Lucas 13
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 A̱ ntá tí ya̱on kꞌuejó iso sín chénka sín tí chꞌín Jesús kíxin nkexrí kjuíchꞌe chꞌín Pilato kꞌue̱to̱an itsꞌen iso chojni tsíkji̱xi̱n estado Galilea kꞌuítji ijni̱é sín kójnkojiéko tí ijni̱é tí ko kꞌóyán sín kjuanchexín sín kjuasáyé Dios.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á tjenka̱yáxinrá kíxin xíkaha kónhen tí sín tsíkji̱xi̱n estado Galilea kíxin a̱ntsí jié jie̱ chónta sín, a̱ ntá tí í so sín chjasén sín la á náhí ní?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Ntáxrja̱n tíhi kjá náhí. A̱ ntá jahará tí tjínkíhyará tí tjenka̱yáxinrá la kaín rá xi̱kaha itsꞌenrá kja̱xin.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 ¿Á tjenka̱yáxinrá kíxin a̱ntsí má kꞌuéchónta jie̱ tí dieciocho chojni ikꞌuén xrátja sín tí torre Siloé, a̱ ntá tí í so sín chjasin Jerusalén la á náhí ní?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Ntáxrja̱n tíhi kjá náhí. A̱ ntá jahará tí tjínkíhyará tí tjenka̱yáxinrá la kaín rá xi̱kaha tsꞌitjáyanrá kja̱xin.
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Ijnko chojni chónta ijnko nta to higo nónte̱e chꞌán. Ntá sákjuítsjehe chꞌán á kꞌóna to. A̱ ntá náhí kꞌuitjahya chꞌán ninkehó to.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Ntá ntáche chꞌán tí nkexro tꞌayakonhen tí nonte a kíxin: “Ó ní nánó tꞌinkatsjaha̱ tí nta la kꞌuitjáhya ninkehó to higo. Tꞌochrínjian tí nta kíxin tsoxéhe tí nonte a.”
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 A̱ ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nonte kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Áxri, ti̱to̱hé ijie nánó kíxin si̱ntantá nche la ko tsjiko ncheka̱tjehe.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 A̱ ntá tí xi̱kaha áchꞌe tsꞌóna to. A̱ ntá tí náhí na ntá tsꞌochrínjian chrꞌéxi̱n.”
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Chꞌín Jesús kjuákꞌe chꞌán ijnko ni̱nko kjua̱ko̱xi̱n chꞌán ijnko ya̱on tꞌo̱kꞌéhe chojni.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Ntiha tjen ijnko chojni chjin chónta dieciocho nánó chonta tjan ijnko ncha̱kuen tí jínahya kjuíncheníhi tjan tjesékoá tjan xitjahya xrentoá tjan.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌuíkon chꞌán kíxin xi̱kaha tjen tjan ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán tjan ntáchro chꞌán kíxin: ―Naná, ó kjuìinhan tí chin chonta ―ichro chꞌán.
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 A̱ ntá jehe chꞌán kjuakꞌetja tja chꞌan chrítaón tí jehe tjan a̱ ntá tuénxín xrentoá tjan ntá chjéhe tjan kjuasáyé Dios.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 A̱ ntá tí chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko kónínkaon chꞌán kíxin chꞌín Jesús kjuínchekito̱he jína ijnko chojni ijnko ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín, ntá ntáche chꞌán tí chojni a kíxin: ―Siín injon ya̱on mé chrókónhen xra̱ chrókꞌuinkará chrókuito̱hará jína na jehya tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni chrókónhen tíha ―ichro chꞌán.
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 A̱ ntá Ìnchéni kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntoáhya tjenka̱yáxinrá jahará. ¿Á chrókjuasinta̱nke̱ehyará tí koxi̱nta̱ará la o̱ tí kolócho̱ará chrókjuíkoará va nta̱ tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni ní?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 A̱ ntá tí tjan mé tsíkꞌaxrjeníxin tí chꞌín Abraham na mé ó chónta dieciocho nánó tsíkjinchenteto chꞌín Tsochren tí jehe tjan, ¿á jehya jína kja̱xin chrókjuasinta̱nka̱ tí nkehe tsíkóntetoxín tjan tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni? ―ichro chꞌán.
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Ntá xi̱kaha ichro chꞌín Jesús la ntá kaín tí sín kónínkakonhen chꞌán la kósuèhe̱ sín. A̱ ntá kaín tí chojni siín ntaha chéhe̱ sín kꞌuíkon sín kaín tí kjuaxroan jié kjua̱ko̱xi̱n tí jehe chꞌán.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkehe tóyóe̱xin tí tꞌe̱to̱an Dios tí kjuachaxin kuènte chꞌán la ko nkehe jína chrókjui̱ntayóa̱xian?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Éxí yóhe ijnko tje kuènte nta mostaza kꞌue̱nka̱ ijnko chojni no̱nte̱e chꞌán. A̱ ntá tió kꞌuánkí kóyóhe̱ éxí ijnko nta jié. A̱ ntá tí koxroxe xritjaká mé kui va kjuíchꞌéna va ka̱ké va chríkꞌá tí chaon tí nta.
