Lucas 5

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ntá ijnko ya̱on kjuákꞌe chꞌín Jesús chrínta nta̱yaon Genesaret ntá kóchjina nchónhya chojni na mé kꞌuíxitja kíchó sín kíxin tjinkaon sín chrókuinhin sín itén Dios.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Ntá kꞌuíkon chꞌín Jesús kíxin tjejó iyó ntabárco̱ jehó chjino chrínta nta̱yaon. A̱ ntá tí sín itsé koche mé tsíkꞌaxrjexín sín ntiha la kꞌuéjó sín tjentoá sín la ko tjejótjo̱ne̱má sín tí nchísén tséya sín koche.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Ntá chꞌín Jesús kꞌui̱tꞌótjen chꞌán ijnko tí ntabárco̱ ntiha na mé ntabárco̱ kuènte chꞌín Simón na ntá chronóe̱he̱ chꞌán tí chꞌín Simón kíxin sátsjiko chꞌán ntabárco̱ ijnko chrínta nta̱ kjínhya. Ntá ntahó kjuákꞌenkáya chꞌín Jesús tí nta kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán kjua̱ko̱he̱ chꞌán nchónhya chojni siín chrínta nta̱.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 A̱ ntá tió kjuixin nixja chꞌán ntá ntáche chꞌán tí chꞌín Simón kíxin: ―Tjíkoa ntabárco̱ tí tjiá nta̱ ni̱nka ntá itérá tí nchísén tse̱yará koche ―ichro chꞌán.
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Ntá kjuáte̱he chꞌín Simón ntáchro chꞌán kíxin: ―Maestro, kjuíchꞌeni xra̱ kuenté tie la tséhyani ninkehó koche. Kjánchó tí jaha xi̱kaha kuétue̱nhénni la mé tsochrꞌánni tí nchísén ínaá ―ichro chꞌán.
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Na ntá xi̱kaha kjuíchꞌe sín la ntá nchónhya koche tsítsé tí nchísén la ntá tí nchísén kjuankíxin tinkákꞌichje.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Ntá kꞌuèya̱xi̱n sín tja sín kíxin chróxrakoa tí sín chꞌeko sín xra̱ tjejóxenhen tí í jnko ntabárco̱ kíxin tsjinki̱tsa sín. Ntá xráka̱o sín ntabárco̱ kuènte sín ntá kjuínchekaón sín yóí tí ntabárco̱ ntá chrókjuachahya tí ntabárco̱ na tjinkaon chrókꞌuániánkí nta̱.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Ntá xi̱kaha kꞌuíkon chꞌín Simón Pedro ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán nkayakon chꞌín Jesús ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Ti̱to̱héni Ìnchéni kíxin jeheni ijnko chojni chónta jie̱ ―ichro chꞌán.
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Mé xi̱kaha ichro chꞌín Simón kíxin chrakon chꞌán la ko kja̱xin chrakon tí í so sín tjejóko chꞌán kíxin xi̱kaha kónhen xrenájín nchónhya koche.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 La ko chꞌín Jacobo la ko chꞌín Juan, xje̱en chꞌín Zebedeo, na mé jnkoko̱á chꞌeko sín xra̱ chꞌín Simón, la kja̱xin chrakon sín. Kjánchó ntáche chꞌín Jesús tí chꞌín Simón kíxin: ―Chrakonhya. Senó la koche kꞌuétse̱ la nta jie la náhí la mé chojni tsjéyá ―ichro chꞌán.
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Ntá tió kjuíjiko sín tí ntabárco̱ tí chrínta nta̱ la kuíto̱he sín kaín nkehe kuènte sín ntá chréhe̱ sín sákjuíko sín tí chꞌín Jesús.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Kjuákꞌe chꞌín Jesús ijnko tí chjasin, ntá kui ijnko chojni níhi chónta chinlepra. A̱ ntá tió kꞌuíkon chꞌán tí chꞌín Jesús ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán chronóe̱he̱ chꞌán jnkojína ntáchro chꞌán kíxin: ―Ìnchéni, tí tjinkávan jaha la jína chrókjui̱nchekito̱héni jína ―ichro chꞌán.
