Lucas 23

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ntá kaín sín kꞌuínkatjen sín ntá sákjuíko sín tí chꞌín Jesús nkayakon tí chꞌín Pilato.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 A̱ ntá ntiha kjuankíxin sín tꞌeka sín jie̱ tí jehe chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Kꞌuitjani tí nkexro i tjachroe chꞌán chojni nación kuènténi ntáchro chꞌán kíxin chrókjue̱nke̱ehyani tí gobierno romano, la ko kja̱xin ntáchro chꞌán kíxin jehe chꞌán mé Cristo chꞌán, na mé ijnko rey tíha ―ichro sín.
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 A̱ ntá chꞌín Pilato kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á jaha tí Rey tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío a ní? ―ichro chꞌán. Ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chaxín xi̱kaha ntáchrua jaha ―ichro chꞌán.
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 A̱ ntá chꞌín Pilato ntáche chꞌan tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí chojni tsíki̱ka̱o sín kíxin: ―Tꞌitjáhya nijnko jie̱ chónta tí nkexro i ―ichro chꞌán.
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 A̱ ntá jehe sín a̱ntsí itsen nixja sín ntáchro sín kíxin: ―Tjachroe chꞌán kaín xín chojni estado Judea kíxin tí nkehe tjako chꞌán. Kjuankíxin chꞌán kjuako chꞌán estado Galilea, a̱ ntá jie ó kui chꞌán ntihi la xi̱kaha tjako chꞌán ―ichro sín.
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 A̱ ntá kuínhin chꞌín Pilato xi̱kaha ntáchro sín ntá kjuanchankí chꞌán á tí chꞌín i la á Galilea tsíkji̱xi̱n chꞌán.
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 A̱ ntá kjuáte̱he sín kíxin ntaha tsíkji̱xi̱n chꞌán, ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Pilato kíxin sátsjiko sín chꞌán tí tjen chꞌín Herodes kíxin jehe chꞌán mé gobernador tí estado Galilea kíxin kja̱xin chꞌán tjen chꞌán chjasin Jerusalén tí ya̱on a.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 A̱ ntá chꞌín Herodes kꞌuíkon chꞌán kjuíji tí chꞌín Jesús ntá imá kóchéhe̱ chꞌán kíxin isé tjinkaon chꞌán chrókꞌuikon chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin tsíkinhin chꞌán chrónka chojni nkexrí tjako chꞌán, ntá tjinkaon chꞌán chrókꞌuikon chꞌán ijnko kjuaxroan chrókjua̱ko̱xi̱n chꞌín Jesús.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Nchónhya nkehe kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín Jesús, kjánchó chꞌín Jesús ninkehó kjuáte̱ehya chꞌán.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Kja̱xin ntiha kꞌuejó tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley la ntá nchónhya jie̱ kꞌueka sín chꞌán kíxin nínkakonhen sín chꞌán.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 A̱ ntá chꞌín Herodes la ko tí sín soldado kuènte chꞌán kjuankíxin sín kjuikosáyehya sín chꞌán la ko kjuanoá sín chꞌán kjuínchekꞌinkáya sín chꞌán ka tjete náxrjón éxí tꞌinkáya tí sín rey. A̱ ntá tuénxín chꞌín Herodes kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin sátsji chꞌán ínaá tí tjen chꞌín Pilato.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 A̱ ntá tí ya̱on a chꞌín Pilato la ko chꞌín Herodes kjuankíxin sín tjuèhe kíchó sín kíxin tí senó la kꞌuénínkakonhen kíchó sín.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 A̱ ntá chꞌín Pilato kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín gobernador la ko kaín chojni chjasin ntiha kíxin tso̱jnkotsé sín
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 ntá ntáche chꞌán sín kíxin: ―Jahará kjuíkua̱nará tí nkexro i ntáchrorá kíxin ntoáhya tja̱ko̱he̱ chꞌán chojni kíxin chrókónínkakonhen sín tí gobierno. Kjánchó janhan kjuánchánkíha̱ chꞌán itsjé nkehe kuínhínrá ntá kꞌuíkonrá kíxin kꞌuítjahya ninkehó tí jie̱ tékará chꞌán.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 La ko kja̱xin chꞌín Herodes kꞌuitjahya chꞌán tí jie̱ tékará tí chꞌín Jesús ntá chrꞌán chꞌán ínaá ntihi. Ó kꞌuíkonrá kíxin ninkehó jie̱ chóntahya chꞌán chrókꞌuenxín chꞌán.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Si̱ntakjasóte chꞌán ntá chrꞌéxi̱n tsjánjuan kjuachaxin sátsji chꞌán ―ichro chꞌán.
