João 11
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NAA
1 Itjen ijnko chꞌín níhi mé itꞌin chꞌán Lázaro, chjasén chꞌán na mé Betania, mé tí chjasén tí tjan María la ko tí kja̱vé tjan Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Tí tjan María mé jnkoko̱á kíchó tí chꞌín Lázaro mé tí chꞌín níhi na mé jehe tjan mé tí tjan kui̱ki̱texín aceite xraxé to̱té Ìnchéni la ko kjuínchexámáxin tjan ka̱xi̱hi tjan to̱té chꞌán.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 A̱ ntá yóí tí kíchó chꞌán chjin ichrꞌán sín ijnko nkexro tsochénka tí chꞌín Jesús kíxin: ―Ìnchéni jaha, tí nkexro choxian tjuèhé la níhi chꞌán ―ichro chꞌán.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ntá kuínhin chꞌín Jesús ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí chin chónta chꞌán jehya kíxin ónaá chrókꞌuitjáyanxón chꞌán tí tsꞌen chꞌán. Náhí. Tíha mé tsja̱ko̱xi̱n tí kjuachaxin jié kuènte tí Xje̱en Dios ―ichro chꞌán.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 A̱ ntá tí chꞌín Jesús la imá tjuèhé chꞌán tí tjan Marta la ko tí tjan kíchó tjan la ko tí chꞌín Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Na ntá tió kuínhin chꞌán kíxin níhi chꞌín Lázaro na kjónté kuíto̱he chꞌán iyó ya̱on ínaá tí nó kjuákꞌe chꞌán.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 A̱ ntá chrꞌéxi̱n ntáche chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―Sátsjini estado Judea ínaá ―ichro chꞌán.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ntá kjuáte̱he tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―Maestro, na̱xa̱ séhya tí sín judío ntiha chrótjáha sín xro̱ tjinkaon sín chrókꞌóyánxian sín xro̱. ¿Á tjinkávan sátsjia ntiha ínaá? ―ichro sín.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Jnkojnko ya̱on mé chónta teyó hora. Tió ixri chojni ncha̱kotjin tsóténki̱xi̱nhya sín ninkehó kíxin tꞌinkaséyanxín xrohi chjasintajni a.
9 Jesus respondeu:
10 Tí sín ixri tie mé tsóténki̱xi̱n sín nkehe kíxin chóntahya sín xrohi ―ichro chꞌán.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ntá chrꞌéxi̱n ntáche chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―Ó kꞌuájua tí nkexro chóxinni mé chꞌín Lázaro. Ntá sátsjia si̱ntakjaya̱ha̱ chꞌán ―ichro chꞌán.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ntá ntáchro tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―Ìnchéni, tí kꞌuájua chꞌán la mé chrókuito̱he chꞌán jína ―ichro sín.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Kjánchó tí nkehe ntáchro chꞌín Jesús mé tꞌaxrjexín kíxin ó tsíkjixin tsíkꞌen tí chꞌín Lázaro. Ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán kjuenka̱yáxin sín kíxin ó jehí tjejua chꞌín Lázaro.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ntá ntoá chrónka chꞌín Jesús kíxin: ―Ó tsíkꞌen chꞌín Lázaro.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Ntá chàna kíxin kohyana ntiha kíxin mé xi̱kaha tsítekákonxínrá. A̱ ntá jie ìntárá sátsjitsjeheni chꞌán ―ichro chꞌán.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ntá chꞌín Tomás, kja̱xin ti̱ki̱texín sín chꞌán chꞌín Nóhé, mé ntáche chꞌán tí í so sín kíxin: ―Sátsjini koíni kaín ni tsꞌenka̱oni Ìnchéni ―ichro chꞌán.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ntá kjuíji chꞌín Jesús kuínhin chꞌán kíxin chꞌín Lázaro la ó chónta noó ya̱on tsíkji̱xravá chꞌán.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 A̱ ntá tí chjasin Betania mé chjinaxón tí chjasin Jerusalén, chónta iyó kilómetro ko tꞌo̱ kjínxi̱n.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 A̱ ntá itsjé tí sín judío sátsíkjitsjehe sín tí tjan Marta la ko tí tjan María tjejónixje̱he̱ sín kíxin kánhyó tsꞌává sín kíxin tsíkꞌén tí kíchó sín a.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ntá kuínhin tjan Marta kíxin ó kui chꞌín Jesús ntá kꞌuaxrjexín tjan nchia tsjíxinhin nti̱a. A̱ ntá tí tjan María kuíto̱he tjan nchia.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ntá tí tjan Marta ntáche tí chꞌín Jesús kíxin: ―Ìnchéni jaha. Chrókjuakꞌe ntihi ntá chrókꞌuenhya kíchó ni.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Kjánchó ó nòna kíxin Dios tso̱tjáha kaín nkehe tsjanchehé chꞌán ―ichro tjan.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tsoxechón kíchuá ínaá ―ichro chꞌán.
