Lucas 19

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌuíxenhen chꞌán chjasin Jericó la ntá kꞌuátsínka chꞌán tí chjasin a.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 A̱ ntá ntiha tjen ijnko chojni ríco itꞌin chꞌán Zaqueo, tꞌe̱tue̱nhen chꞌán tí sín nchekjènki̱.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Tjinkaon chꞌán chrókjuatso̱an chꞌán nkexro tí chꞌín Jesús, kjánchó nchónhya chojni siín la xitjahya tꞌikon chꞌán kíxin intsí chꞌán.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Ntá kuinká chꞌán kuítaón chꞌán nti̱a kíxin tjinkaon chꞌán chrókꞌuikon chꞌán. Ntá kuátsé chꞌán ijnko nta sicómoro chjinaxón tí tsꞌatsínka chꞌín Jesús.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 A̱ ntá tió kꞌuatsínka chꞌín Jesús ntiha konta chꞌán tí nta ntáchro chꞌán kíxin: ―Zaqueo, tjoka tjasinka̱jián kíxin nto̱a ntahó tsito̱na jie ―ichro chꞌán.
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Ntá chꞌín Zaqueo la tjoka kꞌuínkajin chꞌán kóchéhe̱ chꞌán.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ntá kaín sín kꞌuíkon sín xi̱kaha ntá kjuankíxin sín tjonta sín tí chꞌín Jesús, ntáchro sín kíxin nto̱e ijnko chojni chónta nchónhya jie̱ tsito̱he chꞌán.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Ntá chꞌín Zaqueo kjuákꞌexín to̱té chꞌán ntáche chꞌán Ìnchéni kíxin: ―Jaha Ìnchéni, chrókónoha kíxin tsjánjuan jnko̱siné tí nkehe chonta si̱ntaki̱to̱nha̱n tí sín nòa. A̱ ntá tí jnkojín nkexro kjui̱tꞌáyaha̱ kuaáha la noó veces tsꞌokja̱nha̱n sín tí chichaon jie ―ichro chꞌán.
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―A̱ ntá jie la tsaá chojni tí nchia i kíxin tí chꞌín a mé kꞌuaxrjeníxin chꞌín Abraham.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 A̱ ntá tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé kuikjeyá la ko sinchekaá tí chojni chónta jie̱.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 A̱ ntá tí chojni siín ntiha nachrohe tjejótinhin sín nkerí tjechro chꞌín Jesús, a̱ ntá jehe chꞌán kjuíncheyóe̱xin chꞌán nkehe kíxin ó tjen chꞌán chjinaxón chjasin Jerusalén, a̱ ntá jehe sín kjuenka̱yáxin sín kíxin tí kjuachaxin kuènte Dios la áchꞌe ó tuénxín tsi, ichro sín.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 A̱ ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Itjen ijnko nkexro tsíkꞌaxrjeníxin ijnko nkexro imá kꞌuékꞌe̱to̱an. Ntá sákjuí chꞌán ókjé nación kíxin tsꞌáyéhe̱ chꞌán kjuachaxin tsꞌóna chꞌán rey, a̱ ntá chrꞌéxi̱n la xíkjan chꞌán ínaá.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 A̱ ntá tió chjina sátsji chꞌán ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán ite tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ ntá chjéhe chꞌán jnkojnko tí jehe sín jnkojnko chichaon imá tjete sínkí. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin: “Tsjankíxinrá chꞌekoará xra̱ tí chichaon hasta tí tsokjanjian”, ichro chꞌán.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 A̱ ntá tí sín chjasén chꞌán ntiha imá kónínkakonhen sín chꞌán, ntá ichrꞌán sín iso chojni chréhe̱ sín tí sákjuí chꞌán tsochenka sín tí sín siín ntiha kíxin tjinkakonhya sín tí nkexro a tsꞌóna rey tsꞌe̱tue̱nhen sín.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Kjónté xi̱kaha ichro tí sín a la kꞌuáyéhe̱ chꞌán kjuachaxin tsꞌóna chꞌán rey. Ntá kjan chꞌán chjasén chꞌán. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán xrakoa tí sín chꞌehe chꞌán xra̱, na mé tí sín tsíkꞌáyéhe̱ tí chichaon, kíxin tso̱nohe chꞌán nkehe tí xra̱ kjuíchꞌeko sín tí chichaon kꞌuáyéhe̱ sín.