhya aceite kja̱. A̱ ntá jehe tjan kui̱ki̱te tjan aceite xraxé náxrjón to̱tená.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Mé xi̱kaha ntáxrja̱n kíxin imá tjua̱na tjan kíxin kaín tí nchónhya jie̱ kjuasin tjan la mé kjuìinhin tjan. A̱ ntá ijnko nkexro kjuìinhin i̱ntsíkoá jie̱ la mé xi̱kaha intsíkoá tja̱ko̱xi̱n kíxin tjua̱na sín ―ichro chꞌán.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Ntá nixje̱he̱ chꞌán tí tjan a ntáchro chꞌán kíxin: ―Ó kjuìinhan tí jie̱ chonta ―ichro chꞌán.
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 A̱ ntá kaín tí sín tsíkóchjina sín kꞌuéjótja̱xi̱n sín tí tjen chꞌán mé kjuankíxin kjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―¿Xá nkexro tíhi kíxin tjakjìinhin chꞌán iji̱é chojni?
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 A ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán tí tjan a kíxin: ―Ó kuaá jaha kíxin kuítekávan tí janhan. A̱ ntá jie kjuaxróxin sátsjia nto̱a ―ichro chꞌán.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.