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 A̱ ntá tí ya̱on kia a la tꞌichjánxi̱n kíxin chꞌín Pilato tsjanjon kjuachaxin sátsji ijnko chojni tjechjina kíxin xi̱kaha kuènhen sín ósé.
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Ntá kaín sín kjuankíxin sín kꞌóyako sín ntáchro sín kíxin: ―¡Tí nkexro la náhí! ¡Chꞌín Barrabás mé tꞌa̱tjánta! ―ichro sín.
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 A̱ ntá chꞌín Barrabás tsíkꞌikjéhe̱ sín chꞌán kíxin jehe chꞌán la ko í so chojni kónínkakonhen sín tí chjasin ntiha la ko tsíkꞌóyán chꞌán chojni.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 A̱ ntá chꞌín Pilato tjinkaon chꞌán chrókjuanjon chꞌán kjuachaxin sáchrókjui chꞌín Jesús. A̱ ntá xíkjanchankíhi chꞌán tí chojni siín ntiha ínaá.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Kjánchó jehe sín a̱ntsí má tsen kꞌóyako sín ntáchro sín kíxin: ―¡Tjakéka̱nirá chꞌán ntacruz! ¡Tjakénka̱nirá chꞌán ntacruz! ―ichro sín.
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Níxin xíkjanchankí chꞌín Pilato ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Xá nkehe ntoáhya kjuíchꞌe chꞌán? Janhan la kꞌuítjahya ninkehó jie̱ chónta chꞌán chrókꞌuenxín chꞌán. Si̱ntakjasóte chꞌán la ntá chrꞌéxi̱n tsjánjuan kjuachaxin sátsji chꞌán ―ichro chꞌán.
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Kjánchó jehe sín a̱ntsí tsen kjuanchia sín ntáchro sín kíxin chrókjuakꞌenkáni chꞌán ntacruz. A̱ ntá kꞌóyako sín la ko kꞌóyako tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an ntá kjuacha sín kjuanchia sín tí nkehe tso̱nhen.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 A̱ ntá chꞌín Pilato kjuanjon chꞌán kjuachaxin xi̱kaha tso̱nhen tí nkehe kjuanchia sín.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 A̱ ntá kjuanjon chꞌín Pilato kjuachaxin sátsji tí chꞌín Barrabás éxí kjuanchia sín, na mé tí chꞌín kꞌuikjéhe̱ sín kíxin kꞌuékje chꞌán kjuanínkaon la ko kꞌuékꞌóyán chꞌán chojni. A̱ ntá chꞌín Pilato kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin sátsjiko sín tí chꞌín Jesús sinchekjasóte sín chꞌán éxí tjinkaon sín.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 A̱ ntá tió sákjuíko sín chꞌín Jesús tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz, ntá itsé sín ijnko chꞌín tsíkji̱xi̱n chjasin Cirene itꞌin chꞌán Simón, mé kjui̱xi̱n chꞌán no̱nte̱e chꞌán, ntá kjuínchekamá sín chꞌán tí ntacruz tsjakꞌenkáni chꞌín Jesús la tinkáchréhe̱ chꞌán.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Kja̱xin chréhe̱ nchónhya chojni ntoa la ko nchónhya chojni chjin chréhe̱ sín tsjánkàma̱ sin chꞌán.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Kjánchó chꞌín Jesús nkátjíá chꞌán komá chꞌán tí jehe sín kíxin tsjánka sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará chojni chjin chjasin Jerusalén, chrótsja̱nkama̱hyará tí janhan. Chrótsja̱nkará kíxin tí nkehe tso̱nhanrá jahará la ko xja̱anrá.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Kíxin itsi ya̱on tsontáchrorá kíxin náxrjón tí sín chóntahya xjan la ko tí sín kjuínchekokjíehya xjan la ko tí sín kjuínchekakíhya ninkehó xjan.
