Lucas 13
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 A̱ ntá tí ya̱on kꞌuejó iso sín chénka sín tí chꞌín Jesús kíxin nkexrí kjuíchꞌe chꞌín Pilato kꞌue̱to̱an itsꞌen iso chojni tsíkji̱xi̱n estado Galilea kꞌuítji ijni̱é sín kójnkojiéko tí ijni̱é tí ko kꞌóyán sín kjuanchexín sín kjuasáyé Dios.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á tjenka̱yáxinrá kíxin xíkaha kónhen tí sín tsíkji̱xi̱n estado Galilea kíxin a̱ntsí jié jie̱ chónta sín, a̱ ntá tí í so sín chjasén sín la á náhí ní?
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Ntáxrja̱n tíhi kjá náhí. A̱ ntá jahará tí tjínkíhyará tí tjenka̱yáxinrá la kaín rá xi̱kaha itsꞌenrá kja̱xin.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 ¿Á tjenka̱yáxinrá kíxin a̱ntsí má kꞌuéchónta jie̱ tí dieciocho chojni ikꞌuén xrátja sín tí torre Siloé, a̱ ntá tí í so sín chjasin Jerusalén la á náhí ní?
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Ntáxrja̱n tíhi kjá náhí. A̱ ntá jahará tí tjínkíhyará tí tjenka̱yáxinrá la kaín rá xi̱kaha tsꞌitjáyanrá kja̱xin.
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Ijnko chojni chónta ijnko nta to higo nónte̱e chꞌán. Ntá sákjuítsjehe chꞌán á kꞌóna to. A̱ ntá náhí kꞌuitjahya chꞌán ninkehó to.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Ntá ntáche chꞌán tí nkexro tꞌayakonhen tí nonte a kíxin: “Ó ní nánó tꞌinkatsjaha̱ tí nta la kꞌuitjáhya ninkehó to higo. Tꞌochrínjian tí nta kíxin tsoxéhe tí nonte a.”
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 A̱ ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nonte kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Áxri, ti̱to̱hé ijie nánó kíxin si̱ntantá nche la ko tsjiko ncheka̱tjehe.
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 A̱ ntá tí xi̱kaha áchꞌe tsꞌóna to. A̱ ntá tí náhí na ntá tsꞌochrínjian chrꞌéxi̱n.”
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Chꞌín Jesús kjuákꞌe chꞌán ijnko ni̱nko kjua̱ko̱xi̱n chꞌán ijnko ya̱on tꞌo̱kꞌéhe chojni.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Ntiha tjen ijnko chojni chjin chónta dieciocho nánó chonta tjan ijnko ncha̱kuen tí jínahya kjuíncheníhi tjan tjesékoá tjan xitjahya xrentoá tjan.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌuíkon chꞌán kíxin xi̱kaha tjen tjan ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán tjan ntáchro chꞌán kíxin: ―Naná, ó kjuìinhan tí chin chonta ―ichro chꞌán.
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 A̱ ntá jehe chꞌán kjuakꞌetja tja chꞌan chrítaón tí jehe tjan a̱ ntá tuénxín xrentoá tjan ntá chjéhe tjan kjuasáyé Dios.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 A̱ ntá tí chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko kónínkaon chꞌán kíxin chꞌín Jesús kjuínchekito̱he jína ijnko chojni ijnko ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín, ntá ntáche chꞌán tí chojni a kíxin: ―Siín injon ya̱on mé chrókónhen xra̱ chrókꞌuinkará chrókuito̱hará jína na jehya tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni chrókónhen tíha ―ichro chꞌán.
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 A̱ ntá Ìnchéni kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntoáhya tjenka̱yáxinrá jahará. ¿Á chrókjuasinta̱nke̱ehyará tí koxi̱nta̱ará la o̱ tí kolócho̱ará chrókjuíkoará va nta̱ tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni ní?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 A̱ ntá tí tjan mé tsíkꞌaxrjeníxin tí chꞌín Abraham na mé ó chónta dieciocho nánó tsíkjinchenteto chꞌín Tsochren tí jehe tjan, ¿á jehya jína kja̱xin chrókjuasinta̱nka̱ tí nkehe tsíkóntetoxín tjan tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni? ―ichro chꞌán.
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Ntá xi̱kaha ichro chꞌín Jesús la ntá kaín tí sín kónínkakonhen chꞌán la kósuèhe̱ sín. A̱ ntá kaín tí chojni siín ntaha chéhe̱ sín kꞌuíkon sín kaín tí kjuaxroan jié kjua̱ko̱xi̱n tí jehe chꞌán.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkehe tóyóe̱xin tí tꞌe̱to̱an Dios tí kjuachaxin kuènte chꞌán la ko nkehe jína chrókjui̱ntayóa̱xian?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Éxí yóhe ijnko tje kuènte nta mostaza kꞌue̱nka̱ ijnko chojni no̱nte̱e chꞌán. A̱ ntá tió kꞌuánkí kóyóhe̱ éxí ijnko nta jié. A̱ ntá tí koxroxe xritjaká mé kui va kjuíchꞌéna va ka̱ké va chríkꞌá tí chaon tí nta.
