João 6

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá sákjuí chꞌín Jesús kꞌuátòye̱ chꞌán tí nta̱yaon Galilea na mé tí nta̱yaon Tiberias tíha.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 A̱ ntá nchónhya chojni tinkáchréhe̱ sín kíxin kꞌuíkon sín tí kjuaxroan jié kjuasin chꞌán kjuínchekito̱he chꞌán jína tí si̱nníhi.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 A̱ ntá jehe tí chꞌín Jesús chrìin chꞌán ijnko jna̱ na ntá ntaha kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán la koí tí sín kꞌuájiko chꞌán a.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 A̱ ntá í séhya tsꞌixin tí kia pascua a mé kié tí sín judío a.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 A̱ ntá tí chꞌín Jesús kꞌuíkon chꞌán kíxin nchónhya chojni chrìin sín kjuichréhe̱ sín chꞌán ntá kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín Felipe kíxin: ―¿Nketí chrókꞌue̱nani nkehe sine kaín tí chojni a? ―ichro chꞌán.
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Mé xi̱kaha ntáchro chꞌán kíxin siná nkehe tsixro chꞌín Felipe. A̱ ntá tí chꞌín Jesús la ó nohe chꞌán nkehe tí kjuaxroan tsjasin chꞌán.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Ntá kjuáte̱he chꞌín Felipe ntáchro chꞌán kíxin: ―Kjónté doscientos chichaon denario chróchóntani chrókꞌuínáxin tí nio̱tja̱ la na̱xa̱ chrókjuachahya chrókꞌuáyéhe̱ jnkojnko sín to̱tꞌo̱ tí nio̱tja̱ a ―ichro chꞌán.
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 A̱ ntá chꞌín Andrés, ijnko tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús la sa̱vé mé chꞌín Simón Pedro mé ntáchro chꞌán kíxin:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 ―Ntihi tjen ijnko xjan ntoa chónta inꞌó nio̱tja̱ tsíkꞌóna noa cebada la ko chónta chꞌán yaá koche. ¿Xá chrókjuacha tíhó kíxin nchónhya chojni siín? ―ichro chꞌán.
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tétue̱nhén tí sín siín a kíxin tsꞌixitja̱xi̱n sín ―ichro chꞌán. A̱ ntá nchónhya ika yoa siín na ntá ntaha kꞌuíxitja̱xi̱n sín na mé éxí inꞌó mil chojni kꞌuíxin sín.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 A̱ ntá chꞌín Jesús kuákja chꞌán tí nio̱tja̱ ntá kjuanchehe chꞌán Dios kjuasáya ntá chjéhe chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán. A̱ ntá jehe sín kꞌóxika̱ye̱he sín chjéhe sín kaín tí sín sítja̱xi̱n a. Xi̱kaha kja̱xin kꞌóxika̱ye̱he sín tí koche. A̱ ntá kaín sín kjóne sín éxí tjinkaon sín.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Kjuixin kjóne sín ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tjénájínrá tí nkehe to̱tꞌo̱ síxèhe sín kíxin tsꞌitjáyanhya ninkehó ―ichro chꞌán.
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Ntá xi̱kaha jehe sín kjuenájín sín kjuínchekaón sín teyó ntaxra tí to̱tꞌo̱ tí inꞌó nio̱tja̱ tsíkꞌóna noa cebada síxèhe sín tí kjuixin tsíkjine sín.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 A̱ ntá tí sín kjóne tí nio̱tja̱ kꞌuíkon sín tí kjuaxroan jié kjuasin chꞌín Jesús ntáchro sín kíxin: ―Jehe chꞌán mé chaxín tí nkexro tsíchrꞌán Dios kíxin itsi tí chjasintajni tsja̱ko̱he̱ni chꞌán ―ichro sín.
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Kjánchó chꞌín Jesús mé kónohe chꞌán kíxin tjinkaon sín sáchrókjuiko sín chꞌán chróchrꞌáxenhen sín chꞌán tí xra̱ rey kíxin chrókꞌue̱to̱an chꞌán. A̱ ntá jehe chꞌán tjinkakonhya chꞌán tíha ntá jehó chꞌán sáxíkji chꞌán nte̱je̱ ínaá kjuákꞌe chꞌán ntiha.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 A̱ ntá ó kóntó ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús kꞌuínkaji̱nxi̱n sín jna̱ sákjuí sín chrínta nta̱yaon
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 kꞌui̱tꞌótjen sin ijnko ntabárco̱ kjuankíxin sín tsꞌatòye̱ sín nta̱yaon sátsji sín chjasin Capernaum. Na ó kꞌuíxin tie na na̱xa̱ kjanhya chꞌín Jesús.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Ntá kjuankíxin chjéhe xri̱nto̱ tsa̱nka̱ ntá kjuankíxin tinkákjaminkí nta̱.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 A̱ ntá tió kjuacha sín á inꞌó o̱ injon kilómetro ntá xrína̱hya kꞌuíkon sín tí chꞌín Jesús tinkákóchjinehe chꞌán tí ntabárco̱, éxí ijnko nti̱a tjetjitaón chꞌán tí nta̱, ntá kꞌuíkon sín ntá imá chrakon sín.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Kjánchó ntáchro chꞌán kíxin: ―Janhan tíha. Chrakonhyará ―ichro chꞌán.
