João 11

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Itjen ijnko chꞌín níhi mé itꞌin chꞌán Lázaro, chjasén chꞌán na mé Betania, mé tí chjasén tí tjan María la ko tí kja̱vé tjan Marta.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Tí tjan María mé jnkoko̱á kíchó tí chꞌín Lázaro mé tí chꞌín níhi na mé jehe tjan mé tí tjan kui̱ki̱texín aceite xraxé to̱té Ìnchéni la ko kjuínchexámáxin tjan ka̱xi̱hi tjan to̱té chꞌán.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 A̱ ntá yóí tí kíchó chꞌán chjin ichrꞌán sín ijnko nkexro tsochénka tí chꞌín Jesús kíxin: ―Ìnchéni jaha, tí nkexro choxian tjuèhé la níhi chꞌán ―ichro chꞌán.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ntá kuínhin chꞌín Jesús ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí chin chónta chꞌán jehya kíxin ónaá chrókꞌuitjáyanxón chꞌán tí tsꞌen chꞌán. Náhí. Tíha mé tsja̱ko̱xi̱n tí kjuachaxin jié kuènte tí Xje̱en Dios ―ichro chꞌán.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 A̱ ntá tí chꞌín Jesús la imá tjuèhé chꞌán tí tjan Marta la ko tí tjan kíchó tjan la ko tí chꞌín Lázaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Na ntá tió kuínhin chꞌán kíxin níhi chꞌín Lázaro na kjónté kuíto̱he chꞌán iyó ya̱on ínaá tí nó kjuákꞌe chꞌán.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 A̱ ntá chrꞌéxi̱n ntáche chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―Sátsjini estado Judea ínaá ―ichro chꞌán.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ntá kjuáte̱he tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―Maestro, na̱xa̱ séhya tí sín judío ntiha chrótjáha sín xro̱ tjinkaon sín chrókꞌóyánxian sín xro̱. ¿Á tjinkávan sátsjia ntiha ínaá? ―ichro sín.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Jnkojnko ya̱on mé chónta teyó hora. Tió ixri chojni ncha̱kotjin tsóténki̱xi̱nhya sín ninkehó kíxin tꞌinkaséyanxín xrohi chjasintajni a.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Tí sín ixri tie mé tsóténki̱xi̱n sín nkehe kíxin chóntahya sín xrohi ―ichro chꞌán.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Ntá chrꞌéxi̱n ntáche chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―Ó kꞌuájua tí nkexro chóxinni mé chꞌín Lázaro. Ntá sátsjia si̱ntakjaya̱ha̱ chꞌán ―ichro chꞌán.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Ntá ntáchro tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―Ìnchéni, tí kꞌuájua chꞌán la mé chrókuito̱he chꞌán jína ―ichro sín.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Kjánchó tí nkehe ntáchro chꞌín Jesús mé tꞌaxrjexín kíxin ó tsíkjixin tsíkꞌen tí chꞌín Lázaro. Ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán kjuenka̱yáxin sín kíxin ó jehí tjejua chꞌín Lázaro.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Ntá ntoá chrónka chꞌín Jesús kíxin: ―Ó tsíkꞌen chꞌín Lázaro.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Ntá chàna kíxin kohyana ntiha kíxin mé xi̱kaha tsítekákonxínrá. A̱ ntá jie ìntárá sátsjitsjeheni chꞌán ―ichro chꞌán.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Ntá chꞌín Tomás, kja̱xin ti̱ki̱texín sín chꞌán chꞌín Nóhé, mé ntáche chꞌán tí í so sín kíxin: ―Sátsjini koíni kaín ni tsꞌenka̱oni Ìnchéni ―ichro chꞌán.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Ntá kjuíji chꞌín Jesús kuínhin chꞌán kíxin chꞌín Lázaro la ó chónta noó ya̱on tsíkji̱xravá chꞌán.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 A̱ ntá tí chjasin Betania mé chjinaxón tí chjasin Jerusalén, chónta iyó kilómetro ko tꞌo̱ kjínxi̱n.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 A̱ ntá itsjé tí sín judío sátsíkjitsjehe sín tí tjan Marta la ko tí tjan María tjejónixje̱he̱ sín kíxin kánhyó tsꞌává sín kíxin tsíkꞌén tí kíchó sín a.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ntá kuínhin tjan Marta kíxin ó kui chꞌín Jesús ntá kꞌuaxrjexín tjan nchia tsjíxinhin nti̱a. A̱ ntá tí tjan María kuíto̱he tjan nchia.