João 21

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A̱ ntá chrꞌéxi̱n tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌín Jesús titàya̱ xíkꞌikon sín tí jehe chꞌán ínaá chrínta nta̱yaon Tiberias. Mé xi̱kaha kónhen
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 kíxin jnkoko̱á kꞌuéjó sín chꞌín Simón Pedro la ko chꞌín Tomás, me tí chꞌín ti̱ki̱texín sín chꞌín Nóhé, la ko chꞌín Natanael kui̱xi̱n chꞌán chjasin Caná estado Galilea, la ko tí yaá xje̱en chꞌín Zebedeo la ko tí yaá sín ínaá kꞌuékꞌajiko chꞌín Jesús.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Ntá ntáchro chꞌín Simón Pedro kíxin: ―Sátsjitse̱ koche ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Koíni sátsjikoani ―ichro sín. Ntá sákjuí sín kꞌui̱tꞌótjen sín ijnko ntabárco̱. Kjánchó ninkehó koche tséhya sín kuenté tie.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 A̱ ntá ó chjina tsꞌinkaséyan ntá xrína̱hya titàya̱ kꞌuíkon sín itjen chꞌín Jesús chrínta nta̱yaon, kjánchó kjuátso̱anhya tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌán kíxin jehe chꞌán.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Ntá kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin: ―Jahará ntasoá, ¿á na̱xa̱ ninkehó koche tse̱hyará? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Na̱xa̱ ninkehó ko tséhyani ―ichro sín.
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán sín kíxin: ―Itérá tí nchísén tí nánko chjia chjina tí ntabárco̱ la tso̱tse̱rá va ―ichro chꞌán. Ntá xi̱kaha kjuíchꞌe sín kꞌue sín nchísén ntá í tjachahya sín tsakitsjenkíxin sín nta̱ tí nchísén kíxin nchónhya koche tjinká.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 A̱ ntá tí chꞌín a̱ntsí tjuèhe chꞌín Jesús mé ntáche chꞌán tí chꞌín Pedro kíxin: ―¡Ìnchéni tí méhe̱! ―ichro chꞌán. Ntá kuínhin chꞌín Simón Pedro kíxin Ìnchéni tíha ntá kꞌuinkáya chꞌán iké chꞌán ínaá (kíxin tsíkakitsje chꞌán iké chꞌán) ntá kjuiánkí chꞌán nta̱.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Tí í so sín kꞌuékꞌajiko chꞌín Jesús mé kjuíji sín tí chrínta nta̱yaon kjui̱ka̱o sín tí ntabárco̱ tinkánkákjentóxin tí nchísén tjinká koche chrítaón nta̱ kíxin ijnko ciento metro kjínxi̱n tí chrínta nta̱ kꞌuéjó sín.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Ntá kjuíji sín chrínta nta̱ ntá kꞌuínkaji̱nxi̱n sín tí ntabárco̱ ntá kꞌuíkon sín tjeche xrohi síxènki̱ xrinta ntá chrítaón tí xrinta tjekjen ijnko koche la ko nánko siín nio̱tja̱.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Ntá kjuanchia chꞌín Jesús ntáchro chꞌan kíxin: ―Xrákoará iso koche tsítse̱rá na̱ntá ―ichro chꞌán.
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Ntá chꞌín Simón Pedro kꞌui̱tꞌótjen chꞌán tí ntabárco̱ kuákja chꞌán tí nchísén kuinkánkákjen chꞌán xráka̱o chꞌán tí nchísén tjinká koche iye na mé ijnko ciento cincuenta y tres va. Ntá kjónté nchónhya va la kꞌuichjehya tí nchísén a.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Xrákirá, interá ―ichro chꞌán. A̱ ntá nijnko tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌán chrókjuanchankíhi sín chꞌán kíxin nkexro tí jehe chꞌán kíxin ó kjuátso̱an sín kíxin Ìnchéni tíha.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Ntá kóchjina chꞌín Jesús kuákja chꞌán tí nio̱tja̱ chjéhe chꞌán tí jehe sín la ko xi̱kaha xíkjanjon chꞌán tí koche.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Tíhi mé níxin kꞌuíkon tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌín Jesús kíxin tsíxechón chꞌán.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Kjuixin kjóne sín ntá kjuanchankíhi chꞌín Jesús tí chꞌín Simón Pedro kíxin: ―Jaha Simón, xje̱en Jonás, ¿á a̱ntsí tjua̱na jaha, a̱ ntá tí í so la kánhyó? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin: ―Jeén, Ìnchéni, ó noha kíxin tjínka̱van tí jaha ―ichro chꞌán. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ntá xi̱kaha la tꞌayakonhén tí kolélo kuènta̱na ―ichro chꞌán.