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Ntá imá chéhe̱ sín kꞌui̱tꞌótjen chꞌán tí ntabárco̱. Ntá ó tuénxín kjuíji sín tí chjasin sátsji sín.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 A̱ ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n na mé tí sín kuíto̱he tóhe nta̱yaon na mé ó nohe sín kíxin jnkoko̱áxón ntabárco̱ kꞌuékjakꞌe ntiha la ko ó nohe sín kíxin chꞌín Jesús kjá ni sátsíkjikohya sín chꞌán na mé kꞌuíkon sín kíxin jehó tí sín kꞌuájiko chꞌán sátsíkji sín.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Kjánchó siín ntabárco̱ ti̱xi̱n chjasin Tiberias tinkákóchjinehe tí nó kjónexín sín tí nio̱tja̱ kjuanchaxín chꞌín Jesús kjuasáyé Dios.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 A̱ ntá tió kꞌuíkon sín kíxin kohya chꞌín Jesús la ko kja̱xin kohya tí sín kꞌuájiko chꞌán, ntá jehe sín mé kꞌui̱tꞌótjen sín iso ntabárco̱ ntá sákjuí sín chjasin Capernaum sákjuíkjeyá sín tí chꞌín Jesús.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 A̱ ntá tóhe nta̱yaon xéta sín tí chꞌín Jesús ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Maestro, ¿nkesá kꞌuinka ntihi? ―ichro sín.
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ó nòna kíxin jahará tjéyárá tí janhan kíxin kjónterá nio̱tja̱ kókja̱hará, la jehya kíxin kiénxinrá tí kjuaxroan kjuásian.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Chrókjui̱chꞌehyará tí xra̱ chrókꞌuite tí nkehe chrókjónterá tjoka tsjeje̱ ó. Náhí. Chrókjuéyárá tí nkehe chrókjueje̱hya chrókjónterá chrókꞌuayéxínrá tí kjuachón jnkochríxín. Tí nkehe tjanjon tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé chrókjónterá kíxin Itꞌé chꞌán mé tja̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin tí Xje̱en chꞌán mé chónta kjua̱cha̱xién tí jehe chꞌán ―ichro chꞌín Jesús.
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 A̱ ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Nkexrí chrókjuichꞌeni chrokjuinchexiteyáni nkexrí tjinkaon Dios? ―ichro sín.
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Dios mé tjinkaon chꞌán kíxin chrókuinkachónkirá tí nkexro tsíchrꞌán chꞌán ―ichro chꞌán.
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tí kjuaxroan chrókjuáko̱éxianni chrókꞌuikonni kíxin ntá chrókuitekaonni tí jaha? ¿Nkehe tí xra̱ chꞌe jaha?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni kꞌuéjó sín ósé mé kjóne sín maná kꞌóna nio̱tja̱ tió kꞌuíxin sín nte̱je̱ mé xi̱kaha tí xroon kuènte Dios tsíkjin ijnko nkexro ósé ntáchro kíxin: “Kjuanjon chꞌán tí nkehe kjóne sín mé nio̱tja̱ tsíki̱xi̱n nkaya nka̱jní”―ichro sín.
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ijnko nkehe tjetoan tjo̱nka̱rá kíxin jehya chꞌín Moisés kjuanjon tí maná kꞌóna nio̱tja̱ kꞌuínkaji̱nxi̱n nkaya nka̱jní. Náhí. Tꞌaná mé tjetjanjon tí nio̱tja̱ chaxín jína kꞌuínkaji̱nxi̱n nkaya nka̱jní.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Tí nio̱tja̱ tjanjon Dios mé tí nkexro kꞌuínkaji̱nxi̱n nkaya nka̱jní tjejóchónxin chojni chjasintajni ―ichro chꞌán.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Na ntá kjuanchia sín kíxin: ―Jaha Ìnchéni, jnkochríxín chje̱héni tí nio̱tja̱ a ―ichro sín.