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Ntá tí tjan Marta ntáche tí chꞌín Jesús kíxin: ―Ìnchéni jaha. Chrókjuakꞌe ntihi ntá chrókꞌuenhya kíchó ni.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Kjánchó ó nòna kíxin Dios tso̱tjáha kaín nkehe tsjanchehé chꞌán ―ichro tjan.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tsoxechón kíchuá ínaá ―ichro chꞌán.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ntá ntáchro tjan Marta kíxin: ―Ó nòna kíxin tsoxechón chꞌán tió tsoxechón kaín tí sín tsíkꞌen, tí ya̱on tsjixixín ―ichro tjan.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Janhan mé nta̱xechón chojni la ko tsochónta sín kjuachón. Tí nkexro tsitekaon sín tí janhan na kjónté ó tsíkꞌen sín la na̱xa̱ si̱ntaxechón sín ínaá.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 La ko kaín xín tí sín na̱xa̱ tjejóchón sín la tsitekaon sín tí janhan na tsꞌenhya sín. ¿Á títekávan xi̱kaha ní? ―ichro chꞌán.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ntá ntáchro tjan kíxin: ―Chaxín Ìnchéni títeka̱van kíxin jaha mé Cristo, mé Xje̱en Dios, mé tí nkexro kui chjasintajni ―ichro tjan.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ó kjuixin ntáchro tjan Marta xi̱kaha ntá sákjuíkꞌíye̱he̱ tjan kíchó tjan María ntá imó chénka tjan kíxin: ―Ntiha tjen Maestro tꞌiya̱há chꞌán ―ichro tjan.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Ntá kuínhin tjan María ntá tuénxín kꞌuínkatjen tjan sákjuítsjehe tjan tí chꞌín Jesús.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Na̱xa̱ tsíkꞌixenhya chꞌán chjasin na̱xa̱ tjen chꞌán tí xéta chꞌán tjan Marta.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ntá tí sín judío tjejónixje̱he̱ tjan María kíxin kánhyó tsꞌává tjan, mé kꞌuíkon sín kíxin tjoka kꞌuaxrjexín tjan nchia, ntá kjuíchréhe̱ sín tjan kjuenka̱yáxin sín kíxin sátsji tjan tí tsíkji̱xravá kíchó tjan, ntaha tsjitsjánkàma̱ tjan chꞌán, ichro sín.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Ntá tí tjan María mé kjuíji tjan tí tjen chꞌín Jesús ntá kjuákꞌexín tochꞌin tjan to̱té chꞌán ntáchro tjan kíxin: ―Ìnchéni jaha, chrókjuakꞌe jaha ntihi ntá chrókꞌuenhya kíchiná ―ichro tjan.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ntá kꞌuíkon chꞌín Jesús kíxin tsjánka tí tjan María la ko tí sín judío kjuikotoxi̱n tjan ntá imá kꞌuává chꞌán kóxakonhen a̱sén chꞌán.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ntá kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Nketí kjua̱várá chꞌán? ―ichro chꞌán. Ntá ntáchro sín kíxin: ―Ìnchéni, ¿á sátsjitsjehé? ―ichro sín.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ntá tsjánka chꞌín Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Ntá ntáchro tí sín judío kíxin: ―Tsjehérá kíxin imá tjuèhe chꞌán tí chꞌín tsíkꞌen ―ichro sín.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Kjánchó í so sín ntáchro sín kíxin: ―Jehe chꞌán mé kjuínchekꞌikon tí chꞌín tꞌikonhya. ¿Á xitjahya chrókjuanjon chꞌán intsí kjuachaxin chrókꞌuenhya tí chꞌín Lázaro ní? ―ichro sín.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Ntá imá tꞌává a̱sén chꞌín Jesús kóchjinehe chꞌán tí tòye̱. Tí tòye̱ mé ijnko tjo̱, a̱ ntá tí ntója tí tjo̱ mé tsíkꞌikjèxin ijnko xro̱.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús kíxin: ―Tjakjíyan tí xro̱ a ―ichro chꞌán. A̱ ntá tí tjan Marta mé kíchó tí nkexro kꞌuén mé ntáchro tjan kíxin: ―Ìnchéni, kjá noha kíxin kjá imá xra kíxin ó chónta noó ya̱on tsíkꞌen chꞌán ―ichro tjan.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ó tjo̱nka kíxin tsítekávan ntá tsꞌikuan tí kjuachaxin jié kuènte Dios ―ichro chꞌán.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Ntá kjuakjìin sín tí xro̱ a. Ntá chꞌín Jesús konta chꞌán nka̱jní ntáchro chꞌán kíxin: ―Itꞌéni, tjáncháha kjuasáya kíxin ó kuínhín tí nkehe ntáxrja̱n.