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Ntá chꞌín Jesús kjuéntoá tja chꞌán ntá kjuakꞌetja tja chꞌán chrítaón tí si̱nníhi ntáchro chꞌán kíxin: ―Méxra̱ xi̱kaha tjínka̱van. Ntá jie si̱ntakito̱ha jína ―ichro chꞌán. Ntá xi̱kaha ichro chꞌán ntá tí chinlepra tuénxín kjuìinhin tí si̱nníhi.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 A̱ ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌín Jesús tí chꞌín a kíxin chróchenkahya chꞌán ninkexró. Ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátjia tjítsjehé tí ncha̱tꞌá la tsjánjuan tí nkehe tsíkꞌe̱to̱an chꞌín Moisés tsꞌáyéhe̱ Dioskíxin ntá tso̱noexín kaín xín chojni kíxin ó kuíto̱ha jína ―ichro chꞌán.
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Kjánchó a̱ntsí kꞌuíxikónohe sín nkexrí tí kjuaxroan kjuasin chꞌín Jesús, ntá nchónhya chojni kꞌuíxikóchjinehe sín chꞌán kíxin tsinhin sín nkehe tsjako chꞌán, la ko tsito̱exín sín jína tí chin chónta sín.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Kjánchó chꞌín Jesús la kꞌuaxrjenta chꞌán tí kohya chojni la ntaha nixje̱exín chꞌán Dios.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 A̱ ntá ijnko ya̱on kjuákꞌekjako chꞌín Jesús na ntá ntiha kꞌuéjótja̱xi̱n iso sín fariseo la ko iso tí sín tjako tí ley, tsíkji̱xi̱n sín kaín tí chjasin ntsí estado Galilea la ko kaín tí chjasin ntsí estado Judea la ko tí chjasin Jerusalén. Ntá tí kjuachaxin kuènte Dios kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin sinchekito̱he chꞌán chojni jína.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Ntá kui iso chojni tinkátsénkí sín ijnko chꞌín tsíkꞌen to̱te tjenkáya ijnko kania. Ntá tjinkaon sín chrókꞌuixenko sín chꞌán tí nchia kíxin chrókjuakꞌe chꞌán tí tjen chꞌín Jesús tjetjako chꞌán.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Kjánchó xitjahya tsꞌixenhen sín kíxin nchónhya chojni síxenhen nchia. Ntá kꞌui̱tꞌótjen sín tí chrítaón nchia, ntá kjuakjìin sín iso teja la ko tí nta sítꞌó ntá ntiha kjuinkaji̱nxi̱n sín tí chꞌín níhi tjenkáya kania ntoí tí tjen chꞌín Jesús.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Na ntá tió kꞌuíkon chꞌín Jesús kíxin imá tinkáchónki sín chꞌán ntá nixje̱he̱ chꞌán tí chꞌín níhi, ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha, ó kjuixin kjuìinhan tí jie̱ chonta ―ichro chꞌán.
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 A̱ ntá tí sín maestro tjako tí ley la ko tí sín fariseo kjuankíxin sín kjo sín a̱sén sín kíxin: “¿Xá nkexro tíhi chꞌia chꞌán ncheyóhe̱ chꞌán a̱sén chꞌán Dios? Ninkexró xitjahya tsjakjìin ijie̱ kixin jehó Dios mé chónta kjuachaxin tsja̱tse̱n iji̱é chojni”, mé xi̱kaha kjuenka̱yáxin sín.
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Ntá chꞌín Jesús la ó nohe chꞌán tí nkehe tjenka̱yáxin sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte kíxin xi̱kaha tjenka̱yáxinrá?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 ¿Nkehe a̱ntsí xra̱hya chróntátjan chꞌán? ¿Á a̱ntsí xra̱hya chróntátjan chꞌán kíxin ó kjuixin kjuìinhin chꞌán tí ijie̱ yámá chꞌán, o̱ á a̱ntsí xra̱hya chróntátjan chꞌán kíxin chrókꞌuínkatjen chꞌán sáchrókjui chꞌán?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Méxra̱ ijie tsjáko̱xia̱n kíxin tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé chónta kjuachaxin ntihi chjasintajni tsjakjìinhin iji̱é chojni ―ichro chꞌán. Ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí chꞌín tsíkꞌen to̱te ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha tétua̱nhan tꞌinkatjen tjatsíyan ka̱nia̱a la sátjia nto̱a ―ichro chꞌán.
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Ntá tuénxín kꞌuínkatjen tí chꞌín tsíkꞌen to̱te nkayakon kaín tí sín siín a la kuákja chꞌán ka̱nie̱e chꞌán kꞌuékjakꞌetákꞌá chꞌán ntá sákjuí chꞌán nto̱e chꞌán la kjuanchehe chꞌán Dios kjuasáya.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Ntá kaín sín imá chrakon sín la kjuanchehe sín Dios kjuasáya kjónté chrakon sín la ntáchro sín kíxin: ―Ijie mé kꞌuíkonni a̱ntsí má kjuaxroan jié ―ichro sín.