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Janhan mé tí nio̱tja̱ tjanjon kjuachón. Tí sín tóchjina sín tí janhan í tsꞌenhya sín kjinta, la ko tí sín tsitekaon sín tí janhan í tsꞌenhya sín nta̱.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Kjánchó éxí kꞌuétjo̱nka̱rá senó na ó kꞌuíkonrá tí janhan na kjónté na̱xa̱ títekákonhyará.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 A̱ ntá kaín tí sín chjìna Tꞌaná la tso̱chjina sín tí janhan. A̱ ntá kaín tí sín tjejótóchjinehe sín tí janhan la tsétua̱nhya sín kíxin sátsji sín.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Janhan kꞌuinkaxian nkaya nka̱jní jehya tí xra̱ tóxrjìna chrókjui̱tꞌa. Náhí. Kꞌuinka kíxin chrókjui̱tꞌa tí xra̱ tóxrjínhin tí nkexro tsíchrꞌánna.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 A̱ ntá Tꞌaná mé tí nkexro tsíchrꞌánna mé tjinkaon chꞌán kíxin si̱ntakꞌitjáyanhya ninkexró tí sín chjìna chꞌán na mé tjinkaon chꞌán kíxin janhan mé si̱ntaxechón kaín sín tí ya̱on tsjixixín.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Mé xi̱kaha tjinkaon tí nkexro tsíchrꞌánna kíxin kaín tí sín tsꞌikon sín tí janhan mé tí Xje̱en Dios la ko tsitekaon sín tí janhan chrókꞌuáyéhe̱ sín kjuachón jnkochríxín. A̱ ntá janhan si̱ntaxechón sín tí ya̱on tsjixixín ―ichro chꞌán.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 A̱ ntá tí sín judío kjuankíxin sín kjonta sín tí chꞌín Jesús kíxin tsíntáchro chꞌán kíxin jehe chꞌán mé tí nio̱tja̱ kꞌuínkaji̱nxi̱n nkaya nka̱jní.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Mé ntáchro sín kíxin: ―¿Á jehya tí Jesús, itꞌé mé itꞌín José, na mé chóxinni tí itꞌé la ko tí ìné chꞌán? ¿Ntá nkekuènté ntáchro chꞌán kíxin nka̱jní kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌán? ―ichro sín.
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ti̱to̱hérá tjóntahyará tí janhan.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Kohya nkexro chrókóchjina tí tjén janhan tí chrókjuínki̱tsahya Tꞌaná. A̱ ntá tí sín tóchjina na mé si̱ntaxechón sín tí ya̱on tsjixixín.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Na mé tí sín kꞌuéchrónka itén Dios ósé mé tsíkjin sín xroon ntáchro kíxin: “Dios mé tsja̱ko̱he̱ chꞌán kaín chojni.”A̱ ntá kaín tí sín tsíkinhin tí nixja Tꞌaná la ko kjua̱ko̱he̱ chꞌán sín mé sítóchjina sín tí tjén janhan.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 ’Jehya kíxin itjen ijnko chojni tsíkꞌikon Tꞌaná. Náhí. Jehó tí nkexro kui̱xi̱n tí tjen Dios mé tsíkꞌikon chꞌán Dios.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Chaxín tí nkehe tjéxrja̱nka kíxin tí sín titekaon sín tí janhan mé ó tsochónta sín kjuachón jnkochríxín.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Janhan na mé tí nio̱tja̱ tjanjon kjuachón.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Tí sín kꞌuaxrjeníxinrá kꞌuéjó ósé kjóne sín tí maná kꞌóna nio̱tja̱ tió kꞌuéjó sín nte̱je̱, a̱ ntá kjónté ikꞌuén sín kꞌuítjáyan sín.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Tí nkehe xrja̱nka mé tí nio̱tja̱ kꞌuínkaji̱nxi̱n nkaya nka̱jní, a̱ ntá tí sín sine tí nio̱tja̱ a mé tsꞌenhya sín.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Janhan mé tí nio̱tja̱ tjechón kꞌuínkaji̱nxi̱n nkaya nka̱jní. A̱ ntá tí sín sine tí nio̱tja̱ a mé tsꞌejóchón sín jnkochríxín. Tí nio̱tja̱ tsjánjuan tsꞌejóchónxin chojni chjasintajni mé nto̱na tíha ―ichro chꞌín Jesús.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 A̱ ntá tí sín judío mé sítjité sín itjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―¿Nkexrí chrókjuanjon chꞌán nto̱e chꞌán chrókjóneni? ―ichro sín.