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Ntá yóxin kjuanchankí chꞌín Jesús ínaá kixin: ―Jaha Simón, xje̱en Jonás, ¿á tjua̱na jaha? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin: ―Jeén, Ìnchéni, ó noha kíxin tjínka̱van tí jaha ―ichro chꞌán. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ntá xi̱kaha la tꞌayakonhén tí kolélo kuènta̱na ―ichro chꞌán.
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Ntá níxin kjuanchankí chꞌín Jesús kíxin: ―Jaha Simón, xje̱en Jonás, ¿á tjinkávan tí janhan? ―ichro chꞌán. A̱ ntá kꞌuává chꞌín Pedro kíxin níxin kjuanchankí chꞌín Jesús kíxin á tjinkaon chꞌán tí jehe chꞌán ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha Ìnchéni, ó noha kaín xín nkehe. Ó noha kíxin tjínka̱van tí jaha ―ichro chꞌán. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ntá xi̱kaha tꞌayakonhén tí kolélo kuènta̱na.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Ntá ijnko nkehe chaxín tjétjo̱nka kíxin tí na̱xa̱ kꞌuéntasoyá jaha kꞌuékꞌinka̱ya ká jahvá la ko kꞌuékjia tí kꞌuékóxrjínhan jaha. A̱ ntá tió tso̱táda jaha ntá tsjéntoá tjá ntá í jnko nkexro sintakꞌinkáya ka la ko sátsjikoa sín tí tóxrjía̱nhya sáchrókjuia ―ichro chꞌán.
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 A̱ ntá tíhi mé chrónkaxín chꞌín Jesús kíxin nkexrí tsꞌenxín chꞌín Pedro na mé tꞌaxrjexín nkexrí tsochjéhe chꞌán Dios kjuasáya. Ntá kjuixin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chréhé tí janhan ―ichro chꞌán.
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Ntá kuinkátjíá chꞌín Pedro ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin tinkáchréhe̱ tí chꞌín a̱ntsí tjuèhe chꞌín Jesús, na mé tí nkexro kjuákꞌe chjinaxón tí kjuákꞌe chꞌín Jesús tí kjóne sín tsíkjanchankíhi chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin nkexro sinchekji chꞌán.
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Ntá chꞌín Pedro kꞌuíkon chꞌán kíxin tinkáchréhe̱ tí chꞌín a ntá kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin: ―Ìnchéni, ¿a̱ ntá tí chꞌín i la nkehe tso̱nhen chꞌán a? ―ichro chꞌán.
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús kíxin: ―Tí tjínka̱van na̱xa̱ chrókjuakꞌechón chꞌán tí chrókjan la jaha la chrókjuia̱téhya tíha. Ntá jaha la chréhé tí janhan ―ichro chꞌán.
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Ntá kjuankíxin kjo tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌín Jesús kíxin tsꞌenhya tí chꞌín a. Ntá jehya kíxin ntáchro chꞌín Jesús kíxin chrókꞌuenhya tí chꞌín a. Náhí. Ó jehí ntáchro chꞌán kíxin tí tjinkaon chꞌán na̱xa̱ chrókjuakꞌechón tí chꞌín a tí chrókjan chꞌán chrókui chꞌán chrókjuiatéhya tí chꞌín Pedro chrókjuanchankí chꞌán nkehe tso̱nhen í jnko chojni.
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 A̱ ntá tí nkexro a mé tí nkexro chrónka kíxin chaxín kónhen kaín tíha la ko ikjin chꞌán tí xroon i. Ntá ó noheni kíxin tí nkehe tsíkjin chꞌán la chaxín ntoá tíha.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Na̱xa̱ siín nchónhya nkehe kjua̱ko̱xi̱n chꞌín Jesús kjinhya janhan. Tí chrókꞌóna jnkojnko jnkojnko tíha ntáxrja̱n kíxin kjá chrókjuachahya tí chjasintajni chrókꞌuinka kaín tí xroon chrókꞌóna xi̱kaha. Amén. Ó tjen.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.