23 Jesus disse a ela:
24 Ntá ntáchro tjan Marta kíxin: ―Ó nòna kíxin tsoxechón chꞌán tió tsoxechón kaín tí sín tsíkꞌen, tí ya̱on tsjixixín ―ichro tjan.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Janhan mé nta̱xechón chojni la ko tsochónta sín kjuachón. Tí nkexro tsitekaon sín tí janhan na kjónté ó tsíkꞌen sín la na̱xa̱ si̱ntaxechón sín ínaá.
25 Então Jesus declarou:
26 La ko kaín xín tí sín na̱xa̱ tjejóchón sín la tsitekaon sín tí janhan na tsꞌenhya sín. ¿Á títekávan xi̱kaha ní? ―ichro chꞌán.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ntá ntáchro tjan kíxin: ―Chaxín Ìnchéni títeka̱van kíxin jaha mé Cristo, mé Xje̱en Dios, mé tí nkexro kui chjasintajni ―ichro tjan.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ó kjuixin ntáchro tjan Marta xi̱kaha ntá sákjuíkꞌíye̱he̱ tjan kíchó tjan María ntá imó chénka tjan kíxin: ―Ntiha tjen Maestro tꞌiya̱há chꞌán ―ichro tjan.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ntá kuínhin tjan María ntá tuénxín kꞌuínkatjen tjan sákjuítsjehe tjan tí chꞌín Jesús.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Na̱xa̱ tsíkꞌixenhya chꞌán chjasin na̱xa̱ tjen chꞌán tí xéta chꞌán tjan Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ntá tí sín judío tjejónixje̱he̱ tjan María kíxin kánhyó tsꞌává tjan, mé kꞌuíkon sín kíxin tjoka kꞌuaxrjexín tjan nchia, ntá kjuíchréhe̱ sín tjan kjuenka̱yáxin sín kíxin sátsji tjan tí tsíkji̱xravá kíchó tjan, ntaha tsjitsjánkàma̱ tjan chꞌán, ichro sín.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ntá tí tjan María mé kjuíji tjan tí tjen chꞌín Jesús ntá kjuákꞌexín tochꞌin tjan to̱té chꞌán ntáchro tjan kíxin: ―Ìnchéni jaha, chrókjuakꞌe jaha ntihi ntá chrókꞌuenhya kíchiná ―ichro tjan.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ntá kꞌuíkon chꞌín Jesús kíxin tsjánka tí tjan María la ko tí sín judío kjuikotoxi̱n tjan ntá imá kꞌuává chꞌán kóxakonhen a̱sén chꞌán.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ntá kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Nketí kjua̱várá chꞌán? ―ichro chꞌán. Ntá ntáchro sín kíxin: ―Ìnchéni, ¿á sátsjitsjehé? ―ichro sín.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Ntá tsjánka chꞌín Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Ntá ntáchro tí sín judío kíxin: ―Tsjehérá kíxin imá tjuèhe chꞌán tí chꞌín tsíkꞌen ―ichro sín.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Kjánchó í so sín ntáchro sín kíxin: ―Jehe chꞌán mé kjuínchekꞌikon tí chꞌín tꞌikonhya. ¿Á xitjahya chrókjuanjon chꞌán intsí kjuachaxin chrókꞌuenhya tí chꞌín Lázaro ní? ―ichro sín.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ntá imá tꞌává a̱sén chꞌín Jesús kóchjinehe chꞌán tí tòye̱. Tí tòye̱ mé ijnko tjo̱, a̱ ntá tí ntója tí tjo̱ mé tsíkꞌikjèxin ijnko xro̱.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús kíxin: ―Tjakjíyan tí xro̱ a ―ichro chꞌán. A̱ ntá tí tjan Marta mé kíchó tí nkexro kꞌuén mé ntáchro tjan kíxin: ―Ìnchéni, kjá noha kíxin kjá imá xra kíxin ó chónta noó ya̱on tsíkꞌen chꞌán ―ichro tjan.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ó tjo̱nka kíxin tsítekávan ntá tsꞌikuan tí kjuachaxin jié kuènte Dios ―ichro chꞌán.