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 A̱ ntá tí chꞌín xrankíxixín kóchjina la ntáchro chꞌán kíxin: “Tí chi̱cha̱ko̱an la kjuachani ite chichaon ínaá”, ichro chꞌán.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 A̱ ntá kjuáte̱he tí chꞌín rey kíxin: “Ó ncho̱xon tí xi̱kaha jaha la ijnko chojni jína chꞌe xra̱. Jína kjui̱chꞌe xra̱ kjónté jehya xra̱ jié ntá tsjánjuan kjuachaxin tséto̱an ite chjasin”, ichro chꞌán.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 A̱ ntá kóchjina tí chꞌín í jnko a ínaá ntáchro chꞌán kíxin: “Tí chi̱cha̱ko̱an la kjuachani inꞌó chichaon ínaá”, ichro chꞌán.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 A̱ ntá xi̱kaha ínaá kjuáte̱he tí chꞌín rey kíxin: “Tsjánjuan kjuachaxin tséto̱an inꞌó chjasin”, ichro chꞌán.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 A̱ ntá kóchjina tí chꞌín níxin ntáchro chꞌán kíxin: “Tí chi̱cha̱ko̱an la tjinhin. Kꞌuánkíntani paníto̱éni
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 kíxin chrakonhanni kíxin jaha la jia̱ha la tjinkávan tsákjá tí nkehe jehya jaha kjuaké la ko tso̱tja̱ tí nkehe jehya jaha kuènka̱xian”, ichro chꞌán.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 A̱ ntá tí rey ntáchro chꞌán kíxin: “Jehya chojni jína chꞌe xra̱ jaha. Tí nkehe ntáchrua tsjáncháxian jie̱. Jaha la ó noha kíxin jie̱na janhan tsákjaá tí nkehe kjuakéhya, ichrua, la ko tso̱tja̱ tí nkehe kuènka̱hya.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ¿Ntá nkekuènte kíxin chrꞌanhya tí chichaon ijnko banco chrókjuichꞌexín xra̱? A̱ ntá tió kjan nto̱na la a̱ntsí tsjé chichaon chrókꞌuayáha̱ tí chrókjuacha kíchó chica”, ichro chꞌán.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 A̱ ntá ntáche chꞌán tí sín siín ntiha kíxin: “Takítsjehérá chꞌán tí chichaon tsíkꞌáyéhe̱ chꞌán la ntá chje̱hérá tí chꞌín chónta ite chichaon”, ichro chꞌán.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 A̱ ntá jehe sín ntáchro sín kíxin: “¿Nkekuènte chrókꞌuáyéhe̱ chꞌán kíxin ó chónta chꞌán ite chichaon?” ichro sín.
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 A̱ ntá tí chꞌín rey kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Kjónté jnkojín nkexro itsjé chónta la tsꞌáyéhe̱ má. A̱ ntá tí nkexro chóntahya la kjónté tí ntsí chónta chꞌán la tsꞌaxrjehe chꞌán.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 A̱ ntá tí sín nínkakonna sín tjinkakonhya sín kíxin tsꞌónana rey la xrákoará sín ntihi tsꞌíko̱nxín kua̱n tsꞌochrínjinrá kja sín.”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Tió kjuixin ntáchro chꞌín Jesús tíhi ntá chrìin chꞌán sátsji̱ chꞌán chjasin Jerusalén.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 A̱ ntá ó kjuíji chjinaxón tí chjasin Betfagé la ko chjasin Betania chjinaxón tí jna̱ nchekꞌin sín Olivo, ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán iyó tí sín kꞌuájiko chꞌán
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 ntáche chꞌán sín kíxin: ―Sátjirá tí chjasin ntsí chokꞌèxin ntihi, a̱ ntá tió tsjasánrá ntiha tsꞌitjará ijnko kolocho tjechroé va na̱xa̱ ninkexró tjitákꞌáhya va. Tjasinta̱nke̱hérá va la tsjíkuanará va ntihi.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 A̱ ntá tí jnkojín nkexro tsjanchankíhará nkekuènte tjasinta̱nke̱hérá va la ntácherá sín kíxin: “Ìnchéni tsꞌichjánxi̱nhin va”, tsixrorá.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 A̱ ntá tí sín kꞌuítuenhen sákjuí sín kꞌuitja sín éxí ntáchro chꞌán.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 A̱ ntá tió tjejótjasinta̱nke̱he sín va la ntá tí sín ìnché va kjuanchankíhi sín kíxin: ―¿Nkekuènte tjasinta̱nke̱hérá tí kolócho? ―ichro sín.