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntá tso̱tjo̱nka̱rá kíxin tí sintehyará nto̱e tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni, la ko tí tsꞌihyará ijni̱é chꞌán, ntá tsochontahyará kjuachón jahará.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Tí sinterá nto̱na la ko itꞌirá jni̱na ntá tsochontará kjuachón jnkochríxín la ko janhan mé si̱ntaxechónrá tí ya̱on tsjixixín.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kíxin nto̱na na mé chaxín nkehe ine chojni la ko jni̱na na mé chaxín nkehe itꞌi chojni.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Tí sín ine nto̱na la ko itꞌi sín jni̱na mé jnkoko̱á tjenka̱yáxinkian sín la ko janhan mé xríki̱an sín.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Tꞌaná tsíchrꞌán chꞌán tí janhan mé chónta kjuachaxin, a̱ ntá janhan mé tjécho̱nxian tí jehe chꞌán. Ntá tí sín sine tí nto̱na mé tsꞌejóchónxin sín tí janhan.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 A̱ ntá tjéníxja̱ kuènte tí nio̱tja̱ kꞌuínkaji̱nxi̱n nkaya nka̱jní na mé yóe̱hya tí maná tsíkꞌóna nio̱tja̱ kjóne tí sín tsíkꞌaxrjeníxinrá ósé kíxin jehe sín na kjóne sín na kjónté kꞌuén sín. A̱ ntá tí sinterá tí nio̱tja̱ kꞌuínkaji̱nxi̱n nkaya nka̱jní ntá tsꞌejochónrá jnkochríxín ―mé chro chꞌín Jesús.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Kaín tíha mé kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí sín tsíkójnkotséxin tí ni̱nko Israel chjasin Capernaum.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 A̱ ntá tió kuínhin sín tí nkehe kjuako chꞌín Jesús ntá itsjé tí sín kꞌuájiko chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Imá xra̱ tí nkehe chrónka chꞌán. ¿Xá nkexro chrókuinhin tíha? ―ichro sín.
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 A̱ ntá kónohe chꞌín Jesús kíxin xi̱kaha tóxakonhen sín kíenxínhya sín tí nkehe tsíntáchro chꞌán ntá kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin: ―¿Á kja̱xinrá tjinkákonhyará tsinhínrá tíhi?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 ¿Ntá nkexrí tso̱nhen chrókꞌuikonrá kíxin tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé sátsji̱ chꞌán ínaá tí nó tsíki̱xi̱n chꞌán tí tsíkjakꞌe chꞌán ósé?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Tí Ncha̱kuen Dios mé tjanjon tí kjuachón, a̱ ntá tí nto la ninkehó sínkíhya. Na ntá tí nkehe tjétjo̱nka̱rá na mé kuènte tí Ncha̱kuen Dios na mé tjejóchónxin chojni.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Kjánchó isorá na̱xa̱ títekákonnahyará ―ichro chꞌán. Mé xi̱kaha ichro chꞌán kíxin tí xrankíxixín ó kónohe chꞌán kíxin nkexro tí sín tsitekakuenhya sín chꞌán la ko kónohe chꞌán kíxin nkexro sinchekji chꞌán.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 A̱ ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Méxra̱ xi̱kaha kꞌuétjo̱nka̱rá kíxin ninkexró tso̱chjina tí tjén janhan tí tsjinki̱tsahya Tꞌaná ―ichro chꞌán.
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 A̱ ntá kjuixin tíha ntá nchónhya tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌín Jesús ntá xrína̱hya kuíto̱he sín, í chrèhya sín chꞌán.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Ntá kjuanchankíhi chꞌán tí teyó sín kꞌuájiko chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á kja̱xinrá tjinkáonrá xi̱kaha sáchrókjuirá? ―ichro chꞌán.
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Ntá kjuáte̱he chꞌín Simón Pedro kíxin: ―Jaha Ìnchéni, ¿nkekuènté tjanchankíhíni á sáchrókjuini ókjé? Jaha tí tan chro̱nka a mé tsochóntaxínni kjuachón jnkochríxín
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 ntá kuítekaonni ntá ó noheni chaxín kíxin jaha tí Cristo mé Xje̱en Dios tjechón ―ichro chꞌán.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Janhan kjuéyá tí kaín rá teyórá la ko jnkojínrá ntihi mé tsꞌónará ijnko jínahya ―ichro chꞌán.
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Tíha mé tꞌaxrjexín tí ntáchro chꞌín Jesús chrónka chꞌán kíxin chꞌín Judas Iscariote, tíha itꞌé mé itꞌin Simón, mé ijnko tí teyó sín tsíkjeyá chꞌán ntá kjónté sinchekji chꞌán tí chꞌín Jesús.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.