40 Jesus respondeu:
41 Ntá kjuakjìin sín tí xro̱ a. Ntá chꞌín Jesús konta chꞌán nka̱jní ntáchro chꞌán kíxin: ―Itꞌéni, tjáncháha kjuasáya kíxin ó kuínhín tí nkehe ntáxrja̱n.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Janhan na ó nòna kíxin xráxín tjetinhín tí nkehe ntáxrja̱n ntá xi̱kaha ntáxrja̱n jie kíxin tsinhin tí sín tjejóntaxín ntihi ntá tsitekaon sín kíxin jaha mé kuéto̱an kꞌuinka ―mé ichro chꞌín Jesús.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ntá kjuixin nixja chꞌán tíha ntá itsen kꞌuèya chꞌán kíxin: ―¡Lázaro, tꞌaxrjéxian méhe̱! ―ichro chꞌán.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ntá tí chꞌín tsíkꞌen kꞌuaxrjexín chꞌán tòye̱, na tí tja chꞌán la ko tí to̱té chꞌán na̱xa̱ tjejóchróntetoxín ka la ko tí nkayakon chꞌán tjekjèxin ijnko ka. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús kíxin: ―Tjasinta̱nka̱rá tí ka chróntetoxín chꞌán kíxin jína tsji chꞌán ―ichro chꞌán.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ntá itsjé tí sín judío sákjuíkotoxi̱n sín tí tjan María mé kꞌuíkon sín tí kjuaxroan kjuasin chꞌín Jesús ntá kuítekaon sín tí jehe chꞌán.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Kjánchó iso tí jehe sín sákjuítsjehe sín tí sín fariseo kjuíchénka sín tí kjuaxroan tsíkjasin chꞌín Jesús.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ntá tí sín fariseo la ko tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an jnkoko̱á kójnkotséko sín tí sín a̱ntsí tꞌe̱to̱an, la ntáchro sín kíxin: ―¿Xá nkexrí chrókjuichꞌeheni tí chꞌín a kíxin jehe chꞌán mé tjasin chꞌán kjuaxroan jié?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 A̱ ntá tí chrókuíto̱heni chꞌán xi̱kahó ntá kaín xín chojni chrókuitekaon sín tí jehe chꞌán, ntá tsi tí sín romano tꞌe̱to̱an sinchekꞌitjáyan sín tí ni̱nko̱éni la ko tí xra̱ chóntani la ko tí nación kuènténi ―ichro sín.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ntá chꞌín Caifás mé tí nkexro tꞌe̱tue̱nhen tí sín ncha̱tꞌá tí nánó a ntáche chꞌán tí jehe sín kíxin: ―Jahará la noahyará ninkehó tíha
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 la ko kjá ní tjenka̱yáxinhyará kíxin íchá jína kíxin jnkoko̱á chojni chrókꞌuenyákonhe̱n chjasénni kíxin ntá chrókꞌuitjáyanhya kuenté tí nación kuènténi ―ichro chꞌán.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kjánchó chꞌín Caifás la jehya jehó chꞌán chrókjuenka̱yáxin chꞌán tíha. Náhí. Jehe chꞌán mé kꞌue̱tue̱nhen tí sín ncha̱tꞌá tí nánó, a̱ ntá tí Ncha̱kuen Dios kjuínchekónohe chꞌán kíxin chꞌín Jesús mé tsꞌenyákonhe̱n tí nación judía.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 A̱ ntá jehya tí nación kuènte sín ó chrókꞌuenyákonhe̱n chꞌán. Náhí. Kja̱xin kíxin sinchekaá chꞌán kaín tí sín tsꞌóna xje̱en Dios tjejó sín kuenté chjasintajni.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 A̱ ntá tí ya̱on a tí sín tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío mé kjuankíxin sín kjuenka̱yáxin sín kíxin chrókꞌóyán sín tí chꞌín Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 A̱ ntá chꞌín Jesús la í noxínhya kꞌuáji tí kꞌuéjó tí sín judío, na mé kꞌuaxrjexín chꞌán tí estado Judea, sákjuí chꞌán chjinaxón nte̱je̱, tí tjen ijnko chjasin itꞌin Efraín. Ntaha kuíto̱eko chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ntá í séhya ntá tsꞌixin tí kia pascua mé ijnko kié tí sín judío. Ntá itsjé chojni kꞌuaxrjexín sín chjasén sín sákjui̱ sín chjasin Jerusalén kíxin ntaha tso̱yaxínhin sín kíxin tsotjóá sín kjónté na̱xa̱ xrankíxinhya tsꞌixin tí kia pascua.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ntaha kꞌuájikjeyá sín tí chꞌín Jesús kꞌuéjóxenhen sín tí ni̱nko jié ntá kjuanchankíhi sín kíchó sín kíxin: ―¿Jahará nkechrorá? ¿Á chrókjui chꞌán tí kia ní o̱ náhí? ―ichro sín.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 A̱ ntá tí sín fariseo la ko tí sín tꞌe̱tue̱nhen tí sín ncha̱tꞌá na ó kꞌue̱to̱an sín kíxin tí siín ijnko nkexro nohe nketí tjen chꞌín Jesús chróchrónka sín kíxin ntá jína chrókjuitsé sín chꞌán chrókjuinchenteto sín chꞌán la ko chrókjua̱kꞌe̱chji̱na sín chꞌán.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.