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Ntá ntáchro chꞌín Jesús ínaá kíxin: ―¿Nkehe chrokjui̱ntayóa̱xian tí tꞌe̱to̱an Dios tí kjuachaxin kuènte chꞌán?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Éxí yóhe̱ tí xro̱a̱n nchekꞌánkí nio̱tja̱ kjuinkíkja̱nxi̱n ijnko chojni chjin iní medida harina. A̱ ntá tí chꞌo la kꞌuánkí.
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Kꞌuátsínka chꞌín Jesús kaín chjasin hyé la ko kaín chjasin ntsíntsí nkákjako chꞌán tí tan jína kíxin jehe chꞌán ó sátsji̱ chꞌán chjasin Jerusalén.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 A̱ ntá ijnko nkexro kjuanchankí chꞌán kíxin: ―Ìnchéni, ¿á tsjéhya tí sín tsaá? ―ichro chꞌán. A̱ ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 ―Tóxakonhanrá tꞌixe̱enxínrá tí puerta tekahya kíxin nchónhya sín tjinkaon sín chrókꞌuixenhen sín, kjánchó tjachahya sín.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 A̱ ntá tí ìnché nchia tsꞌikjéhe chꞌán tí puerta. A̱ ntá chrꞌéxi̱n jahará tsꞌejorá ntója tsꞌèyará tsꞌinkará tí puerta tsontáchrorá kíxin: “Tadá, takítje̱hé nchia”, tsixrorá. Kjánchó jehe chꞌán tsjate̱he chꞌán tsontáchro chꞌán kíxin: “Nonahya nketí kꞌuinkaxínrá jahará”, tsixro chꞌán.
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 A̱ ntá tsjankíxinrá tsontáchrorá kíxin: “Kjóneni la ko kꞌuíni jnkoko̱á la ko jaha kjuáko̱xian tí nta̱si̱inni”, tsixrorá.
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 A̱ ntá jehe chꞌán tsjate̱he chꞌán tsontáchro chꞌán kíxin: “Ó ntáxrja̱n janhan kíxin chonhya tí jahará. Ti̱to̱hérá tí janhan sátjirá ókjé kaín tí jahará jínahya kjui̱chꞌerá.”
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Ntaha tsotsja̱nkará la ko sintetaónrá nénorá tió tsꞌikonrá kíxin chꞌín Abraham la ko chꞌín Isaac la ko chꞌín Jacob la ko kaín tí sín kꞌuéchronkaxín itén Dios mé tjejó sín tí tjen Dios tꞌe̱to̱an chꞌán, a̱ ntá jahará la tsꞌaxrjéxinrá ntója ntiha.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Tsji̱xi̱n chojni nó tji̱to̱xi̱n ya̱on la ko nó tjiátóxin ya̱on la ko nó norte la ko nó sur ntá tsꞌejótja̱xi̱n sín tí tjen Dios tꞌe̱to̱an chꞌán la sine sín.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 A̱ ntá iso tí sín kꞌuítuenhen senó la mé tsꞌe̱to̱an sín, la ko iso tí sín kꞌuékꞌe̱to̱an senó la mé tsꞌítuenhen sín.
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 A̱ ntá tí ya̱on a ikui iso sín fariseo ntáche sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―Sátjíxian ntihi kíxin chꞌín Herodes tjinkaon chrókꞌóyán chꞌán tí jaha ―ichro sín.
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 A̱ ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátjirá chenkará tí chꞌín jínahya chꞌia kíxin: “Ijie la ko ntóye tsakítsje ncha̱kuen tí jínahya la ko si̱ntaki̱to̱ha̱ chojni níhi jína la ntá tí níxin ya̱on a ntá tsjixìnna tí xra̱ kuènta̱na,” tsixrorá.
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Kjánchó tꞌichjánxi̱n kíxin na̱xa̱ sátji̱ya tí jie ya̱on la ko ntóye la ko tí ya̱on chrꞌéxi̱n kíxin tꞌichjánxi̱n kíxin ijnko nkexro chrónka itén Dios chrókꞌuenxín chꞌán chjasin Jerusalén.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 ’Jerusalén, Jerusalén. Jahará tꞌoyánrá tí sín tjako itén Dios la chje̱hérá xro̱ tí sín ichrꞌán chꞌán ikui chrókjuínki̱tsará. Imá itsjé veces tjínka̱van chrókójnkotsérá la chrókꞌuáyakonhanrá éxí ijnko cochíká mé tꞌayakonhen xje̱en va chrínkí ka̱ne̱ne̱e va mé xi̱kaha tjínka̱van chrókꞌuàyakonhanrá tí jahará. Kjánchó jahará la tjinkákonhyará xi̱kaha.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Chrókónohará kíxin Dios la tsíto̱he chꞌán tí jahará la tsꞌikonhyará tí janhan tsjixrakájia tí ya̱on tsontáchrorá kíxin: “Jína tí nkexro kjui̱xi̱n kjuachaxin ihni̱é Ìnchéni Dios.”
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.