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 A̱ ntá jehe sín kjuáte̱he sín kíxin: ―Ìnchéni tsꞌichjánxi̱nhin va ―ichro sín.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ntá sákjuíkohe sín va tí chꞌín Jesús, la ntá tí iké sín kjuínchekamá sín va, ntá kjuítákꞌá chꞌín Jesús tí kolócho a.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 A̱ ntá tinkákji̱ tí kolócho tjekjen chꞌán la tinkákꞌikjínxi̱n sín tí iké sín nti̱a kíxin nátaón tí ka tsꞌatsínka tí kolocho tjekjen chꞌán.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Ntá tió kjuíjichjina sín tí chjinaxón tí tꞌinkaji̱nxi̱n chojni tí jna̱ Olivo, a̱ ntá kaín tí sín kuítekaon tí jehe chꞌán chréhe̱ sín kjuankíxin sín itsen nixja sín chéhe̱ sín kjuanchehe sín kjuasáyé Dios kíxin kaín tí kjuaxroan kꞌuíkonxín kon sín.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ntá ntáchro sín kíxin: ―Jína tí nkexro Rey kjui̱xi̱n kjuachaxin ihni̱é Dios. Tsjakꞌe kjuaxróxin nkaya nka̱jní la ko kjuasáyé Dios tjen nkaya nka̱jní ―ichro sín.
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 A̱ ntá iso tí sín fariseo tjejóyákjan sín í so chojni tjejónchexroan sín ntiha ntáchro sín kíxin: ―Maestro, tétue̱nhén tí sín chréhe̱ tí jaha kíxin tso̱tání sín ―ichro sín.
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáche chꞌán sín kíxin: ―A̱ ntá tí sín i tso̱tání sín la ixro̱ tsotsje ―ichro chꞌán.
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 A̱ ntá tió kjuíjichjina chꞌán chjasin Jerusalén ntá kꞌuíkon chꞌán tí chjasin la ntá tsjánka chꞌán kíxin kuítekakonhya sín
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrókuiénxinrá la ko chrókónohará nkexrí chrókꞌuayèxinrá tí kjuaxróxin, kjánchó jahará kuítekákonhyará. A̱ ntá ó kjuixin kꞌuátsínka tí kjuaxróxin chrókꞌuikonrá la xitjahya tsꞌikonrá jie.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 A̱ ntá tsi iso ya̱on jínahya itsi tí sín nínkakonhanrá la sichꞌéna sín ijnko tja̱tꞌo̱ tsꞌántatjen tí chjasin tjejorá ntihi tsꞌinkákonhe̱n kíxin xitjahya tsꞌaxrjéxi̱nrá chjasin ntihi kíxin nkuíxín tsꞌejó sín tsꞌinkákonha̱nrá sín
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 ntá tsꞌóxíka sín kaín tí tja̱tꞌo̱ siín ntihi la ko tsꞌóyán sín kaín tí chojni siín la ko tsíto̱ehya sín kíxin ninkehó xro̱ na̱xa̱ tsꞌejókjen kíchó, kíxin jahará kjuátso̱anhyará kíxin kuitsjehe Dios tí chjasin tjejorá ntihi.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌuíxenhen chꞌán tí ni̱nko jié, a̱ ntá kjuankíxin chꞌán kuakitsje chꞌán tí sín nchekji nkehe la ko tí sín tꞌe̱na nkehe ntiha.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá ntáchro xroon itén Dios chrónka kíxin: “Tí nto̱na i mé itꞌin nchia tsonixjanaxián chojni”,ichro. A̱ ntá jahará tí nchia i tsíkji̱chꞌénará itjue̱é xíche̱e ―ichro chꞌán.
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 A̱ ntá tí ni̱nko ntiha kjuákꞌe chꞌín Jesús kjuako chꞌán kaín ya̱on. A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí maestro tjako tí ley la ko kja̱xin tí sín tꞌe̱to̱an tí chjasin ntiha kjueyá sín nkexrí chrókꞌóyán sín chꞌán.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Kjánchó kꞌuitjahya sín nkexrí chrókꞌóyán sín chꞌán kíxin kaín chojni tjejótinhin tí nkehe tjechronka chꞌán.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.