Lucas 19

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs BKJ

Sair da comparação
1 A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌuíxenhen chꞌán chjasin Jericó la ntá kꞌuátsínka chꞌán tí chjasin a.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 A̱ ntá ntiha tjen ijnko chojni ríco itꞌin chꞌán Zaqueo, tꞌe̱tue̱nhen chꞌán tí sín nchekjènki̱.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Tjinkaon chꞌán chrókjuatso̱an chꞌán nkexro tí chꞌín Jesús, kjánchó nchónhya chojni siín la xitjahya tꞌikon chꞌán kíxin intsí chꞌán.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Ntá kuinká chꞌán kuítaón chꞌán nti̱a kíxin tjinkaon chꞌán chrókꞌuikon chꞌán. Ntá kuátsé chꞌán ijnko nta sicómoro chjinaxón tí tsꞌatsínka chꞌín Jesús.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 A̱ ntá tió kꞌuatsínka chꞌín Jesús ntiha konta chꞌán tí nta ntáchro chꞌán kíxin: ―Zaqueo, tjoka tjasinka̱jián kíxin nto̱a ntahó tsito̱na jie ―ichro chꞌán.
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Ntá chꞌín Zaqueo la tjoka kꞌuínkajin chꞌán kóchéhe̱ chꞌán.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ntá kaín sín kꞌuíkon sín xi̱kaha ntá kjuankíxin sín tjonta sín tí chꞌín Jesús, ntáchro sín kíxin nto̱e ijnko chojni chónta nchónhya jie̱ tsito̱he chꞌán.
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Ntá chꞌín Zaqueo kjuákꞌexín to̱té chꞌán ntáche chꞌán Ìnchéni kíxin: ―Jaha Ìnchéni, chrókónoha kíxin tsjánjuan jnko̱siné tí nkehe chonta si̱ntaki̱to̱nha̱n tí sín nòa. A̱ ntá tí jnkojín nkexro kjui̱tꞌáyaha̱ kuaáha la noó veces tsꞌokja̱nha̱n sín tí chichaon jie ―ichro chꞌán.
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―A̱ ntá jie la tsaá chojni tí nchia i kíxin tí chꞌín a mé kꞌuaxrjeníxin chꞌín Abraham.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 A̱ ntá tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé kuikjeyá la ko sinchekaá tí chojni chónta jie̱.
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 A̱ ntá tí chojni siín ntiha nachrohe tjejótinhin sín nkerí tjechro chꞌín Jesús, a̱ ntá jehe chꞌán kjuíncheyóe̱xin chꞌán nkehe kíxin ó tjen chꞌán chjinaxón chjasin Jerusalén, a̱ ntá jehe sín kjuenka̱yáxin sín kíxin tí kjuachaxin kuènte Dios la áchꞌe ó tuénxín tsi, ichro sín.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 A̱ ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Itjen ijnko nkexro tsíkꞌaxrjeníxin ijnko nkexro imá kꞌuékꞌe̱to̱an. Ntá sákjuí chꞌán ókjé nación kíxin tsꞌáyéhe̱ chꞌán kjuachaxin tsꞌóna chꞌán rey, a̱ ntá chrꞌéxi̱n la xíkjan chꞌán ínaá.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 A̱ ntá tió chjina sátsji chꞌán ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán ite tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ ntá chjéhe chꞌán jnkojnko tí jehe sín jnkojnko chichaon imá tjete sínkí. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin: “Tsjankíxinrá chꞌekoará xra̱ tí chichaon hasta tí tsokjanjian”, ichro chꞌán.
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 A̱ ntá tí sín chjasén chꞌán ntiha imá kónínkakonhen sín chꞌán, ntá ichrꞌán sín iso chojni chréhe̱ sín tí sákjuí chꞌán tsochenka sín tí sín siín ntiha kíxin tjinkakonhya sín tí nkexro a tsꞌóna rey tsꞌe̱tue̱nhen sín.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Kjónté xi̱kaha ichro tí sín a la kꞌuáyéhe̱ chꞌán kjuachaxin tsꞌóna chꞌán rey. Ntá kjan chꞌán chjasén chꞌán. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán xrakoa tí sín chꞌehe chꞌán xra̱, na mé tí sín tsíkꞌáyéhe̱ tí chichaon, kíxin tso̱nohe chꞌán nkehe tí xra̱ kjuíchꞌeko sín tí chichaon kꞌuáyéhe̱ sín.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 A̱ ntá tí chꞌín xrankíxixín kóchjina la ntáchro chꞌán kíxin: “Tí chi̱cha̱ko̱an la kjuachani ite chichaon ínaá”, ichro chꞌán.