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Ntá tsjankíxin chojni tsontáche sín tí jna̱ kíxin tsoxrátja sín la ko tsontáche sín tjo kíxin tsja̱vá sín.
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Kjónté tí nta yoa la ó sítónhen kaín tíhi la íchá tió chróxámá tí nta la ¿nkehe tí kaá chrókónhen tí nta tsíxámá? ―ichro chꞌán.
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Kja̱xin sákjuíko sín iyó sín tsíkjasin jie̱ kíxin tsꞌóyánko sín chꞌín Jesús.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Ntá tió kjuíji sín tí jna̱ ti̱ki̱texín sín tí jna̱ Nta Hueso Kja Chojni, na mé ntiha kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌín Jesús tí ntacruz la ko kja̱xin tí iyó sín chónta jie̱, la ijnko la tja chꞌán chjina la í jnko la tja chꞌán kjon tjejóyáni sín ntacruz kja̱xin.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Ntá tió kjuixin kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín tí chꞌín Jesús tí ntacruz ntá nixje̱he̱ chꞌán tí Itꞌé chꞌán Dios ntáchro chꞌán kíxin: ―Itꞌéni, tónínkákuènhya sín kíxin tí nkehe kjuíchꞌeheni sín kíxin noehya sín nkehe tí kjuíchꞌe sín ―ichro chꞌán. A̱ ntá tí sín soldado kꞌóxika̱ye̱he sín iké chꞌán chꞌexín sín suerte kíxin tso̱noexín sín nkexro tsakja tí ka a.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Kaín chojni chjasin ntiha tjejótsjehe sín kíxin xi̱kaha sítónhen la ko kja̱xin tí sín tꞌe̱to̱an tjanoá sín tí jehe chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Kjuínchekaá chꞌán ókjé chojni, a̱ ntá jie jehe chꞌán chrókjuinchekaá chꞌán a̱sén chꞌán tí chaxín jehe chꞌán tí Cristo tí nkexro tsíkjeyá Dios ―ichro sín.
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 La ko kja̱xin tí sín soldado kjuanoá sín chꞌán kóchjinehe sín chꞌán kui̱ka̱o sín xranvino náxrjónhya chjéhe sín chꞌán chrókꞌui chꞌán,
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 ntáche sín chꞌán kíxin: ―Tí jaha chaxín rey kuènte tí sín judío ntá jahvá chrókjui̱nchekaá a̱sán ―ichro sín.
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Kja̱xin ntiha ikja tí ntacruz kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín ijnko ntachiso ntsí tsíkjin sín nkìva griego la ko nkìva latín la ko nkìva hebreo ntáchro kíxin: “Tíha mé Rey kuènte tí sín judío”, ichro.
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Ijnko tí sín chónta jie̱ tjenkáni ntacruz kꞌuántaxínhi̱n chꞌán tí chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí jaha chaxín Cristo, jahvá chrókjuínkajian a̱sán, ntá tsjixin ntá chrókjuínkajian tí jeheni ―ichro chꞌán.
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 A̱ ntá tí chꞌín jnko a kꞌue̱tue̱nhen tí í jnko chꞌín a kíxin tso̱tání chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntáchrohya xi̱kaha. ¿Á chrakuenhya Dios kíxin xi̱kaha ichrua kíxin kja̱xin jeheni na ó tjejótjasóteni?
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Yóíni na ncho̱xon tjejótjasóteni tjejótje̱nka̱ni tí jie̱ kjuasinni. A̱ ntá tí nkexro i ninkehó nkehe jínahya kjuíchꞌe chꞌán, la ntá koí chꞌán tjetjasóte chꞌán ―ichro tí chꞌín a.