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Janhan na ó nòna kíxin xráxín tjetinhín tí nkehe ntáxrja̱n ntá xi̱kaha ntáxrja̱n jie kíxin tsinhin tí sín tjejóntaxín ntihi ntá tsitekaon sín kíxin jaha mé kuéto̱an kꞌuinka ―mé ichro chꞌín Jesús.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Ntá kjuixin nixja chꞌán tíha ntá itsen kꞌuèya chꞌán kíxin: ―¡Lázaro, tꞌaxrjéxian méhe̱! ―ichro chꞌán.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ntá tí chꞌín tsíkꞌen kꞌuaxrjexín chꞌán tòye̱, na tí tja chꞌán la ko tí to̱té chꞌán na̱xa̱ tjejóchróntetoxín ka la ko tí nkayakon chꞌán tjekjèxin ijnko ka. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús kíxin: ―Tjasinta̱nka̱rá tí ka chróntetoxín chꞌán kíxin jína tsji chꞌán ―ichro chꞌán.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Ntá itsjé tí sín judío sákjuíkotoxi̱n sín tí tjan María mé kꞌuíkon sín tí kjuaxroan kjuasin chꞌín Jesús ntá kuítekaon sín tí jehe chꞌán.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Kjánchó iso tí jehe sín sákjuítsjehe sín tí sín fariseo kjuíchénka sín tí kjuaxroan tsíkjasin chꞌín Jesús.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Ntá tí sín fariseo la ko tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an jnkoko̱á kójnkotséko sín tí sín a̱ntsí tꞌe̱to̱an, la ntáchro sín kíxin: ―¿Xá nkexrí chrókjuichꞌeheni tí chꞌín a kíxin jehe chꞌán mé tjasin chꞌán kjuaxroan jié?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 A̱ ntá tí chrókuíto̱heni chꞌán xi̱kahó ntá kaín xín chojni chrókuitekaon sín tí jehe chꞌán, ntá tsi tí sín romano tꞌe̱to̱an sinchekꞌitjáyan sín tí ni̱nko̱éni la ko tí xra̱ chóntani la ko tí nación kuènténi ―ichro sín.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ntá chꞌín Caifás mé tí nkexro tꞌe̱tue̱nhen tí sín ncha̱tꞌá tí nánó a ntáche chꞌán tí jehe sín kíxin: ―Jahará la noahyará ninkehó tíha
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 la ko kjá ní tjenka̱yáxinhyará kíxin íchá jína kíxin jnkoko̱á chojni chrókꞌuenyákonhe̱n chjasénni kíxin ntá chrókꞌuitjáyanhya kuenté tí nación kuènténi ―ichro chꞌán.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kjánchó chꞌín Caifás la jehya jehó chꞌán chrókjuenka̱yáxin chꞌán tíha. Náhí. Jehe chꞌán mé kꞌue̱tue̱nhen tí sín ncha̱tꞌá tí nánó, a̱ ntá tí Ncha̱kuen Dios kjuínchekónohe chꞌán kíxin chꞌín Jesús mé tsꞌenyákonhe̱n tí nación judía.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 A̱ ntá jehya tí nación kuènte sín ó chrókꞌuenyákonhe̱n chꞌán. Náhí. Kja̱xin kíxin sinchekaá chꞌán kaín tí sín tsꞌóna xje̱en Dios tjejó sín kuenté chjasintajni.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 A̱ ntá tí ya̱on a tí sín tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío mé kjuankíxin sín kjuenka̱yáxin sín kíxin chrókꞌóyán sín tí chꞌín Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 A̱ ntá chꞌín Jesús la í noxínhya kꞌuáji tí kꞌuéjó tí sín judío, na mé kꞌuaxrjexín chꞌán tí estado Judea, sákjuí chꞌán chjinaxón nte̱je̱, tí tjen ijnko chjasin itꞌin Efraín. Ntaha kuíto̱eko chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Ntá í séhya ntá tsꞌixin tí kia pascua mé ijnko kié tí sín judío. Ntá itsjé chojni kꞌuaxrjexín sín chjasén sín sákjui̱ sín chjasin Jerusalén kíxin ntaha tso̱yaxínhin sín kíxin tsotjóá sín kjónté na̱xa̱ xrankíxinhya tsꞌixin tí kia pascua.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ntaha kꞌuájikjeyá sín tí chꞌín Jesús kꞌuéjóxenhen sín tí ni̱nko jié ntá kjuanchankíhi sín kíchó sín kíxin: ―¿Jahará nkechrorá? ¿Á chrókjui chꞌán tí kia ní o̱ náhí? ―ichro sín.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 A̱ ntá tí sín fariseo la ko tí sín tꞌe̱tue̱nhen tí sín ncha̱tꞌá na ó kꞌue̱to̱an sín kíxin tí siín ijnko nkexro nohe nketí tjen chꞌín Jesús chróchrónka sín kíxin ntá jína chrókjuitsé sín chꞌán chrókjuinchenteto sín chꞌán la ko chrókjua̱kꞌe̱chji̱na sín chꞌán.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.