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Ntá chrꞌéxi̱n ntá chꞌín Jesús kꞌuaxrjexín chꞌán nchia ntá kꞌuíkon chꞌán ijnko chꞌín nchekjènki̱ mé itꞌin chꞌán Leví tjetja̱xi̱n chꞌán tjechꞌe chꞌán xra̱ nkaxenhen tí nchia ntsí tí xenkaxín chichaon a. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Chréhé tí janhan ―ichro chꞌán.
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Ntá chꞌín Leví mé tuénxín kꞌuínkatjen chꞌán la ntá kuíto̱he chꞌán kaín xín nkehe ntá chréhe̱ chꞌán tí chꞌín Jesús.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Ntá chrꞌéxi̱n chꞌín Leví chónta chꞌán ijnko kia jié nto̱e chꞌán kjuikosáyehe chꞌán tí chꞌín Jesús. Kja̱xin kꞌuéjó itsjé tí sín nchekjènki̱ la ko itsjé í so chojni chónta jie̱ kꞌuéjótja̱xi̱nko sín tí chꞌín Jesús chjino tí mesa a.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 A̱ ntá tí sín fariseo la ko tí sín maestro tjako tí ley la mé kjuankíxin sín tjonta sín tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús ntáchro sín kíxin: ―¿Nkekuènte ntekoará la ko tꞌikoará tí sín nchekjènki̱ la ko tí sín chónta jie̱? ―ichro sín.
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí chojni níehya tꞌichjánxi̱enhya sín nkexro sichꞌe xro̱a̱n. Náhí. Jehó tí sín níhi mé tꞌichjánxi̱nhin sín nkexro sichꞌehe sín xro̱a̱n.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Janhan la kꞌuinkahya ntihi kíxin chrókꞌuíya̱ha̱ tí sín jína tjejó. Náhí. Janhan kꞌuinka kíxin tsꞌíya̱ha̱ tí sín chónta jie̱ kíxin chrókuíto̱he sín tí iji̱é sín ntá chrókjuinkí sín tí tjenka̱yáxin sín ―ichro chꞌán.
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 A̱ ntá kjuanchankíhi sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkekuènte kíxin tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌín Juan jnkoya̱xón nehya sín na nixje̱he̱ sín Dios, la ko kja̱xin xi̱kaha chꞌe tí sín xriko tí sín fariseo, a̱ ntá tí sín xrikoa la ine sín la ko itꞌi sín? ―ichro sín.
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús kíxin: ―¿Xá chrókjuachará chrókuétue̱nhenrá kaín tí sín tsíkꞌíye̱he̱ sín tsíkóchjina tí tjejó tí sín tsíkóte̱he kíxin chrókjónehya sín tí na̱xa̱ tjejóko sín tí chꞌín tsíkóte̱he?
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Kjánchó tsjixraká tí ya̱on itsi chojni tsotsé sín tí chꞌín tsíkóte̱he sátsjiko sín chꞌán. Ntá tí sín tsíkóchjina la tsꞌává sín la í sinehya sín ―ichro chꞌán.
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Kja̱xin kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Ninkexró chrókuaté ijnko camisa ni̱xin ntá chrókjuakꞌenie̱he ijnko camisa ntaxin kíxin xi̱kaha chrókjuichꞌe sín ntá chrókꞌuitjáyan tí camisa ni̱xin la ko kja̱xin tí tꞌo̱ ka kꞌuaxrjexín tí camisa ni̱xin tso̱yóe̱hya tí camisa ntaxin.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Kja̱xin chrókuíki̱a̱hyará xranvino ni̱xin ijnko tjua̱xran ntaxin kíxin tí xi̱kaha chrókjui̱chꞌerá la chrókꞌuichje tí tjua̱xran ntaxin ntá chrókꞌuitjáyan tí xran la ko chrókꞌuitjáyan tí tjua̱xran.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 A̱ ntá tí xranvino ni̱xin chrókuikia ijnko tjua̱xran ni̱xin kíxin yóí la chrókꞌuitjáyanhya.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 La ko kja̱xin ninkexró tió tsíkꞌi tí xran ntaxin na̱xa̱ chrókóxrjínhi̱n chrókꞌui xran ni̱xin. Náhí. Tsontáchro chꞌán kíxin íchá jína tí xran ntaxin, tsixro chꞌán ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.