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 A̱ ntá kjuáte̱he tí chꞌín rey kíxin: “Ó ncho̱xon tí xi̱kaha jaha la ijnko chojni jína chꞌe xra̱. Jína kjui̱chꞌe xra̱ kjónté jehya xra̱ jié ntá tsjánjuan kjuachaxin tséto̱an ite chjasin”, ichro chꞌán.
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 A̱ ntá kóchjina tí chꞌín í jnko a ínaá ntáchro chꞌán kíxin: “Tí chi̱cha̱ko̱an la kjuachani inꞌó chichaon ínaá”, ichro chꞌán.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 A̱ ntá xi̱kaha ínaá kjuáte̱he tí chꞌín rey kíxin: “Tsjánjuan kjuachaxin tséto̱an inꞌó chjasin”, ichro chꞌán.
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 A̱ ntá kóchjina tí chꞌín níxin ntáchro chꞌán kíxin: “Tí chi̱cha̱ko̱an la tjinhin. Kꞌuánkíntani paníto̱éni
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 kíxin chrakonhanni kíxin jaha la jia̱ha la tjinkávan tsákjá tí nkehe jehya jaha kjuaké la ko tso̱tja̱ tí nkehe jehya jaha kuènka̱xian”, ichro chꞌán.
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 A̱ ntá tí rey ntáchro chꞌán kíxin: “Jehya chojni jína chꞌe xra̱ jaha. Tí nkehe ntáchrua tsjáncháxian jie̱. Jaha la ó noha kíxin jie̱na janhan tsákjaá tí nkehe kjuakéhya, ichrua, la ko tso̱tja̱ tí nkehe kuènka̱hya.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 ¿Ntá nkekuènte kíxin chrꞌanhya tí chichaon ijnko banco chrókjuichꞌexín xra̱? A̱ ntá tió kjan nto̱na la a̱ntsí tsjé chichaon chrókꞌuayáha̱ tí chrókjuacha kíchó chica”, ichro chꞌán.
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 A̱ ntá ntáche chꞌán tí sín siín ntiha kíxin: “Takítsjehérá chꞌán tí chichaon tsíkꞌáyéhe̱ chꞌán la ntá chje̱hérá tí chꞌín chónta ite chichaon”, ichro chꞌán.
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 A̱ ntá jehe sín ntáchro sín kíxin: “¿Nkekuènte chrókꞌuáyéhe̱ chꞌán kíxin ó chónta chꞌán ite chichaon?” ichro sín.
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 A̱ ntá tí chꞌín rey kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Kjónté jnkojín nkexro itsjé chónta la tsꞌáyéhe̱ má. A̱ ntá tí nkexro chóntahya la kjónté tí ntsí chónta chꞌán la tsꞌaxrjehe chꞌán.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 A̱ ntá tí sín nínkakonna sín tjinkakonhya sín kíxin tsꞌónana rey la xrákoará sín ntihi tsꞌíko̱nxín kua̱n tsꞌochrínjinrá kja sín.”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Tió kjuixin ntáchro chꞌín Jesús tíhi ntá chrìin chꞌán sátsji̱ chꞌán chjasin Jerusalén.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 A̱ ntá ó kjuíji chjinaxón tí chjasin Betfagé la ko chjasin Betania chjinaxón tí jna̱ nchekꞌin sín Olivo, ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán iyó tí sín kꞌuájiko chꞌán
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 ntáche chꞌán sín kíxin: ―Sátjirá tí chjasin ntsí chokꞌèxin ntihi, a̱ ntá tió tsjasánrá ntiha tsꞌitjará ijnko kolocho tjechroé va na̱xa̱ ninkexró tjitákꞌáhya va. Tjasinta̱nke̱hérá va la tsjíkuanará va ntihi.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 A̱ ntá tí jnkojín nkexro tsjanchankíhará nkekuènte tjasinta̱nke̱hérá va la ntácherá sín kíxin: “Ìnchéni tsꞌichjánxi̱nhin va”, tsixrorá.
