Hebreus 12
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Méxra̱ tí jeheni la tsíkꞌantátjenni nchónhya chojni tsíkja̱ko̱xi̱n sín tí fe kꞌuéchónta sín, la ntá chrókuíto̱heni ntáha kaín tí nkehe tꞌinkákonhe̱n, la ko tí jie̱ chrókjuachroeni, a̱ ntá chrókjuichꞌeni jína tí xra̱ chóntani la ntá chrókjuachani a̱ntsí má chrókónoheni.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Jehó Jesús chrókuinkáchónkini kíxin jehe chꞌán kjuanjon tí fe chóntani kíxin jína kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kjuínchexiteyá chꞌán, la kjuasótexín chꞌán tí ntacruz, la kuáhya chꞌán kuentá kósuèhya chꞌán tí nkehe kónhen chꞌán ikꞌuén chꞌán, kíxin nohe chꞌán kíxin tsjixin tsjasóte chꞌán ntá náxrjón tsjakꞌe chꞌán la ko tso̱chéhe̱ chꞌán kíxin tsjakꞌetja̱xi̱n chꞌán tí tja chjina tí trono kuènte Dios.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Méxra̱ chrókjuenka̱yáxinrá jahará nkexrí kjua̱ko̱xi̱n chꞌín Jesús. Tí sín chónta jie̱ imá kjuínchekjasóte tí jehe chꞌán la kjónté jahará xi̱kaha chrókjuasóterá la chrókóxrjéhyará chrókuinkachónkirá chꞌán.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 A̱ ntá jahará na̱xa̱ kꞌuénxinhyará tí tjanjo̱nkoará tí jie̱.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 ¿Á kꞌuitjáyanhanrá tí jahará tí nkehe ntaxraxinkaonrá Dios kíxin éxí xje̱en chꞌán tꞌikon chꞌán tí jahará? Éxí ntáchro xroon itén Dios kíxin:
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 — ausente —
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Chrókuítekáonrá tí nkehe tꞌe̱to̱an Dios kíxin Dios tꞌikon kíxin éxí xje̱en chꞌán tí jahará. ¿Á siín ijnko itꞌé xjan chrokjuentuéhya tí xje̱en?
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 A̱ ntá tí chrókjuentuáhyará Dios tí jahará éxí tjentuéhe chꞌán kaín tí xje̱en chꞌán, ntá jahará kjá jehya xje̱en chꞌán chaxín.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 A̱ ntá tí na̱xa̱ kꞌuéchánjanni, na mé itꞌéni ntihi chjasintajni kjuentuéhe tí jeheni, la jeheni kjuikosáyeheni sín. A̱ ntá xi̱kaha a̱ntsí chrókjuinchexiteyéhe̱ni Itꞌéni tjen nkaya nka̱jní kíxin chróchóntaxínni kjuachón.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Itꞌéni ntihi chjasintajni kjuentuéheni chꞌán kjónté kánhyó sé éxí nkexrí kóxrjínhi̱n chꞌán; a̱ ntá Itꞌéni Dios tjentuéheni chꞌán kíxin jnkojína chrókꞌuejóni, kíxin chrókꞌónani tjóá kíxin jehe chꞌán la tjóá chꞌán.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Chaxín ninkehó xi̱kaha chrókjuinchekjasóte Dios tí jeheni chrókóxrjínhi̱nni tí na̱ntá chrókónhenni kíxin tí kjuatjoté. A̱ ntá xi̱kaha tsꞌitjaxínni tí kjuaxróxin éxí ijnko nkehe náxrjón kjuachani.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Méxra̱ tjisójirá tí tjárá tsíkóxrjé la ko tóchꞌinrá chóntahya fuerza,
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 la ko chrókjuéyárá tí nti̱a ntoá. A̱ ntá tí to̱tárá níhi xitjahya tjixinrá chrókuito̱he jína la ko chrókóníehya ínaá.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Chrókóxakonhanrá kíxin kjuaxróxin chrókꞌuejorá kaín rá, jnkojína tjóá chrókꞌuejorá. A̱ ntá tí tjuáhya chrókꞌuejorá la xitjahya tsꞌikonrá Ìnchéni.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Chrókóxakonhanrá kíxin nijnkorá chrókui̱to̱éhyará tí kjuasáyé Dios la ko nijnkorá chrókꞌónahyará éxí ijnko nuèe ka tsjá chónta veneno chrókóníexín tí í so chojni.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Nijnko tí jahará chrókjuásinkoará jie̱ ijnko chojni chjin ókjé, la ko chrókjo̱niéhyará tí nkehe tjóá éxí kjuíchꞌe chꞌín Esaú, kíxin jnkoko̱á comida kjuínchekjixin chꞌán tí nkehe chróchónta chꞌán kíxin xjan sa̱o jehe chꞌán.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Jahará ó nohará kíxin chrꞌéxi̱n, tió tjinkaon chꞌán kíxin chrókjuincheyaon itꞌé chꞌán tí jehe chꞌán la í xitjahya tso̱yaon chꞌán kíxin kohya nkexrí chrókꞌuixitóxi̱n tí nkehe tsikjichꞌe chꞌán kjónté imá chrótsjánka chꞌán.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 A̱ ntá jahará la jehya kóchjinará éxí kóchjina tí sín israelita tí jna̱ jína chrótsé sín tí síchrꞌákjen xrohi, tí tjen tí sítié tꞌinkaséyanhya la ko tí chjéhe xri̱nto̱.