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Ntá ntáchro chꞌín Jesús ínaá kíxin: ―¿Nkehe chrokjui̱ntayóa̱xian tí tꞌe̱to̱an Dios tí kjuachaxin kuènte chꞌán?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Éxí yóhe̱ tí xro̱a̱n nchekꞌánkí nio̱tja̱ kjuinkíkja̱nxi̱n ijnko chojni chjin iní medida harina. A̱ ntá tí chꞌo la kꞌuánkí.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Kꞌuátsínka chꞌín Jesús kaín chjasin hyé la ko kaín chjasin ntsíntsí nkákjako chꞌán tí tan jína kíxin jehe chꞌán ó sátsji̱ chꞌán chjasin Jerusalén.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 A̱ ntá ijnko nkexro kjuanchankí chꞌán kíxin: ―Ìnchéni, ¿á tsjéhya tí sín tsaá? ―ichro chꞌán. A̱ ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 ―Tóxakonhanrá tꞌixe̱enxínrá tí puerta tekahya kíxin nchónhya sín tjinkaon sín chrókꞌuixenhen sín, kjánchó tjachahya sín.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 A̱ ntá tí ìnché nchia tsꞌikjéhe chꞌán tí puerta. A̱ ntá chrꞌéxi̱n jahará tsꞌejorá ntója tsꞌèyará tsꞌinkará tí puerta tsontáchrorá kíxin: “Tadá, takítje̱hé nchia”, tsixrorá. Kjánchó jehe chꞌán tsjate̱he chꞌán tsontáchro chꞌán kíxin: “Nonahya nketí kꞌuinkaxínrá jahará”, tsixro chꞌán.
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 A̱ ntá tsjankíxinrá tsontáchrorá kíxin: “Kjóneni la ko kꞌuíni jnkoko̱á la ko jaha kjuáko̱xian tí nta̱si̱inni”, tsixrorá.
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 A̱ ntá jehe chꞌán tsjate̱he chꞌán tsontáchro chꞌán kíxin: “Ó ntáxrja̱n janhan kíxin chonhya tí jahará. Ti̱to̱hérá tí janhan sátjirá ókjé kaín tí jahará jínahya kjui̱chꞌerá.”
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Ntaha tsotsja̱nkará la ko sintetaónrá nénorá tió tsꞌikonrá kíxin chꞌín Abraham la ko chꞌín Isaac la ko chꞌín Jacob la ko kaín tí sín kꞌuéchronkaxín itén Dios mé tjejó sín tí tjen Dios tꞌe̱to̱an chꞌán, a̱ ntá jahará la tsꞌaxrjéxinrá ntója ntiha.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Tsji̱xi̱n chojni nó tji̱to̱xi̱n ya̱on la ko nó tjiátóxin ya̱on la ko nó norte la ko nó sur ntá tsꞌejótja̱xi̱n sín tí tjen Dios tꞌe̱to̱an chꞌán la sine sín.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 A̱ ntá iso tí sín kꞌuítuenhen senó la mé tsꞌe̱to̱an sín, la ko iso tí sín kꞌuékꞌe̱to̱an senó la mé tsꞌítuenhen sín.
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 A̱ ntá tí ya̱on a ikui iso sín fariseo ntáche sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―Sátjíxian ntihi kíxin chꞌín Herodes tjinkaon chrókꞌóyán chꞌán tí jaha ―ichro sín.
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 A̱ ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátjirá chenkará tí chꞌín jínahya chꞌia kíxin: “Ijie la ko ntóye tsakítsje ncha̱kuen tí jínahya la ko si̱ntaki̱to̱ha̱ chojni níhi jína la ntá tí níxin ya̱on a ntá tsjixìnna tí xra̱ kuènta̱na,” tsixrorá.
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Kjánchó tꞌichjánxi̱n kíxin na̱xa̱ sátji̱ya tí jie ya̱on la ko ntóye la ko tí ya̱on chrꞌéxi̱n kíxin tꞌichjánxi̱n kíxin ijnko nkexro chrónka itén Dios chrókꞌuenxín chꞌán chjasin Jerusalén.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 ’Jerusalén, Jerusalén. Jahará tꞌoyánrá tí sín tjako itén Dios la chje̱hérá xro̱ tí sín ichrꞌán chꞌán ikui chrókjuínki̱tsará. Imá itsjé veces tjínka̱van chrókójnkotsérá la chrókꞌuáyakonhanrá éxí ijnko cochíká mé tꞌayakonhen xje̱en va chrínkí ka̱ne̱ne̱e va mé xi̱kaha tjínka̱van chrókꞌuàyakonhanrá tí jahará. Kjánchó jahará la tjinkákonhyará xi̱kaha.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Chrókónohará kíxin Dios la tsíto̱he chꞌán tí jahará la tsꞌikonhyará tí janhan tsjixrakájia tí ya̱on tsontáchrorá kíxin: “Jína tí nkexro kjui̱xi̱n kjuachaxin ihni̱é Ìnchéni Dios.”
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.