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 A̱ ntá tí sín kꞌuítuenhen sákjuí sín kꞌuitja sín éxí ntáchro chꞌán.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 A̱ ntá tió tjejótjasinta̱nke̱he sín va la ntá tí sín ìnché va kjuanchankíhi sín kíxin: ―¿Nkekuènte tjasinta̱nke̱hérá tí kolócho? ―ichro sín.
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 A̱ ntá jehe sín kjuáte̱he sín kíxin: ―Ìnchéni tsꞌichjánxi̱nhin va ―ichro sín.
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Ntá sákjuíkohe sín va tí chꞌín Jesús, la ntá tí iké sín kjuínchekamá sín va, ntá kjuítákꞌá chꞌín Jesús tí kolócho a.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 A̱ ntá tinkákji̱ tí kolócho tjekjen chꞌán la tinkákꞌikjínxi̱n sín tí iké sín nti̱a kíxin nátaón tí ka tsꞌatsínka tí kolocho tjekjen chꞌán.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ntá tió kjuíjichjina sín tí chjinaxón tí tꞌinkaji̱nxi̱n chojni tí jna̱ Olivo, a̱ ntá kaín tí sín kuítekaon tí jehe chꞌán chréhe̱ sín kjuankíxin sín itsen nixja sín chéhe̱ sín kjuanchehe sín kjuasáyé Dios kíxin kaín tí kjuaxroan kꞌuíkonxín kon sín.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Ntá ntáchro sín kíxin: ―Jína tí nkexro Rey kjui̱xi̱n kjuachaxin ihni̱é Dios. Tsjakꞌe kjuaxróxin nkaya nka̱jní la ko kjuasáyé Dios tjen nkaya nka̱jní ―ichro sín.
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 A̱ ntá iso tí sín fariseo tjejóyákjan sín í so chojni tjejónchexroan sín ntiha ntáchro sín kíxin: ―Maestro, tétue̱nhén tí sín chréhe̱ tí jaha kíxin tso̱tání sín ―ichro sín.
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáche chꞌán sín kíxin: ―A̱ ntá tí sín i tso̱tání sín la ixro̱ tsotsje ―ichro chꞌán.
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 A̱ ntá tió kjuíjichjina chꞌán chjasin Jerusalén ntá kꞌuíkon chꞌán tí chjasin la ntá tsjánka chꞌán kíxin kuítekakonhya sín
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrókuiénxinrá la ko chrókónohará nkexrí chrókꞌuayèxinrá tí kjuaxróxin, kjánchó jahará kuítekákonhyará. A̱ ntá ó kjuixin kꞌuátsínka tí kjuaxróxin chrókꞌuikonrá la xitjahya tsꞌikonrá jie.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 A̱ ntá tsi iso ya̱on jínahya itsi tí sín nínkakonhanrá la sichꞌéna sín ijnko tja̱tꞌo̱ tsꞌántatjen tí chjasin tjejorá ntihi tsꞌinkákonhe̱n kíxin xitjahya tsꞌaxrjéxi̱nrá chjasin ntihi kíxin nkuíxín tsꞌejó sín tsꞌinkákonha̱nrá sín
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 ntá tsꞌóxíka sín kaín tí tja̱tꞌo̱ siín ntihi la ko tsꞌóyán sín kaín tí chojni siín la ko tsíto̱ehya sín kíxin ninkehó xro̱ na̱xa̱ tsꞌejókjen kíchó, kíxin jahará kjuátso̱anhyará kíxin kuitsjehe Dios tí chjasin tjejorá ntihi.
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌuíxenhen chꞌán tí ni̱nko jié, a̱ ntá kjuankíxin chꞌán kuakitsje chꞌán tí sín nchekji nkehe la ko tí sín tꞌe̱na nkehe ntiha.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá ntáchro xroon itén Dios chrónka kíxin: “Tí nto̱na i mé itꞌin nchia tsonixjanaxián chojni”,ichro. A̱ ntá jahará tí nchia i tsíkji̱chꞌénará itjue̱é xíche̱e ―ichro chꞌán.
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 A̱ ntá tí ni̱nko ntiha kjuákꞌe chꞌín Jesús kjuako chꞌán kaín ya̱on. A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí maestro tjako tí ley la ko kja̱xin tí sín tꞌe̱to̱an tí chjasin ntiha kjueyá sín nkexrí chrókꞌóyán sín chꞌán.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Kjánchó kꞌuitjahya sín nkexrí chrókꞌóyán sín chꞌán kíxin kaín chojni tjejótinhin tí nkehe tjechronka chꞌán.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.