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 Na ni tsíkíenhyará tí tsíntáchro trompeta, la ko tí itén Dios nixja. A̱ ntá tí sín tsíkinhin tí tan a na mé chronòa sín kíxin í chrónixjahya chꞌán ínaá,
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 mé xi̱kaha ichro sín kíxin tsjachahya sín sinchexiteyá sín tí nkehe kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin “Tí nkexro tsinkátja tí jna̱ mé itsꞌen, la ixro̱ la o̱ chica lanza chrókꞌóyánxin sín, la kjónté ijnko ko tsinkátja va tí jna̱ la chrókꞌuen.”
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Ijnko kjuachrakon jié tí nkehe kꞌuíkon sín la kjónté chꞌín Moisés tsíntáchro chꞌán kíxin: “Kja̱xin síxrànka̱na chrakonna.”
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 A̱ ntá jahará tsíkóchjineherá tí jna̱ Sión, tí chjasén Dios tjechón, mé tí Jerusalén itjen nkaya nka̱jní, la ko nchónhya miles ángel
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 tsíkójnkotsé sín kíxin tsochjéhe sín kjuasáyá Dios, la ko tí sín tsíkójnkotsé sín tsíkꞌóna sín xje̱en Dios sa̱oxín tsꞌínixín ihni̱é sín nkaya nka̱jní. Jahará tsíkóchjineherá Dios, jehe chꞌán mé Juez sinchekito̱exín chꞌán iji̱é kaín chojni, la ko tsikóchjineherá tí ncha̱kuen chojni jína ó tsíkjinchetjóá Dios,
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 la ko tsíkóchjineherá chꞌín Jesús, jehe chꞌán mé nixja̱xi̱n chꞌán tí pacto ni̱xin kíxin tí ijni̱é chꞌán kꞌuítji kjuínchetjuáxinni chꞌán. A̱ ntá a̱ntsí jína chrónkaxín tí ijni̱é chꞌán, a̱ ntá kánhyó tí ijni̱é chꞌín Abel.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Chrókóxakonhanrá chrókuítekákonhénrá tí nkexro tjenixja. Kíxin tí sín kjuanoá Dios tió kjuínchexraxinkaon chꞌán tí jehe sín ntihi chjasintajni ó la kuaáhya sín; a̱ ntá a̱ntsí má xitjahya chrókuaáni tí chrókuitekakuenhyani tí nkexro nchexraxinkaonni kui̱xi̱n nkaya nka̱jní.
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 A̱ ntá tí itén Dios tí ya̱on a kjuínchekinkí nonte. A̱ ntá jie tsíntáchro chꞌán kíxin: “A̱ ntá ínaá jehya nonte ó si̱ntakinkiá. Náhí. Kja̱xin nka̱jní si̱ntakinkiá”,
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 A̱ ntá tí tsíntáchro chꞌán kíxin “ínaá” mé tꞌaxrjexín kíxin tsjakjìin chꞌán tí nkehe jína tsinkí, a̱ ntá tsíto̱he chꞌán tí nkehe xitjahya tsinkí.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 A̱ ntá tí tsꞌáyéhe̱ni tí kjuachaxin kjuanjon Dios la xitjahya tsꞌixinkí tíha. Méxra̱ chróchjéheni Dios kjuasáya chróxraxinkaonni chꞌán chróchrako̱nhe̱nni chꞌán
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 kíxin tí Dios kuènteni mé éxí ijnko xrohi tsjacha sinchekꞌitjáyan kaín nkehe.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.