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jesús, xráxinkávan tí janhan tió tsꞌayéhé kjuachaxin tséto̱an jaha ―ichro chꞌán.
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Chaxín ntáxrja̱n kíxin ijie jaí tsꞌejóko kíchó ni nkaya nka̱jní ―ichro chꞌán.
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Ntá ó chjina chonkíxin. A̱ ntá kꞌuíxin tie kuenté chjasintajni hasta las tres kónjín.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Ikꞌuén ya̱on, la ko tí ka tꞌinkákuènxín nkaxenhen ni̱nko kꞌuichje jnko̱siné.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Ntá chꞌín Jesús kꞌuèya chꞌán itsen ntáchro chꞌán kíxin: ―Itꞌéni tjen nkaya nka̱jní, jaha tsꞌayéhé a̱sénni ―ichro chꞌán. Xi̱kaha ichro chꞌán ntá kꞌuén chꞌán.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 A̱ ntá kꞌuíkon tí chꞌín capitán romano kaín xi̱kaha kónhen ntá kjuanchehe chꞌán kjuasáyé Dios ntáchro chꞌán kíxin: ―Chaxín tí nkexro la jína la ninkehó jie̱ chóntahya ―ichro chꞌán.
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 A̱ ntá kaín tí chojni tsíkójnkotsé ntiha kꞌuíkon sín xi̱kaha kónhen ntá sákjuíxin sín ntiha chrakon sín tjate sín ntakuin sín kíxin xi̱kaha kónhen.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 A̱ ntá kaín tí sín chóxin chꞌín Jesús la ko kja̱xin tí chojni chjin kꞌuékinkáchónki sín chꞌán tsíkji̱xi̱n sín estado Galilea ikjín tjejó sín tjejótsjehe sín nkerí sítónhen.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 A̱ ntá ntiha tjen ijnko chꞌín itꞌin José, chjasén chꞌán mé Arimatea estado Judea. Kja̱xin jehe chꞌán ijnko tí sín imá tꞌe̱to̱an kuènte tí sín judío, jehe chꞌán mé ijnko nkexro jína.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 Jehe chꞌán kjuákꞌechónhen chꞌán itsi tí kjuachaxin kuènte Dios. Méxra̱ kóxrjíe̱nhya chꞌán nkexrí kjuíchꞌe tí sín í so tꞌe̱to̱an.
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Méxra̱ sákjuítsjehe chꞌán tí chꞌín Pilato kjuíkjanchia chꞌán tí cuerpo kuènte chꞌín Jesús. A̱ ntá chꞌín Pilato kjuanjon chꞌán kjuachaxin.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Ntá sákjuí sín tsjinkaji̱nxi̱n sín chꞌán ntacruz. Ntá kjuixin kjuinkajin sín chꞌán ntá kjuínchekꞌísímá sín chꞌán ijnko ka jié, ntá sákjuíko sín tsoxravá chꞌán ijnko tòye̱ xráxín tsíkjichꞌéna chꞌín José jehó tjo̱ la ko na̱xa̱ ninkexró tsíxraváhya ntiha.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Kaín tíha kónhen tí ya̱on viernes kónjín. Tí ya̱on mé tjejóyaxínhin sín kíxin í séhya tsoxrankíxin tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín sábado kíxin kohya kjuachaxin sichꞌe sín ninkehó xra̱.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 A̱ ntá tí chojni chjin nkáchréhe̱ kjui̱koxín chꞌín Jesús estado Galilea kja̱xin sákjuíko sín sákjuítsjehe sín tí tòye̱ tsoxravá chꞌán la ko kꞌuíkon sín jína nkexrí kjuakꞌe sín tí cuerpo kuènte chꞌán.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 A̱ ntá tió kjan sín tí nchia tjejó sín kꞌóyaxínhin sín kjueyá sín xro̱a̱n xraxé náxrjón itsa nto̱é chꞌán kíxin xi̱kaha kꞌuékinkáchónki tí sín judío. A̱ ntá kꞌo̱kꞌéhe sín tí ya̱on sábado éxí tꞌe̱to̱an tí ley.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.